Mateus 20

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Diosnu rei juu tananu juñu pensanguiñuya, uva vijtya miya ruku dishkepenene fale', taawasha kikaanu chachi mi'kes neiñuuve.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Tsejtu umaa demi'ke' katu, taawasha kemula ma malunu naake kamuwa deeñuba tsangue paanguenu ti' tsai shuwatu, ya' uva vijpaasha taawasha kenu eemi.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Tsejtu manen kepenene mandishtaapai ura insha mafaatu, buli ati atikinsha veela tiba ki'mujchi ne uidena katatu,
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 tsandimi: Ñui bain in uva vijpaasha taawasha kiidei. Naake paanguenuu juñuba tsangue paanguenu tsuyu, timi. Tsenñu yala taawasha kenu jila.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Tsejtu manen pajta katyu uranu bain, naa kepenusha pen ura insha bain mafaatu tsarenguemi.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Tsenmin naa kepenusha, man ura iinutala mafaatu bain, kayu veela tibangui'mujchi ne uidenañu katatu tsandimi: ¿Nen denayu tibangui'mujchi enu ma malu entsanala? timi.
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Tsenñu yala tsandila: Muba lalanu taawasha kikaanu kaindetyuñu' mitya denayu, tila. Tsenñu entsandimi: Tsaaya, ñui bain in uva vijpaasha taawasha kiidei, timi.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Tsenñu umaa dekependu' kañu uva vijtya miya ruku taawasha kekaren keenamu rukunu mikatu tsandimi: Taawasha kemulanu mikatu main main paanguide, tsaaren bene videishu juntsalanaa ajke' paangue', ajke' vimulanaa bene paanguikide, timi.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Tsejtu kepenusha man ura iinutala taawasha kenu vimula lushi kanu dejiñu, main main ma malu' mitya taawasha dekiñu paanguen tsanguemi.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Tsenñu ajke' taawasha kenu vimula dejitu, yalaa kayu lushi aa kachu deeyu tyaturen, yai bain ma malu taawasha' mitya nan kumu deeñuba juntsan kakila.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Tsenñu ajke' taawasha kenu vimula lushi tsantsa paanguikeñu dekatu, uva vijtya miya rukunu vera' tya' depaviikendu,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 tsandila: Entsa bene taawasha kenu videishu juntsa chachillaya ma ura taawasha kidekiñun, tsaren ma paanguikaakive, naa lalaya pajta jelekinguentsu ma malu taawasha ma kidekiñu bain, tila.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Tsandindetsuñu uva vijtya miya ruku mainnu tsandimi: Ura' keranu chachi, iyaa ñunu tiba firu' juu kendyuyu. ¿Ma malu taawasha' mitya nan kanuu juñuba iya ñuba tsandi paindyuwa?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Tsa' mitya ñu' lushi ka' miide; iren entsa bene videishu juntsalanu bain ñunu naake paangue'ba tsanguenu tenshu juntsaya juntsaa inchive.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 ¿In lushinuya ti ken denñuba tsanguenuu jutyuwa? Tsa jutyu'ba ¿iya veelanu puita urañu yalanu kishtenguee?
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Tsa' mitya challa ne chachi juuñuulaa, bene bale chachi juuñuu mandinu detsuve; tsenmala challa bale chachi juuñuulaa bene ne chachi juuñuu mandinu detsuve, timi.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jesús Jerusalén jinu miñusha jindu ya' 12 disipululanu yai tene mikakitu tsandimi:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 Ñulla mideeve challa Jerusalénsha jikeentsuñu bain. Chachi Tiya' Nakayamuya junga chachilla' mitya Diosnu kalen jimu bale rukula' tyaapasha bain, leichi mashturula' tyaapasha bain kuwanu tsuve, tsenmala yanu kavitu ke' tutainuu kuipa punu detsuve.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Tsejtu judío chachi jutyula' tyaapasha dekuwanmala, yala uukapu'kera, debande'kerake', kuusanu tu'pu' tu'nu detsuve, tsenñuren peñu pen malu insha mangujtanu tsuve, timi.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Zebedeo' shinbu ya' nalaba buluu Jesús' junga kalen ji', ya' ajuusha teledi' tyeeba pa'ñu,
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Jesús pakatu: ¿Tyee mujken? timi.
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Tsandiñu Jesús tsandimi: Ñulla inu tyee pakendu'ba mijdetuve. ¿Iya wajtun tsamantsa taaju ke' pullainu juuwashu juntsa, ne tyeeba juñu kujchin tsanguenu juñu, ñui bain kushnuu dejuu? timi.
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Tsenñu Jesús tsandimi: Uwain ñui bain, i tsamantsa taaju ke' puinu juuwashu juntsa i' puinu dejuve, tsaaren urandyasha, ne jalandyasha chudinu pakidekishu juntsanuya iyaa naaken tsaayu; juntsaya in Apachiren yumaa develaañuu juuve yaa munu kuwandya'ba tsanguenuu juñu' mitya, timi.
23 Então Jesus lhes disse:
24 Tsenñu vejan paitya disipulula tsandiñu demeetu, entsa pai naatalalanu ajaatyala.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Tsenñu Jesús demikatu tsandimi: Ñulla mideeve naa judío jutyu bale chachillaya yaichi manda-imu chachillanu naake firu' kendya'ba tsanguen chumu deeñuba, tsenmin judío jutyu aa bale rukulaya, chachillanu menaa tyullaa tanamu deeñu bain ñulla mideeve.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Tsaaren ñuitalaa tsaanu dejutyuve. Tsa jutyu' mun ñuitala kayu bale tiyachi tenñuba, vejanlachi taawasha kemu chachee junu tsuve.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Tsenmala mun ñuitala balen chachi tiyachi tenñu bain, ñuichi taawasha kemu chachi junu tsuve.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Matyu naa-inga Chachi Tiya' Nakayamu bain entsa tusha jatu, ne yachi tiba ke', yanu dewashkisa tya' jatyumujchi, yaa muchiba tiba uraanuu ke' kuwanaa jashu, tsenmin pure' chachillanu la'kanu yaa tutanu jashu, ñui bain tsaren dejusa tenve, timi.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Yala Jericó pebulunu demalu' miiñu, Jesúsnu chachilla pure' surekila.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Tsaindetsu pai ruku kapuka putyula miñu kelunu chunatu, Jesús junu puintsuve detiñu demere' uti' patu entsandila: ¡Bale Ruku, rei Davidnu sera' jamu Na, lalanu tenbityaka! tila.
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Tsandindetsuñu, chachillaya mandyasa ti' de-ajaatiñun, yala kayu uti', entsa entsandila: ¡Bale Ruku, Davidnu sera' jamu Na, lalanu tenbityaka! tiitila.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Tsenñu Jesús uidikatu, yalanu mika' pake'meetu tsandimi: ¿Ñulla' mitya tyeenguisa tenguen? timi.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Tsandiñu yala pakatu: Bale Ruku, lalanu katamu tiyanu tenve, tila.
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Tsenñu Jesús tenbitya' yala' kapukanu ta'kanmalan, kapuka putyu rukula juntsa uwanun katamu detiya' Jesúsnu bendaa jila.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.