Atos 16
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Auqui iñataimia au manio puebluca nobürirri Derbe y Listra. Acamanu icuñunumati taman yaürrü, naqui icocorotiti Jesús, nürirrti Timoteo, aüto taman paürrü israelitarrü. Tone ito icocoroti Jesús. Arrti naqui yaütoti griegorrti.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Arrübama pohosoma au Listra y au Iconio, bama icocoromati Jesús manitanama aübuti Pablo, namatü: —Arrti naqui Timoteo bien buenorrti.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Arrti Pablo rranrrti nauqui aürotitü Timoteo isiuti. Auqui circuncidaboti Timoteo uiti Pablo nauqui israelitarrti, itopiqui namanaiña bama pohoso acamanu tusio ümoma que arrti yaütoti Timoteo griegorrti. Y sane ito tapü ünantü ümo bama israelitarrü acamanu.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Au nanaiña manio puebluca, auquiche pasaoma, urapoimia isucarü bama icocoromati Jesús arrüba yacüpucu bama apostolerrü y arrübama mamayoreca auqui Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Sane nauquiche arrübama icocoromati Jesús manrrü narucurrü ümoma. Naneneca aboma sürümanama bama icocotama nurarrti Señor. Auqui arrti Pablo ichepe bama icumpañeruturrti süromatito, niyücürrüma auna sane ümo nimümürrü.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pero arrti Espíritu Santo chichebopü uiti nauqui aüromatü au manu cürrü Asia na uraboimia nurarrti Tuparrü. Sane nauquiche pasaoma auqui manio cüca Frigia y Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Auqui iñataimia isiu nabeu manu quiatarrü cürrü nürirri Misia. Auquimanu rranrrüma aüromatü au manu cürrü nürirri Bitinia, pero arrti Espíritu Santo chichebopü uiti nauqui aüromatü au na cauta nirrancarrüma.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Pasaomantai auqui manu cürrü nürirri Misia. Auqui iñataimia au manu pueblurrü nürirri Troas, ane abeu narubaitu turrü.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Acamanu arrti Pablo asaratitü auqui quiatarrü narrtarrti au tobirri. Asaratitü ümoti taman ñoñünrrü auqui manu cürrü nürirri Macedonia, topü narubaitu turrü. Anancati atüraiti esati Pablo, nanti sane ümoti: —Asamu nurria suiñemo, ariacu au na cürrü Macedonia nauqui ayura suiñemo.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 (Arrüñü Lucas aüboqui caüma yaca ichepeti Pablo y bama maquiataca.) Au quiatarrü nanenese tansürü acomorabo somü nauqui somenotü au Macedonia. Canapae arrti Tuparrü icüpuruti somü taha, itopiqui urapoiti isucarüti Pablo au quiatarrü narrtarrti, nauqui somenotü suburaboi arrüna urriampae manitacarrü.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Sane nauquiche somenotü au barco isuqui turrü. Sopiñatai au manu currü ane cümuinta türrü nürirri Samotracia. Au quiatarrü nanenese sopiñatai topü narubaitu turrü au manu pueblurrü nürirri Neópolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Auquimanu somenotito au manu pueblurrü Filipos auna cauta tücoboi yaviviquirrimia bama rromanorrü. Arrümanu pueblurrü tane manrrü sürümanarrü au manu cürrü Macedonia. Acamanu subaca ñome manio naneneca.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Iñatai manu nanenese nesa macansacarrü. Subacatü auqui pueblurrü taha esa manu sapoco auna cauta nantarrü meaboma bama israelitarrü. Acamanu suichümoca nauqui suburaboi arrüna urriampae manitacarrü ñome ba paüca israelitarrü, ba amonqio opiyoberabaraño acamanu.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ane ito taman paürrü omeana nürirri Lidia auqui manu pueblurrü nürirri Tiatira. Arrümanu paürrü mapaventecana corteca bocüturiqui, arrüba bien omirria. Iñanaunutito Tuparrü. Tone ananca onsapetio arrüna nurarrti Pablo. Auqui arrti Señor manitanati ümo au nausasürrü, nauqui aicoco arrüna nurarrti Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Auqui caüma manu paürrü ürio aübu nanaiña nesarrü familiarrü. Auqui nantü suiñemo: —Arrtü urria aume nirracoconauncu ümo Nupu Tuparrü, ausiapata apacansa iquiana nipo. Itasuru comü au niporrü, asi que acamanu subasiquia.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Taman nanenese subacatü sopean auna cauta nantarrü meaboma. Isiu cutubiurrü supisuñutui taman cupiquirri arubinurrü. Tone cumanacarrü ümoti patrón. Bien macananati maniqui patrón ui nipiaca manu nicumanacatarrti.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Arrüna cupiquirri cuatü suisiu, tosibico, y nantü: —Arrüba noñünca paserebio ümo yarusürürrü Tuparrü. Uburapoi arrüna causane nauqui puerurrü utaesübu eanaqui nomünantü.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Naneneca nitosibirri sane suisiu. Auqui arrti Pablo tubata ümoti arrüna sane, pebücoti tato, nanti ümoti maniqui choborese anati ahu: —Au nürirrti Jesucristo icüpucü nauqui ariorrücü auqui na cupiquirri. Au manu rratorrü sürotitü choborese auqui.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Auqui caüma bama macananama plata uirri chauqui champürrtü macananamainqui, itopiqui tüsürotitü choborese auqui, chauqui tensoro pünanaqui manu nipiacarrü. Iñenomati Pablo y arrti Silas, süromatü aübuma esa bama mayüriabuca au plaza.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Itusiancanama isucarü bama mayüriabuca nauqui acurrtama aübuma, namatü: —Arrübama mañoñünca israelitarrü aboma itümoniancatama na genterrü.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Manunecanama arrüna nesarrüma costumbrerrü bama israelitarrü, arrüna churriampü uisamune, itopiqui arroñü rromanorroñü.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Auquinanaiña genterrü tüborico ümoti Pablo y ümoti Silas. Y arrübama mayacurrtaca bacüpuruma nauqui acaübu naibirrimia, nauqui acüborimia.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Nauquiche bien tücüborioma, süroma au preso uimia y bacüpuruma ito ümoti maniqui bacuirara, nauqui acuirati nurria itacuma.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Arrti maniqui cuiranterrü, nauquiche yasutiuti arrüna bacüpucurrü, süromatü uiti auna presomanrrü cütu. Tomoeno nurria nipoperrüma uiti au niyosüto torrü tauraca barutabaesa.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Tiñatai cümuinta tobirri. Arrti Pablo ichepeti Silas amoncoma meaboma y macantarama, ñanauncurrüma ümoti Tuparrü. Tapü arrübama maquiataca preso amoncoma onsapecoma.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Rrepenteatai paichoconono cürrü fuerte nurria, paichoconono ito acamanupo auna cauta amoncoma. Au manu rratorrü nanaiña turuca baurübo y carenaca botopüro, bupaquio cütüpüqui bama preso.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Auqui arrti maniqui bacuirara sütopücoti, asaratitü ümo nanaiña turuca baurübo, aiquiaübuti nicüserrti nauqui aitabairotiyü, ñaquioncorrti namanaiña bama preso chauqui tübesüburuma.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pero arrti Pablo tosibicoti ümoti, nanti: —¡Tapü aitabaicü! ¡Nanaiña somü subacaiqui!
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Auqui arrti maniqui bacuirara manquioti basarurrü, sürotitüpo yarucurrti. Paichoconoti ui nirrucurrti. Aürotitü esati Pablo y esati Silas, achesoiti.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Auqui süromatü türüpo uiti, nanti ümoma: —Mañoñünca, ¿causane sobi nauqui ichaesübu eanaqui nomünantü?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Auqui iñumutama: —Aicocorrti Señor Jesucristo, auqui caüma ataesübuca eanaqui nomünantü, arrücü ichepe nanaiña naesa familiarrü.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Auquito urapoimia nurarrti Tuparrü isucarüti y isucarü ito nanaiña nesarrti familiarrü.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Arrümanu tobirri arrti maniqui bacuirara iyarrübitati arrüna obürio ümoma. Auquito ürioti aübu nanaiña nesarrti familiarrü.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Auqui tasuruma uiti au niporrti nauqui aama. Arrti ichepe nanaiña nesarrti familiarrü pucünuñama, itopiqui icocoromati Tuparrü.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Nauquiche tütaneneca bacüpuruma bama mayacurrtaca ümo bama imostorrüma ariorrüma esati maniqui cuiranterrü nauqui aitaesümununutiti Pablo ichepeti Silas. Namatü ümoti: —Aitaesümunusuma manuma torrü mañoñünca.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Auqui arrti maniqui cuiranterrü nanti ümoti Pablo: —Bacüpuruma iñemo nauqui itaesümununaño. Puerurrü amenotü, taiquiana urria namamen tanu.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pero arrti Pablo nanti ümo manuma mamosoca: —Arrüsomü rromanorrü somü. Nauquiche apiñaca somü au preso tümüca, primero suipoboriquia isucarü namanaiña macrirrtianuca, y champürrtü bacurrtarama primero subaübu, na atusi arrtü ane suipünate o champü. Rranrrüma caüma anecanatai arrüna suichaesübu uimia. Canapae chüsuirrancapü. Tari yebamatü tauna nauquiaiñemecanama somü.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Auquisüroma tato manuma mamosoca uraboimia isucarü bama mayacurrtaca. Arrüma caüma birrubuma nauquiche oncoimia, que arrti Pablo y arrti Silas rromanorrüma.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Auqui süromatü esama nauqui arrimiaca tato nipünatema aübuma. Auqui caüma taesüburuma uimia. Pero namatü ümoma: —Apasamu nurria suiñemo, amecosi auqui na pueblurrü.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Nauquiche tütaesüburuma auqui preso, süromatü au nipo Lidia. Iñataimia acamanu. Iyoberabaramacü tatito ichepe bama yaruquitorrüma au nürirrti Jesús. Manitanama isucarüma, nauqui urria narucurrü ümoma. Auqui süromatito.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.