Marcos 9

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Auqui nantito ümoma: —Sucanaño aume ñemanauncurratoe: Aboma uturuqui bama auna chüpuerurrüpü acoma cheperrtü arrtaimia nüriacarrti Tuparrü oemo icu na cürrü.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Pürücü seirri naneneca arrti Jesús sürotitü onü taman yiriturrü apetaisürü aübu bama trerrü ñanunecasarrti, arrti Pedro, arrti Jacobo y arrti Juan. Acamanu isomosoconotiyü isucarüma.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Arrümanu naibirrti cuara, champü tacanache nipurusubiquirri.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Auqui arrümanuma trerrü ñanunecasarrti asaramatü ümoti Elías ichepeti Moisés, cuamatü auqui napese esati Jesús nauqui aparimia aübuti.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Auqui nanti Pedro ümoti Jesús: —Urriampae nusaca auna. Masamuna trerrü cüpahuca, taman aemo, quiatarrü ümoti Moisés y quiatarrü ümoti Elías.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Taipü arrti Pedro manitanatiatai ui tarucu nicütobürrti.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Au manu rratorrü itamurriquianama taman cüsaüborrü. Eana manu cüsaüborrü rabotü manitacarrü, nantü sane: —Tonenti naqui isaü. Tarucu nicuarrti iñemo. ¡Amonsoi nurarrti!
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Auqui arrümanuma trerrü asarama tato nurria. Champütiqui Elías y arrti Moisés, arrtiatai Jesús.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Numo tücuama tato itaqui manu yiriturrü, nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi arrüna amarrtai one, cheperrtü isüboriquia tato uturuqui macoiñoca, arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Sane nauquiche etayoimiantai, churapoipüma. Chütusiopü ümoma causane arrümanu urapoiti isucarüma, arrüna tiene que asüboriti tato eanaqui macoiñoca.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Causane namatü bama manunecana nüriacarrü que ta arrti Elías tiene que eyeti acusürüti apünanaquicü, naqui Cristo?
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Aiñumuti: —Ñemanauntu te tiene que acusürüti ayeti Elías, nauqui aicoñocoti nanaiña cümenuti Cristo. Pero tusio aume, arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que ichaquisürü y chüpuerurrüpü isuasürü ümo macrirrtianuca.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Sucanañü aume: Arrti Elías chauqui tanancati uyarrüpecu, pero arrübama macrirrtianuca emeonomati isiu nirrancarrüma tacana arrüna nantü icu Nicororrü, sane pasabo ümoti. (Ta arrti Juan Bautista.)
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Nauquiche cuama tato esa bama maquiataca ñanunecasarrti, besüro narrtarrüma ümo cütüpürrü genterrü itupecuma. Amoncoma ito arrübama manunecana nüpiacarrü, uratoquioma aübuma.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Numo tasaramatü cümenuti Jesús, cütobüsoma. Ipiacünomacü cümenuti nauqui anquimia nurria ümoti.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Auqui ñanquitioti pünanaqui bama ñanunecasarrti: —¿Isane arrüna naburatoquitio aübuma?
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Tamanti uturuqui manuma amoncoma acamanu iñumutati: —Maestro, iquiacati isaü tauna aesacü, anati choborese auti. Uiti chüpuerurrüpü anitati.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Isamutenti isiu nirrancarrti aübuti. Yaruraüburutiti acü. Botoquio nohorrti y atüo ahiquiti. Uirri arrüna chücusüurutipü. Titusiancacati isucarü bama anunecasa, nauqui aiquiaüburumati choborese auquiti, pero chüpuerurrüpüma.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Aiumuti Jesús: —¡Causanempü chapicococapüñü! Tantorrü naneneca niyaca abarrüpecu aübu nisura. Apiquiataunarrti maniqui ñaüma.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Numo asaratitü choborese ümoti Jesús, yaruraüburutiti maniqui ñaüma tatito acü, atüo ahiquiti.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaquiti yaütoti: —¿Mantucubo naneneca ñaunrrococorrti?
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Nanti yaütoti: —Auqui numo chimiantiqui. Ane nauche taübücoti oto pese uiti choborese, y eana turrü; sane nauquiche taquisürütiatai.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Arrtü puerurrü acura ümoti, apucüru te suichacu, ayurasa somü. —Auqui nanti Jesús: —Tapü anquitio rropünanaqui arrtü puerurrü rracura ümoti. Arrti naqui icocorotiñü nanaiña urriante ümoti.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Auqui atosibiti yaütoti maniqui ñaüma, nanti: —¡Icococü! Ayurasañü na icocorü nurria.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Numo asaratitü Jesús tütarucapae genterrü esati, icuansomoconotiti choborese, nanti ümoti: —Arrücü choborese, obi chonauntipü y chümanitanatipü naqui ñaüma. ¡Acosi auquiti, y tapü ananto aye tato auti!
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Auqui tosibocoti choborese niyücürrti auquiti. Arrti ñaüma paichocononoti tatito uiti, y auqui simia niconcorrti. Namatü macrirrtianuca, tücoiñoti.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Pero arrti Jesús iñentati neherrti, aiñatünacanatiti. Auqui arrti maniqui ñaüma atüraiti y turrian tato ümoti.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Auqui sürotipo Jesús au taman porrü. Acamanupo arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti anecanatai: —¿Causane chüpuerurrüpü sopicüpuruti choborese auquiti maniqui ñaüma?
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Aiñumuti Jesús, nanti sane: —Tusio aume, nauqui saliboti naqui choborese, tiene que oñean nurria ümoti Tuparrü.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Nauquiche tüsüromatü auquimanu, pasaoma auqui manu cürrü nürirri Galilea. Arrti Jesús chirranrrtipü na atusi nipiasacarrti auquimanu, itopiqui manunecanati ümo bama ñanunecasarrti.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Urapoti isucarüma sane: —Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que aitorrimianamañü mecu mañoñünca nauqui aitabairomañü, pero pürücü trerrü naneneca isüboriquia tato.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Arrübama ñanunecasarrti chütusiopü ümoma ümoche arrümanu nurarrti. Birrubuma anquirioma pünanaquiti.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Iñataimia au manu pueblurrü nürirri Capernaum. Numo anancati au taman porrü ñanquitioti pünanaquimia: —¿Isane ümoche arrüna abasiquia aburatoqui one isiu cutubiurrü?
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Chiñumutapüma, itopiqui amoncoma ñanquitioma pünanaquimiantoe quiti naqui ane manrrü nüriacarrti uturuquimia.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Auqui tümonsoti Jesús. Batasuruti ümo bama doce ñanunecasarrti, nanti ümoma: —Arrtü anati naqui rranrrü ane manrrü nüriacarrti, tiene que aiñanti nurria yaserebiquirrti ümo maquiataca.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Auqui itusiancanatiti taman ñaüma isucarüma, iñanatiti cümuinta auna cauta amoncoma, y nanti ümoma aübu yapasucurrti ümoti maniqui ñaüma:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 —Arrti naqui yasuriurutiti taman ñaüma tacanati naqui au nisüri, ta yasuriurutiñü ito. Arrti naqui yasuriurutiñü, yasuriurutitito naqui uiche aicüpuruñü.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Auqui nanti Juan ümoti: —Maestro, sumasacati taman ñoñünrrü bacüpuruti tanene ümo machoboreca au nüri. Como arrti maniqui ñoñünrrü chamencotipü ochepe, sane nauquiche prohibibo somü ümoti tapü asioti aisamunentiqui sane.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Aiñumuti Jesús, nanti: —Asioti saneantai. Itopiqui arrti naqui masamunu milagrorrü au nisürü, chüpuerurrüpü anitati churriampü iñemo.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Arrti naqui chütüboricopü oemo, ocümanati utacu.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrti naqui macumana aume au nisüri aunque sea tumantai au taman vasorrü itopiqui arraño apicococañü, tiene que atorri ümoti nicuarrti uiti Tuparrü.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Arrtü anati naqui iñatati macocotorrü ümo bama icocoromañü, nauqui tapü icocoromañünqui, manrrüpü urria arrtü tomoeno sürümanarrü canrrü itüti, nauqui botaboti aübu au narubaitu turrü.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Arrtü aisamute nomünantü ui taman nehe, mejor aitüsüna, itopiqui manrrü urria arrtü aecatü esati Tuparrü aübu tamantai nehe, pünanaquiapae arrtü aecatü au infierno yupu manio torrücaü nehe, auna cauta champü nitacüru nonco pese.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Taha ito abe nicümüca arrüba chümocoiñopü y pese chotochebopü.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Arrtü atapeneca ui taman napope au nomünantü, mejor aitüsüna. Manrrü urria arrtü aecatü esati Tuparrü aübu tamantai napope, pünanaquiapae arrtü apeneca au infierno yupu manio torrücaü napope, auna cauta champü nitacüru nonco pese.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Taha ito abe nicümüca arrüba chümocoiñopü, y pese chotochebopü.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Arrtü ui nasüto atapeneca au nomünantü, mejor aiquiaübu, itopiqui manrrü urria arrtü aecatü esati Tuparrü aübu tamantai nasüto, pünanaquiapae arrtü aecatü au infierno yupu manio torrücaü nasüto,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 auna cauta abe nicümüca arrüba chümocoiñopü y pese champü nitacüru noncorrü.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Taha namanaiña aboma oto pese, tacanarrtü süro siürrü osoi cütüpü nañese, tapü apore.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ñemanauncurratoe urria oemo siürrü. Pero arrtü tacürusu nisücürrü, ¿causanempü nauqui asü tato, y causane nauqui puerurrü aserebi tato? Sane ito arraño, tapü ensoro amopünanaqui arrüna urria nausüboriqui, y apacumananaun aume ampatoe.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.