2 Coríntios 7
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NAA
1 Tsaju' estennu keranguemu naatalala, entsaa jumulaa yaren uwain tsanguenbera kenu tsuyu tinu palaa jumu lala mimiya, lalanu tyee Dioschi firu' kurekaakenuu juñuba juntsa kityu', naa lala' bulunu bain, naa lala' aamanu bain ujcha mai'tekeñuu kityu', Diosnu naake balengure' keewaanuu juñuba tsangue' yachin juu detiyanaa kiikentsusai.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ¡Lalanu bain estya' mikakai! Lalaya munu bain tyeeba tsanguen jutyuu kindetyuyu, munu bain tituba pensa judandaa mandirendetyuyu, naa munu bain anbuti' taanguikeñuu kindetyuyu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ne ñullanu entsanditu, tsa deeve ti' vera' tyawaanundindyuyu; tsaju' iya kaspele ñullanu naati' ñullaya lala' pensasha dechuve ti', lala ñuiba buluren dechu', ñuiba buluren peyanuu junmalaya, buluren peyakeenu juve ti' pandundiyu.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Iyaa ñulla tiba uwain tsanguenu detsuve tenna ju', ñulla' mityaren mika daj tenna jujuuyu. Naa tituba taaju depullan chu' bain, tiba kiikes jintsunu tenna ju' mika sunden juyu.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedoniasha vijimiren lekabangui'mujchin tsanamu deeyu, veelaba ti peletuba kataataakendu, tsenmin lala' pensasha tyeeba inu juve tenna ju' jelaa jujuundu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Tsenñuren sundyajtuu jumulanu bain daj pensa mangumu Diosya Titonu lala' junga ere' sunden pensa mangukaave,
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 tsenmin ne ya tsai' jañaa masundyaindyuyu; tsa jutyu', ya bain ñulla' mityaren mika sundenna juñu' mityaa masundyayu, tsenmin ñulla uwain inu mangatanu tya' ajchundyandetsuve ti', tyee i' puiñuba juntsa' mityaren llakindyandetsu', in mityan mika pensaa dejuñu bain tsandi' wainñaa kayu masundyayu.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Naa ñullanu kaspele piike' eeñu kiika yuj llakindyakaamuwaañuba, nenñaa tsanguikeeñanga tya', challa juntsan mitya llakindyanu jutyuyu. Tsaju' naa kaspele juntsa kiika eeñu, ñulla jayu' mitya llakindya' depuiñu, i bain llakinguemu ju' bain,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 challaya yuj sundenve. Tsaaren ne ñulla juntsa-i' dellakindyañaa iya masundyaindyuyu, ñulla juntsa-i' dellakindya' veta' pensa demanñu' mityaa sundenga juyu. Tsejtu ñulla juntsa-i' dellakindya' bain Dios tsanguikaañaa tsa deive. Tsa' mitya lalaya ñullanu tichiba firu' kindetyuyu,
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 matyu Dios tsanguikaañaa ñulla dellakinguishu juntsaa, ñullanu uwain veta' pensa mangare' livee iinuuya tirekaamuve, tsenmala juntsan mityaya ne llakindyainuba jutyuve. Tsaaren entsa tusha tiba taaju i' puinu jumula' mityaa, tsenmin Diosnu keeminchaa jutaa llakinguentsushu juntsaa, peya' piyainuuya tiyakaanu tsuve.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ñullanu Diosya tsangue' llakinguikare' puikaañu ¡challa tyee i' pulla'ba pensangue' keekidei! Entsaitaa ñulla pulu' pensa deke', inu debalelaina' bain, firu' dekiñu daran de-ajaatyaina' bain, tyee ichunga tya' dejeetyaina' bain, inu mangatanu ajchundyana' bain, mika pensaa dejuna' bain, tsenmin in mityan mika devera' tya' juntsa kuipa chachinu taaju de-iware' puiteve. Ñulla entsangue deke' puitaa, ti kuipaba jutyu'ba entsangue dekeewaave.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Tsa' mityaa ñullanu juntsa kiika piiketu ne firu' kemunu kentsure' panu tenñu piikindyuyu, tsenmin kentsuramunu balelanu tenñu piikindyuyu, tsangue' piikemiya ñulla lala' mitya tyee kenu ajchuu deju'ba Diosa' ajuusha juntsai dekatawasa tenñaa tsangue' piikiyu.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Kumuinchi entsa-i' pulla' lalanu sunden pensa mandireve. Tsaaren naa entsaiñu sunden pensa mandiya'ba, Tito bain yuj sunden juñu dekata' mityaa, kayu sunden pensa dejuyu, ñulla yanu kayu ajkesha tsangues jintsunu sunden pensa demanguñu' mitya.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Iya kaspele Titonu pa' ñulla' mitya dajtyaa juyu ti' pañu bain, ne ñulla tsa dejutyu' inu firu' katakarendetyuve. Tsejtu lala ñullanu tyee depañuba anbuda jutyu' uwain tsaju', lala Titonu naadeti' ñulla' mitya dajtyaa juyu ti' depañuba uwain juntsaa de-i' puive.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Tsenñu challa yaa ñullanu mika estyaa pensa juve, ñulla demeengue' yanu mika debalengure' ura' demikañu mandenga mandengakitu.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 ¡Ñulla naa-indu bain juntsaaren jintsunu dejuve tenna jutu mika sundenve!
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.