Gênesis 41

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pai añu puinu tinbunu, ma bijee faraón kipimi. Tsenñu faraón kipibi, Nilo pi kelunu uyunaren,
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 pisha mandishpai wagara faala naraa nakululuu tene. Tsejtu ñañi chundala ishtape fifikentsula.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Tsa denaren yala' benesha bain mandishpai wagara ejkekee firuundene defaatu, pi kelunu uyudila ajke' faamula' keesha.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Tsanatun, ¡entsa ejkekee firuu wagaalaya juntsa naraa nakululuu wagaalanu defikila!
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Tsejturen manen kasu' manguipiñu, umaa ma trigu lura narai awamin, mandishpai ali vi' trigu tene nandiyaimi.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Tsenmala bene bain mandishpai ali mafaala pajlanu deechusha jamu ishuwachi dejuya' ejke jupeendene.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Tsenmin entsa ejke ali trigu jumula naraa trigu aa ali jumulanu defikila.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Tsejtu ayunchi kepenene yuj pensandyami. Tsandyatu, kumuinchi Egipto' chumu mirukulanu demikatu, faraón kuinda kemi ya naa-i kipi'ba. Tsenñuren naa-i kipitaa tsaiñuba muba aseetangui'tu waintyula.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Tsenñu binu kikare' faraónnu kuwa kuwakemula' bale ruku, faraónnu entsandimi: Naa iya pashiitu mandengatyu' firu' kikeñuu kendu bain challaa mandengayu.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Ñu kaspele, ñuchi tiba kiikemu rukulanu ajaatyatu, naa pan kiikemu bale rukunu bain, naa inu bain peesu pumuwaave peesu pumulanu washna' keekeenamula' bale ruku' yasha.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Tsenñu ya bain, i bain manguepe dekipiwayu. Tsejtu vee vee dekipiwayu, tsenmin main main naa-i depikitaa tsaiñuba aseetanguenuu juwa.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Tsenñu washna' keenamula' bale rukuchi manda-i' taawasha kemu main hebreo musu laaba puwa. Tsejtu juntsa musu lala naa naa-i dekipiñuba main main aseetangue' kuinda kiwa.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Tsenñu ya naati pañu bain juntsa deiyu. Tsejtu iya engu taawasha manjañun, mainya tuta' yangaraive, timi.
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Tsenñu faraón ya' chachillanu Josénu peesusha mangalaanu uudenguiñu, jei mangalaajila.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Tsenñu faraón tsandimi: Iya kipiñuren muba aseetangue' wainnu deki've, tsaaren ñuya naa-i dekipiñuba aseetangue' wainmuve detiñu mijayu, timi.
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Tsenñu José pakatu tsandimi: Iya maali aseetangue' tsanguityu juyu; Diosya ñu naa-i kipitaa tsaiñuba wandi' ñuchi uraanuu mijakaanu juve, timi.
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Tsenñu Josénu faraón patu tsandimi: Iya kipibi Nilo pi kelunu uyunayu.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Tsanaren pisha mandishpai wagara naraa nakululuu tene defale' ñañi chundala ishtape findetsuwa.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Tsadenan juntsala' bendala mandishpai wagara demafaave mafiruu ejkekee tene. Tsaaren naa-uwanuba Egiptosha juntsaa firuu wagaraya kata' kerajtuyu.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Tsejtu juntsa ejkekee firuu wagaala juntsa ajke' faamu mandishpai wagaa nakululuu jumulanu defidekiwa.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Tsaaren juntsangue' defituren, maliiba jayu aawa' mangueraindetyu', kaspele naaju ejkeke deju'ba juntsaaren ne judeewa. Juntsai kipitu mandengayu.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Tsejtu manen kasu' manguipiñu, umaa mandishpai ali trigu tene narai de-awave ma lura juunuren.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Tsenñu bene yala' benesha mandishpai trigu ali pajlanu deechusha jamu ishuwachi dejuya' ejke jupeendene de-awave.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Tsejtu entsa ejkekee ali jumula aa ali naraa jumulanu defidekiwa. Entsai kipitaa mirukulanu iya entsandi kuinda keñuren, maliiba aseeta dekityu' inu dewandi've naa-i kipitaa tsaiñuba, timi.
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Tsenñu José faraónnu pakatu tsandimi: Ñu pai bijee kipiiñushu juntsa main juuren tsaave. Dios wajturen tyee kenu ju'ba ñunu mijakaatunguiñuve.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Mandishpai wagara naraashu juntsala mandishpai añu juve ti' keewarave. Tsenmala mandishpai trigu ali naraashu juntsala bain tsaren mandishpai añu juve ti' keewarave. Tsaju' juntsa kipiñu jumula main juuren tsaave.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Tsenmala mandishpai wagara ejkekee firuu jumula bendala faamula bain, mandishpai añu juve ti' keewarave. Tsenmala mandishpai ali ejke jupe deeve tishu juntsala bain mandishpai añu tiba yamuj inu juve ti' keewarave.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Tsa' mitya iya ñunu naati pañuba, Dios bene juntsanguenu tsuyu ti' ñunu keewaatunguiñuve.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Kumuinchi Egipto tusha mandishpai añu' mityaya pure' bui tinbu juu tiyanu tsuve.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Tsejturen bene mandishpai añu' mityaya tiba yamuj juu tiyanu tsuve. Tsainmala naa Egiptosha tiba bui tinbu i' puimuwaañuba mandengan dejutyuve. Entsa yamujka tinbu nuka bain tiba finutsumu millangue dekikaanu tsuve.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Juntsa-i' aa yamuj tiyanmala, naajulaba kaspele bui tinbu i' puimuwaañuba jaiba mandengai'nu detsuve.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Tsejtu ñunu juntsaren pai bijee kipikaamiya, Diosya ura uwain tsanguenbera kenu ju', wajturen tsanguenu jutaa tsanguiñuve.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Tsa' mitya ñu, faraón, main bibu' aseeta juunu mi'ke' kade, tsangue' yanu Egipto tunu washna' keenakaanu tireñu urave.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Tsejtu ñu entsanguide: uñi detire' naa nukaba de-eetu chachilla ti de-iware' kañu bain man pela veekare' ma pela kalare' ñuchi wa'kaakaa kikaade, matyu juntsa mandishpai añu tiba inu tinbu pullaindyuya.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Tsejtu kumuinchi juntsa finutsumi jumula juntsa mandishpai añu tiba de-inu tinbunu deka' pebulutala de-uukare', faraón' tyaapasha puite' washkikaade, bene chachilla finudetsu.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Tsenmala entsa fikenuu jumula uukara' tsananu tsuve juntsa mandishpai añu yamuj tinbu janmala chachilla finudetsu, matyu Egiptosha chumula pandachi yamuj detiya' peyan jutyu, timi.
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 José entsandiñu, faraón bain, naa ya' kelunu mi'na' tiba kiikemu chachilla bain pensangue' keetu, uraa tyala.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Tsenñu faraón yachi tiba kiikemu chachillanu entsandimi: ¿Veelaba entsaa Diosa' espirituchi kivetaa chachi katawanu jun? timi.
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Tsejtu Josénu tsandimi: Ñu tsaa bibu' pensa juu, tsenmin tsamantsa aseeta juuya dejutyuve, matyu Diosya ñunu entsaa mijakaanu tireñu' mitya.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Ñaa in chunu yanu bale ruku mandiyanu juve. Tsenmala kumuinchi in chachilla ñu' uudennu tene meedinu detsuve. Tsaaren iyaa rei' mitya iren ñunu kayu pullaa bale ruku chunanu tsuyu, timi.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Tsanditu: Iya ñunu kumuinchi entsa Egipto tusha washkemu uñi tirentsuyu, timi.
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Tsejtu faraón, ya' muute chujtintsumi suutes kalaatu, José' tyamishunu pukemi. Tsanguemin balela' pannu ura linu jali pangaanu uudenguikemi, tsenmin kutunu panantsumi bain uru tene juu pandekaami.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Tsanguetu bene ya' kelunu jijiimu naraa karu kawalluchi ju'llaa jumunu e'lare' eekemi. Tsenñu ya' chachilla ajkesha utis jijiitu, chachillanu entsa entsandila: Ya' ajuusha teedi' balengure' keewaadei, tiitila. Entsaitaa José kumuinchi Egiptochi uñi tiyami.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Tsenñu faraón bene entsandimi: Iyaa faraónyu, tsaaren muba ñunu uuden pa'tyumujchiya Egipto' chulla tiba kenu dejutyuve, timi.
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Tsejtu faraón Josénu vee mumu manbutu Egipto palaachi Safenat-panéah timi. Tsenmin, Josénu faraón supungumi On pebulubi chumu, pajtanu dyus kure' balenguumishtimu ruku Potifera' na'ma, Asenatnu. Tsenñu José kumuinchi Egipto tusha bale ruku tiyami.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 José 30 añu juunu uwanaa faraónchi taawasha kemu tiyami. Tsejtu José nukaba lu' ji' deneimi Egiptosha.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Juntsa mandishpai añunu tiba pure' bui tinbu tiyaimi.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Tsenñu José juntsa bui tinbu jañu kumuinchi tiba imula mandishpai añunu deka' wa'kaatu nutsa pebulusha kalen juñuba junga taji' tsutsungaakaami.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 José juntsangue', bui inu tinbu jañu deka' wa'kaatu, finutsumi trigu pure' kake' fera ñiipe tsun tsangue deka' wa'kaami, tsejtu tsamantsangue wa'kaatu naake' miken tsai tiyami.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Kayu yamuj tinbu jaindyuren, José ya' shinbu Asenatba pai na miyandimi. Asenatya On pebulubi chumu, pajtanu dyus kure' balenguumishtimu ruku Potifera' na'ma juwaami.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Tsejtu José ajke' nanuya Manasés mumu pumi, Dios yanu naa taaju ke' puiñuba demanbashware', naa ya' paandela' mitya bain pensandyawaatyuve titu.
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Tsenmin ya' bene nanuya Efraín mumu pumi, Diosya ya' taaju-i' puinu tunuren tiba yaichi uraanuu dekikare', naa na bain miyandiwaave, titu.
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Tsenñu Egiptosha yumaa mandishpai añuya bui tinbu de-i' puiñu,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 umaa mandishpai añu yamuj tinbu tene jumu bain tiyami, José naati pamuwaañuba juntsaitu. Tsenñu naa nuka bain ti fin tsai tiyala. Tsaaren Egiptoshaya tiba fikenuu jumula tsumi.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Tsenñu bene Egipto' chulla ti fin tsai tiyatu, faraón' junga ji' panda pa' jila. Tsenñu faraón kumuinchi Egiptosha chullanu tsandimi: José' jungaa ji' dekeetu, ya naatiñuba tsanguidei, timi.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Tsejtu naa nuka bain ti fin tsaa tiya deiñu, José nuka nuka fikenuu buli uukara' tsuñuba majuuke' atintsumi Egipto' chullanu, matyu nukaba kayu yamujka ne tiyaintsuñu' mitya.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Tsenñu naa nuka tu' chulla bain ti fin tsandyatu Egiptosha buli ati'kanu José' junga jijiila, matyu nuka bain tiba fikenuu tsutyuñu' mitya.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.