Atos 27
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Tirranrrüma aicüpurumati Pablo au Italia. Sane nauquiche torrioti ümoti maniqui taman capitán, nürirrti Julio. Arrti auqui manu batallón nürirri Augusto. Torrioma ito bama maquiataca preso ümoti. (Arrüñü Lucas yecatito ichepema.)
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Somecatü au taman barco auqui Adramitio, niyücürrü au manio puebluca abe abeu narubaitu turrü au manu cürrü Asia. Somecatü. Sürotitito suichepe Aristarco, naqui auqui Tesalónica au manu cürrü Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Au quiatarrü nanenese sopiñatai esa manu pueblurrü Sidón. Arrti capitán Julio bien buenurrti aübuti Pablo. Torrio uiti nauqui aüroti acü auqui barco na apaseati ümo bama nesarrti amigorrü au Sidón. Arrüma macumananama ümoti arrüna necesitaboti ümo nesarrti viajerrü.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Auqui manu somecatito. Supapasaca bien auqui saimia nurria manu cürrü cümuinta turrü nürirri Chipre, tusio auna sane ümo nepaurrü. Au na narücüquirri chümaquiütücapü fuerte.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Auqui sopitompücata manu narubaitu turrü, somequi ñome manio cüca Cilicia y Pamfilia. Sopiñatai au manu pueblurrü nürirri Mira au manu cürrü Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Acamanu arrti capitán tabüco uiti taman barco auqui Alejandría, niyücürrü ümo Italia. Somecatü uiti au manu barco. Somecatito.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Masamuñatai somequi. Bupasao sürümana naneneca. Apenarrü sopiñanai saimia manu pueblurrü nürirri Gnido. Maquiütücaiqui suisümenu, sane nauquiche somecatü ümo mancarrü. Sopiñatai abeu manu cürrü cümuinta turrü, nürirri Creta. Suipiasaca auqui manu nürirri Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Cuerrtarrü somenotü isiuqui nabeu manu cürrü Creta. Au nitacürurrü sopiñatai au taman puertorrü nürirri “Coñorrtai”, ane saimia manu pueblurrü Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tütabe sürümana naneneca sobesa viajerrü. Tüsai aiñanai nitiempo maquiütürrü, auche peligrosorrü viajerrü isuqui turrü. Auqui arrti Pablo macuansomoconoti ümo bama maquiataca au barco,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 nanti ümoma: —Mañoñünca, mejor basiquia auna. Arrtü uücatito, rrepente ensoro barco usaübu y aübu niquiacarrü.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero arrti capitán Julio chicocotatipü nurarrti Pablo. Manrrü oncotitü ümoti maniqui esache manu barco y ümoti maniqui manejabo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Arrümanu puertorrü nürirri Coñorrtai champürrtü urria nurria ümoma na asioma acamanu enterurrü nitiempo maquiütürrü. Tüsaipü namanaiña chepatai ñapensacarrüma nauqui somenotito auqui manu. Rranrrüma aiñanaimia au manu quiatarrü puertorrü au manu cürrü Creta, nürirrti Fenice, itopiqui acamanu chümaquiütücapü fuerte auqui ba torrü nitoripiacü tansürü.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Auqui iñatai pario mancarrü. Arrüma caüma ñaquioncorrüma puerurrü aiñanaimia au Fenice. Auqui itononioma ape manio cüboca yerurrü, arrüba uiche tochenco barco. Somecatü isiuqui nabeu manu cürrü Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero contoatai maquiütüca fuerte auqui manu cürrü Creta. Arrümanu maquiütürrü nürirri uimia “Nitoripiacü Tansürü”.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Chüpuerurrüpü manrrü aüromatü aübu barco auna cauta rranrrüma. Peoro barco au narubaitu turrü ui maquiütürrü.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Supapasaca auqui manu cüma cümuinta turrü, nürirri Clauda, ane ümo maquiütürrü. Acamanu champürrtü tarucapae maquiütürrü. Sane nauquiche puerurrü sopiñe manu canoarrü arrüna tonono isiu barco. Pero corrtabapae suiñemo.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Sopitonota au barco. Auqui quiñoeno barco uimia oboi tucumaca, tapü iñarrio ui turrü, itopiqui tarucu nipococo turrü ui maquiütürrü. Birrubuma ito tapü iñataimia ui maquiütürrü onü manu cüosorrü quiurubatai ane abeu manu cürrü Libia. Arrümanu cürrü Libia ane topü narubaitu turrü. Iquiaübutama ba belaca uiche amenco barco. Auqui caüma chebatai uimia, nauqui aürotü barco ui maquiütürrü.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Tarucu suichaquisürücü uirri. Au quiatarrü nanenese yarutaübutama au turrü cümuinta niquiaca barco.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Au manu tercer nanenese yarutaübutama ito au turrü nanaiña erramientorrü y nanaiña arrüba abe au barco, tapü umianeneiqui.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Omenotü naneneca. Ünantatai napese, chütusiopü surrü ni norrtoñecapü. Maquiütücaiqui fuerte, y tarucapae ito nipococo turrü. Au nitacürurrü suisucheca, chauqui chüsupapensacaiquipü nauqui suisübori.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Chauqui tüsürümana naneneca chüsubacapü. Auqui atüraiti Pablo eanama, nanti ümoma: —Mañoñünca, ¿causanempü chapicocotapü nisura numo sucanañü aume tapü oecatü auqui Creta? Uirri caüma utaquisürüca auna, y chauqui tensoro chama noñenarri oñopünanaqui.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero caüma, tapü ane penarrü aboi, itopiqui champüti coiño au na barco. Tapü arrüna barco tiene que añarri.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Itopiqui arrüñü rranaunca ümoti Tuparrü, yaserebiquia ümoti. Nütoba cuati yesañü taman ángel esaquiti,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 nanti iñemo: “Tapü airruca, Pablo. Tiene que anitaiqui isucarüti yarusürürrü yüriaburrü César. Arrti Tuparrü bayurarati aume, tapü anati naqui coiño eanaqui bama acumpañeru au barco”. Tone nurarrti iñemo.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Sane nauquiche, tapü aupirruca, mañoñünca. Tusio nurria iñemo, itopiqui ñoncatü nurria ümoti Tuparrü. Pasao caüma isiu arrüna nurarrti iñemo.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Contoatai tiene que uiñanai ui maquiütürrü esa taman cürrü ane cümuinta turrü.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Tütabe catorce naneneca subaca isu manu narubaitu turrü nürirri Adria ui manu maquiütürrü. Au manu tobirri ñaquioncorrüma bama batrabacara au barco, que tüsubaca saimia cürrü.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Auqui iñemecatama au turrü taman canrrü tomoeno icutacu pita, na atusi notücürrü. Ane treinta y seis metros. Manrrü tahiqui merirao tatito, ane veintisiete metros.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Birrubuma, tapü sürotü barco ubuturu canca ui maquiütürrü y ui nipococo turrü. Sane nauquiche iñemecanioma manio cuatro cüboca yerrurrü motomoeno yucutacu tucumaca, iyoto barco, nauqui atoche. Auqui meaboma nauqui anene conto.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Tapü arrübama batrabacara au barco rranrrüma aesübuma auqui barco au manu canoarrü. Mapañama rranrrüma aiñamecanioma cüboca icutacuqui barco, abu ñapanturrüma, abu iñatama canoarrü isu turrü.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Auqui nanti Pablo ümoti capitán y ümo bama masortaboca: —Arrtü süromatü auqui barco manuma mañoñünca, auconca nanaiña arraño.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Auqui süromatü bama masortaboca aitüsünanioma manio tucumaca uiche ananca tomoeno canoarrü. Sane caüma sürotü canoarrü pünanaquimia.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Barrüperaramainqui nauqui anene. Arrti Pablo manitanati nurria ümoma, nanti: —Auba caüma, chauqui tabe catorce naneneca chaubacapü, nabaca isu na turrü aübu tarucu naupirrucu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Sucanañü aume, auba na ane naucusüu, nauqui puerurrü autaesübu. Nanaiña arraño caüma urria nabaca, champü causane.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Chauqui ñanitacarrti ümoma, iñentati pan. Machampiencanati ümoti Tuparrü isucarüma, chepesünana pan uiti, basoti.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Auqui arucu pario ümo namanaiña bama maquiataca. Basoma ito.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Arrüna sububiqui au barco doscientos setenta y seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Numo tabecoma, yarutaübutama au turrü nanaiña manu trigo, niquiaca barco, tapü umianeneiqui.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Numo tütaneneca, tusio cürrü. Ane cüosorrü isiu nabeurrü. Chisuputacaipüma manu cürrü. Rranrrümapü caüma aüromatü eana manu cüosorrü aübu barco.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Botüsüro uimia ba tucumaca apüche abe motomoeno manio cuatro cüboca yerurrü. Omoncono eana turrü. Icoñocotama manio torrü rremorrü uiche manejaboma barco. Iñatama ito ape taman vela, nauqui aürotü barco ui maquiütürrü, somequi caüma ümo manu cüosorrü.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Rrepenteatai iñatai barco eana cüosorrü, auna cauta chotüsapü. Sürocütu nurria niñau barco, pero auna iyoto masamuña añarri ui na tarucapae nipococo turrü.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Arrübama masortaboca caüma rranrrümapü aitabairoma namanaiña bama preso, tapü besüburuma auqui barco yatucurrüma hasta isiu nabeurrü.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero arrti capitán Julio chirranrrtipü na aconti Pablo. Sane nauquiche chütorriopü uiti na aisamunema sane bama masortaboca. Más bien bacüpuruti ümo bama ipiacama atuma, nauqui atobüma eana turrü auqui barco, nauqui atuma hasta nabeurrü.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Arrübama maquiataca süroma omonü tauraca y arrüba nipearrtu barco nauqui aiñanaimia ito hasta nabeurrü. Sane nauquiche namanaiña iñataimia isiu nabeurrü, champüti naqui coiño.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.