João 4
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT
1 Fariseolaya, kayu Jesúsnaa chachilla pure' bendaa jijideiñu, tsenmin mungaranchi bain Jesúsyaa kayu Juannu pullake aa mungaakaakive detiñu kuinda mijala.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Tsaaren ura patiñuya Jesúsya mungarendyuñu, ya' disipululaa mungares nendetsun ne tsandila.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Tsenñu Jesús naa fariseolaya tsaa kuindaa demive tiñu mijatu, junu Judeanu malu' miimi Galileasha miinu.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tsai' miindu Samaria tutala manbulla' miinu jumi.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Tsejtu Samaria tusha chumu Sicar mumu pebulubi vijimi, matyu kaspee tinbunu Jacob ya' na Josénu tu kuwa' shuikemuwaañu juntsa tu tsunu keesha.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tsenñu junu Jacob' pi pusu kenunu dejitu, Jesús mika nendyuba' mitya, pi pusu kuyinu lekanu chudimi, pajta katyuunu uratala.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Tsenñu judíolaya Samariasha chumu chachillanu ne keemincha deeñu' mitya, juntsa shinbu entsandi pakami: ¿Nejtaa ñu judío chachiba, inu Samariasha chumu shinbunuba pi pa'tundiyu? timi.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Tsenñu Jesús tsandimi: Dios tyee ñunu kuwanu tyamuñuba mi'ba jutuya, tsenmin challa maa entsandi' ñunu pi pakentsuñuba mituya, ñu yanu pi pa'ñuya, yaa ñunu ura' chumishtimu naraa pi kuchuve, timi.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Tsenñu juntsa shinbu tsandimi: Bale ruku, tsen, ñu tiba tajtu' tichi pi kalaren tsaashuba, tsenmin pi pusu tsamantsa aa sha' jurushuba, ¿ñu nukaa juntsa ura' chumishtimu naraa pi inu kunaandiyu?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tsejtu lala' tinbu aa-apa milla Jacob, naa ya bain, naa ya' nala bain, naa ya' animaala bain pi kujchi kujchikenaa entsa pusu ke', bene lalanu kuwa' shuikemu rukunu, ¿ñaa kayu yanu pullaa? timi.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Tsandiñu Jesús entsa mandimi: Mun entsa pi kushmulaya naa-uwanuba pi mamutyatyainu detsuve.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Tsaaren mun in kuñu pi kujchi' bain pi mamutyanu dejutyuve, matyu in kuñu piya ya' bulusha ma pijula tiyaiñu i', naa-uwanuba Diosba ura' chumishtinu juñu' mitya, timi.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Tsenñu juntsa shinbu tsandimi: Bale ruku, tsaashu juntsaa, inu juntsa pi kuwaka, tsenmalaa iya pi mamutyan jutyuyu, tsenmin naa-uwanu bain engu pi ne mangajatintsun jutyu, timi.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Tsenñu Jesús tsandimi: Ñu' rukunu mikaji' engu maade, timi.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Tsenñu juntsa shinbu: Iyaa unbee miyajtuyu, timi.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 tsaaren ñu man unbere miyawaañuve. Tsenmin challa miyaashu juntsa unbere bain ñu' ruku jutyuve. Tsa' mitya ñu tsanditu uwain ura' pave, timi.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Tsandi' dyañu juntsa shinbu tsandimi: Yumaa entsangue aseetanguiyu, bale ruku, ñuya Diosa' mitya pamu rukuñuve.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Lala' tinbu aa-apalaya enu Samaria tunu entsa kuyinaa dewa'di' Diosnu aawa kure' keewaawaakemu deenuren, ñulla judíolaya naa-uwanuba Jerusalén pebulunaa tsangue' Diosnu aawa kure' keewaanuu dejuve tiitimu deeve, timi.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Tsenñu Jesús tsandimi: Uwaindiyu, inu keenguika; ñulla Diosnu aawa kure kurekenu tyatu, ne entsa kuyisha, ne Jerusalénsha ji-iba i'mujchin tsanguenu malu janu kalenave, tiyu.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ñulla Samariasha chumu chachillaya tinu aawa kurenduba mijdetuve, tsaaren lala judíolaya tinaa uwain aawa kurenduba mideeyu, matyu Dioschi livee inu julaya judíola' mityaa tsaa puinuuñu' mitya.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Tsenñu juntsa malu jantsuve, ura patiñuya yumaa jave, mun ura uwain Diosnu aawa kure' keewaamulaya uwain anbuda keewaatyumujchi, Diosa' Espíritu yanu naake aawa kuresa tyañuba tsa tsanguenu malu. Matyu Diosya mun yanu aawa kuremulaya tsaaya dekisa tyave.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Diosya kataatyu ju', espiritun juuve. Tsa' mitya mun yanu aawa kure' keewaamulaya uwain anbuki'mujchi Diosa' Espíritu naakesa tyañuba juntsanguenuu dejuve, timi.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Tsenñu juntsa shinbu tsandimi: Dioschi Mi'ke' Kayamu (Cristo mumu) engu januuñu bain, iya uwain miyu. Tsejtu ya jamee lalanu tiba demijakaanu tsuve, timi.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Tsenñu Jesús: Iyaa juntsayu, challa ñuba kuinda kikentsaashu juntsa, timi. |src="CN01673b.tif" size="Span" loc="John 4.7-26" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Juan 4.26"
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Tsejtu Jesús tsandi' juntsa shinbuba kuinda kentsu ya' disipulula miitu, yuj keenbaishla, ma supu shinbubaa kuinda kentsuñu' mitya. Tsejturen mu bain tyee kuinda ke' tsanguendetsuñu bain, naa tyee menestendya' tsandintsuñu bain pake'meraa kibangui'la.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Tsenñu juntsa shinbu ya' pi kandaru junu shuikike' pebulusha miitu chachillanu entsandimi:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Engu ja' keekidei, ma ruku naa muba wandindetyun, iya tyee ken chumuwaañuba kumuinchi ma entsandi pave. ¿Dioschi Mi'ke' Kayamu jutyuñanga? timi.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Tsandiñu juntsa pebulunu chumula delu' Jesús' junga jila.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Tsaindetsu Jesúsnu ya' disipululaya: Mashturu, tsantsaya tyeeba fide, tiitila.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Tsa detiñun Jesús ne entsandimi: Finutsumi iya tayu, tsaanuren ñullaa juntsa finutsumi kerajdetuve, timi.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Tsandiñu ya' disipulula yai tene veta' veta' pake'meran juutu: ¿Mulaa, tiiñuba fikenuu taja' dekuwaa? tiitila.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Tsenñu Jesús tsandimi: Inu eemu ruku tyee kesa tyañuba, iya tsaa ke' ya' taawasha ke' kunaa inchiya panda fikiñuuve.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Pu' wajka tinbu tiyañu kanu, ñullaya chaiba taapai chu'chaya faatave detive. Tsaanun iyaa entsandintsuyu: Kapuka chayingue' vijpaasha ura' ke-eekidei, yumaa dellu deeñu' mitya dete'kanu ura juve.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Tsenñu naa puka te'kamu ruku bain ya' taawasha' mitya depaanguiñu katu, dete'ka' uukaanu tsuve. Tsaju' Diosba naa-uwanuba ura' chunu te'kakeñuu kentsuve. Tsa' mitya naa wajmu ruku bain, naa te'kamu bain buluren sundyanu detsuve.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Tsenñu uwain entsaave: Main wajkenmala, veraa te'kanu tsuve, tiitimuwa deeñu, juntsaitu ive.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Iya ñullanu eeyu, ñullaya taaju kibangui'nu vijpaasha pu' te'kanudetsu; tsejtu veelaa junu taawasha ke' taaju dekiñun, ñullaya yala' taawasha' mitya ura' ne pulla deive, timi.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Samaria tusha juntsa pebulu' chumu chachilla Jesúsnu pure' keranguikila, juntsa shinbu ya tyeenguen chumuwaañuba dewanditive tiñu demijaturen.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Tsa' mitya Samaria tusha chumu chachilla Jesús' junga dejitu, tsantsaya yaiba shuwade, ti' u'tandila. Tsa detiñu Jesús yaiba pai malu chumi.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Tsenñu Jesúsnu kayu pure' chachilla keenguikila, yaren mijakare' ma patintsuñu demere' mitya.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Tsejtu juntsa shinbunu tsandila: Challaa ñu' kuindanu meetun keranguikindetyuyu, lala' punguichin ya naatiñuba tsangue demere' mityaa dekeenguiyu, tsenmin yaa uwain naaju chachillanu bain livee kenu juñuba demijayu, tila.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Juntsa pai malu depuitu Jesús junu Samarianu malu' miji' Galilea tusha miimi,
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 matyu Jesúsren: Main Diosa' mitya pamu rukunu, ya' chunu tusha chumu chachillaya estya' keewaatyuwa deeve, timuwa' mitya.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Tsenñuren Galileasha miiñu, juntsa tusha chulla sunden mamikala, yai bain Jerusalénsha judíolachi Dapulla' livee kiñu fandangu dejitu, Jesús titi keñuba entsangue dekata' miji' mitya.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Tsejtu Jesús miimi Galilea tusha Caná pebulubi, pinuren binu mandirenu pebulubi. Tsenñu Cafarnaúm pebulusha, reichi ma bale ruku, junu ya' na diluu tanami.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Tsejtu juntsa bale ruku Jesús Judeasha putun Galileasha maave detiñu kuinda mijatu, Jesús' junga ji', tsantsaya ya' yasha jitu ya' na penun jutyuu ma tsunamunu ura' manjisa ti' u'tandimi.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Tsandita jiñu Jesús entsandikami: Diosyaa tsanguekaantsuve tyainuu bain, naa keenbashiinuu ke' keewara bain mulaa tsangue ke' keewarendetyuya, ñulla keenguindyatyu deeve, timi.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Tsenñu juntsa bale ruku tsandimi: Bale Ruku, apain te' jade, in kaana peyamive, timi.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Tsenñu Jesús tsandimi: Ñu' na tiba jutyu ura machuve; yasha miide, timi.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Tsai' ya' yasha miintsu, yachi taawasha kemu chachilla mindala detyuita' jatu: Ñu' na tiba jutyu ura machuve, tila.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Tsenñu ya' chachillanu: ¿Ti uratalaa ura' mandiyan? ti' pake'meeñu, yala pakatu: Kishi kepenusha ma ura ajkeshaa penguma ishanbajtewa, tila.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Tsa detiñu ya' apa pensa mangue' keetu mandengami juntsa ura juunutalaa Jesús yanu: Ñu' na tiba jutyu ura machuve, tiñu bain; tsejtu tsaa puiñu, ya bain, naa ya' yanu chumu chachilla bain, Jesúsnu keranguila.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Jesús entsaba pai bijee Galileabi Diosyaa tsanguekaantsuve tyainuu jumu ke' keewaami, ya Judeasha pu' miitu.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.