João 4
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH
1 Fariseolaya, kayu Jesúsnaa chachilla pure' bendaa jijideiñu, tsenmin mungaranchi bain Jesúsyaa kayu Juannu pullake aa mungaakaakive detiñu kuinda mijala.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Tsaaren ura patiñuya Jesúsya mungarendyuñu, ya' disipululaa mungares nendetsun ne tsandila.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Tsenñu Jesús naa fariseolaya tsaa kuindaa demive tiñu mijatu, junu Judeanu malu' miimi Galileasha miinu.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tsai' miindu Samaria tutala manbulla' miinu jumi.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Tsejtu Samaria tusha chumu Sicar mumu pebulubi vijimi, matyu kaspee tinbunu Jacob ya' na Josénu tu kuwa' shuikemuwaañu juntsa tu tsunu keesha.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Tsenñu junu Jacob' pi pusu kenunu dejitu, Jesús mika nendyuba' mitya, pi pusu kuyinu lekanu chudimi, pajta katyuunu uratala.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Tsenñu judíolaya Samariasha chumu chachillanu ne keemincha deeñu' mitya, juntsa shinbu entsandi pakami: ¿Nejtaa ñu judío chachiba, inu Samariasha chumu shinbunuba pi pa'tundiyu? timi.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Tsenñu Jesús tsandimi: Dios tyee ñunu kuwanu tyamuñuba mi'ba jutuya, tsenmin challa maa entsandi' ñunu pi pakentsuñuba mituya, ñu yanu pi pa'ñuya, yaa ñunu ura' chumishtimu naraa pi kuchuve, timi.
10 Então Jesus disse:
11 Tsenñu juntsa shinbu tsandimi: Bale ruku, tsen, ñu tiba tajtu' tichi pi kalaren tsaashuba, tsenmin pi pusu tsamantsa aa sha' jurushuba, ¿ñu nukaa juntsa ura' chumishtimu naraa pi inu kunaandiyu?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tsejtu lala' tinbu aa-apa milla Jacob, naa ya bain, naa ya' nala bain, naa ya' animaala bain pi kujchi kujchikenaa entsa pusu ke', bene lalanu kuwa' shuikemu rukunu, ¿ñaa kayu yanu pullaa? timi.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Tsandiñu Jesús entsa mandimi: Mun entsa pi kushmulaya naa-uwanuba pi mamutyatyainu detsuve.
13 Então Jesus disse:
14 Tsaaren mun in kuñu pi kujchi' bain pi mamutyanu dejutyuve, matyu in kuñu piya ya' bulusha ma pijula tiyaiñu i', naa-uwanuba Diosba ura' chumishtinu juñu' mitya, timi.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Tsenñu juntsa shinbu tsandimi: Bale ruku, tsaashu juntsaa, inu juntsa pi kuwaka, tsenmalaa iya pi mamutyan jutyuyu, tsenmin naa-uwanu bain engu pi ne mangajatintsun jutyu, timi.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Tsenñu Jesús tsandimi: Ñu' rukunu mikaji' engu maade, timi.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Tsenñu juntsa shinbu: Iyaa unbee miyajtuyu, timi.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 tsaaren ñu man unbere miyawaañuve. Tsenmin challa miyaashu juntsa unbere bain ñu' ruku jutyuve. Tsa' mitya ñu tsanditu uwain ura' pave, timi.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Tsandi' dyañu juntsa shinbu tsandimi: Yumaa entsangue aseetanguiyu, bale ruku, ñuya Diosa' mitya pamu rukuñuve.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Lala' tinbu aa-apalaya enu Samaria tunu entsa kuyinaa dewa'di' Diosnu aawa kure' keewaawaakemu deenuren, ñulla judíolaya naa-uwanuba Jerusalén pebulunaa tsangue' Diosnu aawa kure' keewaanuu dejuve tiitimu deeve, timi.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Tsenñu Jesús tsandimi: Uwaindiyu, inu keenguika; ñulla Diosnu aawa kure kurekenu tyatu, ne entsa kuyisha, ne Jerusalénsha ji-iba i'mujchin tsanguenu malu janu kalenave, tiyu.
21 Jesus disse:
22 Ñulla Samariasha chumu chachillaya tinu aawa kurenduba mijdetuve, tsaaren lala judíolaya tinaa uwain aawa kurenduba mideeyu, matyu Dioschi livee inu julaya judíola' mityaa tsaa puinuuñu' mitya.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tsenñu juntsa malu jantsuve, ura patiñuya yumaa jave, mun ura uwain Diosnu aawa kure' keewaamulaya uwain anbuda keewaatyumujchi, Diosa' Espíritu yanu naake aawa kuresa tyañuba tsa tsanguenu malu. Matyu Diosya mun yanu aawa kuremulaya tsaaya dekisa tyave.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Diosya kataatyu ju', espiritun juuve. Tsa' mitya mun yanu aawa kure' keewaamulaya uwain anbuki'mujchi Diosa' Espíritu naakesa tyañuba juntsanguenuu dejuve, timi.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tsenñu juntsa shinbu tsandimi: Dioschi Mi'ke' Kayamu (Cristo mumu) engu januuñu bain, iya uwain miyu. Tsejtu ya jamee lalanu tiba demijakaanu tsuve, timi.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Tsenñu Jesús: Iyaa juntsayu, challa ñuba kuinda kikentsaashu juntsa, timi. |src="CN01673b.tif" size="Span" loc="John 4.7-26" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Juan 4.26"
26 Então Jesus afirmou:
27 Tsejtu Jesús tsandi' juntsa shinbuba kuinda kentsu ya' disipulula miitu, yuj keenbaishla, ma supu shinbubaa kuinda kentsuñu' mitya. Tsejturen mu bain tyee kuinda ke' tsanguendetsuñu bain, naa tyee menestendya' tsandintsuñu bain pake'meraa kibangui'la.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tsenñu juntsa shinbu ya' pi kandaru junu shuikike' pebulusha miitu chachillanu entsandimi:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Engu ja' keekidei, ma ruku naa muba wandindetyun, iya tyee ken chumuwaañuba kumuinchi ma entsandi pave. ¿Dioschi Mi'ke' Kayamu jutyuñanga? timi.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Tsandiñu juntsa pebulunu chumula delu' Jesús' junga jila.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Tsaindetsu Jesúsnu ya' disipululaya: Mashturu, tsantsaya tyeeba fide, tiitila.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tsa detiñun Jesús ne entsandimi: Finutsumi iya tayu, tsaanuren ñullaa juntsa finutsumi kerajdetuve, timi.
32 Jesus respondeu:
33 Tsandiñu ya' disipulula yai tene veta' veta' pake'meran juutu: ¿Mulaa, tiiñuba fikenuu taja' dekuwaa? tiitila.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tsenñu Jesús tsandimi: Inu eemu ruku tyee kesa tyañuba, iya tsaa ke' ya' taawasha ke' kunaa inchiya panda fikiñuuve.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Pu' wajka tinbu tiyañu kanu, ñullaya chaiba taapai chu'chaya faatave detive. Tsaanun iyaa entsandintsuyu: Kapuka chayingue' vijpaasha ura' ke-eekidei, yumaa dellu deeñu' mitya dete'kanu ura juve.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Tsenñu naa puka te'kamu ruku bain ya' taawasha' mitya depaanguiñu katu, dete'ka' uukaanu tsuve. Tsaju' Diosba naa-uwanuba ura' chunu te'kakeñuu kentsuve. Tsa' mitya naa wajmu ruku bain, naa te'kamu bain buluren sundyanu detsuve.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Tsenñu uwain entsaave: Main wajkenmala, veraa te'kanu tsuve, tiitimuwa deeñu, juntsaitu ive.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Iya ñullanu eeyu, ñullaya taaju kibangui'nu vijpaasha pu' te'kanudetsu; tsejtu veelaa junu taawasha ke' taaju dekiñun, ñullaya yala' taawasha' mitya ura' ne pulla deive, timi.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria tusha juntsa pebulu' chumu chachilla Jesúsnu pure' keranguikila, juntsa shinbu ya tyeenguen chumuwaañuba dewanditive tiñu demijaturen.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Tsa' mitya Samaria tusha chumu chachilla Jesús' junga dejitu, tsantsaya yaiba shuwade, ti' u'tandila. Tsa detiñu Jesús yaiba pai malu chumi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Tsenñu Jesúsnu kayu pure' chachilla keenguikila, yaren mijakare' ma patintsuñu demere' mitya.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tsejtu juntsa shinbunu tsandila: Challaa ñu' kuindanu meetun keranguikindetyuyu, lala' punguichin ya naatiñuba tsangue demere' mityaa dekeenguiyu, tsenmin yaa uwain naaju chachillanu bain livee kenu juñuba demijayu, tila.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Juntsa pai malu depuitu Jesús junu Samarianu malu' miji' Galilea tusha miimi,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 matyu Jesúsren: Main Diosa' mitya pamu rukunu, ya' chunu tusha chumu chachillaya estya' keewaatyuwa deeve, timuwa' mitya.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Tsenñuren Galileasha miiñu, juntsa tusha chulla sunden mamikala, yai bain Jerusalénsha judíolachi Dapulla' livee kiñu fandangu dejitu, Jesús titi keñuba entsangue dekata' miji' mitya.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Tsejtu Jesús miimi Galilea tusha Caná pebulubi, pinuren binu mandirenu pebulubi. Tsenñu Cafarnaúm pebulusha, reichi ma bale ruku, junu ya' na diluu tanami.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tsejtu juntsa bale ruku Jesús Judeasha putun Galileasha maave detiñu kuinda mijatu, Jesús' junga ji', tsantsaya ya' yasha jitu ya' na penun jutyuu ma tsunamunu ura' manjisa ti' u'tandimi.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Tsandita jiñu Jesús entsandikami: Diosyaa tsanguekaantsuve tyainuu bain, naa keenbashiinuu ke' keewara bain mulaa tsangue ke' keewarendetyuya, ñulla keenguindyatyu deeve, timi.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Tsenñu juntsa bale ruku tsandimi: Bale Ruku, apain te' jade, in kaana peyamive, timi.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Tsenñu Jesús tsandimi: Ñu' na tiba jutyu ura machuve; yasha miide, timi.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Tsai' ya' yasha miintsu, yachi taawasha kemu chachilla mindala detyuita' jatu: Ñu' na tiba jutyu ura machuve, tila.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Tsenñu ya' chachillanu: ¿Ti uratalaa ura' mandiyan? ti' pake'meeñu, yala pakatu: Kishi kepenusha ma ura ajkeshaa penguma ishanbajtewa, tila.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tsa detiñu ya' apa pensa mangue' keetu mandengami juntsa ura juunutalaa Jesús yanu: Ñu' na tiba jutyu ura machuve, tiñu bain; tsejtu tsaa puiñu, ya bain, naa ya' yanu chumu chachilla bain, Jesúsnu keranguila.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jesús entsaba pai bijee Galileabi Diosyaa tsanguekaantsuve tyainuu jumu ke' keewaami, ya Judeasha pu' miitu.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.