Marcos 7

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Auqui süromatü esati Jesús arrübama fariseorrü ichepe bama manunecana nüriacarrü; aübo aiñanaimia auqui Jerusalén.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Arrüma asaramatü ümo bama ñanunecasarrti Jesús basoma aübu nentuquirrimia, champürrtü entunumiuma.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Itopiqui arrübama fariseorrü ichepe bama israelitarrü chüpuerurrüpü aama aübu nentuquirrimia, itopiqui macoconaurrüma ümo yacüpucurrüma bama antiburrü.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Arrtü iñataimia tato au niporrüma auqui na cauta macomporarama utuburiboma, chübasopüma mientras chentunumiupüma. Macoconaunrrüma aruqui nanaiña bacüpucuca. Ipiaubitama ito basoca, pratuca, siucuca.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Arrübama fariseorrü ichepe bama manunecana nüriacarrü ñanquitioma pünanaquiti Jesús: —¿Causane arrübama anunecasa chicocotapüma yacüpucu bama antiburrü tücañe? Basoma aübu nentuquirrimia.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Aiñumuti Jesús, nanti ümoma: —Bien ñemanauntu nurarrti tücañe profetarrü Isaías. Manitanati abapa bama mañapanca. Sane corobo uiti tücañe:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Arraño apiñocota niyacüpucurrti Bae Tuparrü, itopiqui aurrianca apicoco yacüpucu bama macrirrtianuca icuqui na cürrü.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Nantito ümoma: —Arraño apipiaca nurria apiñoco niyacüpucurrti Bae Tuparrü, nauqui apisamune isiu naca naurrianca.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Bacüpuruti Moisés tücañe sane: “Tari cuasürüti aemo aüma y napacüma”. Nantito Moisés: “Arrti naqui manitanati churriampü ümoti yaütoti y ümo nipiacütoti, ane bacüpucurrü nauqui aconti ui mayüriabuca”.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Pero arraño amucanaño, que puerurrü aburaboi isuracüti aubaü y isucarü naupacü arrüna sane: “Chüpuerurrüpü rrayurarü, itopiqui nanaiña niñenarri chauqui titorrimiata ümoti Tuparrü”. (Auqui ñanitacarrüma namatü “corbán” ümo arrüna sane.)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Arrtü anati naqui nanti sane, chauqui chicheboiquipü aboi na ayurati ümoti yaütoti y ümo nipiacütoti.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ui arrüna sane aboi, apiñocota yacüpucurrti Tuparrü yucuata arrüba napacüpucuatoe.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Auqui manitanati ümo manu cütüpürrü genterrü, nanti: —¡Amonsapesio nurria y apipiase arrüna sucanañe aume:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Arrtü ubaca aübu nuñentuqui, chütonempü nomünantü. Ta arrüna arrtü mapensaca auqui nuyausasü churriampü, tone nomünantü.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Arraño abe naumumasu. ¡Amonsapesio te nurria!
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Auqui onconoma macrirrtianuca uiti Jesús. Sürotipo au taman porrü. Auqui arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti: —¿Isane ümoche arrüna sane nura?
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Nanti ümoma: —¿Así que arraño chütusiopito aume? Arrtü ubaca aübu nuñentuqui, chütonempü nomünantü au narrtarrti Tuparrü.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Itopiqui umate; chüsüropütü au nuyausasü, ta süro au nuñaunso, y auqui barutaübu tato tanene. Tone ñanunecacarrti Jesús: Nanaiña arrüba umate, ta omirria.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Nantito: —Arrtü mapensaca churriampü auqui nuyausasü, uirri ane nuipünate.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Auqui nausasü macrirrtianuca cuatü nomünantü. Mapensarama ñome ba chomirriampü. Nacarrümantai yusiu paüca. Cusüpüoma. Aboma aübu nicüpostoti quiatarrü.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Rranrrüma ümo nenarrirrti quiatarrü. Isamutema nomünantü. Matachemacanama. Churriampü nisüboriquirrimia. Ubatioma nenarrirrti quiatarrü. Macuenturuma apüti quiatarrü. Ñentonaunrrüma. Chümapensarapüma urria.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Enterurrü arrüba nomünantü cuantio auqui nuyausasü. Oboi te ane nuipünate.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Auquimanu sürotitü Jesús au manu cürrü saimia manio puebluca Tiro y Sidón. Sürotitü au manu taman porrü. Chirranrrtipü nauqui atusi ümo macrirrtianuca que iñataiti acamanu, pero chüpuerurrüpü atanecati ñünanama.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Taman paürrü ipiate nürirrti Jesús. Ane nichechese arrüna anati choborese ahu. Cuatü achesoi esati Jesús.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Arrümanu paürrü auqui quiatarrü nacíon, nürirri Sirofenecia. Nurarrü griegorrü. Ñanquitio pünanaquiti Jesús nauqui aiquiaüburutiti choborese auqui nichechese.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Nanti ümo ui machepecatarrü: —Mejor basaparama masiomanca primero. Itopiqui churriampü uiquiaübu niyaratarrüma y uitorrimia ñoma tamocomanca.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Auqui iñumuta manu paürrü, nantü ümoti: —Sane te Señor, pero arrüba tamocomanca bubaso ito iquianaqui mensarrü nupusatu niyubarata siomanca.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Auqui nanti ümo: —Ñemanauntu oncatü nurria iñemo. Acosi tato au napo. Chauqui tüsürotitü choborese auqui nacheche.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Auqui süro tato manu paürrü au niporrü. Iñatai tato esa nichechese. Ananca barücüro, chauqui tüsürotitü choborese auqui.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Basücübücoti tato Jesús auqui manu cürrü saimia Tiro. Pasaoti auqui Sidón. Auqui taha süroti tato abeu manu turrü au Galilea au manu cürrü nürirri Diez Puebluca.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Acamanu iquianamati taman ñoñünrrü esati, naqui chonautipü y chüpuerurrüpü anitati. Manquioma pünanaquiti nauqui aiñanti nehesti onüti.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Auqui arrti Jesús iquianatiti au narücüquirri pünanaqui macrirrtianuca. Acamanu iñatati nehesti ubau numasurrti. Auqui utureuruti icutacu nehesti, y iñatati cutacu nuturrti.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Auqui asaratitü ape, anasacoti fuerte, y nanti: —Efata —nantü auqui besüro “tari onaurrti tato”.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Au manu rratorrü onaurrti y puerurrü anitati maniqui ñoñünrrü.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Nanti Jesús ümo bama amoncoma acamanu: —¡Tapü aburapoi isucarü maquiataca! Pero arrüma urapoimiantai tanu.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Tarucu nicütobürrüma, namatü: —Enterurrü arrüba isamutenti omirria. Arrübama chonaunpü onaurrüma tato uiti, y arrübama chüpuerurrüpü anitama manitanama uiti.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.