Marcos 9
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARA
1 Auqui nantito ümoma: —Sucanaño aume ñemanauncurratoe: Aboma uturuqui bama auna chüpuerurrüpü acoma cheperrtü arrtaimia nüriacarrti Tuparrü oemo icu na cürrü.
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Pürücü seirri naneneca arrti Jesús sürotitü onü taman yiriturrü apetaisürü aübu bama trerrü ñanunecasarrti, arrti Pedro, arrti Jacobo y arrti Juan. Acamanu isomosoconotiyü isucarüma.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Arrümanu naibirrti cuara, champü tacanache nipurusubiquirri.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Auqui arrümanuma trerrü ñanunecasarrti asaramatü ümoti Elías ichepeti Moisés, cuamatü auqui napese esati Jesús nauqui aparimia aübuti.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Auqui nanti Pedro ümoti Jesús: —Urriampae nusaca auna. Masamuna trerrü cüpahuca, taman aemo, quiatarrü ümoti Moisés y quiatarrü ümoti Elías.
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Taipü arrti Pedro manitanatiatai ui tarucu nicütobürrti.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Au manu rratorrü itamurriquianama taman cüsaüborrü. Eana manu cüsaüborrü rabotü manitacarrü, nantü sane: —Tonenti naqui isaü. Tarucu nicuarrti iñemo. ¡Amonsoi nurarrti!
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Auqui arrümanuma trerrü asarama tato nurria. Champütiqui Elías y arrti Moisés, arrtiatai Jesús.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Numo tücuama tato itaqui manu yiriturrü, nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi arrüna amarrtai one, cheperrtü isüboriquia tato uturuqui macoiñoca, arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Sane nauquiche etayoimiantai, churapoipüma. Chütusiopü ümoma causane arrümanu urapoiti isucarüma, arrüna tiene que asüboriti tato eanaqui macoiñoca.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Causane namatü bama manunecana nüriacarrü que ta arrti Elías tiene que eyeti acusürüti apünanaquicü, naqui Cristo?
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Aiñumuti: —Ñemanauntu te tiene que acusürüti ayeti Elías, nauqui aicoñocoti nanaiña cümenuti Cristo. Pero tusio aume, arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que ichaquisürü y chüpuerurrüpü isuasürü ümo macrirrtianuca.
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Sucanañü aume: Arrti Elías chauqui tanancati uyarrüpecu, pero arrübama macrirrtianuca emeonomati isiu nirrancarrüma tacana arrüna nantü icu Nicororrü, sane pasabo ümoti. (Ta arrti Juan Bautista.)
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Nauquiche cuama tato esa bama maquiataca ñanunecasarrti, besüro narrtarrüma ümo cütüpürrü genterrü itupecuma. Amoncoma ito arrübama manunecana nüpiacarrü, uratoquioma aübuma.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Numo tasaramatü cümenuti Jesús, cütobüsoma. Ipiacünomacü cümenuti nauqui anquimia nurria ümoti.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Auqui ñanquitioti pünanaqui bama ñanunecasarrti: —¿Isane arrüna naburatoquitio aübuma?
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Tamanti uturuqui manuma amoncoma acamanu iñumutati: —Maestro, iquiacati isaü tauna aesacü, anati choborese auti. Uiti chüpuerurrüpü anitati.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Isamutenti isiu nirrancarrti aübuti. Yaruraüburutiti acü. Botoquio nohorrti y atüo ahiquiti. Uirri arrüna chücusüurutipü. Titusiancacati isucarü bama anunecasa, nauqui aiquiaüburumati choborese auquiti, pero chüpuerurrüpüma.
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Aiumuti Jesús: —¡Causanempü chapicococapüñü! Tantorrü naneneca niyaca abarrüpecu aübu nisura. Apiquiataunarrti maniqui ñaüma.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Numo asaratitü choborese ümoti Jesús, yaruraüburutiti maniqui ñaüma tatito acü, atüo ahiquiti.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaquiti yaütoti: —¿Mantucubo naneneca ñaunrrococorrti?
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Nanti yaütoti: —Auqui numo chimiantiqui. Ane nauche taübücoti oto pese uiti choborese, y eana turrü; sane nauquiche taquisürütiatai.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Arrtü puerurrü acura ümoti, apucüru te suichacu, ayurasa somü. —Auqui nanti Jesús: —Tapü anquitio rropünanaqui arrtü puerurrü rracura ümoti. Arrti naqui icocorotiñü nanaiña urriante ümoti.
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Auqui atosibiti yaütoti maniqui ñaüma, nanti: —¡Icococü! Ayurasañü na icocorü nurria.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Numo asaratitü Jesús tütarucapae genterrü esati, icuansomoconotiti choborese, nanti ümoti: —Arrücü choborese, obi chonauntipü y chümanitanatipü naqui ñaüma. ¡Acosi auquiti, y tapü ananto aye tato auti!
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Auqui tosibocoti choborese niyücürrti auquiti. Arrti ñaüma paichocononoti tatito uiti, y auqui simia niconcorrti. Namatü macrirrtianuca, tücoiñoti.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Pero arrti Jesús iñentati neherrti, aiñatünacanatiti. Auqui arrti maniqui ñaüma atüraiti y turrian tato ümoti.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Auqui sürotipo Jesús au taman porrü. Acamanupo arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti anecanatai: —¿Causane chüpuerurrüpü sopicüpuruti choborese auquiti maniqui ñaüma?
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Aiñumuti Jesús, nanti sane: —Tusio aume, nauqui saliboti naqui choborese, tiene que oñean nurria ümoti Tuparrü.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Nauquiche tüsüromatü auquimanu, pasaoma auqui manu cürrü nürirri Galilea. Arrti Jesús chirranrrtipü na atusi nipiasacarrti auquimanu, itopiqui manunecanati ümo bama ñanunecasarrti.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Urapoti isucarüma sane: —Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü tiene que aitorrimianamañü mecu mañoñünca nauqui aitabairomañü, pero pürücü trerrü naneneca isüboriquia tato.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Arrübama ñanunecasarrti chütusiopü ümoma ümoche arrümanu nurarrti. Birrubuma anquirioma pünanaquiti.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Iñataimia au manu pueblurrü nürirri Capernaum. Numo anancati au taman porrü ñanquitioti pünanaquimia: —¿Isane ümoche arrüna abasiquia aburatoqui one isiu cutubiurrü?
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Chiñumutapüma, itopiqui amoncoma ñanquitioma pünanaquimiantoe quiti naqui ane manrrü nüriacarrti uturuquimia.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Auqui tümonsoti Jesús. Batasuruti ümo bama doce ñanunecasarrti, nanti ümoma: —Arrtü anati naqui rranrrü ane manrrü nüriacarrti, tiene que aiñanti nurria yaserebiquirrti ümo maquiataca.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Auqui itusiancanatiti taman ñaüma isucarüma, iñanatiti cümuinta auna cauta amoncoma, y nanti ümoma aübu yapasucurrti ümoti maniqui ñaüma:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 —Arrti naqui yasuriurutiti taman ñaüma tacanati naqui au nisüri, ta yasuriurutiñü ito. Arrti naqui yasuriurutiñü, yasuriurutitito naqui uiche aicüpuruñü.
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Auqui nanti Juan ümoti: —Maestro, sumasacati taman ñoñünrrü bacüpuruti tanene ümo machoboreca au nüri. Como arrti maniqui ñoñünrrü chamencotipü ochepe, sane nauquiche prohibibo somü ümoti tapü asioti aisamunentiqui sane.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Aiñumuti Jesús, nanti: —Asioti saneantai. Itopiqui arrti naqui masamunu milagrorrü au nisürü, chüpuerurrüpü anitati churriampü iñemo.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Arrti naqui chütüboricopü oemo, ocümanati utacu.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrti naqui macumana aume au nisüri aunque sea tumantai au taman vasorrü itopiqui arraño apicococañü, tiene que atorri ümoti nicuarrti uiti Tuparrü.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Arrtü anati naqui iñatati macocotorrü ümo bama icocoromañü, nauqui tapü icocoromañünqui, manrrüpü urria arrtü tomoeno sürümanarrü canrrü itüti, nauqui botaboti aübu au narubaitu turrü.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Arrtü aisamute nomünantü ui taman nehe, mejor aitüsüna, itopiqui manrrü urria arrtü aecatü esati Tuparrü aübu tamantai nehe, pünanaquiapae arrtü aecatü au infierno yupu manio torrücaü nehe, auna cauta champü nitacüru nonco pese.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Taha ito abe nicümüca arrüba chümocoiñopü y pese chotochebopü.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Arrtü atapeneca ui taman napope au nomünantü, mejor aitüsüna. Manrrü urria arrtü aecatü esati Tuparrü aübu tamantai napope, pünanaquiapae arrtü apeneca au infierno yupu manio torrücaü napope, auna cauta champü nitacüru nonco pese.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Taha ito abe nicümüca arrüba chümocoiñopü, y pese chotochebopü.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Arrtü ui nasüto atapeneca au nomünantü, mejor aiquiaübu, itopiqui manrrü urria arrtü aecatü esati Tuparrü aübu tamantai nasüto, pünanaquiapae arrtü aecatü au infierno yupu manio torrücaü nasüto,
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 auna cauta abe nicümüca arrüba chümocoiñopü y pese champü nitacüru noncorrü.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Taha namanaiña aboma oto pese, tacanarrtü süro siürrü osoi cütüpü nañese, tapü apore.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ñemanauncurratoe urria oemo siürrü. Pero arrtü tacürusu nisücürrü, ¿causanempü nauqui asü tato, y causane nauqui puerurrü aserebi tato? Sane ito arraño, tapü ensoro amopünanaqui arrüna urria nausüboriqui, y apacumananaun aume ampatoe.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.