Atos 16
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NTLH
1 Auqui iñataimia au manio puebluca nobürirri Derbe y Listra. Acamanu icuñunumati taman yaürrü, naqui icocorotiti Jesús, nürirrti Timoteo, aüto taman paürrü israelitarrü. Tone ito icocoroti Jesús. Arrti naqui yaütoti griegorrti.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Arrübama pohosoma au Listra y au Iconio, bama icocoromati Jesús manitanama aübuti Pablo, namatü: —Arrti naqui Timoteo bien buenorrti.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Arrti Pablo rranrrti nauqui aürotitü Timoteo isiuti. Auqui circuncidaboti Timoteo uiti Pablo nauqui israelitarrti, itopiqui namanaiña bama pohoso acamanu tusio ümoma que arrti yaütoti Timoteo griegorrti. Y sane ito tapü ünantü ümo bama israelitarrü acamanu.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Au nanaiña manio puebluca, auquiche pasaoma, urapoimia isucarü bama icocoromati Jesús arrüba yacüpucu bama apostolerrü y arrübama mamayoreca auqui Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Sane nauquiche arrübama icocoromati Jesús manrrü narucurrü ümoma. Naneneca aboma sürümanama bama icocotama nurarrti Señor. Auqui arrti Pablo ichepe bama icumpañeruturrti süromatito, niyücürrüma auna sane ümo nimümürrü.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pero arrti Espíritu Santo chichebopü uiti nauqui aüromatü au manu cürrü Asia na uraboimia nurarrti Tuparrü. Sane nauquiche pasaoma auqui manio cüca Frigia y Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Auqui iñataimia isiu nabeu manu quiatarrü cürrü nürirri Misia. Auquimanu rranrrüma aüromatü au manu cürrü nürirri Bitinia, pero arrti Espíritu Santo chichebopü uiti nauqui aüromatü au na cauta nirrancarrüma.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Pasaomantai auqui manu cürrü nürirri Misia. Auqui iñataimia au manu pueblurrü nürirri Troas, ane abeu narubaitu turrü.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Acamanu arrti Pablo asaratitü auqui quiatarrü narrtarrti au tobirri. Asaratitü ümoti taman ñoñünrrü auqui manu cürrü nürirri Macedonia, topü narubaitu turrü. Anancati atüraiti esati Pablo, nanti sane ümoti: —Asamu nurria suiñemo, ariacu au na cürrü Macedonia nauqui ayura suiñemo.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 (Arrüñü Lucas aüboqui caüma yaca ichepeti Pablo y bama maquiataca.) Au quiatarrü nanenese tansürü acomorabo somü nauqui somenotü au Macedonia. Canapae arrti Tuparrü icüpuruti somü taha, itopiqui urapoiti isucarüti Pablo au quiatarrü narrtarrti, nauqui somenotü suburaboi arrüna urriampae manitacarrü.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Sane nauquiche somenotü au barco isuqui turrü. Sopiñatai au manu currü ane cümuinta türrü nürirri Samotracia. Au quiatarrü nanenese sopiñatai topü narubaitu turrü au manu pueblurrü nürirri Neópolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Auquimanu somenotito au manu pueblurrü Filipos auna cauta tücoboi yaviviquirrimia bama rromanorrü. Arrümanu pueblurrü tane manrrü sürümanarrü au manu cürrü Macedonia. Acamanu subaca ñome manio naneneca.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Iñatai manu nanenese nesa macansacarrü. Subacatü auqui pueblurrü taha esa manu sapoco auna cauta nantarrü meaboma bama israelitarrü. Acamanu suichümoca nauqui suburaboi arrüna urriampae manitacarrü ñome ba paüca israelitarrü, ba amonqio opiyoberabaraño acamanu.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ane ito taman paürrü omeana nürirri Lidia auqui manu pueblurrü nürirri Tiatira. Arrümanu paürrü mapaventecana corteca bocüturiqui, arrüba bien omirria. Iñanaunutito Tuparrü. Tone ananca onsapetio arrüna nurarrti Pablo. Auqui arrti Señor manitanati ümo au nausasürrü, nauqui aicoco arrüna nurarrti Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Auqui caüma manu paürrü ürio aübu nanaiña nesarrü familiarrü. Auqui nantü suiñemo: —Arrtü urria aume nirracoconauncu ümo Nupu Tuparrü, ausiapata apacansa iquiana nipo. Itasuru comü au niporrü, asi que acamanu subasiquia.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Taman nanenese subacatü sopean auna cauta nantarrü meaboma. Isiu cutubiurrü supisuñutui taman cupiquirri arubinurrü. Tone cumanacarrü ümoti patrón. Bien macananati maniqui patrón ui nipiaca manu nicumanacatarrti.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Arrüna cupiquirri cuatü suisiu, tosibico, y nantü: —Arrüba noñünca paserebio ümo yarusürürrü Tuparrü. Uburapoi arrüna causane nauqui puerurrü utaesübu eanaqui nomünantü.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Naneneca nitosibirri sane suisiu. Auqui arrti Pablo tubata ümoti arrüna sane, pebücoti tato, nanti ümoti maniqui choborese anati ahu: —Au nürirrti Jesucristo icüpucü nauqui ariorrücü auqui na cupiquirri. Au manu rratorrü sürotitü choborese auqui.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Auqui caüma bama macananama plata uirri chauqui champürrtü macananamainqui, itopiqui tüsürotitü choborese auqui, chauqui tensoro pünanaqui manu nipiacarrü. Iñenomati Pablo y arrti Silas, süromatü aübuma esa bama mayüriabuca au plaza.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Itusiancanama isucarü bama mayüriabuca nauqui acurrtama aübuma, namatü: —Arrübama mañoñünca israelitarrü aboma itümoniancatama na genterrü.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Manunecanama arrüna nesarrüma costumbrerrü bama israelitarrü, arrüna churriampü uisamune, itopiqui arroñü rromanorroñü.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Auquinanaiña genterrü tüborico ümoti Pablo y ümoti Silas. Y arrübama mayacurrtaca bacüpuruma nauqui acaübu naibirrimia, nauqui acüborimia.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Nauquiche bien tücüborioma, süroma au preso uimia y bacüpuruma ito ümoti maniqui bacuirara, nauqui acuirati nurria itacuma.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Arrti maniqui cuiranterrü, nauquiche yasutiuti arrüna bacüpucurrü, süromatü uiti auna presomanrrü cütu. Tomoeno nurria nipoperrüma uiti au niyosüto torrü tauraca barutabaesa.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tiñatai cümuinta tobirri. Arrti Pablo ichepeti Silas amoncoma meaboma y macantarama, ñanauncurrüma ümoti Tuparrü. Tapü arrübama maquiataca preso amoncoma onsapecoma.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Rrepenteatai paichoconono cürrü fuerte nurria, paichoconono ito acamanupo auna cauta amoncoma. Au manu rratorrü nanaiña turuca baurübo y carenaca botopüro, bupaquio cütüpüqui bama preso.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Auqui arrti maniqui bacuirara sütopücoti, asaratitü ümo nanaiña turuca baurübo, aiquiaübuti nicüserrti nauqui aitabairotiyü, ñaquioncorrti namanaiña bama preso chauqui tübesüburuma.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Pero arrti Pablo tosibicoti ümoti, nanti: —¡Tapü aitabaicü! ¡Nanaiña somü subacaiqui!
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Auqui arrti maniqui bacuirara manquioti basarurrü, sürotitüpo yarucurrti. Paichoconoti ui nirrucurrti. Aürotitü esati Pablo y esati Silas, achesoiti.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Auqui süromatü türüpo uiti, nanti ümoma: —Mañoñünca, ¿causane sobi nauqui ichaesübu eanaqui nomünantü?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Auqui iñumutama: —Aicocorrti Señor Jesucristo, auqui caüma ataesübuca eanaqui nomünantü, arrücü ichepe nanaiña naesa familiarrü.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Auquito urapoimia nurarrti Tuparrü isucarüti y isucarü ito nanaiña nesarrti familiarrü.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Arrümanu tobirri arrti maniqui bacuirara iyarrübitati arrüna obürio ümoma. Auquito ürioti aübu nanaiña nesarrti familiarrü.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Auqui tasuruma uiti au niporrti nauqui aama. Arrti ichepe nanaiña nesarrti familiarrü pucünuñama, itopiqui icocoromati Tuparrü.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Nauquiche tütaneneca bacüpuruma bama mayacurrtaca ümo bama imostorrüma ariorrüma esati maniqui cuiranterrü nauqui aitaesümununutiti Pablo ichepeti Silas. Namatü ümoti: —Aitaesümunusuma manuma torrü mañoñünca.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Auqui arrti maniqui cuiranterrü nanti ümoti Pablo: —Bacüpuruma iñemo nauqui itaesümununaño. Puerurrü amenotü, taiquiana urria namamen tanu.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pero arrti Pablo nanti ümo manuma mamosoca: —Arrüsomü rromanorrü somü. Nauquiche apiñaca somü au preso tümüca, primero suipoboriquia isucarü namanaiña macrirrtianuca, y champürrtü bacurrtarama primero subaübu, na atusi arrtü ane suipünate o champü. Rranrrüma caüma anecanatai arrüna suichaesübu uimia. Canapae chüsuirrancapü. Tari yebamatü tauna nauquiaiñemecanama somü.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Auquisüroma tato manuma mamosoca uraboimia isucarü bama mayacurrtaca. Arrüma caüma birrubuma nauquiche oncoimia, que arrti Pablo y arrti Silas rromanorrüma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Auqui süromatü esama nauqui arrimiaca tato nipünatema aübuma. Auqui caüma taesüburuma uimia. Pero namatü ümoma: —Apasamu nurria suiñemo, amecosi auqui na pueblurrü.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Nauquiche tütaesüburuma auqui preso, süromatü au nipo Lidia. Iñataimia acamanu. Iyoberabaramacü tatito ichepe bama yaruquitorrüma au nürirrti Jesús. Manitanama isucarüma, nauqui urria narucurrü ümoma. Auqui süromatito.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.