2 Coríntios 7
Dios Cʉ̃ Cauetibʉjʉ Cũrĩcã Tuti (CBCNT) vs NAA
1 Bairi yʉ yarã, yʉ camairã, atie mʉjããrẽ yʉ caquetibʉjʉrije pʉame tirʉ̃mʉpʉa Dios caroaro marĩ cʉ̃ caátiga jʉ̃goyeticũrĩqũẽ majũ niña. Tore bairo cabairo jʉ̃gori marĩ pʉame, roro marĩ baio joroque caátiere caátiecoeticõã ninucũparã marĩ ãniña. Marĩ yerire caroaro ʉgueri manorẽ bairo cacʉ̃goparã marĩ ãniña. Marĩ rupaʉ cʉ̃ãrẽ torea bairo cacʉ̃goparã marĩ ãniña. Diore cʉ̃ tʉ̃goʉsari, ñe ũnie wapa mána caroarã majũ cʉ̃ caĩñajoro caãniparã marĩ ãniña.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Jãã mena asiaeticõãña. ¡Mʉjãã yeripʉ jããrẽ bootʉ̃goñaña! Jãã pʉame noa ũna mena roro na jãã ãmerĩnucũwʉ̃. Tunu bairoa noa ũnarẽ roro jãã áperinucũwʉ̃. Tunu bairoa ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ mʉjãã mena macããcʉ̃rẽ jãã ĩtoñesẽãẽpʉ̃.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Atiere yʉ caĩbʉsʉata, mʉjããrẽ roro bʉsʉpaicotei mee ñiña. Merẽ bairina mʉjããrẽ cajʉ̃goyepʉ ñi quetibʉjʉwʉ: Mʉjãã, yʉ mena jĩcã yericʉnarẽ bairo caãna mʉjãã ãniña. Catiãna, jĩcã poa marĩ ãniña. Marĩ cariaro beropʉ cʉ̃ãrẽ, jĩcã poa marĩ ãnigarã.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Bairi caroaro cariape mena mʉjãã yʉ quetibʉjʉya, mʉjããrẽ caroaro camasĩ ãnirĩ. Tunu bairoa caroaro mʉjãã caátiãnierẽ masĩrĩ bʉtioro majũ yʉ tʉ̃goña ʉseaniña mʉjãã mena yua. Popiye yʉ cabairije watoa to ãnimiatacʉ̃ãrẽ, yʉ yeri ñuña. Bairo caroaro yeri ñurĩ yua, mʉjãã mena pairo yʉ tʉ̃goña ʉseaniña.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ato Macedonia yepapʉ jãã caetaricaro beropʉina mai, di rʉ̃mʉ jãã yeri jãẽtĩmajũcõãña. Popiye jãã cabainucũrĩjẽ tocãnacãʉ̃pʉa nicõã cotenucũña jããrẽ. Tie jʉ̃gori roro tãmʉonucũrĩ yua, bʉtioro jãã yeri uwitʉ̃goñarĩqũẽ mena jãã ãninucũwʉ̃.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Tore bairo jãã cabaimiatacʉ̃ãrẽ, aperã cayapapuarãrẽ na tʉ̃goñatutuawẽpʉ̃õ joroque caácʉ, Dios pʉame jãã tʉ̃goñawẽpʉ̃õ joroque jãã ámi marĩ yaʉ Tito cʉ̃ caetarije jʉ̃gori yua.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Bairãpʉa cʉ̃ caetarije jʉ̃gori jeto meerẽ ĩñarĩ, jãã yeri tʉ̃goñawẽpʉ̃wʉ̃. Cʉ̃ cʉ̃ã caroaro mʉjãã caátiãnierẽ ĩñarĩ, nocãrõ mʉjãã mena cʉ̃ catʉ̃goñaʉseanirĩjẽrẽ ĩñarĩ, jãã cʉ̃ã jãã yeri tʉ̃goña ʉseaniwʉ̃. Bairi cʉ̃ pʉame jããrẽ bʉtioro mʉjãã caĩñagarije queti cʉ̃ãrẽ jãã quetibʉjʉwĩ Tito. Tunu bairoa roro popiye mʉjãã jʉ̃gori yʉ cabairijere tʉ̃gori, bʉtioro mʉjãã catʉ̃goña yapapuarije cʉ̃ãrẽ jãã quetibʉjʉwĩ. Tie nipetirije quetire tʉ̃gori roque yua, nemojãñurõ yʉ tʉ̃goña ʉseaninucũña.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Cajʉ̃goyepʉ mʉjãã yʉ cawoajorica carta jʉ̃gori mʉjãã yapapuao joroque mʉjãã yʉ ápʉ mai. Bairo mʉjãã baio joroque átimicʉ̃ã, yʉ pʉame ãmerẽ yʉ yapapuaetinucũña. Baipʉa, cajʉ̃goyepʉ ti cartare yʉ cawoaturi rʉ̃mʉrẽ bʉtioro yʉ tʉ̃goña yapapuawʉ. Bairopʉa, yoaroaca mee mʉjãã yapapuao joroque ásupa yʉ carta pʉame yua.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Bairi ãmerẽ yʉ tʉ̃goña ʉseanijãñuña. Ti carta mʉjããrẽ yapapuao joroque caátaje meerẽ yʉ ʉseaniña baipʉa. Yʉ cawoajoriquere tʉ̃gori yua, mʉjãã carorijere yapapua tʉ̃goñarĩ, Dios pʉamerẽ cʉ̃ mʉjãã catʉ̃goʉsariquere masĩrĩ, bʉtioro yʉ ʉseaniña. Bairo cʉ̃rẽ cʉ̃ tʉ̃goʉsari yua, popiye bai yapapuamirãcʉ̃ã, cʉ̃ caborore bairo jeto mʉjãã átiãninucũña. Bairo mʉjãã caátiãnierẽ ĩñarĩ, “Narẽ roro marĩ ápeyupa,” jãã ĩ tʉ̃goña ʉseaninucũña yua.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Jĩcãʉ̃ caʉ̃mʉrẽ roro popiye cʉ̃ tãmʉo joroque átimasĩñami Dios, roro cʉ̃ caátinucũrĩjẽrẽ cʉ̃ capitimasĩparore bairo ĩ. Bairo cʉ̃ cayeri wasoata, qũĩña jesoyami Dios. Bairo roro cʉ̃ caátiere cʉ̃ capitiro ĩñarĩ yua, Dios cʉ̃ netõgʉmi roro cʉ̃ cabaibujiopeere. Yasiricaropʉ ápérigʉmi. Bairi dope bairo pʉame ĩ yapapua masĩã mano yua. Cabaimiatacʉ̃ãrẽ, ni ũcʉ̃ roro popiye cʉ̃ yaye wapa baiyapapuamicʉ̃ã, Dios mena cʉ̃ cabʉsʉqũẽnoeticõãta, yasicoagʉmi.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Roro popiye mʉjãã tãmʉo joroque mʉjãã cʉ̃ caátinucũrĩjẽrẽ mʉjãã canʉcãnetõcõã nucũrĩjẽrẽ ĩñarĩ ʉseaninucũñami mʉjãã mena Dios. ¡Popiye mʉjãã catʉ̃goñayapapuaro bero ape yeri mʉjãã tʉ̃goñao joroque caátajere tʉ̃goñañijate! Bairi mʉjãã yʉ caquetibʉjʉwoajoriquere bueri bero, tie caĩrõrẽ bairo nʉcʉ̃bʉgorique mena mʉjãã tʉ̃goyupa. Tunu bairoa yʉ cʉ̃ãrẽ nʉcʉ̃bʉgorique mena caroaro yʉ mʉjãã tʉ̃goẽñotayupa aperã yʉre roro na caĩbujiopeere yua. Bairi yua roro mʉjãã caátinucũrĩjẽ mena tʉ̃goña yapapuari yoaro mee tiere mʉjãã cũñupã carorijere. Bairo roro mʉjãã caátinucũrĩjẽ mena tʉ̃goña uwiri, yʉ pʉame mʉjãã mena yʉ caãno mʉjãã bootʉ̃goñañupã. Bairo tʉ̃goña uwiri, roro caácʉ mʉjãã mena macããcʉ̃ cʉ̃ãrẽ mʉjãã cabeyogaetimirĩcʉ̃rẽ yua tutuaro mena cʉ̃ mʉjãã beyoyupa. Tore bairo mʉjãã caátipetimasĩrĩjẽ jʉ̃gori yua, “Carorijere caboena niñama,” mʉjãã ĩ ĩñagarãma aperã camasã.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Bairo mʉjããrẽ woajoʉ, roro caátacʉre, bairi cʉ̃ pacʉ roro caátiecoricʉ jeto meerẽ tʉ̃goñarĩ yʉ woajowʉ. Mʉjãã cʉ̃ãrẽ tʉ̃goñarĩ tore bairo yʉ quetibʉjʉ woajowʉ. Dios cʉ̃ caĩñajoropʉ jããrẽ caroaro mʉjãã catʉ̃goʉsarijere mʉjãã masĩõ joroque ĩ, ti cartare mʉjãã yʉ woajowʉ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Atie jããrẽ mʉjãã camaitʉ̃goñarĩjẽrẽ queti tʉ̃gori bero, jãã yeri tʉ̃goñatutuacõãña.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Merẽ Tito mʉjãã tʉpʉ cʉ̃ caápáro jʉ̃goyepʉa, “Caroaro mʉ bocágarãma Corinto macããna,” cʉ̃ ñi quetibʉjʉ jʉ̃goyetiwʉ. Bairi cʉ̃ yʉ caĩrĩcãrõrẽã bairo caroaro mena cʉ̃ mʉjãã bocáyupa Titore. Yʉ pʉame cariape jeto tocãnacãnia ñi bʉsʉnucũña. Di rʉ̃mʉ ũno mʉjããrẽ caĩtoʉre bairo ñietinucũña. Bairi mʉjãã cabairijere Titore yʉ caĩquetibʉjʉricarea bairo cariape baiyupa.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Tunu bairoa cʉ̃ pʉame, cʉ̃ mʉjãã caátajere tʉ̃goñarĩ, mʉjããrẽ tʉ̃goñamaijãñunucũñami, nocãrõ nʉcʉ̃bʉgorique mena cʉ̃ bocári, cʉ̃ caĩrĩjẽrẽ mʉjãã catʉ̃goʉsarique jʉ̃gori.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 ¡Bairi caroaro mʉjãã caátijʉ̃gocõãnipeere tʉ̃goñarĩ, bʉtioro majũ yʉ ʉseaniña!
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.