Lucas 15
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs ARA
1 Naa deechu' mitya lushi kamula bain, naa vejan ujcha lan chumula bain Jesús' junga kalen jijiila meenanu.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tsenñu fariseola bain, naa Moisés' wandya lei mashturula bain entsandi paviikentsula: Ujcha lamu chachillaba buudi' panda fifikentsu' mitya, entsa ruku urajtuve, tila.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tsenñu Jesús entsa kuinda laapu' pami:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ¿Maa ñulla 100 uveja miya ju' bain, main piyanmala, 99 uveja jumulanuya jatsuwa tenasha deshuike' jitu, piyamunu mangatanbera mami'ken jutyuyu?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Tsangue' mangatatu sundyanchin nanake' manda'tu,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 ya' yasha miimiya, sunden puinu titu, yachi ura' kera chachillanu bain, ya' keetala chumulanu bain dewa'kaatu: Iba bulu sundyave'kai, in uveja piyañuren mangata' mitya ¿tinu jutyun?
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Uwaindiyu selusha bain tsaren juve; main ujcha lamu chachi veta' pensa mangue' Diosnu meenguishu juntsaa, juntsa ruku' mityan 99 chachilla Dios naakesa tyañuba tsanguen chumulanuba kayu pullai sundyanu juve, yalaa veta' pensa mannu menestejdetuñu.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entsa bain Jesús tsandimi: Naaju shinbulaa paitya paki lushi tanaturen main piyanmala, ¿lanpaa chakare', narake mami'ke', kashikeñungue' mangatanbera ken jutyun?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Tsejtu mangatamiya, ¿yachi ura' keranu shinbulanu bain, ya' ya keetala chumu shinbulanu bain dewa'kaatu: Iba bulu sundyave'kai, inchi ma paki lushi pireturen mangata' mitya, tinu jutyun?
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Tsejtu Jesús tsandimi: Uwaindiyu naa Diosa' anjeela bain tsaren sundyamu deeve ma ruku ujcha lamuren veta' pensa mangue' Diosnu keenguenmala, timi Jesús.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús entsa bain laapu' kuinda ketu tsandimi: Ma ruku pai na miyami.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Tsenñu ya' kayi naya ya' apanu tsandimi: Apa, ñuchi tiba tañu jumula inchi junuu jumuya naa naake veenuu juñu bain inu millangue kuwaka, timi.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Tsenñu ya' kayi na wajtutalaren yachi tiba jumulaya millangue ati', juntsa lushinchi baasha vee tusha jiimi. Tsejtu junga na'baasa ken chu' lushi millangaami.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tsangue' lushi dekike' tajtui tiyanu uwanu, juntsa tusha tsamantsai panda yamuj tinbu jami, tsenñu tichi panda ati'ka' fin tsaa pullaintsumi.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tsaindu juntsa tusha ma ruku' junga jitu, taawasha kuwaka ti' pake pakekemi. Tsenñu juntsa ruku ya' tusha ku'chi washkekaanu eekemi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Tsaindu panda iintsu' mitya ku'chi fintsumi pandañu bain finu tyatyaimi, tsenñuren mu bain kuwaindyula.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Tsejtu ura' kityu'ba aseetanguetu, entsandyami: “In apa' junga lushinchi taawasha kemulaya pandachi yamuj dejutyuñuba, iyaa engu pandachiren peyanundiyantsuyu.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 In apa' junga miitu entsandinu tsuyu: Apa, iya Diosnu bain, ñunu bain ujcha layu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Tsa' mitya inu ñu' na jungue kurenu jutyu', ñuchi lushinchi taawasha kemu jungue kureka tinu tsuyu”, tyami.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Tsejtu mangujpa' ya' apa' chuinsha miintsumi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Tsenñu ya' na, ya' apanu tsandimi: Apa, iya Diosnu bain, ñunu bain ujcha layu. Tsa' mitya iya ñu' na jungue kuranu jutyuyu, timi. |src="CN01761b.tif" size="Span" loc="Luke 15.20-21" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Lucas 15.21"
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tsenñu ya' apa yasha mandajitu, yachi taawasha kemu chachillanu tsandimi: Apain, kayu naraa jali kalare' manbandedei, tsenmin suutes bain tyamishunu manbu'; sandalia bain manbudei.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Yala tsanguendetsuren, ya' avenju naya jeenbaasha taawasha ken pumi. Tsejtu maja', ya keesha miindu, yasha beesa meeja', fandangu ke', beelangue' jutindetsu meemi.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tsejtu mainnu ya' apachi taawasha kemu chachinu mika' pake'meetu: ¿Yasha tyee iñu deken tsanguentsula? timi.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tsenñu ya' apachi taawasha kemu ruku tsandimi: Ñu' benna tiba jutyu maañu mangata' mitya, ñu' apa nakululuu kaa wagara tu'kare', panda fimishtintsuñu, sunden beelanguendu dekive tsanguentsula, timi.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Tsenñu ya' uñaku ajaatya' yasha mavindyai'ñu, ya' apa fale' ji', ya' nanu yasha mavimishtinu ti' patintsumi.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Tsenñu ya' apanu tsandimi: Ñuya mive naa iya ñuchi pure' añu taawasha kenduba ñunu meenguityuu jutyuñu bain, tsaanuren ñuya inu naa ma kaa chibu juuñuba kutyuwaave inchi ura' keranu chachillaba buudi' panda fimishtinu.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 ¡Tsaaren challa ñu' na, ñu' lushinchi naa munu'baasa tsa tsaimu shinbulaba detsa-i', lushi millangare' maanmalaa, ya' mitya nakululuu kaa wagara tu'keechunga! timi.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Tsenñu ya' apa tsandimi: Apa, ñuya naa-uwanuba ibaren chuve, tsaju' inchi tiba tañu jumulaya ñuchi tene juuve.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Tsaaren challa ñu' benna peya' piyan tsaituren mangatawañaa, tsangue' sunden fandangu kikenuu faañu' mitya tsanguentsuyu, timi.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.