Gênesis 41
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NAA
1 Pai añu puinu tinbunu, ma bijee faraón kipimi. Tsenñu faraón kipibi, Nilo pi kelunu uyunaren,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 pisha mandishpai wagara faala naraa nakululuu tene. Tsejtu ñañi chundala ishtape fifikentsula.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Tsa denaren yala' benesha bain mandishpai wagara ejkekee firuundene defaatu, pi kelunu uyudila ajke' faamula' keesha.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Tsanatun, ¡entsa ejkekee firuu wagaalaya juntsa naraa nakululuu wagaalanu defikila!
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Tsejturen manen kasu' manguipiñu, umaa ma trigu lura narai awamin, mandishpai ali vi' trigu tene nandiyaimi.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Tsenmala bene bain mandishpai ali mafaala pajlanu deechusha jamu ishuwachi dejuya' ejke jupeendene.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Tsenmin entsa ejke ali trigu jumula naraa trigu aa ali jumulanu defikila.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Tsejtu ayunchi kepenene yuj pensandyami. Tsandyatu, kumuinchi Egipto' chumu mirukulanu demikatu, faraón kuinda kemi ya naa-i kipi'ba. Tsenñuren naa-i kipitaa tsaiñuba muba aseetangui'tu waintyula.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Tsenñu binu kikare' faraónnu kuwa kuwakemula' bale ruku, faraónnu entsandimi: Naa iya pashiitu mandengatyu' firu' kikeñuu kendu bain challaa mandengayu.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Ñu kaspele, ñuchi tiba kiikemu rukulanu ajaatyatu, naa pan kiikemu bale rukunu bain, naa inu bain peesu pumuwaave peesu pumulanu washna' keekeenamula' bale ruku' yasha.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Tsenñu ya bain, i bain manguepe dekipiwayu. Tsejtu vee vee dekipiwayu, tsenmin main main naa-i depikitaa tsaiñuba aseetanguenuu juwa.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Tsenñu washna' keenamula' bale rukuchi manda-i' taawasha kemu main hebreo musu laaba puwa. Tsejtu juntsa musu lala naa naa-i dekipiñuba main main aseetangue' kuinda kiwa.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Tsenñu ya naati pañu bain juntsa deiyu. Tsejtu iya engu taawasha manjañun, mainya tuta' yangaraive, timi.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Tsenñu faraón ya' chachillanu Josénu peesusha mangalaanu uudenguiñu, jei mangalaajila.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Tsenñu faraón tsandimi: Iya kipiñuren muba aseetangue' wainnu deki've, tsaaren ñuya naa-i dekipiñuba aseetangue' wainmuve detiñu mijayu, timi.
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Tsenñu José pakatu tsandimi: Iya maali aseetangue' tsanguityu juyu; Diosya ñu naa-i kipitaa tsaiñuba wandi' ñuchi uraanuu mijakaanu juve, timi.
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Tsenñu Josénu faraón patu tsandimi: Iya kipibi Nilo pi kelunu uyunayu.
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Tsanaren pisha mandishpai wagara naraa nakululuu tene defale' ñañi chundala ishtape findetsuwa.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Tsadenan juntsala' bendala mandishpai wagara demafaave mafiruu ejkekee tene. Tsaaren naa-uwanuba Egiptosha juntsaa firuu wagaraya kata' kerajtuyu.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Tsejtu juntsa ejkekee firuu wagaala juntsa ajke' faamu mandishpai wagaa nakululuu jumulanu defidekiwa.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Tsaaren juntsangue' defituren, maliiba jayu aawa' mangueraindetyu', kaspele naaju ejkeke deju'ba juntsaaren ne judeewa. Juntsai kipitu mandengayu.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 Tsejtu manen kasu' manguipiñu, umaa mandishpai ali trigu tene narai de-awave ma lura juunuren.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Tsenñu bene yala' benesha mandishpai trigu ali pajlanu deechusha jamu ishuwachi dejuya' ejke jupeendene de-awave.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Tsejtu entsa ejkekee ali jumula aa ali naraa jumulanu defidekiwa. Entsai kipitaa mirukulanu iya entsandi kuinda keñuren, maliiba aseeta dekityu' inu dewandi've naa-i kipitaa tsaiñuba, timi.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Tsenñu José faraónnu pakatu tsandimi: Ñu pai bijee kipiiñushu juntsa main juuren tsaave. Dios wajturen tyee kenu ju'ba ñunu mijakaatunguiñuve.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Mandishpai wagara naraashu juntsala mandishpai añu juve ti' keewarave. Tsenmala mandishpai trigu ali naraashu juntsala bain tsaren mandishpai añu juve ti' keewarave. Tsaju' juntsa kipiñu jumula main juuren tsaave.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Tsenmala mandishpai wagara ejkekee firuu jumula bendala faamula bain, mandishpai añu juve ti' keewarave. Tsenmala mandishpai ali ejke jupe deeve tishu juntsala bain mandishpai añu tiba yamuj inu juve ti' keewarave.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Tsa' mitya iya ñunu naati pañuba, Dios bene juntsanguenu tsuyu ti' ñunu keewaatunguiñuve.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Kumuinchi Egipto tusha mandishpai añu' mityaya pure' bui tinbu juu tiyanu tsuve.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Tsejturen bene mandishpai añu' mityaya tiba yamuj juu tiyanu tsuve. Tsainmala naa Egiptosha tiba bui tinbu i' puimuwaañuba mandengan dejutyuve. Entsa yamujka tinbu nuka bain tiba finutsumu millangue dekikaanu tsuve.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Juntsa-i' aa yamuj tiyanmala, naajulaba kaspele bui tinbu i' puimuwaañuba jaiba mandengai'nu detsuve.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Tsejtu ñunu juntsaren pai bijee kipikaamiya, Diosya ura uwain tsanguenbera kenu ju', wajturen tsanguenu jutaa tsanguiñuve.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Tsa' mitya ñu, faraón, main bibu' aseeta juunu mi'ke' kade, tsangue' yanu Egipto tunu washna' keenakaanu tireñu urave.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Tsejtu ñu entsanguide: uñi detire' naa nukaba de-eetu chachilla ti de-iware' kañu bain man pela veekare' ma pela kalare' ñuchi wa'kaakaa kikaade, matyu juntsa mandishpai añu tiba inu tinbu pullaindyuya.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Tsejtu kumuinchi juntsa finutsumi jumula juntsa mandishpai añu tiba de-inu tinbunu deka' pebulutala de-uukare', faraón' tyaapasha puite' washkikaade, bene chachilla finudetsu.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Tsenmala entsa fikenuu jumula uukara' tsananu tsuve juntsa mandishpai añu yamuj tinbu janmala chachilla finudetsu, matyu Egiptosha chumula pandachi yamuj detiya' peyan jutyu, timi.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 José entsandiñu, faraón bain, naa ya' kelunu mi'na' tiba kiikemu chachilla bain pensangue' keetu, uraa tyala.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Tsenñu faraón yachi tiba kiikemu chachillanu entsandimi: ¿Veelaba entsaa Diosa' espirituchi kivetaa chachi katawanu jun? timi.
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Tsejtu Josénu tsandimi: Ñu tsaa bibu' pensa juu, tsenmin tsamantsa aseeta juuya dejutyuve, matyu Diosya ñunu entsaa mijakaanu tireñu' mitya.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Ñaa in chunu yanu bale ruku mandiyanu juve. Tsenmala kumuinchi in chachilla ñu' uudennu tene meedinu detsuve. Tsaaren iyaa rei' mitya iren ñunu kayu pullaa bale ruku chunanu tsuyu, timi.
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Tsanditu: Iya ñunu kumuinchi entsa Egipto tusha washkemu uñi tirentsuyu, timi.
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Tsejtu faraón, ya' muute chujtintsumi suutes kalaatu, José' tyamishunu pukemi. Tsanguemin balela' pannu ura linu jali pangaanu uudenguikemi, tsenmin kutunu panantsumi bain uru tene juu pandekaami.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Tsanguetu bene ya' kelunu jijiimu naraa karu kawalluchi ju'llaa jumunu e'lare' eekemi. Tsenñu ya' chachilla ajkesha utis jijiitu, chachillanu entsa entsandila: Ya' ajuusha teedi' balengure' keewaadei, tiitila. Entsaitaa José kumuinchi Egiptochi uñi tiyami.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Tsenñu faraón bene entsandimi: Iyaa faraónyu, tsaaren muba ñunu uuden pa'tyumujchiya Egipto' chulla tiba kenu dejutyuve, timi.
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Tsejtu faraón Josénu vee mumu manbutu Egipto palaachi Safenat-panéah timi. Tsenmin, Josénu faraón supungumi On pebulubi chumu, pajtanu dyus kure' balenguumishtimu ruku Potifera' na'ma, Asenatnu. Tsenñu José kumuinchi Egipto tusha bale ruku tiyami.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 José 30 añu juunu uwanaa faraónchi taawasha kemu tiyami. Tsejtu José nukaba lu' ji' deneimi Egiptosha.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Juntsa mandishpai añunu tiba pure' bui tinbu tiyaimi.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Tsenñu José juntsa bui tinbu jañu kumuinchi tiba imula mandishpai añunu deka' wa'kaatu nutsa pebulusha kalen juñuba junga taji' tsutsungaakaami.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 José juntsangue', bui inu tinbu jañu deka' wa'kaatu, finutsumi trigu pure' kake' fera ñiipe tsun tsangue deka' wa'kaami, tsejtu tsamantsangue wa'kaatu naake' miken tsai tiyami.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Kayu yamuj tinbu jaindyuren, José ya' shinbu Asenatba pai na miyandimi. Asenatya On pebulubi chumu, pajtanu dyus kure' balenguumishtimu ruku Potifera' na'ma juwaami.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Tsejtu José ajke' nanuya Manasés mumu pumi, Dios yanu naa taaju ke' puiñuba demanbashware', naa ya' paandela' mitya bain pensandyawaatyuve titu.
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Tsenmin ya' bene nanuya Efraín mumu pumi, Diosya ya' taaju-i' puinu tunuren tiba yaichi uraanuu dekikare', naa na bain miyandiwaave, titu.
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Tsenñu Egiptosha yumaa mandishpai añuya bui tinbu de-i' puiñu,
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 umaa mandishpai añu yamuj tinbu tene jumu bain tiyami, José naati pamuwaañuba juntsaitu. Tsenñu naa nuka bain ti fin tsai tiyala. Tsaaren Egiptoshaya tiba fikenuu jumula tsumi.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Tsenñu bene Egipto' chulla ti fin tsai tiyatu, faraón' junga ji' panda pa' jila. Tsenñu faraón kumuinchi Egiptosha chullanu tsandimi: José' jungaa ji' dekeetu, ya naatiñuba tsanguidei, timi.
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Tsejtu naa nuka bain ti fin tsaa tiya deiñu, José nuka nuka fikenuu buli uukara' tsuñuba majuuke' atintsumi Egipto' chullanu, matyu nukaba kayu yamujka ne tiyaintsuñu' mitya.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Tsenñu naa nuka tu' chulla bain ti fin tsandyatu Egiptosha buli ati'kanu José' junga jijiila, matyu nuka bain tiba fikenuu tsutyuñu' mitya.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.