Marcos 11

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yumaa Jerusalén kalenatu, Betfagé kaa pebulunu bain, Betania kaa pebulunu bain kalen jindu, Ulibu chi chunu kuyi keesha putu, Jesús ya' disipululanu pallu eemi
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 entsanditu: Lala' ajuusha katawaishu juntsa kaa pebulusha jidei, tsejtu junu vinusha, naa muba kayu chudi' kerajtunu buru kaana main teetsuraa uina katajinu detsuve. Tsejtu langa' taadei.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Tsaaren tsandenna mulaa ñullanu: ¿Tyeenguenaa dekiyu? tinmalaya: Bale Ruku menesteve, tsaaren wajturen mangunu detsuyu, tidei, timi.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Tsandiñu ya' disipulula jitu, ma kaa buru cha' neneinu miñunu, ya juukapanu teetsuna katajila, tsejtu langala.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Tsenñu jundaa pumu chachilla pake'meetu: ¿Tyeenguinaa buru langandetsuyu? tila.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Tsenñu yalanu Jesús naati pakadei tiñuba juntsandi depakañu, tajikaala.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Tsejtu Jesús' junga buru deta'tu, yala' palanu viya viyakenu jali buru jandala delakaañu, Jesús lu' chumi.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tsenñu pure' chachilla yala' jali tene Jesús' jinu miñunu lakaakaakila, tsenmala veelaya jeenbaatala chi ali deka' miñunu tsure tsurekila balengure' keewaatu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Tsejtu naa ajkesha jintsumula bain, naa benesha jimula bain entsandi utis jijiintsula:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Lala' tinbu ruku rei David' Dios mika urave,
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jesús Jerusalénsha vijitu aa eleshashaa jimi. Tsejtu juntsa aa eleshanu nukaba demi'dangue' dyatu, yumaa dekependu' kakentsuñu' mitya, ya' 12 disipululaba Betania pebulusha miila.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Juntsa ayunchi Betania pebulubi pu' malu' miindu Jesús panda mutyami.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tsejtu baatala main igu chi sunden awantsuñu' juu kata-eetu, kalen ji' keemi puka na'ba namee tyatu. Tsejturen inu tinbu jutyuñu' mitya, puka natyuñu, taperen kataakitu,
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 juntsa igu chinu tsandimi: Mu bain ñunu imu puka naa-uwanuba demanga' fityusa, timi. Tsejtu tsandi' pañu ya' disipulula meenala.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Jerusalénsha demaatu, Jesús aa elesha chunu veeta juusha mavimi. Tsai' mavitu junga ufeenda kuntsumi atin pumu chachillanu bain, naa junu ati'kan pumu chachillanu bain tsaa demajuka'laakemi, tsejtu naa lushi maveten chundala bain, naa paluma atin chundala bain tsaa debuityui eekemi.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Tsejtu munu bain juntsa aa elesha keetalaya ne tyeeba taaya pulla' nenu uudengui'mi.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Tsejtu, bene entsandi mijakare' pami: Diosa' Kiikanu entsa pillave: In yaa, naaju chachilla bain Diosba kuinda kenu ya junu tsuve, ti' pillave. Tsaanuren ñullaya entsa yanu taamula' vi' pantsudinu tujuu tiredekiñuve, timi.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Entsandiñu demeenatu, chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' bale rukula bain, naa Moisés' wandya lei mashturula bain, Jesúsnu tu'nu pensanguitu yai tene paviikila, matyu kumuinchi chachillaya Jesús' mijakaañu kuindanu tene mera meradediñu naaken tsandya' jeetyandetsu' mitya.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Yumaa dekependu'kañu Jesús ya' disipulaba juntsa pebulunu malu' miila. |src="CN01787b.tif" size="Span" loc="Mark 11.15-19" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Marcos 11.19"
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ayunchi kepenene, puka natyu igu chi keetala manbuindu telelebi jii de-ejkee chuna katala.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tsejtu nenñaa tsai' ejkeñuba, Pedro mandengatu Jesúsnu tsandimi: Mashturu, keekide, ñu Dioschi firu' isa ti' patisu juntsa igu chi tsaa ejkeiñuve, timi.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Tsenñu Jesús tsandimi: Diosnu ura' keengue' uwain tsaave tyadei.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Uwaindiyu mun entsa kuyinu: Aanu shilla' ji' tsaa lamaasha pajtyaide, ti' bain, ¿uwain tsaichunga? tyai'mujchi, naatiñuba tsainu tsuve tya' keenguishu juntsaa uwain tsainu tsuve.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Tsa' mityandiyu ñulla tyee Diosba kuinda ke' pake' bain, uwain yumaa kayu pensaa judei; tsangue pensanguishu juntsaa uwain kanu detsuve, timi.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Tsenmin Diosba kuinda kentsumiya ñu veelaba peletu juuba jushu juntsaa, yaiba veta' veta' ura' juu mandiyadei, tsenmalaa selusha kai'sha chumu ñulla' Apa bain ñulla' ujcha' mitya manbitsaanutsu, timi.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tsejtu bene Jerusalénsha demiji' Jesús aa elesha chunu veeta juusha nenu uwanu, chachilla' mitya Diosnu kalen jimula' bale rukula bain, Moisés' wandya lei mashturula bain, tsenmin judío bale rukula bain kalen jitu,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 yanu entsandi pake'meela: ¿Ti' mityaa entsangues nentsuyu? ¿Maa ñunu aantsangues nekaantsun? tila.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 — ausente —
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Tsenñu yaitala veta' veta' paviikendu tsandila: Lala naati' Juanya Diosa' uudenchee tsangues nemuve tin tsa deeyu. Tsandishu juntsaa: ¿Nenñaa yanu keranguityuwa deeyu? tinu juve.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Tsenmin naati' chachilla' uudenchee tsangues neve tin tsa deeyu, tiitila. Matyu tsandinu jeetyala, kumuinchi chachillaya Juanya uwain Diosa' mitya pamu rukuve tyamu deeñu' mitya.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Tsejtu Jesúsnu pakatu tsandila: Lalaya Juan mu' uudenchee tsaita nemuwaañuba mijdetuyu, tila.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.