Romanos 9
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT
1 Iya Cristonu keenguentsu' mitya, ura naajuñuba tsandinu juyu, anbutin jutyuyu. Tsenmin in tenbu' pensaya Espíritu Santochee pensanguikara' mitya, uwain anbukuinda kityumujchi tsandinu tenve.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Uwain iya pure' pensaa chuyu, tsenmala in tenbukashaa naa-uwanuba yuj llaki juu tsanayu.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Matyu tsainaaba juñuya, Dioschi firu' i' Cristonu manbaka' miichuyu, juntsaitaa in bulu judío chachillanu, in naatala juuñuulanu ura' ikaanaaba juñuya.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Yala Israelnu sera' jamula deeve, yalanaa Dios ya' nala deesa tya' mi'ke' kañu chachi deeve. Diosya yala' kejtsapala tsanatu tsamantsaa rei juuñuu katawamuwaave, tsenmin Dios yaiba veta' veta' tsanguedaa tiitimuwaave, naa Moisésnu bain yala' mitya lei kumuwaave, naa yanu naa naake aawa kure' keewaanuu juñu bain mijakaave, tsenmin ura uwain tsanguenu tsuyu ti' bain Dios yalanu tsandimuwaave.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Matyu yalaa lala' tinbu aa-apala dajka kuramulanu sera' jamu chachi deeve, tsenmin yala' bulu chachillanun Dioschi Mi'ke' Kayamu faave. Yaa tinuba depullaa Dios ju'; naa-uwanuba ura' jusa tenve. Tsaasa.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Tsaaren entsanditu Dios Israel chachillanu tyee tsanguenbera kenu tsuyu timuwa ju'ba tsanguindyuñaa tsandindyuyu, matyu kumuinchi Israelnu sera' jamu chachilla naajulaba Dioschi mi'ke' kaya tene dejutyu', uwain Israel chachi kuramu tene dejutyuñaa tsandintsuyu.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Naa Israel chachilla Abrahamnu sera' jamu deju'ba, ura uwain yanu sera' jamu tene kuranu dejutyuve, matyu Dios yanu entsandimuwaave: Ñu' na Isaacnu sera' jimulanaa uwain ñunu sera' jamu kurenu tsuyu, timuwaave.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ura patiñuya, naajulanu sera' jamulaba Diosa' na kuramu dejutyuve, tsaaren Dios tyee ura uwain tsanguenbera kenu tsuyu timuwaañuba tsanguikaañaa Diosa' na tiyamulaya, juntsalaa Diosa' na kuranu detsuve,
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 matyu Dios ura uwain tsanguenu tsuyu ti' Abrahamnu tsanditu entsaaya pamuwaañu: Ma añu insha maanu tsuyu, tsenmala Sara na main miyanu tsuve, timuwaave.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Tsenmin entsaren jujutyuve, lala' tinbu aa-apa Isaacchi Rebeca ma bijeenun pai na kamuwaave.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Ne tsaañu' mitya, Diosya deechu' kityuve tinuj deewa? ¡Ti' mityaba tsa jutyuve!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Diosya Moisésnu entsandimuwaave: Munu tenbityanu ju'ba tsanguenu tsuyu, tsenmin munu ura' kenu ju'ba tsanguenu tsuyu, timuwaave.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Tsa' mitya Diosya munu tenbitya' mi'ke' kandya'ba ne kakemuve, naa chachilla tyeeba uraanuu ke' kayachi tya' tsanguiñu bain.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Diosa' Kiikanu Egipto reinu, matyu faraónnu Dios patu entsandive: Ñu' mityaren iya naakenu ju'ba juntsaa keewaanaa ñunu rei tireyu, tsenmin iya naaju'ba kumuinchi chachillanu dekeemijakaanu, ti' pillave.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Tsa' mitya Diosya munu tenbityanu ju' bain tenbityamuve, tsenmin naajulanu yala' pensasha meenguityu tiwaanu tya' bain tsanguemuve.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Entsandiñu, entsandi'bandinu dejuve: Tsaashu juntsaa, ¿nejtaa Dios chachillanu kuipa punuu jun, Diosya naakenu tya'ba tsanguikaañu, chachillaa tiba masmi' kikenuu dejutyuñuba?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Tsaaren ¿ñu muyu Diosnu aantsangue pensangue' panu? Tsejtu ¿naa tu piyama ju'ba tu piyama kiikemu rukunu entsandinu jun: Nenñunguiyu inu ne entsangue kemi, tinu jun?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Tsejtu tu piyama kiikemu rukuya tu piyamanu naakenu tya'ba tsanguenuu jutyun? Uwain juntsa tu piyama kentsumi tunun naa kayu balenguendun talaikenu piyama juu bain, naa ne talantsumi piyama juu bain kenu juve.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Tsa' mitya Dios bain juntsaave: yaren tsanguendyashu juntsaa, ajaatya' ya naakenu ju'ba juntsaa keewaanu juve, tsaaren ya tsanguindyai'shu juntsaa, jeke taaju ikare' puitetyu' naa dekike' pirekenuu chachillanuba tibangui'mujchi tsangaamuve.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Juntsanguitaa Dios tsamantsa tenbitya' estyamu ju'ba tsangue keewaave, tsenmalaa umanbelen desekuwangue' yachi estya' mi'ke' kaya chachillaya ya rei juuñuu tsamantsaa chuinsha yaba bulu tsanave'nudetsu.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Entsangue' mitya Dios lalanu dete'lare' katu, judío chachilla' kejtsapala bain, naa judío chachi jutyula' kejtsapala bain dete'lare' kave.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Matyu naatinga Oseas' piikeñu kiikanu entsandishu:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Tsenmin Dios naaju tenanaa: Ñullaa in chachi dejutyuve, ti' bain,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Tsenmala Diosa' mitya pamu ruku Isaías bain Israel chachillanu laapu' patu entsandive:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 matyu Bale Rukuya entsa tusha tyee ke' taaju de-iwaanu ju'ba
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Tsenmin Isaíasren kaspele naatimuwaañuba juntsaave:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Tsaaya, ¿kumuinchi entsa kuindanu naati aseetangue' panuj deewa? Judío chachi jutyula Dios naakesa tyañuba tsanguen chumu kuranu tya' mi'kityulaa Dioschi ura' kemu dekurave, yalaa Diosnu dekeengue' mitya.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Tsaaren Israel chachilla Moisés' wandya lei naakenu mandanguiñuba tsanguen chutaa Dios naakesa tyañuba tsanguemu kuranu tyamulaya juntsaityula.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Tsen ¿nejtaa tsaatu den? Yala tsaalaya Diosnu keengui'mujchi, yala tyee kiideki'ba juntsan mityaa Dioschi deechu' kemu kuranu detya' mityaa tsa deeve. Tsa' mityaa yaichiya Cristo tyu'lekaantsumi shupuka juuñuu tiyaive,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 matyu Diosa' Kiikanu naatiñuba juntsaave:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.