Gênesis 31

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bene Jacob mijami naa Labán' nalaya, yanu kumuinchi junu yala' apachi jumunu tene dekake' juntsachin taruku ne tiyaive, tis nendetsuñuba.
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Tsenmin Jacob mijami, naa Labán bain yumaa yanu kaspele naajuwa ju'ba juntsaa jutyu detiyaintsuñuba.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Tsenñu Jacobnu Yavé tsandimi: Ñu' apa' tusha, ñu' paandela chudenashu junga miide; iya miimishtinu tsuyu, timi.
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Tsenñu Jacob, Raquelnu bain, Líanu bain jeenbaasha ya' animaa washkensha janu mandanguemi,
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 tsejtu tsandimi: Naa ñulla' apa inu kaspele naajuwa ju'ba yumaa juntsaa jutyu tiyaiñuba mijayu; tsenñuren in apala' Diosya naa-uwanuba inu kemishtintsuve.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Tsaaren ñulla nara mideeve naa iya ñulla' apachi pudengura taawasha ken chumuñuba;
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 tsaanuren yaa inu anbukikeñunguiike', naa in taawasha' mitya inu kuwandu bain wajtunun jeke vera' mangui manguikive. Naa tsanguiñu bain, Diosya tiba yanu inu firu' kekarendyuve.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Tsa' mityaa naa-uwanu: Umaa pe'pe'jaraa animaalaa ñu' taawasha' mitya kuwanu tsuyu, tiñuba, supu animaala nakamee pe'pe'jaraa tene kamu deeve. Tsenmala naa-uwanu: Umaa piichililija'tee animaalaa ñu' taawasha' mitya kuwanu tsuyu, tiñuba, kumuinchi supu animaala nakamee piichililiindene kamu deeve.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Entsanguitaa Dios ñulla' apa' animaa dechi'ke' inu kuwave.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Tsaaren ma malu, supu animaala de-asanu uwanu kipiyu, tsenñu kipibi unbee ruku animaala supu animaalanu na pumula piichililii bain, naa pe'pe'jaraa bain tsaandene juju deewa.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Tsenñu tsai' kipiñu, Diosa' anjee inu in mumunu pawa, tsenñu iya: Enu entsanayu, tikawayu.
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Tsenñu anjee inu entsandiwa: Ura' keekide, tsejtu katanu tsuve, unbee rukula supulanu na pumula piichililii bain, naa pe'pe'jaraa bain tsaayaa tsa tsa dekive, tsaanuren Labán ñunu naakintsuñuba mija' mityanguiyu tsanguemi.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Iyaa ñunu Betel tenabi katawamu Diosyu, ñu shupukanu muli tsure' uwain tsanguenbera kenu tsuyu ti' panu tenanu katawamu Dios. Tsa' mitya entsa tenanu mangujpa' miide, tsai' ñu' nakayanu tusha miide, tiwa, timi.
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Tsenñu Raquel Líaba entsandi pakala: Lalaya yumaa apa' yasha tiba laachi tirekenuu tajtu tiya deiyu.
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 ¡Tsenmin lalanu vee chachi dejuñu ken tsangue', naa atyanchi bain lalanu atikeñunguive, tsenmin ñu lala' mitya paanguiñu taawasha' mitya bain yaa mujmuusu kive!
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Naa tsanguiñuba ti bain Dios lala' apanu ñuchi detirenu chipakishu juntsaya laachi tene juuve, naa lala' kaillachi bain. Tsa' mitya Dios ñunu naatiñuba tsanguide, tila.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 — ausente —
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 — ausente —
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Tsenñu Labán ya' uvejalanu ju dedaanu vee tenasha jimuwaañu, Raquel tsaa ya' apa' chi dyusla, ya' paandelachi jumuwaañu tanamunu tsaa taranguemi.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Entsaitaa Jacob: Mijintsuyu, ti' waintyu' miitu, Aramnu sera' jimu chachi Labánnu anbukemi.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Tsai' kumuinchi ya ti taju'ba juntsalaba nepiya' miimi. Tsejtu wajturen Éufrates pinu mandapulla', ajkesha Galaad kuyi tenasha miimi.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Bene pen malu insha Labánnu Jacob nepiya' miive, ti' wainla.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Tsenmalan Labán bendaa kenu ya' paandelaba lu' jiimi, tsejtu mandishpai malu insha Galaad kuyi tenasha mami'na jimi.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Tsenñuren Dios juntsa kepe, Aramnu sera' jimu chachi Labánnu kipibi katawatu tsandimi: Inu meedika; Jacobnu na'baasa panu kityude, timi.
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Labán Jacobnu Galaad kuyibi mami'najimi, junaa Jacob kajdiñu' mitya. Tsejtu Labán bain ya' paandelaba juntsa butyunuren kajdijimi.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Tsejtu Jacobnu ajaa ti' patu entsandimi: ¿Nenñaa inu anbukiyu? ¡In na'malanu vingue' pulla' peesu chacheeba ka' tajan tsaiñuve!
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 ¿Nenñaa inu anbuke', tiba pai'mujchi nepiya' maayu? Mijaiba ituya, tsamantsa sunden depuimishti', naa chiki chiki juu bain depakare', naa arpachi juu bain beesa dekikare'ba tsangue' me-eechuyu.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Tsenmin naa in na'malanu bain, naa in pañalanu bain miindetsuñu ne estikaanungui've. ¡Matyu yuj iiñuu ne kikeñuve!
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Iya ñullanu na'baasa kenu tenñuya tsangue'banguichuyu; tsaanuren kepe ñu' apa' Dios inu patu tsandingayu: Inu meedika; Jacobnu na'baasa panu kityude, tingayu.
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Tsaaren ñu' apa' yasha miji'kera tenñu mala' maamiba, ¿nenñaa chi dyus jumula inchi taanguetunguiyu? timi.
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Tsenñu Jacob Labánnu pakatu tsandimi: Iya jeetenñuuyu ñunu waintyumi. Iya tsandinmalan derancheeba ñu' na'malanu machi'ke'ba kichuve pensangue' mityaa tsaayu.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Tsaaren mun enu pudenashu juntsala ñu' chi dyus jumula tanañu katashu juntsaa ¡matyu peyasa! Ñu' paandela bain, naa in paandela bain dekeenave. Tsa' mitya wainka i ñuchi tyeeba tanañuya, tsangue' manga' miide, timi.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Tsenñu Labán Jacob' yapayasha vi' keemi, tsejtu bene Lía' yapayasha bain vi' keetu, juntsa pallu manda-imu shinbula' yapayasha bain vi' keetun katai'mi. Tsejtu bene Raquel' yapayasha bain vimi,
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 tsenñuren Raquel juntsa chi dyus jumula katu, pishkali keraanu tsaa puke', kameyu jandala tsure' chuntsumi kelunu yangare' juntsa jandala chudiñumi. Tsenñu Labán juntsa yapayanu demityaketuren katai'mi.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Tsenñu Raquel tsandimi: Apa, naa iya ñu' ajuunu kujpai'ñu bain ajaavityude, tsaaren supulanaa naa-imuwa deeñuba juntsa ju', asa mangueewara' mityaa tsaayu, timi.
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Tsenñu Jacob ajaaviitu, Labánnu entsandimi: ¿Iya tyee urajtu kiwa? ¿Iya ti ujchaa keñaa tsamantsandya' inu bendaa ketunguiyu?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Kumuinchi inchi ti juñuba detyashi' kerakive. ¿Tsejtu ñu' yasha tsumu juuya tyee katayu? ¡Enu ñu' paandela' ajuunu bain, naa in paandela' ajuunu bain tsungaade, tsenmala yalaa panu detsuve, maa ura' pantsuñuba!
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 Tsenmin ñuba kumuinchi entsa 20 añu taawasha kikeeshu juntsa tinbutala naa-uwanuba ñu' uveja, naa supu chibu juula bain nashuikindetyuve; tsenmin ñu' uveja paasha pumulanu ne main juuñu bain tute' fibanguindyuyu;
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 tsenmin naa-uwanuba ne jeen animaa, ñu' animaalanu detu'ñu bain ne taja' keewarekebanguindyuyu, juntsan mitya iya in uvejaren manbu manbukiwayu; tsenmin naa mandala bain, naa kepe bain ñu' animaalanu tara dekiñuba, ñu inaa manbaki manbakikemuve.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Mandalaa lujaranchin naa-in tsandentsu punamuwaayu, tsenmala kepe bain ishanchiren naa-in tsandentsu punamuyu. ¡Tsaju' kasujturen pulla pullaimuwaayu!
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Ñu' yanu ñuba 20 añu chuyu, tsejtu ñu' pai na'mala' mityaren ñu' uudenchi 14 añu taawasha kiyu; tsenmin in tanaashu juntsa animaa demiyandinu bain, ñu' animaa kejtsapala mandishmain añu taawasha kiyu, tsanguiñun ñuya inu in taawasha' mitya kuwanduba wajtutalan jeke vera' mandire mandirekiwa.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Tsa' mitya Abrahamchi bain, naa in apa Isaacchi bain aawa kure' keewaawaakenu Diosren iba jui'ñuya, uwaindiyu ñu inu tyanjuu me-eekichuve. Tsaanuren Diosya iya llakindyañuba keena', naa in tyaapa' taawasha keñutala bain keenañuve. Tsa' mityaa kepe in mitya bale-i' ñunu nepañuve, timi.
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Tsenñu Labán Jacobnu pakatu tsandimi: Entsa na'malaa in na'mala deeve; naa entsa pañala bain in pañala deeve; naa entsa uvejala bain in uvejala deeve. ¡Tsaju' kumuinchi enu tanashu juntsa inchi tene judeeve! Tsaaren ¿iya challa in na'malanu laapu' pañu bain, naa yala' demiyandiñu kaillanu laapu' pañu bain, yala' mitya tyee kitaa uraa kenu juwa?
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Engu jade, ñuba veta' veta' ura' kedaa ti' tsanguenu tiyasai, tsenmala lala palluutala naakenu ti' deshuwañuba lalanu tsa tsanguen chunu mandengaapumu junutsu, timi.
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Tsenñu Jacob ma shupuka ka', tyutya juuñuu uyukaami.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Tsejtu ya' paandelanu tsandimi: ¡Shupuka deka' junu wa'kaadei! timi. Tsenñu kumuinchi yala shupuka deka' wa'kaatu, shupuka tenen ma aa butyuke dewa'kare' juntsa shupu' aa butyu wa'kara kelunu panda fila.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Tsenñu Labán juntsa tenanu ya' palaachi Jegar Sahadutá timi, (matyu Aramnu sera' jimula' palaachiya “uwain tsa dekive ti' wa'kara aa butyu” titu). Tsenñu Jacob bain ya' palaachi Galaad timi, (matyu hebreo palaachiya “uwain tsa dekive ti' keewara” titu).
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Tsenñu Labán tsandimi: Uma, entsa shupu' aa butyu jumu uwain lala palluutala tsa tsanguenu deshuwañuba, mandengaapupu kenu junu tsuve, timi.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 tsenmin Mispá mumu bain vimi, (hebreo palaachiya entsa palaa, “washna' keenanunu” titu), Labán entsandiñu' mitya: Lala pallu jumula devela' miinmala, lalanu muba keenatyu tiyañuba Yavéya lalanu keenanu juve, titu.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Tsandenna ñu in na'malanu na'baasa keñu bain, naa yala dejuñun vee supu mangakeñuba, lalanu muba dekeenai'ñu bain, Diosyaa keena' kuipa punu juñuba tengaya jude, timi.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Tsanditu Labán Jacobnu kayu tsandimi: Keekide, iya ñuba tyee kenu pa'ba tsanguenu ti' shupu' butyu wakukaawashu juntsa bain, naa tyutya keraa uyukaawashu juntsa bain enu entsanave.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Entsaa lala ñuba veta' veta' naakenu depañuba juntsa keewara junu tsuve, tsenmalaa mu bain enu dapulla' ji' laatala firu' kiiken jutyu.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Tsa' mitya entsa ajkeshaya mun firu' kenu tya' dapuiñuba, ñu' aa-apa Abrahamchi bain, naa in aa-apa Nahorchi bain jumu dyusla kavitu dekisa, timi.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Tsejtu bene juntsa kuyisha animaa tute' ju'ke' Diosnu keewaami. Tsanguetu bene ya' paandelanu mikami panda finu. Tsejtu kumuinchi panda fi' juntsa kepe kuyinu kasla.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Tsejtu ayunchi dishkepenene, Labán kujpatu ya' pañalanu bain, naa ya' na'malanu bain de-esti', yalanu tichiba ura' dejusa ti' depa', bene ya' tusha miimi.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.