Gênesis 47

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 José faraón' junga ji' kuinda kiitu, tsandimi: In apa, in naatalalaba Canaán tusha chumula yumaa Gosen tusha dejave. Tsejtu yala' uveja juula, naa wagara juula, tsenmin kumuinchi yala ti taju'ba detajadeive, timi.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Tsejtu José ya' naatalalanu manda miya' ji' faraónnu keewaami.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Tsenñu José' naatalalanu faraón pake'meetu tsandimi: ¿Ñulla ti taawashaa kemu deeyu? timi.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Lala, ñuchi tiba kiikemulaya, Canaán tusha pure' yamuj juuñu, tsenmin naa uvejala bain nuka ishtape fin tsa deeñu entsa tusha jayu tinbu' mitya chunu dejayu. Ñu tsantsaya lala ñuchi tiba kiikemu chachillanu entsa Gosen tusha chukaaka, tila.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Tsenñu faraón tsandimi Josénu: Ñu' apa, ñu' naatalalaba ñu' junga dejañu' mitya,
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 ñu Gosen tu kuwade, nunbanu Egiptosha kayu uu chunnañu bain. Tsaaren yala mallee vejan washkemu chachillanu uudenguen chunuu dejuñuya, in chachillanu wagara washkekaanu pude, timi.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Tsejtu José ya' apa Jacobnu bain miya' jimi faraón' junga keewaanu. Tsenñu Jacob junga jitu, faraónnu: Dioschi ura' isa tenve, ti' pami.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Tsenñu Jacobnu faraón pake'meetu: ¿Nan añu juyu? timi.
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Tsenñu Jacob pakatu: Yumaa 130 añu juyu, matyu nukaba chudi' vee mujtu malu' miji' chuchudindu. Tsaaren in kaspee apala tsai wanchuindyuyu. Tsa' mitya jayun chudinduren naa ura' chukeyaba indyuve, timi.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Tsejtu Jacob faraónnu Dioschi ura' isa ti', malu' miimi.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Tsenñu José ya' apanu bain, ya' naatalalanu bain Egipto tusha, Gosensha, tsandityu'ba Ramsés tenanu kayu uu chununainshaa tu kuwami. Tsejtu faraón naa naakide tiñuba José tsanguemi. Entsanguiñaa ya' apa ya' naatalalaba taawasha kenu tu tadila.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Tsenmin José ya' apanu bain, ya' naatalalanu bain main main kailla nan miya deeñuba finutsumi kuwa kuwakemi.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Tsenñu nukaba finutsumi jutyuñu, Egipto' chulla bain, naa Canaán' chulla bain kayu aa yamuj inchi ma-iintsuñu, mantsa dedesmee-iintsula panda fi'tu.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Naa Egipto' chulla bain, naa Canaán' chulla bain finutsumi ati'ka' lushi paangui paanguidekiñu, José lushi dekatu faraón' chunu yabi de-uukaami.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Tsenñu kumuinchi Egipto' chulla bain, naa Canaánsha chulla bain lushi ma dekiketu, José' junga jitu tsandila: Ñu lalanu panda kuwaka. Tsangui'shu juntsaa lalanu ñu' ajuusha pekeyanu tsuve, lushi jutyu tichi ati'kan tsa de' mitya, tila.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Tsa detiñu, José tsandimi: Ñulla lushi tajdetushu juntsaya, ñulla' animaa taadei. Tsenmala finutsumichi vete vetekenu tsuyu, timi.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Tsenñu Egipto' chulla yala' kawallu juula, uveja juula, wagara juula, buru juula bain José' junga detaañu, José juntsaa ma añu de-ingamaya finutsumichi vete vetekemi.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Tsaaren juntsa añu puiñu, masku añusha manen José' junga miitu tsandila: Naa lushi bain dekideke', naa lala' animaala bain challa ñuchi tene judeeñu, lala tiba tajdetu' tichi ati'ka' fin tsa deeyu, matyu lalaren ju', lala' tu bain, juntsaren juuve.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Tsa' mitya ñu lalanu bain ati'kaka, naa lala' tu bain. Tsanguetaa lalanu fikenuu kuwaka lala peyai'nudetsu. Tsenmalaya lala faraónchi tiba kiikemu chachi tiyainu detsuyu. Tsenmin ñu lalanu wajnutsumu kiya bain kuwaka, lala' tunu tibangui'mujchi tsanakaan jutyu, tila.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Entsanguetaa José Egiptosha tu jumula faraónchi de-ati'kakemi, matyu Egipto' chulla panda mutyanchiren tu millangue de-atiñu. Tsenñaa kumuinchi tu faraónchi tene tiyami.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Tsejtu Egiptosha chumu chachilla naajulaba faraónchi taawasha ke' kumu tene tiyaila.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Tsaaren José vejanlanuya tu de-ati'kaketuren, pajtanu dyus kure' balenguumishtimu rukula' chunu tenanun ati'kaindyuumi. Matyu yalanuya faraón naa-uwanuba finutsumi kuwa kuwakeñu' mitya yala' tuya atindyula, faraón yalanu panda kuntsuñu fin dechu' mitya.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Tsejtu José Egipto' chullanu tsandimi: Umaa ñulla bain, naa ñulla' tu bain faraónchi deeve, iya ñullanu yachi de-ati'kañu' mitya. Enu wajnutsumi kiya entsanave; wajdei.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Tsaaren bui tinbu tiyanmala kamiya, man pela vele', faraónnu bain ma pela kuwa kuwakidei. Tsenmala taapai pela laramulaya ñuichi wajkentsumi bain, ñuichi bain, ñulla' kaillachi bain, tsenmin kumuinchi ñulla' yasha chumulachi bain finutsumi junu tsuve, timi.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Tsenñu yala pakatu tsandila: Ñuya lalanu tenbitya' la'ka' livee keñu' mitya, challa faraónchi tiba kiikemu chachi deeyu, tila.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 José entsanguitaa kumuinchi Egipto' chullanu yala' taawashanu bui tinbu janmala kamiya, man pela vele' ma pela tsumuya faraónnu kuwa kuwakenu shuikemi kumuinchi Egipto' chullanu. Tsenñu naa entsa piikenu uwanu bain Egiptobi juntsa uudenren jumi. Tsaaren pajtanu dyus kure' balenguumishtimu rukulaya tsanguindyula, yala' tuya faraónchi tiyaindyuwaañu' mitya.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Tsejtu jumaa tinbunu Jacob' bulula Egiptobi dechu', tu bain deka', Gosen tusha chumu detiya', junu pure' seraila.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Jacob Egiptobi 17 añu chumi. Tsejtu kumuinchibi 147 añu chumi.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Tsejtu ma malu Israel peyanundiyandu, ya' na Josénu mika' patu tsandimi: Ñuchi uwain iya ura' katawamuwaañuya, iya ñunu tyee kisa ti' pa'ñu bain, ñu' tyaapa in enbu pandainsha ta'pu' taditu, uwain tsanguenbera kenu tsuyu tide. Tsantsaya inu Egiptosha mentyukai.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Iya enu Egiptonu peyanmala mandake' miitu, in apala' mennainshaa menjikai, timi.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Tsenñu ya' apa manbatu: ¡Diosnu paka' uwain tsanguenbera kenu tsuyu, tika! timi. Tsenñu José: Diosnu paka' uwain tsanguenbera kenu tsuyu, tiñu, ya' apa Israel ya' tsunjuusharen mishu wayuke' Diosnu aawa kure' keewaami.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.