Marcos 5
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Tiñataimia topü narubaitu manu turrü au manu cürrü nürirri Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Numo tübajaboti Jesús auqui manu barco, cuati taman ñoñünrrü auqui panteón naqui anati choborese auti.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Arrti maniqui ñoñünrrü bavivicoti eana nicü bama macoiñoca. Champüti puerurrü aitomoenotiti, ni uipü carenarrü.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Itopiqui ane nauche motomoeno nurria ui bama pohoso neherrti y nipoperrti ui carenarrü, pero champü nacarrü ümoti. Botopüro uiti. Champüti naqui puerurrü ümoti.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Tobiquia y naneneca nitosibirrti uturu nicü bama macoiñoca. Amencotiatai ubuturu yirituca. Obürio ümoti uirrtiatoe oboi canca.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Nauquiche asaratitü cümenuti Jesús auqui iche, ipiacünotiyü cümenuti. Bachesoiyoti esati.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Tosibicoti nurria, nanti ümoti: —¿Isane ümocheñü obi? Arrücü Aütorrti yarusürürrü Tuparrü. Rranquiquia apünanaquicü au nürirrti Tuparrü, tapü ane causane obi iñemo.
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Manitanati sane, itopiqui arrti Jesús chauqui tünanti ümoti sane: —¡Arrücü choborese acosi auquiti naqui ñoñünrrü!
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaquiti maniqui choborese: —¿Isane nüri? Aiñumuti: —Arrüñü nisüri Diez Mil, itopiqui sürümana somü subaca auti naqui ñoñünrrü.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Auqui ñanquitioma machoboreca pünanaquiti Jesús tapü bacüpuruti ümoma auqui manu cürrü.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Acamanu saimia manu yiriturrü amonquio sürümana nupaucheca, bubaso.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Auqui arrümanuma machoboreca ñanquitioma pünanaquiti Jesús, namatü sane: —Aicüpusu somü ubau manio nupaucheca. Suirranca somenotü ubau.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Torrio uiti ümoma. Süromatü manuma machoboreca ubau manio nupaucheca. Uirri caüma arrümanio nupaucheca rrepenteatai opipiacünaño esaqui manu yiriturrü. Bupaquio eana turrü y ububacara. Enterurrü mocoiño, nububiquirri taqui dos mil.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Auqui arrümanuma bacuirara yutacu besüburuma ui nirrucurüma. Süromatü uraboimia arrüna pasabo au pueblurrü y au camporrü. Sane nauquiche namanaiña macrirrtianuca süromatü asaborimia ümo arrüna pasabo.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Nauquiche iñataimia esati Jesús, besüro narrtarrüma ümoti maniqui ñoñünrrü, maniqui amoncoma tücañe machoboreca auti. Anati tümonsoti y ane naibirrti. Urriampae nisüboriquirrti, champü causane. Arrümanuma macrirrtianuca chauqui tübirrubuma.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Acamanu amoncoma bama arrtaimia arrüna pasabo ümoti maniqui ñoñünrrü y ñome manio nupaucheca. Arrüma urapoimia isucarü genterrü.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Auqui namatü macrirrtianuca ümoti Jesús: —Asamu nurria suiñemo, acosi auquina subarrüpecuqui.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Nauquiche tüsüroti tato Jesús au manu barco, nanti maniqui ñoñünrrü, naqui amoncomatücaü machoboreca auti: —Irranca yero tanu asiucü.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Pero arrti Jesús chirranrrtipü. Nanti ümoti: —Acosi tato au napo esa bama apariente. Urasoi isucarüma arrüna isamutenti Bae Tuparrü aemo. Itopiqui uiti urrian tato nasüboriqui, itopiqui ataquisürüca ümoti.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Auqui arrti maniqui ñoñünrrü sürotitü uraboiti arrüna isamutenti Jesús ümoti au nanaiña puebluca au manu cürrü nürirri Diez Puebluca. Sane nauquiche namanaiña macrirrtianuca cütobüsoma uiti.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Nauquiche tütompücatama tatito manu narubaitu turrü, cuamatü tatito sürümanama macrirrtianuca esati Jesús abeu manu turrü.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Auqui iñataiti taman ñoñünrrü, nüriatu manu porrü sinagoga acamanu, nürirrti Jairo. Nauquiche asaratitü ümoti Jesús, sürotitü esati, bachesoiyoti,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 itaquisününancanatiyü nurria esati, nanti ümoti: —Tüsaiyapae acon nichaquiumucu. Ariacu aiña nehe onü, nauqui urriane tato.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Auqui arrti Jesús sürotitü ichepeti. Sürümanama ito macrirrtianuca süromatü. Sane nauquiche simianati ui tarucapae nubiquirrimia.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Acamanu eanama ananca taman paürrü maunrrocono. Tütabe doce añorrü narapaca notarrü. Tananca mecu sürümana mamercuca, pero churriantempü tato uimia. Tarucapae nitaquisürücürrü.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Chauqui tücarrtao uirri nanaiña nenarrirri y ümonatai yapacacarrü. Más bien manrrü tarucu ümo.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Arrümanu paürrü nauquiche oncoi nürirrti Jesús, sürotü esati ichacuquitiatai eana manu genterrü, nauqui aiñe pario naibirrti.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Nantü ümoantoe: —Arrtü iñenta pario naibirri, urriancañü tato.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Nauquiche tiñenta naibirrti, au manu rratorrü tochenco narapaca notorrü. Onquisio chauqui turrian tato ümo.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Pero arrti Jesús tusiatai ümoti que ane taman urriante tato ui nicusüurrti. Asarati tato chacuti, ñanquitioti: —¿Ñacuti iñentati nisahibi?
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Auqui namatü ümoti bama ñanunecasarrti: —Chauqui tarrtai arrüna isimianamacüatai macrirrtianuca. ¿Causane anquirio quiti iñenta nahibi?
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Auqui arrti Jesús asaratitü itupecuti, nirrancarrti atusi ümoti quiti iñentati naibirrti.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Arrümanu paürrü paichoconono ui nirrucurrü ui arrüna pasabo ümo. Sane nauquiche sürotü esati, bachesoiyo, y urapoi nanaiña arrüna pasabo ümo.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Auqui nanti ümo: —Arrücü ataquisürüca iñemo. Chauqui turriancü tato, itopiqui aicococañü.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Nauquiche anancatiqui manitanati Jesús ümo manu paürrü, iñataimia auqui niporrti maniqui yüriaburrü Jairo, niyupu manu cupiquirri. Uraboimia isucarüti Jairo arrüna sane: —Chauqui tücoiño nataquiumucu. Tapü asiquiaiqui anqui pünanaquiti naqui maestro.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Arrti Jesús oncoiti nurarrüma, pero champü nümoche uiti. Nanti ümoti maniqui yüriaburrü: —Tapü airruca, aicocosoñüantai.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Arrti Jesús chirranrrtipü nauqui aüromatü arrübama maquiataca isiuti, ta cunauntaiñatiatai Pedro, arrti Jacobo y arrti Juan yaruquitorrti Jacobo.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nauquiche iñataimia au niporrti Jairo, arrüchopüratai ui macrirrtianuca. Tosibicoma y areoroma.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Arrti Jesús sürotipo y nanti ümoma: —¿Causane autosibiquiatai y abareocatai? Arrüna cupiquirri champürrtü coiño, ta ane manumu.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Arrüma iyapoimiantai ui arrümanu nurarrti sane. Pero arrti bacüpuruti ümoma, nauqui ariorrüma türüpo namanaiña. Auqui iquianatiti Jairo naqui niyupurrü manu cupiquirri y nipiaparrü y arrümanuma trerrü ñanunecasarrti. Süromampo auna cauta ananca nicuntu manu cupiquirri.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Iñentati nehese, y nanti ümo: —Talita cumi —nantü auqui besüro: Cupiquirri, atüsai.
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Au manu rratorrü manu cupiquirri atürai y amenco. Ane doce añorrü ümo. Ui manu sane cütobüso nurria genterrü.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi arrüna pasabo one. Auqui bacüpuruti ümoma, nauqui asapanema manu cupiquirri.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.