Gênesis 43

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Canaán tusha kayu yamuj tiya' ne jiintsumi.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Tsaintsuñu yala Egiptosha taañu finutsumi defiketu, Jacob ya' nalanu tsandimi: Manen demiji' laachi finutsumi ma-ati'kaidei, timi.
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Tsenñu Judá tsandimi: Juntsa rukuya entsandiwa: Ñulla' kayi naatalanu demiya' taatyushu juntsaa, ñullanu mijapetse ken jui'yu, tiwa.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Tsa' mitya ñu' kayi nanu eeñuya finutsumi miji' ma-ati'kainu deeyu.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Tsaaren ñu' kayi nanu laaba eetyushu juntsaa jikeyan jutyuve. Juntsa rukuya entsandiwa: Ñulla' kayi naatalanu demiya' taatyushu juntsaa, ñullanu mijapetse ken jui'yu, tiwa, timi.
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Tsenñu Israel entsandimi: ¿Ñulla tyeenguenaa tsa deti', juntsa rukunu ñulla kayi naatala miya deeyu ti' dewainyu? timi.
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Tsenñu ya' nala entsandila: Tsaaren yaa lala nan naatala dejuñuba mijanu ti', naa lala' bululanu bain depake'meetu entsandiwa: ¿Ñulla' apa chaiba chuu? ¿Vee naatala mamiya dejuu? tiitiwa. Tsenñaa lala dekuindakiwayu ya titi pake'meeñuba. Tsa' mitya ¿nejtaa lala mijanu dejuwa naa lala' kayi naatalanu miya' jadei ti' panuuñuba? tila.
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Tsenñu Judá ya' apa Israelnu entsandimi: Ñu' nanu iba eede, tsenmalaa lala lu' jinu detsuyu, tsejtaa laa bain, ñu bain, naa lala' kailla bain pandachi peyan dejutyu.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Iyaa ya' mitya mijanu tsuyu; tyee iñuba inaa paka. Iya mamiya' maatyushu juntsaa, naa-uwanuba in chungamaya kuipa junu tsuyu.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Tsandin keenai'tuya yumaa pai bijee ji'ba maantsuchu deeyu, timi.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Tsenñu ya' apa pakatu: Naaken tsaa jukeeñu' mitya, entsanguidei: juntsa rukunu kuwanu ñulla' kustaanu tiba entsa tusha kayu ura awamu take' kuwadei, naa balsamu tinu chi pillu bain jayu, mishki bain jayu, pindyupi bain, mira tinu chi pillu bain, nues bain, naa almendra bain.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Naa kustaanu puu majaishu juntsa lushi bain mandaji' kudei, ya' chachilla tujletaaba tsanguelaa tenve. Tsenmin vera ma ati'kanu lushi bain juntsangue manda'dei.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Tsejtu ñulla' bennanu Egiptosha miya' ji' juntsa rukunu keewaadei.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Matyu tiba kekaanuu jumu Dios juntsa rukunu ñulla' mitya tenbityakare' Simeónnu bain, Benjamínnu bain livee kikaasa. Naa iya in nalanu dechipainuu juñu bain chipanu tsuyu, timi.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Tsenñu Jacob' nala Egiptosha demiitu, uñinu kuntsumi ta'min, lushi bain pai bijee juuñungue detake', naa Benjamínnu bain miya' jila. Tsejtu José' junga jila.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Tsenñu José, ya' naatalala Benjamínnu demiya' jiñu katatu ya' yasha uudenguemu bale rukunu tsandimi: Entsa rukulanu in yasha miya' jide, tsejtu ma animaa tute' panda kidei. Yala uma pajta katyu urasha iba bulu chudi' panda finu detsuve, timi.
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Tsenñu juntsa ruku José naake uudenguiñuba tsanguetu, juntsa rukulanu José' yasha demiya' jimi.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Tsenñu yalanu José' yashaa takendetsuñu wapanandu, entsa entsandila: Ajke' bijeenu lala' kustaasha lushi manbu' kuwadekisu juntsa' mitya lalanu kuipa faawaanaa engu detaave, tsejtaa lalanu deka', naa lala' burunu bain deka', yachi manda-i' taawasha kemu chachi detirenu, tiitila.
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Tsejtu ya juukapa kalen dejitu, José' yasha uudenguemu bale rukunu tsandila:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 Rukui, lala kaspele dejatu finutsumee ati'kanu dejayu,
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 tsejtu tsunu tenabi demiji' kajditaa lala' kustaa dejuukiñu, main main lala' kustaa juukapasha lala' lushi naake ati'ka' depaangueñuba tsana manbuñu dekatawayu. Tsejtu lala juntsa lushi tsai demandaayu manguwanu.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Tsenmin laachi finutsumu vera manganu bain kayu lushi demandaayu. Tsa' mitya lalaya mijdetuyu maa lala' kustaasha lushi depuñu bain, tila.
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Tsenñu juntsa bale ruku entsandimi: ¡Pensandyatyudei! ¡Jeetyatyudei! Ñuichi bain Dios, naa ñulla' apachi bain Dios jumaa juntsa lushi kuwatunguive tsangue' ñulla' kustaasha pumi. Iya ñulla' paanguiñu lushiya kamuwaayu, timi.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Tsanguetu, kumuinchi yalanu José' yasha demiya' jitu neepa manbitsaanu pi bain dekuwatu, naa yala' burunu bain panda fikaami.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Tsenñu yala Josénu tyee me'nu detaji'ba ura' deke' keenala, matyu yala pajta katyu urabi Joséba bulu chudi' panda finu ju'ba demija' mitya.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Tsejtu José ya' yasha miiñu, yala tyee yanu me'nu taji'ba dekuwatu, ya' ajuusha deteedi' yala' llashkapa tusha tyuikanbera waike' keewaala.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Tsenñu José yalanu pake'meetu tsandimi: ¿Naaju dechuyu? ¿Ñulla kaspele ñu' apa chuve detisu, juntsa kaa ruku chaiba ura chuna? ti' pake'meemi.
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Tsenñu yala teledi' depakatu: Lala' apa, ñuchi tiba kiikemu ruku, chaiba ura chuve, tila.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Tsenñu José ura ya' naatala Benjamínnu katatu, masku naatalalanu pake'meetu: ¿Entsaa ñulla' benna, ñulla kaspele padetisu juntsa kaanaa? timi. Tsanditu: Dios ñunu ura' ikaasa, in na, timi.
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 José entsandipatu, ya' bennanu keetu, yuj llakindya' waandinu tyatu, sukusha jei mavi' jungaa waami.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Tsejtu bene jayu llakindya puitetu kajuru manbitsale' mafaatu ya' chachillanu: ¡Panda chujtidei! timi.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Tsandiñu, Joséchiya vee mujtu chujti' kuwala, tsenmin Jacob' nalachi bain vee mujtu chujti' kuwala; naa junu Egipto' chulla José' junga fimulanu bain vee mujtu chujti' kuwala. Matyu Egiptosha chullachiya hebreo chachillaba bulu chudi' panda fishu juntsaa urajtu kurainuu juwaañu' mitya.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Tsenñu José ya' naatalalanu naake uudengue' chujtikaañu bain juntsai chula. Tsejtu yala naa-i kayamuwa deju' bain ya' naatala tene shilii chula. Tsenñu yala keraipashi' veta' veta' ne keenala.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Tsejtu Joséya ti findu bain juntsaa yalanu mangukaami, tsaaren Benjamínnuya kayu aa kuwami, man chachi fikenuke kuwami. Tsanguemin binu bain bulu dekushtu yuj sunden puila.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.