Lucas 15
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs ARIB
1 Naa deechu' mitya lushi kamula bain, naa vejan ujcha lan chumula bain Jesús' junga kalen jijiila meenanu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tsenñu fariseola bain, naa Moisés' wandya lei mashturula bain entsandi paviikentsula: Ujcha lamu chachillaba buudi' panda fifikentsu' mitya, entsa ruku urajtuve, tila.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tsenñu Jesús entsa kuinda laapu' pami:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ¿Maa ñulla 100 uveja miya ju' bain, main piyanmala, 99 uveja jumulanuya jatsuwa tenasha deshuike' jitu, piyamunu mangatanbera mami'ken jutyuyu?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Tsangue' mangatatu sundyanchin nanake' manda'tu,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ya' yasha miimiya, sunden puinu titu, yachi ura' kera chachillanu bain, ya' keetala chumulanu bain dewa'kaatu: Iba bulu sundyave'kai, in uveja piyañuren mangata' mitya ¿tinu jutyun?
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Uwaindiyu selusha bain tsaren juve; main ujcha lamu chachi veta' pensa mangue' Diosnu meenguishu juntsaa, juntsa ruku' mityan 99 chachilla Dios naakesa tyañuba tsanguen chumulanuba kayu pullai sundyanu juve, yalaa veta' pensa mannu menestejdetuñu.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entsa bain Jesús tsandimi: Naaju shinbulaa paitya paki lushi tanaturen main piyanmala, ¿lanpaa chakare', narake mami'ke', kashikeñungue' mangatanbera ken jutyun?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Tsejtu mangatamiya, ¿yachi ura' keranu shinbulanu bain, ya' ya keetala chumu shinbulanu bain dewa'kaatu: Iba bulu sundyave'kai, inchi ma paki lushi pireturen mangata' mitya, tinu jutyun?
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Tsejtu Jesús tsandimi: Uwaindiyu naa Diosa' anjeela bain tsaren sundyamu deeve ma ruku ujcha lamuren veta' pensa mangue' Diosnu keenguenmala, timi Jesús.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús entsa bain laapu' kuinda ketu tsandimi: Ma ruku pai na miyami.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Tsenñu ya' kayi naya ya' apanu tsandimi: Apa, ñuchi tiba tañu jumula inchi junuu jumuya naa naake veenuu juñu bain inu millangue kuwaka, timi.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Tsenñu ya' kayi na wajtutalaren yachi tiba jumulaya millangue ati', juntsa lushinchi baasha vee tusha jiimi. Tsejtu junga na'baasa ken chu' lushi millangaami.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tsangue' lushi dekike' tajtui tiyanu uwanu, juntsa tusha tsamantsai panda yamuj tinbu jami, tsenñu tichi panda ati'ka' fin tsaa pullaintsumi.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Tsaindu juntsa tusha ma ruku' junga jitu, taawasha kuwaka ti' pake pakekemi. Tsenñu juntsa ruku ya' tusha ku'chi washkekaanu eekemi.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Tsaindu panda iintsu' mitya ku'chi fintsumi pandañu bain finu tyatyaimi, tsenñuren mu bain kuwaindyula.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Tsejtu ura' kityu'ba aseetanguetu, entsandyami: “In apa' junga lushinchi taawasha kemulaya pandachi yamuj dejutyuñuba, iyaa engu pandachiren peyanundiyantsuyu.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 In apa' junga miitu entsandinu tsuyu: Apa, iya Diosnu bain, ñunu bain ujcha layu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Tsa' mitya inu ñu' na jungue kurenu jutyu', ñuchi lushinchi taawasha kemu jungue kureka tinu tsuyu”, tyami.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Tsejtu mangujpa' ya' apa' chuinsha miintsumi.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tsenñu ya' na, ya' apanu tsandimi: Apa, iya Diosnu bain, ñunu bain ujcha layu. Tsa' mitya iya ñu' na jungue kuranu jutyuyu, timi. |src="CN01761b.tif" size="Span" loc="Luke 15.20-21" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Lucas 15.21"
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tsenñu ya' apa yasha mandajitu, yachi taawasha kemu chachillanu tsandimi: Apain, kayu naraa jali kalare' manbandedei, tsenmin suutes bain tyamishunu manbu'; sandalia bain manbudei.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Yala tsanguendetsuren, ya' avenju naya jeenbaasha taawasha ken pumi. Tsejtu maja', ya keesha miindu, yasha beesa meeja', fandangu ke', beelangue' jutindetsu meemi.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tsejtu mainnu ya' apachi taawasha kemu chachinu mika' pake'meetu: ¿Yasha tyee iñu deken tsanguentsula? timi.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tsenñu ya' apachi taawasha kemu ruku tsandimi: Ñu' benna tiba jutyu maañu mangata' mitya, ñu' apa nakululuu kaa wagara tu'kare', panda fimishtintsuñu, sunden beelanguendu dekive tsanguentsula, timi.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tsenñu ya' uñaku ajaatya' yasha mavindyai'ñu, ya' apa fale' ji', ya' nanu yasha mavimishtinu ti' patintsumi.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Tsenñu ya' apanu tsandimi: Ñuya mive naa iya ñuchi pure' añu taawasha kenduba ñunu meenguityuu jutyuñu bain, tsaanuren ñuya inu naa ma kaa chibu juuñuba kutyuwaave inchi ura' keranu chachillaba buudi' panda fimishtinu.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 ¡Tsaaren challa ñu' na, ñu' lushinchi naa munu'baasa tsa tsaimu shinbulaba detsa-i', lushi millangare' maanmalaa, ya' mitya nakululuu kaa wagara tu'keechunga! timi.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tsenñu ya' apa tsandimi: Apa, ñuya naa-uwanuba ibaren chuve, tsaju' inchi tiba tañu jumulaya ñuchi tene juuve.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Tsaaren challa ñu' benna peya' piyan tsaituren mangatawañaa, tsangue' sunden fandangu kikenuu faañu' mitya tsanguentsuyu, timi.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.