Romanos 4
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs VC
1 Tsaaya, ¿naa tinuj deewa lala' tinbu ruku Abrahamnu laapu' patu?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abrahamya tyee uraa kiike'ba juntsan mityaa Dios naakesa tyañuba tsanguen chumu kuratuya, uwain maaliren balengura' dajtya' sundyanu juve, naamika Diosa' ajuushaya balenguranu jutyu'ba.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Matyu Diosa' Kiikanu entsandive: Abraham Diosnu keenguiñaa, ya naakesa tyañuba tsanguen chumu kureve, tive.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Tsenmala naa taawashanu pensanguiñu bain entsaave: mun taawasha keñu bain ya' taawasha' mitya lushi kuwadekishu juntsa ne me'ñu lushi jutyuve, matyu ya' taawasha' mitya paanguiñu lushive.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Tsaaren mun maaliren lei naaken chunu mandanguiñuba juntsanguen chutaa Dios naakesa tyañuba tsanguen chumu kuran jutyuyu tya', ujcha lamulanu manbitsaamu Diosnu keenguitaa ura' kemu kuranu juyu tyamuya, uwain Dioschi ura' kemu kuranu tsuve.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David bain, sundyade ti' pamuwaave mun Diosnu keenguitaa Dios naakesa tyañuba tsanguen chumu kura'ba, matyu maaliren tiba uraa kiiketaa Dioschi ura' kemu kuranu jutyu'ba.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Tsejtu rei David entsandive:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ¡Dioschi ura' imu chachive,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Tsejtu Dioschi ura' inuu jumula yachi señas jumulachin juutun? ¿Naa Dioschi señas jutyulachi bain tsaren juñanga? Yumaa tsa detiyu, matyu Dios Abrahamnu ya naakesa tyañuba tsanguen chumu kuremiya, yanu keenguiñaa tsanguive detiyu.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Tsaaren, ¿naa-uwanaa Abrahamnu tsanguiñanga? ¿Abraham Dioschi señas iñaa tsanguiñanga?, ne ¿Abraham Dioschi señas indyuñaa tsanguiñanga? Uwain Abraham Dioschi, ya naakesa tyañuba tsanguen chumu kura'ba kayu Dioschi señas jutyuren tsaive.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tsejtu Abrahamnu Dios señas ikaamiya, yachi señas jutyuwaaren yanu keenguitaa uwain ya naakesa tyañuba tsanguen chumu kurave ti' keewaanaa tsanguemi. Abraham juntsaitaa Dioschi señas jutyularen Diosnu keenguimulachiya ya' apa juuñuu kurave, matyu Diosnu keenguitaa yai bain Dioschi ura' kemu kuranu deeñu' mitya.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Tsenmin Abrahamya Dioschi señas imularen Diosnu keenguitaa Dios naakesa tyañuba tsanguen chumu kuramulachiya yala' apa juuñuuve, matyu Dioschi señas jutyuren Diosnu keenguemu Abraham tsaa naake' jintsuñuba yai bain juntsanguendaa Dioschi ura' kemu kurandetsu' mitya.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Uwain Diosya Abrahamnu, tsa jutyu'ba, yanu sera' jimu chachillanu, kumuinchi tu kuwanbera kenu tsuyu titu, Abraham Moisés' wandya lei naatiñuba tsanguen chuñaa tsandindyuve, yanu keenguiñu ura' kemu kure' mityaa tsandive.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Moisés' wandya lei naaken chunu mandanguiñuba tsanguen chutaa kumuinchi tu tashuwanu juñuya, Diosnu keengui'ñuba ne uraachuve, tsenmala Dios bain kuwanbera kenu tsuyu tiñu nebaade ne juuchuve.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Moisés' wandya leinu meengui'shu juntsaya taaju iwaanuu tirekaamuve, tsaaren lei jui'shu juntsaa, naati' entsa uudenya kityuve ti' kuipa pun tsaave.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tsaju' Dios tyee tsanguenbera kenu tsuyu tiñu bain, uwain tsainu tsuve tya' keenguiñaa tsaa de-i' puimu juve, tsenmalaa Dios tyee tsanguendya' estya' ne kuwamuñuba kumuinchi Abrahamnu sera' jimulachiya juntsaa i' jintsunutsu, tsaju' Moisés' wandya lei mijamulachin jujutyu', Abraham tsaa, Dios naatiñuba uwain tsaave tya' keenguemulachi bain juve. Juntsaataa Abraham kumuinchi lala Diosnu keenguemulachiya lala' apa juuñuuve.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Matyu Diosa' Kiikanu naatiñuba juntsaave: Naaju chachillachiba ñunu apa tirekiyu, tive. Entsa Diosnaa Abraham keenguive, naa pemulanu bain mangujtemu, tsenmin naa tiba jutyunun deke' faawaamu Diosnu.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Naa pensangue' keeñuya uwain inu' jutyuu juñuba, Abrahamya ura uwain tsa inbera inu tsuve tya' keengue' mityaa, naaju ma uñichi uuden juu chumu chachillachiba ya' apa tiyanu tsuyu tyamuwaami, Dios entsandimuwaañu: Ñunu sera' jimula pure' juunu detsuve, timuwaañu' mitya.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Naamika Abrahamya 100 añutalaa ma juju' bain, Diosya ura uwain tsanguenbera kenu tsuve tya' keengue' jintsumuwaami, naa pure' rukuu deju' na miyandinuu jutyu deju' bain, tsenmin naa Sara bain yumaa nakakenuu jutyuwaañu bain.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Tsaju' yanu Dios naatiñuba juntsanu anbudameete tyatyumujchi Dios tsanguenbera kentsuyu tinu palaanu uwain tsanguenu tsuve tya', kayu daran keranguemi, Diosnu aawa kure' keewaawaa kendu,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 matyu Diosya naati'ba tsanguenbera kemu ju', uwain tsanguenu juve tya' mitya.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tsenñu Dios juntsan mityaren Abrahamnu ya naakesa tyañuba tsanguen chumu kuremi.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Tsaaren Abrahamya Dios naakesa tyañuba tsanguemu kurave ti' piiketu, Abrahamnun laapuke' pillajtuve,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 naa lalanu bain, matyu lala' Bale Ruku Jesús pemunuren mangujtemu Diosnu keranguemulanuya laapu' pillave.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesúsya lala' ujcha' mitya tutaturen mangujtave, tsangue' lalanu Dios naakesa tyañuba tsanguemu dekurenu.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.