Gênesis 47
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT
1 José faraón' junga ji' kuinda kiitu, tsandimi: In apa, in naatalalaba Canaán tusha chumula yumaa Gosen tusha dejave. Tsejtu yala' uveja juula, naa wagara juula, tsenmin kumuinchi yala ti taju'ba detajadeive, timi.
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Tsejtu José ya' naatalalanu manda miya' ji' faraónnu keewaami.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Tsenñu José' naatalalanu faraón pake'meetu tsandimi: ¿Ñulla ti taawashaa kemu deeyu? timi.
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Lala, ñuchi tiba kiikemulaya, Canaán tusha pure' yamuj juuñu, tsenmin naa uvejala bain nuka ishtape fin tsa deeñu entsa tusha jayu tinbu' mitya chunu dejayu. Ñu tsantsaya lala ñuchi tiba kiikemu chachillanu entsa Gosen tusha chukaaka, tila.
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Tsenñu faraón tsandimi Josénu: Ñu' apa, ñu' naatalalaba ñu' junga dejañu' mitya,
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 ñu Gosen tu kuwade, nunbanu Egiptosha kayu uu chunnañu bain. Tsaaren yala mallee vejan washkemu chachillanu uudenguen chunuu dejuñuya, in chachillanu wagara washkekaanu pude, timi.
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Tsejtu José ya' apa Jacobnu bain miya' jimi faraón' junga keewaanu. Tsenñu Jacob junga jitu, faraónnu: Dioschi ura' isa tenve, ti' pami.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Tsenñu Jacobnu faraón pake'meetu: ¿Nan añu juyu? timi.
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Tsenñu Jacob pakatu: Yumaa 130 añu juyu, matyu nukaba chudi' vee mujtu malu' miji' chuchudindu. Tsaaren in kaspee apala tsai wanchuindyuyu. Tsa' mitya jayun chudinduren naa ura' chukeyaba indyuve, timi.
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Tsejtu Jacob faraónnu Dioschi ura' isa ti', malu' miimi.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Tsenñu José ya' apanu bain, ya' naatalalanu bain Egipto tusha, Gosensha, tsandityu'ba Ramsés tenanu kayu uu chununainshaa tu kuwami. Tsejtu faraón naa naakide tiñuba José tsanguemi. Entsanguiñaa ya' apa ya' naatalalaba taawasha kenu tu tadila.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Tsenmin José ya' apanu bain, ya' naatalalanu bain main main kailla nan miya deeñuba finutsumi kuwa kuwakemi.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Tsenñu nukaba finutsumi jutyuñu, Egipto' chulla bain, naa Canaán' chulla bain kayu aa yamuj inchi ma-iintsuñu, mantsa dedesmee-iintsula panda fi'tu.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Naa Egipto' chulla bain, naa Canaán' chulla bain finutsumi ati'ka' lushi paangui paanguidekiñu, José lushi dekatu faraón' chunu yabi de-uukaami.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Tsenñu kumuinchi Egipto' chulla bain, naa Canaánsha chulla bain lushi ma dekiketu, José' junga jitu tsandila: Ñu lalanu panda kuwaka. Tsangui'shu juntsaa lalanu ñu' ajuusha pekeyanu tsuve, lushi jutyu tichi ati'kan tsa de' mitya, tila.
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Tsa detiñu, José tsandimi: Ñulla lushi tajdetushu juntsaya, ñulla' animaa taadei. Tsenmala finutsumichi vete vetekenu tsuyu, timi.
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Tsenñu Egipto' chulla yala' kawallu juula, uveja juula, wagara juula, buru juula bain José' junga detaañu, José juntsaa ma añu de-ingamaya finutsumichi vete vetekemi.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Tsaaren juntsa añu puiñu, masku añusha manen José' junga miitu tsandila: Naa lushi bain dekideke', naa lala' animaala bain challa ñuchi tene judeeñu, lala tiba tajdetu' tichi ati'ka' fin tsa deeyu, matyu lalaren ju', lala' tu bain, juntsaren juuve.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Tsa' mitya ñu lalanu bain ati'kaka, naa lala' tu bain. Tsanguetaa lalanu fikenuu kuwaka lala peyai'nudetsu. Tsenmalaya lala faraónchi tiba kiikemu chachi tiyainu detsuyu. Tsenmin ñu lalanu wajnutsumu kiya bain kuwaka, lala' tunu tibangui'mujchi tsanakaan jutyu, tila.
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Entsanguetaa José Egiptosha tu jumula faraónchi de-ati'kakemi, matyu Egipto' chulla panda mutyanchiren tu millangue de-atiñu. Tsenñaa kumuinchi tu faraónchi tene tiyami.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Tsejtu Egiptosha chumu chachilla naajulaba faraónchi taawasha ke' kumu tene tiyaila.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Tsaaren José vejanlanuya tu de-ati'kaketuren, pajtanu dyus kure' balenguumishtimu rukula' chunu tenanun ati'kaindyuumi. Matyu yalanuya faraón naa-uwanuba finutsumi kuwa kuwakeñu' mitya yala' tuya atindyula, faraón yalanu panda kuntsuñu fin dechu' mitya.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Tsejtu José Egipto' chullanu tsandimi: Umaa ñulla bain, naa ñulla' tu bain faraónchi deeve, iya ñullanu yachi de-ati'kañu' mitya. Enu wajnutsumi kiya entsanave; wajdei.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Tsaaren bui tinbu tiyanmala kamiya, man pela vele', faraónnu bain ma pela kuwa kuwakidei. Tsenmala taapai pela laramulaya ñuichi wajkentsumi bain, ñuichi bain, ñulla' kaillachi bain, tsenmin kumuinchi ñulla' yasha chumulachi bain finutsumi junu tsuve, timi.
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Tsenñu yala pakatu tsandila: Ñuya lalanu tenbitya' la'ka' livee keñu' mitya, challa faraónchi tiba kiikemu chachi deeyu, tila.
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 José entsanguitaa kumuinchi Egipto' chullanu yala' taawashanu bui tinbu janmala kamiya, man pela vele' ma pela tsumuya faraónnu kuwa kuwakenu shuikemi kumuinchi Egipto' chullanu. Tsenñu naa entsa piikenu uwanu bain Egiptobi juntsa uudenren jumi. Tsaaren pajtanu dyus kure' balenguumishtimu rukulaya tsanguindyula, yala' tuya faraónchi tiyaindyuwaañu' mitya.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Tsejtu jumaa tinbunu Jacob' bulula Egiptobi dechu', tu bain deka', Gosen tusha chumu detiya', junu pure' seraila.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Jacob Egiptobi 17 añu chumi. Tsejtu kumuinchibi 147 añu chumi.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Tsejtu ma malu Israel peyanundiyandu, ya' na Josénu mika' patu tsandimi: Ñuchi uwain iya ura' katawamuwaañuya, iya ñunu tyee kisa ti' pa'ñu bain, ñu' tyaapa in enbu pandainsha ta'pu' taditu, uwain tsanguenbera kenu tsuyu tide. Tsantsaya inu Egiptosha mentyukai.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Iya enu Egiptonu peyanmala mandake' miitu, in apala' mennainshaa menjikai, timi.
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Tsenñu ya' apa manbatu: ¡Diosnu paka' uwain tsanguenbera kenu tsuyu, tika! timi. Tsenñu José: Diosnu paka' uwain tsanguenbera kenu tsuyu, tiñu, ya' apa Israel ya' tsunjuusharen mishu wayuke' Diosnu aawa kure' keewaami.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.