Marcos 5
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NAA
1 Tiñataimia topü narubaitu manu turrü au manu cürrü nürirri Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Numo tübajaboti Jesús auqui manu barco, cuati taman ñoñünrrü auqui panteón naqui anati choborese auti.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Arrti maniqui ñoñünrrü bavivicoti eana nicü bama macoiñoca. Champüti puerurrü aitomoenotiti, ni uipü carenarrü.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Itopiqui ane nauche motomoeno nurria ui bama pohoso neherrti y nipoperrti ui carenarrü, pero champü nacarrü ümoti. Botopüro uiti. Champüti naqui puerurrü ümoti.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Tobiquia y naneneca nitosibirrti uturu nicü bama macoiñoca. Amencotiatai ubuturu yirituca. Obürio ümoti uirrtiatoe oboi canca.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nauquiche asaratitü cümenuti Jesús auqui iche, ipiacünotiyü cümenuti. Bachesoiyoti esati.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Tosibicoti nurria, nanti ümoti: —¿Isane ümocheñü obi? Arrücü Aütorrti yarusürürrü Tuparrü. Rranquiquia apünanaquicü au nürirrti Tuparrü, tapü ane causane obi iñemo.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Manitanati sane, itopiqui arrti Jesús chauqui tünanti ümoti sane: —¡Arrücü choborese acosi auquiti naqui ñoñünrrü!
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaquiti maniqui choborese: —¿Isane nüri? Aiñumuti: —Arrüñü nisüri Diez Mil, itopiqui sürümana somü subaca auti naqui ñoñünrrü.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Auqui ñanquitioma machoboreca pünanaquiti Jesús tapü bacüpuruti ümoma auqui manu cürrü.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Acamanu saimia manu yiriturrü amonquio sürümana nupaucheca, bubaso.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Auqui arrümanuma machoboreca ñanquitioma pünanaquiti Jesús, namatü sane: —Aicüpusu somü ubau manio nupaucheca. Suirranca somenotü ubau.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Torrio uiti ümoma. Süromatü manuma machoboreca ubau manio nupaucheca. Uirri caüma arrümanio nupaucheca rrepenteatai opipiacünaño esaqui manu yiriturrü. Bupaquio eana turrü y ububacara. Enterurrü mocoiño, nububiquirri taqui dos mil.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Auqui arrümanuma bacuirara yutacu besüburuma ui nirrucurüma. Süromatü uraboimia arrüna pasabo au pueblurrü y au camporrü. Sane nauquiche namanaiña macrirrtianuca süromatü asaborimia ümo arrüna pasabo.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Nauquiche iñataimia esati Jesús, besüro narrtarrüma ümoti maniqui ñoñünrrü, maniqui amoncoma tücañe machoboreca auti. Anati tümonsoti y ane naibirrti. Urriampae nisüboriquirrti, champü causane. Arrümanuma macrirrtianuca chauqui tübirrubuma.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Acamanu amoncoma bama arrtaimia arrüna pasabo ümoti maniqui ñoñünrrü y ñome manio nupaucheca. Arrüma urapoimia isucarü genterrü.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Auqui namatü macrirrtianuca ümoti Jesús: —Asamu nurria suiñemo, acosi auquina subarrüpecuqui.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Nauquiche tüsüroti tato Jesús au manu barco, nanti maniqui ñoñünrrü, naqui amoncomatücaü machoboreca auti: —Irranca yero tanu asiucü.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Pero arrti Jesús chirranrrtipü. Nanti ümoti: —Acosi tato au napo esa bama apariente. Urasoi isucarüma arrüna isamutenti Bae Tuparrü aemo. Itopiqui uiti urrian tato nasüboriqui, itopiqui ataquisürüca ümoti.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Auqui arrti maniqui ñoñünrrü sürotitü uraboiti arrüna isamutenti Jesús ümoti au nanaiña puebluca au manu cürrü nürirri Diez Puebluca. Sane nauquiche namanaiña macrirrtianuca cütobüsoma uiti.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Nauquiche tütompücatama tatito manu narubaitu turrü, cuamatü tatito sürümanama macrirrtianuca esati Jesús abeu manu turrü.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Auqui iñataiti taman ñoñünrrü, nüriatu manu porrü sinagoga acamanu, nürirrti Jairo. Nauquiche asaratitü ümoti Jesús, sürotitü esati, bachesoiyoti,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 itaquisününancanatiyü nurria esati, nanti ümoti: —Tüsaiyapae acon nichaquiumucu. Ariacu aiña nehe onü, nauqui urriane tato.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Auqui arrti Jesús sürotitü ichepeti. Sürümanama ito macrirrtianuca süromatü. Sane nauquiche simianati ui tarucapae nubiquirrimia.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Acamanu eanama ananca taman paürrü maunrrocono. Tütabe doce añorrü narapaca notarrü. Tananca mecu sürümana mamercuca, pero churriantempü tato uimia. Tarucapae nitaquisürücürrü.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Chauqui tücarrtao uirri nanaiña nenarrirri y ümonatai yapacacarrü. Más bien manrrü tarucu ümo.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Arrümanu paürrü nauquiche oncoi nürirrti Jesús, sürotü esati ichacuquitiatai eana manu genterrü, nauqui aiñe pario naibirrti.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Nantü ümoantoe: —Arrtü iñenta pario naibirri, urriancañü tato.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Nauquiche tiñenta naibirrti, au manu rratorrü tochenco narapaca notorrü. Onquisio chauqui turrian tato ümo.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Pero arrti Jesús tusiatai ümoti que ane taman urriante tato ui nicusüurrti. Asarati tato chacuti, ñanquitioti: —¿Ñacuti iñentati nisahibi?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Auqui namatü ümoti bama ñanunecasarrti: —Chauqui tarrtai arrüna isimianamacüatai macrirrtianuca. ¿Causane anquirio quiti iñenta nahibi?
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Auqui arrti Jesús asaratitü itupecuti, nirrancarrti atusi ümoti quiti iñentati naibirrti.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Arrümanu paürrü paichoconono ui nirrucurrü ui arrüna pasabo ümo. Sane nauquiche sürotü esati, bachesoiyo, y urapoi nanaiña arrüna pasabo ümo.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Auqui nanti ümo: —Arrücü ataquisürüca iñemo. Chauqui turriancü tato, itopiqui aicococañü.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Nauquiche anancatiqui manitanati Jesús ümo manu paürrü, iñataimia auqui niporrti maniqui yüriaburrü Jairo, niyupu manu cupiquirri. Uraboimia isucarüti Jairo arrüna sane: —Chauqui tücoiño nataquiumucu. Tapü asiquiaiqui anqui pünanaquiti naqui maestro.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Arrti Jesús oncoiti nurarrüma, pero champü nümoche uiti. Nanti ümoti maniqui yüriaburrü: —Tapü airruca, aicocosoñüantai.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Arrti Jesús chirranrrtipü nauqui aüromatü arrübama maquiataca isiuti, ta cunauntaiñatiatai Pedro, arrti Jacobo y arrti Juan yaruquitorrti Jacobo.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nauquiche iñataimia au niporrti Jairo, arrüchopüratai ui macrirrtianuca. Tosibicoma y areoroma.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Arrti Jesús sürotipo y nanti ümoma: —¿Causane autosibiquiatai y abareocatai? Arrüna cupiquirri champürrtü coiño, ta ane manumu.
39 Ao entrar, disse:
40 Arrüma iyapoimiantai ui arrümanu nurarrti sane. Pero arrti bacüpuruti ümoma, nauqui ariorrüma türüpo namanaiña. Auqui iquianatiti Jairo naqui niyupurrü manu cupiquirri y nipiaparrü y arrümanuma trerrü ñanunecasarrti. Süromampo auna cauta ananca nicuntu manu cupiquirri.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Iñentati nehese, y nanti ümo: —Talita cumi —nantü auqui besüro: Cupiquirri, atüsai.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Au manu rratorrü manu cupiquirri atürai y amenco. Ane doce añorrü ümo. Ui manu sane cütobüso nurria genterrü.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi arrüna pasabo one. Auqui bacüpuruti ümoma, nauqui asapanema manu cupiquirri.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.