Gênesis 43
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT
1 Canaán tusha kayu yamuj tiya' ne jiintsumi.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Tsaintsuñu yala Egiptosha taañu finutsumi defiketu, Jacob ya' nalanu tsandimi: Manen demiji' laachi finutsumi ma-ati'kaidei, timi.
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Tsenñu Judá tsandimi: Juntsa rukuya entsandiwa: Ñulla' kayi naatalanu demiya' taatyushu juntsaa, ñullanu mijapetse ken jui'yu, tiwa.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Tsa' mitya ñu' kayi nanu eeñuya finutsumi miji' ma-ati'kainu deeyu.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Tsaaren ñu' kayi nanu laaba eetyushu juntsaa jikeyan jutyuve. Juntsa rukuya entsandiwa: Ñulla' kayi naatalanu demiya' taatyushu juntsaa, ñullanu mijapetse ken jui'yu, tiwa, timi.
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Tsenñu Israel entsandimi: ¿Ñulla tyeenguenaa tsa deti', juntsa rukunu ñulla kayi naatala miya deeyu ti' dewainyu? timi.
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Tsenñu ya' nala entsandila: Tsaaren yaa lala nan naatala dejuñuba mijanu ti', naa lala' bululanu bain depake'meetu entsandiwa: ¿Ñulla' apa chaiba chuu? ¿Vee naatala mamiya dejuu? tiitiwa. Tsenñaa lala dekuindakiwayu ya titi pake'meeñuba. Tsa' mitya ¿nejtaa lala mijanu dejuwa naa lala' kayi naatalanu miya' jadei ti' panuuñuba? tila.
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Tsenñu Judá ya' apa Israelnu entsandimi: Ñu' nanu iba eede, tsenmalaa lala lu' jinu detsuyu, tsejtaa laa bain, ñu bain, naa lala' kailla bain pandachi peyan dejutyu.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Iyaa ya' mitya mijanu tsuyu; tyee iñuba inaa paka. Iya mamiya' maatyushu juntsaa, naa-uwanuba in chungamaya kuipa junu tsuyu.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Tsandin keenai'tuya yumaa pai bijee ji'ba maantsuchu deeyu, timi.
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Tsenñu ya' apa pakatu: Naaken tsaa jukeeñu' mitya, entsanguidei: juntsa rukunu kuwanu ñulla' kustaanu tiba entsa tusha kayu ura awamu take' kuwadei, naa balsamu tinu chi pillu bain jayu, mishki bain jayu, pindyupi bain, mira tinu chi pillu bain, nues bain, naa almendra bain.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Naa kustaanu puu majaishu juntsa lushi bain mandaji' kudei, ya' chachilla tujletaaba tsanguelaa tenve. Tsenmin vera ma ati'kanu lushi bain juntsangue manda'dei.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Tsejtu ñulla' bennanu Egiptosha miya' ji' juntsa rukunu keewaadei.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Matyu tiba kekaanuu jumu Dios juntsa rukunu ñulla' mitya tenbityakare' Simeónnu bain, Benjamínnu bain livee kikaasa. Naa iya in nalanu dechipainuu juñu bain chipanu tsuyu, timi.
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Tsenñu Jacob' nala Egiptosha demiitu, uñinu kuntsumi ta'min, lushi bain pai bijee juuñungue detake', naa Benjamínnu bain miya' jila. Tsejtu José' junga jila.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Tsenñu José, ya' naatalala Benjamínnu demiya' jiñu katatu ya' yasha uudenguemu bale rukunu tsandimi: Entsa rukulanu in yasha miya' jide, tsejtu ma animaa tute' panda kidei. Yala uma pajta katyu urasha iba bulu chudi' panda finu detsuve, timi.
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Tsenñu juntsa ruku José naake uudenguiñuba tsanguetu, juntsa rukulanu José' yasha demiya' jimi.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Tsenñu yalanu José' yashaa takendetsuñu wapanandu, entsa entsandila: Ajke' bijeenu lala' kustaasha lushi manbu' kuwadekisu juntsa' mitya lalanu kuipa faawaanaa engu detaave, tsejtaa lalanu deka', naa lala' burunu bain deka', yachi manda-i' taawasha kemu chachi detirenu, tiitila.
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Tsejtu ya juukapa kalen dejitu, José' yasha uudenguemu bale rukunu tsandila:
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 Rukui, lala kaspele dejatu finutsumee ati'kanu dejayu,
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 tsejtu tsunu tenabi demiji' kajditaa lala' kustaa dejuukiñu, main main lala' kustaa juukapasha lala' lushi naake ati'ka' depaangueñuba tsana manbuñu dekatawayu. Tsejtu lala juntsa lushi tsai demandaayu manguwanu.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Tsenmin laachi finutsumu vera manganu bain kayu lushi demandaayu. Tsa' mitya lalaya mijdetuyu maa lala' kustaasha lushi depuñu bain, tila.
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Tsenñu juntsa bale ruku entsandimi: ¡Pensandyatyudei! ¡Jeetyatyudei! Ñuichi bain Dios, naa ñulla' apachi bain Dios jumaa juntsa lushi kuwatunguive tsangue' ñulla' kustaasha pumi. Iya ñulla' paanguiñu lushiya kamuwaayu, timi.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Tsanguetu, kumuinchi yalanu José' yasha demiya' jitu neepa manbitsaanu pi bain dekuwatu, naa yala' burunu bain panda fikaami.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Tsenñu yala Josénu tyee me'nu detaji'ba ura' deke' keenala, matyu yala pajta katyu urabi Joséba bulu chudi' panda finu ju'ba demija' mitya.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Tsejtu José ya' yasha miiñu, yala tyee yanu me'nu taji'ba dekuwatu, ya' ajuusha deteedi' yala' llashkapa tusha tyuikanbera waike' keewaala.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Tsenñu José yalanu pake'meetu tsandimi: ¿Naaju dechuyu? ¿Ñulla kaspele ñu' apa chuve detisu, juntsa kaa ruku chaiba ura chuna? ti' pake'meemi.
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Tsenñu yala teledi' depakatu: Lala' apa, ñuchi tiba kiikemu ruku, chaiba ura chuve, tila.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Tsenñu José ura ya' naatala Benjamínnu katatu, masku naatalalanu pake'meetu: ¿Entsaa ñulla' benna, ñulla kaspele padetisu juntsa kaanaa? timi. Tsanditu: Dios ñunu ura' ikaasa, in na, timi.
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 José entsandipatu, ya' bennanu keetu, yuj llakindya' waandinu tyatu, sukusha jei mavi' jungaa waami.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Tsejtu bene jayu llakindya puitetu kajuru manbitsale' mafaatu ya' chachillanu: ¡Panda chujtidei! timi.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Tsandiñu, Joséchiya vee mujtu chujti' kuwala, tsenmin Jacob' nalachi bain vee mujtu chujti' kuwala; naa junu Egipto' chulla José' junga fimulanu bain vee mujtu chujti' kuwala. Matyu Egiptosha chullachiya hebreo chachillaba bulu chudi' panda fishu juntsaa urajtu kurainuu juwaañu' mitya.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Tsenñu José ya' naatalalanu naake uudengue' chujtikaañu bain juntsai chula. Tsejtu yala naa-i kayamuwa deju' bain ya' naatala tene shilii chula. Tsenñu yala keraipashi' veta' veta' ne keenala.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Tsejtu Joséya ti findu bain juntsaa yalanu mangukaami, tsaaren Benjamínnuya kayu aa kuwami, man chachi fikenuke kuwami. Tsanguemin binu bain bulu dekushtu yuj sunden puila.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.