Gênesis 31
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs VC
1 Bene Jacob mijami naa Labán' nalaya, yanu kumuinchi junu yala' apachi jumunu tene dekake' juntsachin taruku ne tiyaive, tis nendetsuñuba.
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Tsenmin Jacob mijami, naa Labán bain yumaa yanu kaspele naajuwa ju'ba juntsaa jutyu detiyaintsuñuba.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Tsenñu Jacobnu Yavé tsandimi: Ñu' apa' tusha, ñu' paandela chudenashu junga miide; iya miimishtinu tsuyu, timi.
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Tsenñu Jacob, Raquelnu bain, Líanu bain jeenbaasha ya' animaa washkensha janu mandanguemi,
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 tsejtu tsandimi: Naa ñulla' apa inu kaspele naajuwa ju'ba yumaa juntsaa jutyu tiyaiñuba mijayu; tsenñuren in apala' Diosya naa-uwanuba inu kemishtintsuve.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Tsaaren ñulla nara mideeve naa iya ñulla' apachi pudengura taawasha ken chumuñuba;
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 tsaanuren yaa inu anbukikeñunguiike', naa in taawasha' mitya inu kuwandu bain wajtunun jeke vera' mangui manguikive. Naa tsanguiñu bain, Diosya tiba yanu inu firu' kekarendyuve.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Tsa' mityaa naa-uwanu: Umaa pe'pe'jaraa animaalaa ñu' taawasha' mitya kuwanu tsuyu, tiñuba, supu animaala nakamee pe'pe'jaraa tene kamu deeve. Tsenmala naa-uwanu: Umaa piichililija'tee animaalaa ñu' taawasha' mitya kuwanu tsuyu, tiñuba, kumuinchi supu animaala nakamee piichililiindene kamu deeve.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Entsanguitaa Dios ñulla' apa' animaa dechi'ke' inu kuwave.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Tsaaren ma malu, supu animaala de-asanu uwanu kipiyu, tsenñu kipibi unbee ruku animaala supu animaalanu na pumula piichililii bain, naa pe'pe'jaraa bain tsaandene juju deewa.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Tsenñu tsai' kipiñu, Diosa' anjee inu in mumunu pawa, tsenñu iya: Enu entsanayu, tikawayu.
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Tsenñu anjee inu entsandiwa: Ura' keekide, tsejtu katanu tsuve, unbee rukula supulanu na pumula piichililii bain, naa pe'pe'jaraa bain tsaayaa tsa tsa dekive, tsaanuren Labán ñunu naakintsuñuba mija' mityanguiyu tsanguemi.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Iyaa ñunu Betel tenabi katawamu Diosyu, ñu shupukanu muli tsure' uwain tsanguenbera kenu tsuyu ti' panu tenanu katawamu Dios. Tsa' mitya entsa tenanu mangujpa' miide, tsai' ñu' nakayanu tusha miide, tiwa, timi.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Tsenñu Raquel Líaba entsandi pakala: Lalaya yumaa apa' yasha tiba laachi tirekenuu tajtu tiya deiyu.
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 ¡Tsenmin lalanu vee chachi dejuñu ken tsangue', naa atyanchi bain lalanu atikeñunguive, tsenmin ñu lala' mitya paanguiñu taawasha' mitya bain yaa mujmuusu kive!
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Naa tsanguiñuba ti bain Dios lala' apanu ñuchi detirenu chipakishu juntsaya laachi tene juuve, naa lala' kaillachi bain. Tsa' mitya Dios ñunu naatiñuba tsanguide, tila.
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 — ausente —
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Tsenñu Labán ya' uvejalanu ju dedaanu vee tenasha jimuwaañu, Raquel tsaa ya' apa' chi dyusla, ya' paandelachi jumuwaañu tanamunu tsaa taranguemi.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Entsaitaa Jacob: Mijintsuyu, ti' waintyu' miitu, Aramnu sera' jimu chachi Labánnu anbukemi.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Tsai' kumuinchi ya ti taju'ba juntsalaba nepiya' miimi. Tsejtu wajturen Éufrates pinu mandapulla', ajkesha Galaad kuyi tenasha miimi.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Bene pen malu insha Labánnu Jacob nepiya' miive, ti' wainla.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Tsenmalan Labán bendaa kenu ya' paandelaba lu' jiimi, tsejtu mandishpai malu insha Galaad kuyi tenasha mami'na jimi.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Tsenñuren Dios juntsa kepe, Aramnu sera' jimu chachi Labánnu kipibi katawatu tsandimi: Inu meedika; Jacobnu na'baasa panu kityude, timi.
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Labán Jacobnu Galaad kuyibi mami'najimi, junaa Jacob kajdiñu' mitya. Tsejtu Labán bain ya' paandelaba juntsa butyunuren kajdijimi.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Tsejtu Jacobnu ajaa ti' patu entsandimi: ¿Nenñaa inu anbukiyu? ¡In na'malanu vingue' pulla' peesu chacheeba ka' tajan tsaiñuve!
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 ¿Nenñaa inu anbuke', tiba pai'mujchi nepiya' maayu? Mijaiba ituya, tsamantsa sunden depuimishti', naa chiki chiki juu bain depakare', naa arpachi juu bain beesa dekikare'ba tsangue' me-eechuyu.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Tsenmin naa in na'malanu bain, naa in pañalanu bain miindetsuñu ne estikaanungui've. ¡Matyu yuj iiñuu ne kikeñuve!
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Iya ñullanu na'baasa kenu tenñuya tsangue'banguichuyu; tsaanuren kepe ñu' apa' Dios inu patu tsandingayu: Inu meedika; Jacobnu na'baasa panu kityude, tingayu.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Tsaaren ñu' apa' yasha miji'kera tenñu mala' maamiba, ¿nenñaa chi dyus jumula inchi taanguetunguiyu? timi.
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Tsenñu Jacob Labánnu pakatu tsandimi: Iya jeetenñuuyu ñunu waintyumi. Iya tsandinmalan derancheeba ñu' na'malanu machi'ke'ba kichuve pensangue' mityaa tsaayu.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Tsaaren mun enu pudenashu juntsala ñu' chi dyus jumula tanañu katashu juntsaa ¡matyu peyasa! Ñu' paandela bain, naa in paandela bain dekeenave. Tsa' mitya wainka i ñuchi tyeeba tanañuya, tsangue' manga' miide, timi.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Tsenñu Labán Jacob' yapayasha vi' keemi, tsejtu bene Lía' yapayasha bain vi' keetu, juntsa pallu manda-imu shinbula' yapayasha bain vi' keetun katai'mi. Tsejtu bene Raquel' yapayasha bain vimi,
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 tsenñuren Raquel juntsa chi dyus jumula katu, pishkali keraanu tsaa puke', kameyu jandala tsure' chuntsumi kelunu yangare' juntsa jandala chudiñumi. Tsenñu Labán juntsa yapayanu demityaketuren katai'mi.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Tsenñu Raquel tsandimi: Apa, naa iya ñu' ajuunu kujpai'ñu bain ajaavityude, tsaaren supulanaa naa-imuwa deeñuba juntsa ju', asa mangueewara' mityaa tsaayu, timi.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Tsenñu Jacob ajaaviitu, Labánnu entsandimi: ¿Iya tyee urajtu kiwa? ¿Iya ti ujchaa keñaa tsamantsandya' inu bendaa ketunguiyu?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Kumuinchi inchi ti juñuba detyashi' kerakive. ¿Tsejtu ñu' yasha tsumu juuya tyee katayu? ¡Enu ñu' paandela' ajuunu bain, naa in paandela' ajuunu bain tsungaade, tsenmala yalaa panu detsuve, maa ura' pantsuñuba!
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Tsenmin ñuba kumuinchi entsa 20 añu taawasha kikeeshu juntsa tinbutala naa-uwanuba ñu' uveja, naa supu chibu juula bain nashuikindetyuve; tsenmin ñu' uveja paasha pumulanu ne main juuñu bain tute' fibanguindyuyu;
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 tsenmin naa-uwanuba ne jeen animaa, ñu' animaalanu detu'ñu bain ne taja' keewarekebanguindyuyu, juntsan mitya iya in uvejaren manbu manbukiwayu; tsenmin naa mandala bain, naa kepe bain ñu' animaalanu tara dekiñuba, ñu inaa manbaki manbakikemuve.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Mandalaa lujaranchin naa-in tsandentsu punamuwaayu, tsenmala kepe bain ishanchiren naa-in tsandentsu punamuyu. ¡Tsaju' kasujturen pulla pullaimuwaayu!
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Ñu' yanu ñuba 20 añu chuyu, tsejtu ñu' pai na'mala' mityaren ñu' uudenchi 14 añu taawasha kiyu; tsenmin in tanaashu juntsa animaa demiyandinu bain, ñu' animaa kejtsapala mandishmain añu taawasha kiyu, tsanguiñun ñuya inu in taawasha' mitya kuwanduba wajtutalan jeke vera' mandire mandirekiwa.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Tsa' mitya Abrahamchi bain, naa in apa Isaacchi bain aawa kure' keewaawaakenu Diosren iba jui'ñuya, uwaindiyu ñu inu tyanjuu me-eekichuve. Tsaanuren Diosya iya llakindyañuba keena', naa in tyaapa' taawasha keñutala bain keenañuve. Tsa' mityaa kepe in mitya bale-i' ñunu nepañuve, timi.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Tsenñu Labán Jacobnu pakatu tsandimi: Entsa na'malaa in na'mala deeve; naa entsa pañala bain in pañala deeve; naa entsa uvejala bain in uvejala deeve. ¡Tsaju' kumuinchi enu tanashu juntsa inchi tene judeeve! Tsaaren ¿iya challa in na'malanu laapu' pañu bain, naa yala' demiyandiñu kaillanu laapu' pañu bain, yala' mitya tyee kitaa uraa kenu juwa?
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Engu jade, ñuba veta' veta' ura' kedaa ti' tsanguenu tiyasai, tsenmala lala palluutala naakenu ti' deshuwañuba lalanu tsa tsanguen chunu mandengaapumu junutsu, timi.
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Tsenñu Jacob ma shupuka ka', tyutya juuñuu uyukaami.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Tsejtu ya' paandelanu tsandimi: ¡Shupuka deka' junu wa'kaadei! timi. Tsenñu kumuinchi yala shupuka deka' wa'kaatu, shupuka tenen ma aa butyuke dewa'kare' juntsa shupu' aa butyu wa'kara kelunu panda fila.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Tsenñu Labán juntsa tenanu ya' palaachi Jegar Sahadutá timi, (matyu Aramnu sera' jimula' palaachiya “uwain tsa dekive ti' wa'kara aa butyu” titu). Tsenñu Jacob bain ya' palaachi Galaad timi, (matyu hebreo palaachiya “uwain tsa dekive ti' keewara” titu).
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Tsenñu Labán tsandimi: Uma, entsa shupu' aa butyu jumu uwain lala palluutala tsa tsanguenu deshuwañuba, mandengaapupu kenu junu tsuve, timi.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 tsenmin Mispá mumu bain vimi, (hebreo palaachiya entsa palaa, “washna' keenanunu” titu), Labán entsandiñu' mitya: Lala pallu jumula devela' miinmala, lalanu muba keenatyu tiyañuba Yavéya lalanu keenanu juve, titu.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Tsandenna ñu in na'malanu na'baasa keñu bain, naa yala dejuñun vee supu mangakeñuba, lalanu muba dekeenai'ñu bain, Diosyaa keena' kuipa punu juñuba tengaya jude, timi.
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Tsanditu Labán Jacobnu kayu tsandimi: Keekide, iya ñuba tyee kenu pa'ba tsanguenu ti' shupu' butyu wakukaawashu juntsa bain, naa tyutya keraa uyukaawashu juntsa bain enu entsanave.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Entsaa lala ñuba veta' veta' naakenu depañuba juntsa keewara junu tsuve, tsenmalaa mu bain enu dapulla' ji' laatala firu' kiiken jutyu.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Tsa' mitya entsa ajkeshaya mun firu' kenu tya' dapuiñuba, ñu' aa-apa Abrahamchi bain, naa in aa-apa Nahorchi bain jumu dyusla kavitu dekisa, timi.
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Tsejtu bene juntsa kuyisha animaa tute' ju'ke' Diosnu keewaami. Tsanguetu bene ya' paandelanu mikami panda finu. Tsejtu kumuinchi panda fi' juntsa kepe kuyinu kasla.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Tsejtu ayunchi dishkepenene, Labán kujpatu ya' pañalanu bain, naa ya' na'malanu bain de-esti', yalanu tichiba ura' dejusa ti' depa', bene ya' tusha miimi.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.