Apocalipse 6

Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tie bero ñiñajonemowʉ̃ tunu Cordero cawãmecʉcʉ ti tunuarẽ caneátacʉre. Cʉ̃ pʉame ti tunua jʉgooricaro jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacãrõ jʉgooturicarore tʉ̃gãwojʉ̃gowĩ. Beroa cõsĩ ũnie mena jʉgooricaro caãnijʉ̃gorore tʉ̃gãwotajʉ̃gowĩ. Bairo cʉ̃ catʉ̃gãwonerĩpaʉa, yʉ tʉ̃gowʉ seres majã mena macããcʉ̃ jĩcãʉ̃ cʉ̃ cabʉsʉocajorijere. Baparicãnacãʉ̃ mena macããcʉ̃ bʉpo cãrõ cʉ̃ cabʉsʉrijere yʉ tʉ̃gowʉ: “Tiaya. ¡Ĩñaʉ asá!” ñiroyawĩ.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Bairo cʉ̃ caĩrõ ĩñajoʉ, ñiñabócawʉ yua caballo caboti majũrẽ. Cʉ̃ bui capesaʉ cʉ̃ãrẽ cʉ̃ ñiñawʉ̃. Caballo bui capesaʉ pʉame yerubetore wãmopʉ nerĩ ámí. Quetiupaʉ rey cʉ̃ capesaro ũno coronarẽ cʉ̃ peowĩ jĩcãʉ̃. Tore pesari cʉ̃ pʉame cʉ̃ wapanarẽ na netõnʉcãʉ̃ ácʉ́ majũ baiwĩ. Bairo na netõnʉcãʉ̃ ácʉ́ yua, cʉ̃ wapanarẽ na netõnʉcãcõãwĩ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ti tunua jʉgooturicaro cabero macããtõrẽ tʉ̃gãwonewĩ tunu Cordero. Bairo cʉ̃ catʉ̃gãwonerĩpaʉa yʉ tʉ̃gowʉ seres majã jĩcãʉ̃ bero macããcʉ̃ cʉ̃ cabʉsʉrijere. Bairo ñiwĩ: “Tiaya. ¡Ĩñaʉ asá!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Bairo cʉ̃ caĩrõ ĩñajoʉ, ñiñabócawʉ apei caballo cajũãʉ̃ majũrẽ. Cʉ̃ bui capesaʉ cʉ̃ãrẽ cʉ̃ ñiñawʉ̃. Caballo bui capesaʉ pʉame ati ʉmʉrecóo macããna yerijõrõ na caãnierẽ ẽmamasĩrĩqũẽ catutuarijere cʉ̃ jowĩ. Camasã tocãnacãʉ̃pʉa na majũã ãmeo pajĩãõ joroque átajere masĩwĩ. Yise capairipãĩ majũrẽ cʉ̃ jowĩ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ti tunua jʉgooturicaro pʉgaro bero macããtõrẽ tʉ̃gãwonewĩ tunu Cordero. Bairo cʉ̃ catʉ̃gãwonerĩpaʉa, yʉ tʉ̃gowʉ seres majã pʉgarã bero macããcʉ̃ cʉ̃ cabʉsʉrijere. Bairo ñiwĩ: “Tiaya. ¡Ĩñaʉ asá!” Bairo cʉ̃ caĩrõ ĩñajoʉ, ñiñabócawʉ apei caballo cañii majũrẽ. Cʉ̃ bui capesaʉ cʉ̃ãrẽ cʉ̃ ĩñawʉ̃. Caballo bui capesaʉ pʉame nʉcʉ̃õ cõñarĩcãrõrẽ cʉ̃ wãmopʉ nerĩ ámí.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Baparicãnacãʉ̃ caãna cacatirã seres majã watoapʉ atore bairo caĩrĩjẽ bʉsʉriquere yʉ tʉ̃gowʉ: “Camasã jĩcã rʉ̃mʉ na cawapataro cãrõ wapacʉtiya jĩcã kilo trigo poca. O itia kilo cãrõ wapacʉtiya jĩcã rʉ̃mʉ paarique wapa. Cabaimiatacʉ̃ãrẽ, ʉse oco bairi roarique ʉse cʉ̃ã nicõãgaro. Yasietigaro,” bairo bʉsʉriquere yʉ tʉ̃gowʉ.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ti tunua jʉgooturicaro itiaro bero macããtõrẽ tʉ̃gãwonewĩ tunu Cordero. Bairo cʉ̃ catʉ̃gãwonerĩpaʉa, yʉ tʉ̃gowʉ seres majã itiarã bero macããcʉ̃ cʉ̃ cabʉsʉrijere. Bairo ñiwĩ: “Tiaya. ¡Ĩñaʉ asá!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Bairo cʉ̃ caĩrõ ĩñajoʉ, ñiñabócawʉ apei caballo cajʉripuaʉ majũrẽ. Cʉ̃ bui capesaʉ cʉ̃ãrẽ cʉ̃ ñiñawʉ̃. Caballo bui capesaʉ pʉame, Camasãrẽ Riarique Caácʉ, wãmecʉmi. Cʉ̃ bero amí apei, Cariaricarã Na Caãnopʉ Macããcʉ̃, cawãmecʉcʉ. Cʉ̃ pʉame ati ʉmʉrecóo macããna baparicãnacã poa caãnarẽ jĩcã poa majũrẽ pajĩãmasĩwĩ. Besu átaje, aʉa riarique, riaye mena, o waibʉtoa camasã ʉgarã mena na yasiorique caácʉ ãmi. Tie ati masĩrĩqũẽrẽ cʉ̃ jowĩ jĩcãʉ̃.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ti tunua jʉgooturicaro baparicãnacãrõ bero macããtõrẽ tʉ̃gãwonewĩ tunu Cordero. Bairo cʉ̃ catʉ̃gãwonerĩpaʉa, ñiñabócawʉ Dios yaye quetire na caquetibʉjʉnetõrĩqũẽ jʉ̃gori na capajĩãrericarãrẽ. Waibʉtoa riire na cajoemʉgõjori mesa altar rocapʉ nucũwã na ãnana.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Na, Dios cʉ̃ cacatioricarã pʉame bʉsʉrique tutuaro mena atore bairo ĩwã: “Jãã Quetiupaʉ cañuʉ majũ mʉ ãniña. Nocãrõ caroaro cariape majũ caquetibʉjʉ mʉ ãniña. Bairi, ¿nocãrõpʉ ati yepa macããnarẽ na miñabeseiati? ¿Nocãrõpʉ jããrẽ na capajĩãrĩqũẽ wapa jãã mʉ ãmebojaʉati? Tãmurĩ jãã mʉ ãmebojawa,” qũĩwã Diore.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Bairo na caĩrõ bero, Dios pʉame jutii cabotirije cayowerijere na jowĩ. Na jori bero, bairo na ĩwĩ: “Rʉsaya mai. Paajʉtieticõãña. Yerijãña peeti yʉtea cãrõ, ti yʉtea caetaparo jʉ̃goye mai. Mʉjããrẽ bairo yʉ yaye quetire caquetibʉjʉrã nicõãñama mai ti yepapʉre. Cristo yaye queti jʉ̃gori cariaparã nicõãñama. Naa, nipetiro na caneñapetietaro bero roque, na ñiñabesegʉ tãmurĩã yua,” na ĩwĩ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ti tunua jʉgooturicaro jĩcã wãmo cãnacãrõ bero macããtõrẽ tʉ̃gãwonewĩ tunu Cordero. Bairo cʉ̃ caáto, yʉ caĩñajoro yua, nocãrõ tutuaro majũ ati yepa yuguiwʉ. Muipʉ ʉmʉreco macããcʉ̃ cʉ̃ã yaticoámí. Bairi yua ati yepa pʉame naitĩãpeticoápʉ́. Boori jutiro cañiirõ netõrõ majũ ati yepa naitĩãcoápʉ́. Muipʉ ñami macããcʉ̃ cʉ̃ã jũãʉ̃, rií cuire bairo jẽñacoámí.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Tunu bairoa ʉmʉrecóo macããna ñocõã cʉ̃ã ati yepapʉ wẽẽcoama. Wĩno tutuaro capapuro jʉ̃gori yucʉ higueraʉ ríca cacãme cawerore bairo majũ wẽẽpeticoama.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Jõbui ʉmʉrecóo cʉ̃ã yasicoapʉ. Baunemoepʉ̃. Jĩcã pũrõ papera pũrõãcãrẽ tunua yasioricarore bairo jicoquei yasicoápʉ́. Bairi ʉ̃tã yucʉ ati yepa caãnie, ria capairiyapʉ caãnie yucʉ poari cʉ̃ã yugui wʉpeticoápʉ́. Aperopʉ jeto tie nipetiro wʉʉetanʉcãpeticoápʉ́.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Nipetiro ati yepa macããna carotimasĩrã quetiuparã reyes cʉ̃ã acʉapeticoámá, tiere ĩñarĩ yua. Ʉ̃tã yucʉ, ʉ̃tã wiiripʉ ruticoámá. Aperã camasã quetiuparã catutuarã, soldaua quetiuparã catutuarã, cadinero cʉ̃gonetõrĩ majã cʉ̃ã acʉacoama. Torea bairo tunu carotitutuarã majũ camasã caroaro ñe rʉsaeto caãna, aperã paacoteri majã ʉ̃mʉarẽ bairo caãna cʉ̃ã uwijãñuwã. Nipetiro ʉ̃tã yucʉpʉ rutipeticoámá.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bairo ti yucʉ ʉ̃tã yucʉpʉ áná yua, atore bairo ĩ otiwã: “¡Ʉ̃tã yucʉ, ʉ̃tã rupaa marĩrẽ to sĩtõõ yasioáto!” ĩwã. “Carotimasĩ cʉ̃ caruiropʉ carui marĩ cʉ̃ caĩñaetiparore bairo marĩrẽ to sĩtõõ yasioáto ʉ̃tã yucʉ. Roro popiye marĩ tãmʉo joroque marĩ átiremi tronopʉ caruiãcʉ̃. ¡Bairi ʉ̃tã yucʉ marĩ to ñapea yasioáto!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Ãmerẽ etacoaya merẽ yua roro popiye marĩ tãmʉo joroque marĩ cʉ̃ caátipa rʉ̃mʉ. Caãnitʉsari rʉ̃mʉ camasãrẽ cʉ̃ caĩñabeseri rʉ̃mʉ majũ etacoaya yua. Bairi ti rʉ̃mʉrẽ, ¿noa na netõmasĩrãati?” ĩ yapapuawã nipetiro ati yepa macããna caãnimiatana, tie cabairijere uwirã yua.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.