Êxodo 16

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kumuinchi Israel chachilla Elim tenabi demalu' miitu, tiba den chutyu Sin tenashaa jila. Entsa Sin tena, Elim tena Sinaí tenaba pensanguiñuya, kejtaa tenatala chunami. Yala Egiptonu demalu' miitu entsaba pai chu'chaya jumunu 15 malunaa jundala pula.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Tsejtu junu tiba den chutyuin tenasha nendu, kumuinchi Israel chachilla Moisésnu bain, naa Aarónnu bain vera' tya' na'baasa paviikedundala.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Tsejtu tsandila: Yavé lalanu Egiptoshaa peyakaañuba ne uraanuren tsanguiñuve. Jungaya ai piyama ajuusha dechu', panda fi', naa pan bain tyubanbera fifiken chumuwa deeyu, tsaanuren ñullaya entsai' tiba den chutyuin tenasha detaja', kumuinchi lalanu tsamantsa yapeware' pandachi tu'nu kendetsuve, tila.
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Tsenñu Moisésnu Yavé tsandimi: Tsaaya ñuichi selusharen pan pajtenu tsuyu. Tsenmala chachilla malumere delu' mi'ke' ka', juntsa malunu naa-i fanuu juñuba juntsaren kakenu dejuve. Entsanguitaa mijanu tsuyu, iya naakidei tiñuba tsanguemu deeñu bain, naa tsanguityu deeñu bain.
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Tsaaren mandishmain malunuya ma malunu naake kamu deju'ba tsanguiñu bain, panda dekenmalaya pai malu fikenuu tiyañu katanu detsuve, timi.
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Tsenñu Moisés bain, Aarón bain kumuinchi Israel chachillanu entsandila: Entsa kependu'kainsha ñulla mijanu dejuve, naa uwain Yavéya ñullanu Egiptosha dechuren mangalaamuñuba.
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 Tsejtu kepenene, Yavé' tsamantsaa keewara jumu katanu detsuve, ñulla yanu vera' tya' papadetiñuba yaa mere' mitya. Tsaaren ¿lalaya mu deewa ñulla lalanaa vera' tya' panuu? tila.
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Tsejtu Moisés kayu pa' jindu tsandimi: Entsa kependu'kainsha Yavé ñullanu alla kuwanu tsuve finudetsu, tsejtu kepeneneya panya tyubanbera kuwanu tsuve, naa ñulla yanu vera' tya' papadetiñuba mere' mitya. Tsejtu ¿lala mu deewa, ñulla lalanaa tsandinuu? Ñulla entsanditu ne lalanu pabandindetyuve, Yavénaa kundaa pandetsuve, timi.
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Tsejtu Moisés bene Aarónnu tsandimi: Kumuinchi Israel chachillanu Yavé' ajuusha dejasa tide, matyu Yavé naa yanu vera' tya' pandetsuñuba meeñu' mitya, timi.
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Tsejtu Aarón juntsandi' kumuinchi Israel chachillanu pantsuren, yala tiba den chutyuin tenasha ke-eetu, Yavé' tsamantsaa keewara jumu ñivijchasha faañu katala.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Tsenñu Yavé Moisésnu patu tsandimi:
11 O S enhor disse a Moisés:
12 Naa Israel chachilla vera' tya' papadetiñuba meeyu. Ñu yalanu patu entsandide: Kependu'kainshaya allaa finu detsuve, tsaaren kepeneneya panyaa tyubanbera finu detsuve. Tsejtaa mijanu dejuve naa iya, Yavéya, uwain ñulla' Diosñuba, tide, timi.
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Tsenñu juntsa kependu'kainsharen kuinbichu keraa deji', yala' kajdi' yapaya deke' chuinsha tyuwai jila. Tsenmala kepeneneya pi kulili mai'chayii tiya' kataami yala' tsunchanu kelu kelu.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Tsejtu juntsa pi kulili deme-ejlanmalaya, tu jandala tsaa kaa paki jui ejlami.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Tsenñu Israel chachilla dekatatu, tyee juñuba mijdetu' mitya, yai tene patu: ¿Entsa tijtun? tiitila. Tsenñu Moisés tsandimi: Entsaa Yavé ñullanu kuwañu finutsumu panve.
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Tsenmin ñullanu entsaa kidei tive: Main main naa naake finuu deju'ba tsa tsangue kadei, tsenmin yapayasha bain nan dechuñuba juntsalachi bain kadei. Tsa' mitya ma chachimeemee jumulachi ka' pai litru jungue kakidei, tive, timi.
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Tsenñu Israel chachilla tsanguitu, mantsalaya kayu aa dekanmala, mantsalaya jayu jayun kakila.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Tsaaren litrunu demidingue' keenmalaya, naa aa kamulachi bain laraiba indyu, naa jayun kakemulachi bain faata-iiba indyumi. Matyu main main naake meneste deeñuba tsa tsai tiyami.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Tsenñu bene Moisés tsandimi: Mu bain ayunchi finu ti' laakaanu kityudei, timi.
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Tsenñuren mantsalaya Moisés naatiñuba demeengui'tu, ayunchi finu titu jayu delaakaañu, mallu deviila, tsenmin pudyunguemi. Tsenñu Moisés juntsa chachillanu ajaatyami.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Tsejtu kepenenemee naa naake finuu deju'ba juntsan kakila, tsenmala kai'ñu laramunuya pajta lu'min demanbi'waawaakemi.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Tsaaren mandishmain malunuya, pai malu fikenungue kala, ura pañuya ma chachimee taapai litru. Tsenñu yaatala bale pumu rukula Moisésnu tsa dekive ti' kuinda kiila.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 Tsenñu Moisés tsandimi: Yavéren entsanguidei tive: Ayu saaduma lekanu malu ju', inu balenguunu maluve. Tsa' mitya ti akaanu deju'ba akaadei, tyee teengaanu ju'ba teengaadei, tsejtu tyee delaakare'ba ayunchi mafinu uukaadei, tive, timi.
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Tsenñu Moisés naatiñuba juntsa dekitu, laramuya ayunchi mafinu delaakaañuren, naa mallu bain vindyu', naa pudyunguibangui'mi.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Tsenñu Moisés tsandimi: Juntsa umaa fidei. Uma saaduma lekanu malu ju', Yavénu balengure' keewaanu maluve. Uma malunuya finutsumi avindala tiba katan dejutyuve.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Tsa' mitya mandishmain maluya panda kaji' fifikituren, mandishpai maluya saaduma lekanu maluñu' mitya, tiba katanu dejutyuve, timi.
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Tsenñuren mantsalaya mandishpai malunuren te'kanu tya', delu' mi'kituren, tiba katai'la.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Tsenñu Yavé, Moisésnu tsandimi: ¿Naama jina iya ñullanu naa naakidei tiñuba juntsalanu meengui'mujchi jintsunuj deeyu?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Tengaya judei naa iya ñullanu saaduma ma maluya lekanu malu kuwañuba. Tsa' mityaa mandishmain malunuya pai malu jungue panda finu kuwayu. Tsaju' mandishpai malunuya muba yanu lu' jityu', yasha tsananu dejuve.
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Tsenñaa mandishpai malunuya chachilla lekala.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Israel chachilla juntsa yala' te'ka te'kakenu pandanu maná mumu pula. Juntsa fibabaa ju', silantru ñi keraami, tsenmin pan kaa paki mishkiba juuñu pingalami.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Bene Moisés tsandimi: Yavé entsaaya kidei tive: pai litru maná ka' detyuketu, ñullanu sera' jimu chachillanu keewaanu uukaadei, tsenmalaa iya ñullanu Egiptosha mangalaatu, ñulla tiba den chutyuin tenasha nendetsu ti pandaa kuwamuñuba keemijanudetsu, timi.
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Tsejtu Moisés, Aarónnuya entsandimi: Aa basu ka' maná pai litruuñuba putu Yavé' ajuusha chujtiide, tsangue' ñullanu sera' jimulachi uukaanu, timi.
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Tsenñu Yavé Moisésnu naatimuwaañuba Aarón tsanguitu, bene juntsa aa basu, Yavé chachillanu veta' veta' tsanguedaa tiñu keewara babuusha pu' Diosa' lei pilla shupu' ta'pa ajuusha tsuumi, tsenmalaa uukaraa tsananutsu.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Tsejtu Israel chachilla 40 añu' mitya maná panda fin chula, chachilla' chunu tusha jingama, tsandityu'ba Canaán tu kapasha tyuinajingama.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 (Ma efa 22 litru juñu, paitya pela vele' tsuukeñunguenmalaa, ma gumer tiyamu juve, ura pañuya, pai litru.)
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.