Atos 16
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH
1 Pablo Derbe pebulunu jitu, bene Listrasha jimi, tsejtu main keranguemu rukunu katami, ya' mumu Timoteo. Tsenñu ya' apaya judío chachi jutyu, griego rukunmala, ya' amaya judío shinbumi, Jesúsnu keranguemu.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Listrasha chumu keranguemula bain, Iconiosha chulla bain, Timoteonu ura' kiiken chumu rukuve ti' papatila.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Tsenñu Pablo Timoteonu miya' jinu tyatu, Dioschi señas ikaami, tsejtaa jundaa chumu judío chachillanu firu' pensa kakaren jutyu titu, matyu Timoteo' apaya judío jutyu ju', griego chachiñuba mideeñu' mitya.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tsejtu bene pebulu kuraa pulla' jijiindu Jerusalénsha keranguen chumula Jesús' mitya kuinda kenu lara' eramu rukula bain, naa keranguemula' bale rukula bain yalanu naa naakide ti' depañuba juntsa kuinda mijakaakaa kentsula keranguemulanu.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Tsenñu naaju pebulushaba kerangue' waku wakudimula bain kayu malumere Diosnu mika ura' kerangues jindu, kayu sera' jijiintsula.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Espíritu Santo, Pablonu Asia pruvinsiasha ji' Diosa' kuinda kityusa tyañu' mitya, Frigia tusha bain, Galacia tusha bain pulla' ji',
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia tusha jila. Tsejtu Bitinia tusha jinu pensanguila, tsenñuren Jesús' Espíritu tsanguikaatyumi.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tsenñu' mitya Misia puitu, Tróade pebulubi jila.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tsenñu juntsa kepe Pablo kipi' katan tsanguitu ma ruku Macedonia tusha chumunu katami ya' keesha uina' entsandiitintsu: ¡Macedoniasha tyakaja', lalanu la'kajaka! ti' u'tandintsumi.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Tsenñu nei'ba Pablo kipiiñu-i' entsaa katanmalan, Macedonia tusha tyakanu pensangue' desekuwanguiwayu, matyu Diosya ya' mika ura kuinda junga bain mijakaasa tyataa tsanguentsuñuba mija' mitya.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tsenñu Tróadebi baakunu demavi' Samotracia ishlasha dejiwayu, tsejtu ayunchi Neápolis pebulubi devijiwayu.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tsejtu bene junbi delu' jitu, Filipos pebulubi devijiwayu. Juntsa pebulu Roma uñichee uuden juu chumu jumi, tsenmin Macedoniachi balen pebulu jumi juntsa tenasha. Tsejtu junu Filipos pebulunu jayaa ma chudediwayu.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Junbi saaduma lekanu malunu pebulu delu' jitu pi keesha dejiwayu, junga judíola wa'di' Diosba kuinda kiikemulaate pensanguetu. Tsai' jitu yaiba bulu dechu', junu wa'namu supulanu Diosa' mika ura kuinda pa' demijakaawayu.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tsenñu junu ma shinbu pumi Tiatira pebulubi chumu uukeraa jali ungalala' yamuraraa jali balenchi ati atikemu, ya' mumu Lidia, tsaaren naa juntsa shinbuya judío chachi jutyu ju' bain, Diosnaa balengure' keewaawaakemu jumi. Tsejtu Pablo pantsuñu yuj tejan meenañu, Bale Ruku ya' tenbukasha ta'ka' keranguikaañu,
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 ya bain, naa yaba bulu chumula bain mungarala. Tsejtu lalanu yaba bulu dejisa tyatu: Uwain ñulla inu Bale Rukunu keranguemuve tenñuya, in yasha ja' kajdidei, titu, me-eetyuñu dekajdiwayu.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ma malu Diosba kuinda kiikenu tenasha jindu, main manda-i' taawasha kemu panna firu' bu'chulla tsanguikaañu aseetangue' papatimunu faajañu dekatawayu. Tsenñu tsaanchi taawasha kiiketu, yanu uudenguemulanu lushi pure' kakaakentsumi.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Tsejtu entsa panna lala Pabloba jindetsuñu bendaa ketu: Entsa rukulaa aa kai'sha chumu Diosa' chachilla ñullanu livee inu kuinda mijakaamula deeve, ti' daran utis jajaiwa.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Tsejtu naa-uwanuba juntsa panna tsandi' sure surekiñu, Pablo bulla tyandun tsana' mitya juntsa pannanu pumu firu' bu'chullanu tsandimi: Jesucristo' mitya ti' entsa pannanu malu' miide tintsuyu, timi. Tsenñu juntsa uwanuren bu'chulla malumi.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tsenñu yanu uudenguemula juntsa panna entsaiñu' mitya lushi mangakeen jutyuve tya' naaken tsandyatu, Pablonu bain, Silasnu bain deka' balela' kavitu kiikensha tajila.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tsejtu kavitu kiikemu rukulanu keewaatu tsandila: Entsala judío rukula deeve, tsenmin lala' pebulu' chullanu na'baasa kikaanu kendetsuve.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Tsejtu lala romano chachi de' mitya, lalaya naa keranguebanguen jutyuu jumula bain, naa kenchi bain tsanguen jutyuu jumula bain kenu mijakaanu kendetsuve, tila.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tsenñu yalanu kumuinchi chachilla ajaatyatu, dewa'di' firu' kenu pensanguila. Tsenñu kavitu kemula yalanu jali debe'kare', cha'lichi debandekaala.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tsejtu yalanu pure' bandeke' peesusha puila, tsejtu peesusha pumulanu washi washikemu rukunu: Ura' washkide, ti' shuikila.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Tsa detiñu, peesulanu washkemu ruku peesu yasha kayu kejtsasha jumu sukusha pujiimi. Tsangue' yala' neepa bain sepusha pukemi. |src="CN02132b.tif" size="Span" loc="Acts 16.24" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Hechos 16.24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tsenñuren kejtaa kepe uranu Pablo Silasba Diosba kuinda ke' beesa kiikendetsuñu, veela peesu pumula bain meenala.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tsa denaren maratu tsamantsa daran kala kiñu naa peesu yatyutya jumula bain de-ujki' pi'shaila. Tsenñu kumuinchi peesu juukapa demajuru-i', naa yalanu teetsura jeru chuwala bain tsaa desurunjiila.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Tsenñu peesusha washnamu ruku mandenga', peesu juukapa dejuruna katatu, peesu pumula demalu' mijiilaate tyatu, ya' peeniya muyi' maali peyanu kentsumi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Tsenñuren Pablo daran palaachi tsandimi: Maali tiba firu' kityude, lala kumuinchi enu depuyu, timi.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tsenñu peesusha washkemu ruku ñillu pake' ka' sukusha te' viitu, jelanchin dejulluuya Pablo bain, Silas bain punu yala' neepa keesha telenajimi.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Tsejtu yalanu avindala mikalaatu: Rukulai, ¿naa ketaa livee inu juwa? timi.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Tsenñu yala tsandila: Bale Ruku Jesúsnu keranguide, tsenmala ñu bain, naa ñu' bulula bain livee inu detsuve, tila.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tsejtu yanu bain, naa ya' yasha chumulanu bain Bale Ruku' kuinda kila.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Tsejtu juntsa keperen peesusha washnamu ruku, yalanu yaba bulu demiya' ji' yala' dedaabandatala pitsaami. Tsanguetu bene ya bain, tsenmin kumuinchi ya' bulula bain mungaakutila.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Tsanguetu bene ya' yasha miya' ji' panda fimishtitu, ya' bululaba yuj sunden puila, yala Diosnu keradeke' mitya.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ayunchi, kavitu kiikemu rukula kepenene ya' chaita rukulanu ere', peesu pu' washnamu ruku' junga mandanguiñu jitu: Kavitu kemu rukula peesu pumulanu me-e'laade tive, tita jila.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tsenñu peesusha washnamu ruku Pablonu: Kavitu kemula ñullanu me-e'laadei ti' demandanguive; tsa' mitya challa tiba bulla jutyu ura' miidei, timi.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Tsenñu Pablo chaita rukulanu entsandimi: Lala romano chachi deeñun, lalanu naa kavituba ki'mujchin chachilla' kejtsapala debande' peesu depuve. ¿Tsa dekituren challaya lalanu dus me-e'laanu tyatu den? ¡Ura' kindetyuve! ¡Yalaren ja' lalanu demangalaasa! timi.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Tsenñu chaita rukula, kavitu kiikemu rukulanu juntsa rukula romano chachi deeve ti' dekuindakiñu mijatu yuj jeetyala.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Tsejtu kavitu kemu rukularen Pablo' junga deji', yalanu tsanguen jutyuren tsa dekikeeñuve ti', peesu mangalare' avindala miya' malutu, juntsa pebulunu malu' miidei ti' patintsula.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Tsenñu Pablo Silasba peesu demalutu, yala' kajnanu yasha Lidia' jungaa miila. Tsejtu bene keranguemu naatalalanu demangatatu ule' pa' miila.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.