2 Coríntios 7
Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs NVI
1 Bairi yʉ yarã, yʉ camairã, atie mʉjããrẽ yʉ caquetibʉjʉrije pʉame tirʉ̃mʉpʉa Dios caroaro marĩ cʉ̃ caátiga jʉ̃goyeticũrĩqũẽ majũ niña. Tore bairo cabairo jʉ̃gori marĩ pʉame, roro marĩ baio joroque caátiere caátiecoeticõã ninucũparã marĩ ãniña. Marĩ yerire caroaro ʉgueri manorẽ bairo cacʉ̃goparã marĩ ãniña. Marĩ rupaʉ cʉ̃ãrẽ torea bairo cacʉ̃goparã marĩ ãniña. Diore cʉ̃ tʉ̃goʉsari, ñe ũnie wapa mána caroarã majũ cʉ̃ caĩñajoro caãniparã marĩ ãniña.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Jãã mena asiaeticõãña. ¡Mʉjãã yeripʉ jããrẽ bootʉ̃goñaña! Jãã pʉame noa ũna mena roro na jãã ãmerĩnucũwʉ̃. Tunu bairoa noa ũnarẽ roro jãã áperinucũwʉ̃. Tunu bairoa ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ mʉjãã mena macããcʉ̃rẽ jãã ĩtoñesẽãẽpʉ̃.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Atiere yʉ caĩbʉsʉata, mʉjããrẽ roro bʉsʉpaicotei mee ñiña. Merẽ bairina mʉjããrẽ cajʉ̃goyepʉ ñi quetibʉjʉwʉ: Mʉjãã, yʉ mena jĩcã yericʉnarẽ bairo caãna mʉjãã ãniña. Catiãna, jĩcã poa marĩ ãniña. Marĩ cariaro beropʉ cʉ̃ãrẽ, jĩcã poa marĩ ãnigarã.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Bairi caroaro cariape mena mʉjãã yʉ quetibʉjʉya, mʉjããrẽ caroaro camasĩ ãnirĩ. Tunu bairoa caroaro mʉjãã caátiãnierẽ masĩrĩ bʉtioro majũ yʉ tʉ̃goña ʉseaniña mʉjãã mena yua. Popiye yʉ cabairije watoa to ãnimiatacʉ̃ãrẽ, yʉ yeri ñuña. Bairo caroaro yeri ñurĩ yua, mʉjãã mena pairo yʉ tʉ̃goña ʉseaniña.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Ato Macedonia yepapʉ jãã caetaricaro beropʉina mai, di rʉ̃mʉ jãã yeri jãẽtĩmajũcõãña. Popiye jãã cabainucũrĩjẽ tocãnacãʉ̃pʉa nicõã cotenucũña jããrẽ. Tie jʉ̃gori roro tãmʉonucũrĩ yua, bʉtioro jãã yeri uwitʉ̃goñarĩqũẽ mena jãã ãninucũwʉ̃.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Tore bairo jãã cabaimiatacʉ̃ãrẽ, aperã cayapapuarãrẽ na tʉ̃goñatutuawẽpʉ̃õ joroque caácʉ, Dios pʉame jãã tʉ̃goñawẽpʉ̃õ joroque jãã ámi marĩ yaʉ Tito cʉ̃ caetarije jʉ̃gori yua.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Bairãpʉa cʉ̃ caetarije jʉ̃gori jeto meerẽ ĩñarĩ, jãã yeri tʉ̃goñawẽpʉ̃wʉ̃. Cʉ̃ cʉ̃ã caroaro mʉjãã caátiãnierẽ ĩñarĩ, nocãrõ mʉjãã mena cʉ̃ catʉ̃goñaʉseanirĩjẽrẽ ĩñarĩ, jãã cʉ̃ã jãã yeri tʉ̃goña ʉseaniwʉ̃. Bairi cʉ̃ pʉame jããrẽ bʉtioro mʉjãã caĩñagarije queti cʉ̃ãrẽ jãã quetibʉjʉwĩ Tito. Tunu bairoa roro popiye mʉjãã jʉ̃gori yʉ cabairijere tʉ̃gori, bʉtioro mʉjãã catʉ̃goña yapapuarije cʉ̃ãrẽ jãã quetibʉjʉwĩ. Tie nipetirije quetire tʉ̃gori roque yua, nemojãñurõ yʉ tʉ̃goña ʉseaninucũña.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Cajʉ̃goyepʉ mʉjãã yʉ cawoajorica carta jʉ̃gori mʉjãã yapapuao joroque mʉjãã yʉ ápʉ mai. Bairo mʉjãã baio joroque átimicʉ̃ã, yʉ pʉame ãmerẽ yʉ yapapuaetinucũña. Baipʉa, cajʉ̃goyepʉ ti cartare yʉ cawoaturi rʉ̃mʉrẽ bʉtioro yʉ tʉ̃goña yapapuawʉ. Bairopʉa, yoaroaca mee mʉjãã yapapuao joroque ásupa yʉ carta pʉame yua.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Bairi ãmerẽ yʉ tʉ̃goña ʉseanijãñuña. Ti carta mʉjããrẽ yapapuao joroque caátaje meerẽ yʉ ʉseaniña baipʉa. Yʉ cawoajoriquere tʉ̃gori yua, mʉjãã carorijere yapapua tʉ̃goñarĩ, Dios pʉamerẽ cʉ̃ mʉjãã catʉ̃goʉsariquere masĩrĩ, bʉtioro yʉ ʉseaniña. Bairo cʉ̃rẽ cʉ̃ tʉ̃goʉsari yua, popiye bai yapapuamirãcʉ̃ã, cʉ̃ caborore bairo jeto mʉjãã átiãninucũña. Bairo mʉjãã caátiãnierẽ ĩñarĩ, “Narẽ roro marĩ ápeyupa,” jãã ĩ tʉ̃goña ʉseaninucũña yua.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Jĩcãʉ̃ caʉ̃mʉrẽ roro popiye cʉ̃ tãmʉo joroque átimasĩñami Dios, roro cʉ̃ caátinucũrĩjẽrẽ cʉ̃ capitimasĩparore bairo ĩ. Bairo cʉ̃ cayeri wasoata, qũĩña jesoyami Dios. Bairo roro cʉ̃ caátiere cʉ̃ capitiro ĩñarĩ yua, Dios cʉ̃ netõgʉmi roro cʉ̃ cabaibujiopeere. Yasiricaropʉ ápérigʉmi. Bairi dope bairo pʉame ĩ yapapua masĩã mano yua. Cabaimiatacʉ̃ãrẽ, ni ũcʉ̃ roro popiye cʉ̃ yaye wapa baiyapapuamicʉ̃ã, Dios mena cʉ̃ cabʉsʉqũẽnoeticõãta, yasicoagʉmi.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Roro popiye mʉjãã tãmʉo joroque mʉjãã cʉ̃ caátinucũrĩjẽrẽ mʉjãã canʉcãnetõcõã nucũrĩjẽrẽ ĩñarĩ ʉseaninucũñami mʉjãã mena Dios. ¡Popiye mʉjãã catʉ̃goñayapapuaro bero ape yeri mʉjãã tʉ̃goñao joroque caátajere tʉ̃goñañijate! Bairi mʉjãã yʉ caquetibʉjʉwoajoriquere bueri bero, tie caĩrõrẽ bairo nʉcʉ̃bʉgorique mena mʉjãã tʉ̃goyupa. Tunu bairoa yʉ cʉ̃ãrẽ nʉcʉ̃bʉgorique mena caroaro yʉ mʉjãã tʉ̃goẽñotayupa aperã yʉre roro na caĩbujiopeere yua. Bairi yua roro mʉjãã caátinucũrĩjẽ mena tʉ̃goña yapapuari yoaro mee tiere mʉjãã cũñupã carorijere. Bairo roro mʉjãã caátinucũrĩjẽ mena tʉ̃goña uwiri, yʉ pʉame mʉjãã mena yʉ caãno mʉjãã bootʉ̃goñañupã. Bairo tʉ̃goña uwiri, roro caácʉ mʉjãã mena macããcʉ̃ cʉ̃ãrẽ mʉjãã cabeyogaetimirĩcʉ̃rẽ yua tutuaro mena cʉ̃ mʉjãã beyoyupa. Tore bairo mʉjãã caátipetimasĩrĩjẽ jʉ̃gori yua, “Carorijere caboena niñama,” mʉjãã ĩ ĩñagarãma aperã camasã.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Bairo mʉjããrẽ woajoʉ, roro caátacʉre, bairi cʉ̃ pacʉ roro caátiecoricʉ jeto meerẽ tʉ̃goñarĩ yʉ woajowʉ. Mʉjãã cʉ̃ãrẽ tʉ̃goñarĩ tore bairo yʉ quetibʉjʉ woajowʉ. Dios cʉ̃ caĩñajoropʉ jããrẽ caroaro mʉjãã catʉ̃goʉsarijere mʉjãã masĩõ joroque ĩ, ti cartare mʉjãã yʉ woajowʉ.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Atie jããrẽ mʉjãã camaitʉ̃goñarĩjẽrẽ queti tʉ̃gori bero, jãã yeri tʉ̃goñatutuacõãña.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Merẽ Tito mʉjãã tʉpʉ cʉ̃ caápáro jʉ̃goyepʉa, “Caroaro mʉ bocágarãma Corinto macããna,” cʉ̃ ñi quetibʉjʉ jʉ̃goyetiwʉ. Bairi cʉ̃ yʉ caĩrĩcãrõrẽã bairo caroaro mena cʉ̃ mʉjãã bocáyupa Titore. Yʉ pʉame cariape jeto tocãnacãnia ñi bʉsʉnucũña. Di rʉ̃mʉ ũno mʉjããrẽ caĩtoʉre bairo ñietinucũña. Bairi mʉjãã cabairijere Titore yʉ caĩquetibʉjʉricarea bairo cariape baiyupa.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Tunu bairoa cʉ̃ pʉame, cʉ̃ mʉjãã caátajere tʉ̃goñarĩ, mʉjããrẽ tʉ̃goñamaijãñunucũñami, nocãrõ nʉcʉ̃bʉgorique mena cʉ̃ bocári, cʉ̃ caĩrĩjẽrẽ mʉjãã catʉ̃goʉsarique jʉ̃gori.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 ¡Bairi caroaro mʉjãã caátijʉ̃gocõãnipeere tʉ̃goñarĩ, bʉtioro majũ yʉ ʉseaniña!
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.