João 4
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NTLH
1 Arrti Jesús champürrtü tonenti naqui maunimiana, ta arrübama ñanunecasarrti. Pero arrübama fariseorrü oncoimia que manrrü nubiquirrimia bama süromatü esati Jesús pünanaqui bama süromatü esati Juan.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Numo ipiatenti Jesús que tütusio ümoma, sürotitito auqui Judea, niyücürrti tato au Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Au manu viajerrü pasaoti auqui manu cürrü nürirri Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Au manu cürrü iñataiti saimia manu taman pueblurrü nürirri Sicar, esa manu ñanaunrrü torrio tücañe uiti Jacob ümoti José naqui aütorrti.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Acamanu ane manu taman noria, nürirri “Jacob”. Arrti Jesús iñataiti acamanu esa. Batacheboti ui namenrrti, sane nauquiche tümonsoti acamanu. Chauqui tütoce.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Tapü arrübama ñanunecasarrti süromatü au pueblurrü acomporama utuburiboma. Auqui iñatai taman paürru auqui Samaria esa manu noria, nauqui arrüquian turrü. Arrti Jesús nanti ümo: —Ache iñemo tuma.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Aiñumu manu paürrü: —¿Causane anqui turrü rropünanaquiñü, abu arrücü israelitarrücü, tapü arrüñü samaritanarrüñü? Itopiqui arrübama israelitarrü champürrtü urria uimia ümo bama samaritanorrü, chümanitanapüma aübuma.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Auqui arrti Jesús iñumutati: —Chütusiopü aemo isane arrüna ñacumanatarrti Tuparrü aemo, ni atusipü aemo ñacuti naqui manquio tuma apünanaquicü. Arrtü nampü tusio aemo, anquiquiapü tuma rropünanaquiñü, arrüna bachebo osüboriquibo, auquipü caüma yacheca aemo.
10 Então Jesus disse:
11 Auqui nantü manu paürrü ümoti Jesús: —Señor, champü obi arrüna uiche acaübu turrü tanene y arrüna noria otüsa. ¿Causanempü obi nauqui aichamanañü arrüna turrü bachebo osüboriquibo?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Suipiariente Jacob tücañe oncono uirri suiñemo arrüna noria. Auqui tücañe chabo tuma yupu nanaiña ba naütaiqui y nanaiña niyaburrü numuquianca. ¿Aensapü ane manrrü nüriaca pünanaqui?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Arrti Jesús nanti: —Namanaiña bama chabo na turrü auqui na noria tosüoma tatito.
13 Então Jesus disse:
14 Pero arrti naqui chabo na turrü torrio sobi, chanantopü atosüti tato. Arrüna turrü torrio sobi isamunü tacana arrone nantaiturrü auti naqui chabo, chücüpüropü. Arrüna turrü bachebo isüboriquiboti, arrüna chütacürusupü.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 —Señor, ache iñemo manu turrü —nantü manu paürrü—, tapü ananto ichosü tato, nauqui tapü yasiquia isetato ñarrüquia auqui na noria.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nanti Jesús: —Acosi apacheriuruti aiquianü y aiquiarrti tauna.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 —Champü niquianañü —nantü manu paürrü. Nanti tatito Jesús ümo: —Ñemanauntu te arrüna ucanü, que champüti aiquianü.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Itopiqui amoncoma cincoma aiquianü, pero ta chapocapü ni aübutipü maniqui anati caüma aesacü.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Nauquiche toncoi arrüna sane, arrümanu paurrü nantü: —Señor, canapae profetarrücü, nanaiña tusio aemo.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Arrüba nirruputaiqui tücañe opiñanaunta Nupu Tuparrü auna onü na yiriturrü, tapü arraño ba israelitarrü amucanaño que tiene que uiñanaun au Jerusalén.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Aiñumuti Jesús, nanti: —Aicocosoñü paürrü, cuatiqui manu auche ñana iñanaunumati Tuparrü ni aunampüatai onü na yiriturrü, ni aupüatai Jerusalén, sino au nanaiñantai.
21 Jesus disse:
22 Arraño samaritanorrü chapisuputacatipü Tuparrü, naqui ümoche apanaun, tapü arrüsomü israelitarrü sopisuputacati, itopiqui arrti naqui uiche taesüburuma macrirrtianuca eanaqui nomünantü cuati eanaqui bama israelitarrü.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tirranrrü aiñanai manu tiemporrü auche iñanaunumati Tuparrü bien ñemanauncurratoe aübu nanaiña nausasürrüma ui yayuracarrti Espíritu Santo, champü nümoche arrüna cauta.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Arrti Tuparrü pururrü Espíritu nacarrti. Sane nauquiche tiene que uiñanaunuti aübu nanaiña noesa espíritu y ui yayuracarrti Espíritu Santo. Tone caüma ñemanauncurratoe numanauncu ümoti. Sanen te nirrancarrti Tuparrü.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Auqui nantü manu paürrü: —Tusio te iñemo que cuatü manu uiche utaesübu eanaqui nomünantü, arrümanu Mesías arrüna nürirrto Cristo. Arrtü cuatü, uirri uraboi nanaiña suisucarü.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Aiñumuti Jesús: —Unca arrüñümo Cristo.
26 Então Jesus afirmou:
27 Au manu rratorrü iñataimia tato bama ñanunecasarrti. Cütobüsoma ui na arrtaimia baparioti Jesús aübu paürrü. Pero champüti naqui ñanquitio pünanaquiti isane nirrantümo, o isane arrüna nipiarirrti aübu.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Auqui arrümanu paürrü iñocota niyahusürrü y süro tato au pueblurrü uraboi isucarü macrirrtianuca, nantü sane:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Ausiapata amasarai nanta taman noñünrrü, urapoi isucarüñü nanaiña arrüna nisamute. ¿Taqui chitonempü Cristo?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Auqui süromatü manuma macrirrtianuca auqui pueblurrü, auna cauta anancati Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Arrübama ñanunecasarrti namatü ümoti: —Maestro, ariacu aha.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Pero arrti nanti ümoma: —Arrüñü ane rrutuburibo arrüna chapisuputacaipü.
32 Jesus respondeu:
33 Arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Taqui anati naqui uiche acanti tauna utuburiboti?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Pero arrti nanti ümoma: —Tone rrutuburiboñü, arrüna arrtü isamute yacüpucurrti Tuparrü, naqui icüpurutiñü, nauqui itacünucu arrüna trabacorrü torrio iñemo.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Caüma namatü macrirrtianuca: “Sürotiqui cuatro panca, nauqui mata trigo”. Pero arrüñü sucanañü aume: “Amasasio ñanaunca, chauqui tupubo trigo, turria nauqui mata. (Machepecatarrü arrüna sane. Arrüna trigo upubo tacana bama sürümana macrirrtianuca, rranrrüma onsaperioma nurarrti Tuparrü.)
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Arrti naqui batrabacara ümo cosecharrü, torrio ümoti bapacatarrü itobo. Tapü arrüna cosecharrü arrüna matanati, tone tacana bama sürümanama macrirrtianuca torrio ümoma isüboriquiboma arrüna chütacürusupü. Sane nauquiche arrti naqui mancüturu tücañe y arrti naqui matana, juntorrü pucünuñama.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Pero ñemanauntu te arrüna manitacarrü nantü sane: “Tamanti mancüturuti, tapüti quiatarrü matanati”.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Icüpucaño apata au ba ñanaunca cauta mancüturuma bama maquiataca. (O sea, icüpucaño aburaboi nisüri isucarü bama macrirrtianuca chauqui toncoimia nürirrti Tuparrü ui bama manitana tücañe au nürirrti.)
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Sürümanama bama pohoso au manu pueblurrü icocoromati Jesús, ui nura manu paürrü, numo urapoi isucarüma: “Arrüna noñünrrü urapoi isucarüñü nanaiña arrüna pasabo sobi”.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Nauquiche iñataimia esati, ñanquitioma pünanaquiti nauqui asioti acamanu ichepema. Así que anati ichepema torrü naneneca.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Manrrü nubiquirrimia caüma bama icocoromati, numo oncoimia nurria turuquitiatoe arrüna nurarrti.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Namatü ümo manu paürrü: —Caümampae sopicococati champürrtü ui arrüna urapoi suisucarü, si no ui arrüna somoncoi nurarrtiatoe. Caüma tusio nurria suiñemo ta tonenti Cristo, naqui uiche taesüburuma macrirtianuca icuqui na cürrü eanaqui nomünantü.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Iyau manio torrü naneneca sürotitito Jesús auqui manu pueblurrü, niyücürrti au manu cürrü Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Chauqui turapoiti Jesús, que arrti taman profetarrü chücuasürütipü au na nicürrtiatoe.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pero nauquiche iñataiti au Galilea, arrübama pohoso acamanu yasuriurumati nurria, itopiqui yebomatito ümo manu pierrta parrcua au Jerusalén. Taha arrtaimia nanaiña arrüna isamutenti au manu pierrta.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Iñataiti tato au manu pueblurrü Caná au manu cürrü Galilea, auna cautatücaü isamunü vinorrü turrü uiti. Ane manu quiatarrü pueblurrü saimia Caná, nürirri Capernaum. Taha anati maniqui taman ñoñünrrü batrabacarati ümoti yüriaburrü. Anatito aütorrti naqui maunrrocono.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nauquiche tütusio ümoti maniqui ñoñünrrü, que arrti Jesús tiñataiti tato auqui Judea, sürotitü asaratiti au Caná. Acamanu nanti ümoti: —Ariacu au nipo nauqui aicurarati isaü, itopiqui tüsayapae aconti.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Auqui nanti Jesús ümoti: —Arraño chapicococapüñü, arrtü chamarrtaipü arrüba milagrorrü.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Auqui nanti maniqui ñoñünrru ümoti: —¡Señor, ariacu conto, antes que aconti isaü!
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 —Acosi tato au napo —nanti Jesús ümoti—, arrti ahü turrian tato ümoti. Arrti maniqui ñoñünrrü icocotati manu nurarrti Jesús ümoti, süroti tato.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nauquiche tanati tato saimia niporrti, cuamatü bama imostorrti cümenuti, namatü ümoti: —Arrti ahü chauqui turriancati tato.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Auqui ñanquitioti pünanaquimia isane horarrü urrian tato ümoti. Namatü: —Tümüca a la una isiü nimümürrü apasa nipiacütaiquirrti.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Au manu rratorrü tusiatai ümoti maniqui ñoñünrrü uiche apasa nipiacütaiquirrti aütorrti, itopiqui au manu horarrü tücañe nanti Jesús ümoti: “Arrti ahü chauqui turrian tato ümoti”. Auqui manu caüma icocorotiti Jesús aübu nanaiña bama nesarrti familiarrü.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Tone arrüna segundo milagrorrü uiti Jesús, nauquiche iñataiti tato au Galilea auqui Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.