João 4
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NAA
1 Arrti Jesús champürrtü tonenti naqui maunimiana, ta arrübama ñanunecasarrti. Pero arrübama fariseorrü oncoimia que manrrü nubiquirrimia bama süromatü esati Jesús pünanaqui bama süromatü esati Juan.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Numo ipiatenti Jesús que tütusio ümoma, sürotitito auqui Judea, niyücürrti tato au Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Au manu viajerrü pasaoti auqui manu cürrü nürirri Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Au manu cürrü iñataiti saimia manu taman pueblurrü nürirri Sicar, esa manu ñanaunrrü torrio tücañe uiti Jacob ümoti José naqui aütorrti.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Acamanu ane manu taman noria, nürirri “Jacob”. Arrti Jesús iñataiti acamanu esa. Batacheboti ui namenrrti, sane nauquiche tümonsoti acamanu. Chauqui tütoce.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Tapü arrübama ñanunecasarrti süromatü au pueblurrü acomporama utuburiboma. Auqui iñatai taman paürru auqui Samaria esa manu noria, nauqui arrüquian turrü. Arrti Jesús nanti ümo: —Ache iñemo tuma.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Aiñumu manu paürrü: —¿Causane anqui turrü rropünanaquiñü, abu arrücü israelitarrücü, tapü arrüñü samaritanarrüñü? Itopiqui arrübama israelitarrü champürrtü urria uimia ümo bama samaritanorrü, chümanitanapüma aübuma.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Auqui arrti Jesús iñumutati: —Chütusiopü aemo isane arrüna ñacumanatarrti Tuparrü aemo, ni atusipü aemo ñacuti naqui manquio tuma apünanaquicü. Arrtü nampü tusio aemo, anquiquiapü tuma rropünanaquiñü, arrüna bachebo osüboriquibo, auquipü caüma yacheca aemo.
10 Jesus respondeu:
11 Auqui nantü manu paürrü ümoti Jesús: —Señor, champü obi arrüna uiche acaübu turrü tanene y arrüna noria otüsa. ¿Causanempü obi nauqui aichamanañü arrüna turrü bachebo osüboriquibo?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Suipiariente Jacob tücañe oncono uirri suiñemo arrüna noria. Auqui tücañe chabo tuma yupu nanaiña ba naütaiqui y nanaiña niyaburrü numuquianca. ¿Aensapü ane manrrü nüriaca pünanaqui?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Arrti Jesús nanti: —Namanaiña bama chabo na turrü auqui na noria tosüoma tatito.
13 Jesus respondeu:
14 Pero arrti naqui chabo na turrü torrio sobi, chanantopü atosüti tato. Arrüna turrü torrio sobi isamunü tacana arrone nantaiturrü auti naqui chabo, chücüpüropü. Arrüna turrü bachebo isüboriquiboti, arrüna chütacürusupü.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 —Señor, ache iñemo manu turrü —nantü manu paürrü—, tapü ananto ichosü tato, nauqui tapü yasiquia isetato ñarrüquia auqui na noria.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nanti Jesús: —Acosi apacheriuruti aiquianü y aiquiarrti tauna.
16 Jesus disse:
17 —Champü niquianañü —nantü manu paürrü. Nanti tatito Jesús ümo: —Ñemanauntu te arrüna ucanü, que champüti aiquianü.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Itopiqui amoncoma cincoma aiquianü, pero ta chapocapü ni aübutipü maniqui anati caüma aesacü.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Nauquiche toncoi arrüna sane, arrümanu paurrü nantü: —Señor, canapae profetarrücü, nanaiña tusio aemo.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Arrüba nirruputaiqui tücañe opiñanaunta Nupu Tuparrü auna onü na yiriturrü, tapü arraño ba israelitarrü amucanaño que tiene que uiñanaun au Jerusalén.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Aiñumuti Jesús, nanti: —Aicocosoñü paürrü, cuatiqui manu auche ñana iñanaunumati Tuparrü ni aunampüatai onü na yiriturrü, ni aupüatai Jerusalén, sino au nanaiñantai.
21 Jesus respondeu:
22 Arraño samaritanorrü chapisuputacatipü Tuparrü, naqui ümoche apanaun, tapü arrüsomü israelitarrü sopisuputacati, itopiqui arrti naqui uiche taesüburuma macrirrtianuca eanaqui nomünantü cuati eanaqui bama israelitarrü.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tirranrrü aiñanai manu tiemporrü auche iñanaunumati Tuparrü bien ñemanauncurratoe aübu nanaiña nausasürrüma ui yayuracarrti Espíritu Santo, champü nümoche arrüna cauta.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Arrti Tuparrü pururrü Espíritu nacarrti. Sane nauquiche tiene que uiñanaunuti aübu nanaiña noesa espíritu y ui yayuracarrti Espíritu Santo. Tone caüma ñemanauncurratoe numanauncu ümoti. Sanen te nirrancarrti Tuparrü.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Auqui nantü manu paürrü: —Tusio te iñemo que cuatü manu uiche utaesübu eanaqui nomünantü, arrümanu Mesías arrüna nürirrto Cristo. Arrtü cuatü, uirri uraboi nanaiña suisucarü.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Aiñumuti Jesús: —Unca arrüñümo Cristo.
26 Então Jesus disse:
27 Au manu rratorrü iñataimia tato bama ñanunecasarrti. Cütobüsoma ui na arrtaimia baparioti Jesús aübu paürrü. Pero champüti naqui ñanquitio pünanaquiti isane nirrantümo, o isane arrüna nipiarirrti aübu.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Auqui arrümanu paürrü iñocota niyahusürrü y süro tato au pueblurrü uraboi isucarü macrirrtianuca, nantü sane:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Ausiapata amasarai nanta taman noñünrrü, urapoi isucarüñü nanaiña arrüna nisamute. ¿Taqui chitonempü Cristo?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Auqui süromatü manuma macrirrtianuca auqui pueblurrü, auna cauta anancati Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Arrübama ñanunecasarrti namatü ümoti: —Maestro, ariacu aha.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Pero arrti nanti ümoma: —Arrüñü ane rrutuburibo arrüna chapisuputacaipü.
32 Mas ele lhes disse:
33 Arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Taqui anati naqui uiche acanti tauna utuburiboti?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Pero arrti nanti ümoma: —Tone rrutuburiboñü, arrüna arrtü isamute yacüpucurrti Tuparrü, naqui icüpurutiñü, nauqui itacünucu arrüna trabacorrü torrio iñemo.
34 Jesus lhes declarou:
35 Caüma namatü macrirrtianuca: “Sürotiqui cuatro panca, nauqui mata trigo”. Pero arrüñü sucanañü aume: “Amasasio ñanaunca, chauqui tupubo trigo, turria nauqui mata. (Machepecatarrü arrüna sane. Arrüna trigo upubo tacana bama sürümana macrirrtianuca, rranrrüma onsaperioma nurarrti Tuparrü.)
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Arrti naqui batrabacara ümo cosecharrü, torrio ümoti bapacatarrü itobo. Tapü arrüna cosecharrü arrüna matanati, tone tacana bama sürümanama macrirrtianuca torrio ümoma isüboriquiboma arrüna chütacürusupü. Sane nauquiche arrti naqui mancüturu tücañe y arrti naqui matana, juntorrü pucünuñama.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Pero ñemanauntu te arrüna manitacarrü nantü sane: “Tamanti mancüturuti, tapüti quiatarrü matanati”.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Icüpucaño apata au ba ñanaunca cauta mancüturuma bama maquiataca. (O sea, icüpucaño aburaboi nisüri isucarü bama macrirrtianuca chauqui toncoimia nürirrti Tuparrü ui bama manitana tücañe au nürirrti.)
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Sürümanama bama pohoso au manu pueblurrü icocoromati Jesús, ui nura manu paürrü, numo urapoi isucarüma: “Arrüna noñünrrü urapoi isucarüñü nanaiña arrüna pasabo sobi”.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Nauquiche iñataimia esati, ñanquitioma pünanaquiti nauqui asioti acamanu ichepema. Así que anati ichepema torrü naneneca.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Manrrü nubiquirrimia caüma bama icocoromati, numo oncoimia nurria turuquitiatoe arrüna nurarrti.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Namatü ümo manu paürrü: —Caümampae sopicococati champürrtü ui arrüna urapoi suisucarü, si no ui arrüna somoncoi nurarrtiatoe. Caüma tusio nurria suiñemo ta tonenti Cristo, naqui uiche taesüburuma macrirtianuca icuqui na cürrü eanaqui nomünantü.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Iyau manio torrü naneneca sürotitito Jesús auqui manu pueblurrü, niyücürrti au manu cürrü Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Chauqui turapoiti Jesús, que arrti taman profetarrü chücuasürütipü au na nicürrtiatoe.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Pero nauquiche iñataiti au Galilea, arrübama pohoso acamanu yasuriurumati nurria, itopiqui yebomatito ümo manu pierrta parrcua au Jerusalén. Taha arrtaimia nanaiña arrüna isamutenti au manu pierrta.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Iñataiti tato au manu pueblurrü Caná au manu cürrü Galilea, auna cautatücaü isamunü vinorrü turrü uiti. Ane manu quiatarrü pueblurrü saimia Caná, nürirri Capernaum. Taha anati maniqui taman ñoñünrrü batrabacarati ümoti yüriaburrü. Anatito aütorrti naqui maunrrocono.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nauquiche tütusio ümoti maniqui ñoñünrrü, que arrti Jesús tiñataiti tato auqui Judea, sürotitü asaratiti au Caná. Acamanu nanti ümoti: —Ariacu au nipo nauqui aicurarati isaü, itopiqui tüsayapae aconti.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Auqui nanti Jesús ümoti: —Arraño chapicococapüñü, arrtü chamarrtaipü arrüba milagrorrü.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Auqui nanti maniqui ñoñünrru ümoti: —¡Señor, ariacu conto, antes que aconti isaü!
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 —Acosi tato au napo —nanti Jesús ümoti—, arrti ahü turrian tato ümoti. Arrti maniqui ñoñünrrü icocotati manu nurarrti Jesús ümoti, süroti tato.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nauquiche tanati tato saimia niporrti, cuamatü bama imostorrti cümenuti, namatü ümoti: —Arrti ahü chauqui turriancati tato.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Auqui ñanquitioti pünanaquimia isane horarrü urrian tato ümoti. Namatü: —Tümüca a la una isiü nimümürrü apasa nipiacütaiquirrti.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Au manu rratorrü tusiatai ümoti maniqui ñoñünrrü uiche apasa nipiacütaiquirrti aütorrti, itopiqui au manu horarrü tücañe nanti Jesús ümoti: “Arrti ahü chauqui turrian tato ümoti”. Auqui manu caüma icocorotiti Jesús aübu nanaiña bama nesarrti familiarrü.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Tone arrüna segundo milagrorrü uiti Jesús, nauquiche iñataiti tato au Galilea auqui Judea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.