Marcos 7
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs BKJ
1 Auqui süromatü esati Jesús arrübama fariseorrü ichepe bama manunecana nüriacarrü; aübo aiñanaimia auqui Jerusalén.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Arrüma asaramatü ümo bama ñanunecasarrti Jesús basoma aübu nentuquirrimia, champürrtü entunumiuma.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Itopiqui arrübama fariseorrü ichepe bama israelitarrü chüpuerurrüpü aama aübu nentuquirrimia, itopiqui macoconaurrüma ümo yacüpucurrüma bama antiburrü.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Arrtü iñataimia tato au niporrüma auqui na cauta macomporarama utuburiboma, chübasopüma mientras chentunumiupüma. Macoconaunrrüma aruqui nanaiña bacüpucuca. Ipiaubitama ito basoca, pratuca, siucuca.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Arrübama fariseorrü ichepe bama manunecana nüriacarrü ñanquitioma pünanaquiti Jesús: —¿Causane arrübama anunecasa chicocotapüma yacüpucu bama antiburrü tücañe? Basoma aübu nentuquirrimia.
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Aiñumuti Jesús, nanti ümoma: —Bien ñemanauntu nurarrti tücañe profetarrü Isaías. Manitanati abapa bama mañapanca. Sane corobo uiti tücañe:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Arraño apiñocota niyacüpucurrti Bae Tuparrü, itopiqui aurrianca apicoco yacüpucu bama macrirrtianuca icuqui na cürrü.
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Nantito ümoma: —Arraño apipiaca nurria apiñoco niyacüpucurrti Bae Tuparrü, nauqui apisamune isiu naca naurrianca.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Bacüpuruti Moisés tücañe sane: “Tari cuasürüti aemo aüma y napacüma”. Nantito Moisés: “Arrti naqui manitanati churriampü ümoti yaütoti y ümo nipiacütoti, ane bacüpucurrü nauqui aconti ui mayüriabuca”.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Pero arraño amucanaño, que puerurrü aburaboi isuracüti aubaü y isucarü naupacü arrüna sane: “Chüpuerurrüpü rrayurarü, itopiqui nanaiña niñenarri chauqui titorrimiata ümoti Tuparrü”. (Auqui ñanitacarrüma namatü “corbán” ümo arrüna sane.)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Arrtü anati naqui nanti sane, chauqui chicheboiquipü aboi na ayurati ümoti yaütoti y ümo nipiacütoti.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ui arrüna sane aboi, apiñocota yacüpucurrti Tuparrü yucuata arrüba napacüpucuatoe.
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Auqui manitanati ümo manu cütüpürrü genterrü, nanti: —¡Amonsapesio nurria y apipiase arrüna sucanañe aume:
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Arrtü ubaca aübu nuñentuqui, chütonempü nomünantü. Ta arrüna arrtü mapensaca auqui nuyausasü churriampü, tone nomünantü.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Arraño abe naumumasu. ¡Amonsapesio te nurria!
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Auqui onconoma macrirrtianuca uiti Jesús. Sürotipo au taman porrü. Auqui arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti: —¿Isane ümoche arrüna sane nura?
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Nanti ümoma: —¿Así que arraño chütusiopito aume? Arrtü ubaca aübu nuñentuqui, chütonempü nomünantü au narrtarrti Tuparrü.
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Itopiqui umate; chüsüropütü au nuyausasü, ta süro au nuñaunso, y auqui barutaübu tato tanene. Tone ñanunecacarrti Jesús: Nanaiña arrüba umate, ta omirria.
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Nantito: —Arrtü mapensaca churriampü auqui nuyausasü, uirri ane nuipünate.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Auqui nausasü macrirrtianuca cuatü nomünantü. Mapensarama ñome ba chomirriampü. Nacarrümantai yusiu paüca. Cusüpüoma. Aboma aübu nicüpostoti quiatarrü.
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 Rranrrüma ümo nenarrirrti quiatarrü. Isamutema nomünantü. Matachemacanama. Churriampü nisüboriquirrimia. Ubatioma nenarrirrti quiatarrü. Macuenturuma apüti quiatarrü. Ñentonaunrrüma. Chümapensarapüma urria.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Enterurrü arrüba nomünantü cuantio auqui nuyausasü. Oboi te ane nuipünate.
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Auquimanu sürotitü Jesús au manu cürrü saimia manio puebluca Tiro y Sidón. Sürotitü au manu taman porrü. Chirranrrtipü nauqui atusi ümo macrirrtianuca que iñataiti acamanu, pero chüpuerurrüpü atanecati ñünanama.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Taman paürrü ipiate nürirrti Jesús. Ane nichechese arrüna anati choborese ahu. Cuatü achesoi esati Jesús.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Arrümanu paürrü auqui quiatarrü nacíon, nürirri Sirofenecia. Nurarrü griegorrü. Ñanquitio pünanaquiti Jesús nauqui aiquiaüburutiti choborese auqui nichechese.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Nanti ümo ui machepecatarrü: —Mejor basaparama masiomanca primero. Itopiqui churriampü uiquiaübu niyaratarrüma y uitorrimia ñoma tamocomanca.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Auqui iñumuta manu paürrü, nantü ümoti: —Sane te Señor, pero arrüba tamocomanca bubaso ito iquianaqui mensarrü nupusatu niyubarata siomanca.
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Auqui nanti ümo: —Ñemanauntu oncatü nurria iñemo. Acosi tato au napo. Chauqui tüsürotitü choborese auqui nacheche.
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Auqui süro tato manu paürrü au niporrü. Iñatai tato esa nichechese. Ananca barücüro, chauqui tüsürotitü choborese auqui.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Basücübücoti tato Jesús auqui manu cürrü saimia Tiro. Pasaoti auqui Sidón. Auqui taha süroti tato abeu manu turrü au Galilea au manu cürrü nürirri Diez Puebluca.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Acamanu iquianamati taman ñoñünrrü esati, naqui chonautipü y chüpuerurrüpü anitati. Manquioma pünanaquiti nauqui aiñanti nehesti onüti.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Auqui arrti Jesús iquianatiti au narücüquirri pünanaqui macrirrtianuca. Acamanu iñatati nehesti ubau numasurrti. Auqui utureuruti icutacu nehesti, y iñatati cutacu nuturrti.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Auqui asaratitü ape, anasacoti fuerte, y nanti: —Efata —nantü auqui besüro “tari onaurrti tato”.
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Au manu rratorrü onaurrti y puerurrü anitati maniqui ñoñünrrü.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Nanti Jesús ümo bama amoncoma acamanu: —¡Tapü aburapoi isucarü maquiataca! Pero arrüma urapoimiantai tanu.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Tarucu nicütobürrüma, namatü: —Enterurrü arrüba isamutenti omirria. Arrübama chonaunpü onaurrüma tato uiti, y arrübama chüpuerurrüpü anitama manitanama uiti.
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.