Lucas 15
Yusuja Quisarati (CAVNT) vs VC
1 Jetiama enaruquija ishu chipiru tsuje bacaqui cuanaque, peya ebijidamadura cuanaque jadya tuna cajipeticuare Jesús queja, tura cuejayaque ijacaba ishu.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Fariseo cuana, cacuatsashati bahuityaqui cuanaque jadya tuna quisaratitibunecuare Jesúsja ishu:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Jadya juatsu tuna Jesúsra riyaque cuatsabiji cuejacuare:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 —Peadya ecuitaja cien uhuisha eaniu. Peadya tuja cuji ejuu. ¿Eje buchatu tumeque ecuita ejuu? Eshanau jari di taa tujatu puscurucu tunca puscurucu earacana taracaju. Eishautu eju aija eje bucha ataqui amaju. Jadya shanatsutu pereu amadya ecuau uhuisha cuji ejuque sarera. Esareudya tujatu dadiya tupu.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Daditsu, pureama aatsu tujatu yaracacaju hueishatsu edujuu.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Etareju judirutsutu eihuarau tuja ata cuana, tuja eadeba cuanaque jadya. Jadya tujatu ecana eau: “Pureama nejura, era ecue uhuisha cuji ejuque dadihua tibu”.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Pusha amadya micuana cuejaya. Barepaju cuanaquetu pureama juya, Yusuja cuanaque jetiama tuja yana equedya juya baatsu. Jadya ama bucha tuna dyáque pureama juya, peadya jucha aridaque inime cacuaretiya baatsu, —jadya tujatu ecana acuare.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesúsra tuna bahuityanucacuare:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Daditsu tujatu eihuarau tuja ata cuana, tuja eadeba cuanaque jadya. “Pureama nejura. Dadihua tuque ecue chipiru aputahuaque”, jadya tujatu ecana eau. Jadyatu epuna chipiru caaputashatiyaque ejuu.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Pusha amadya micuana cuejaya. Ejeque ecuita jucha aridaque inime cacuaretiyajutu dyaque pureama juya barepaju Yusu tsahuaqui cuanaque, —jadya tujatu ecana acuare.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jesúsra tuna bahuityanucacuare:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ebacuaque tupujuratu jadya etataque acuare: “Tyacue ique, mique majuhuaju ecue jubuqueque”. Jadya tura ahuajutu etataquera tyacuare chipiru, ai cuana jadya tuja ishuque.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Eje uma huecaca piji juatsutu ebacuaque tupujuque casitaticuare tuja ai aniya cuanaque. Catyati caticuare tuja ai cuana. Chipiru inatsutu dirucuare japada anape cuana queja. Tuhua judirutsu tujatu baya ijehuene chipiru acuare tuja biji eque.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Amena tuja chipiru pana tere juhuaju tuna dyaque mije jucuare tumeque yahuaju. Tumetu ehue ebari arara majuya bucha cabaticuare.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Jadya juatsutu cuacuare mere sarera. Ecuita chipirudaque tumeque yahuaju aniya queja canerecatiticuare: “Micue mere aniyaque juatsu, micue mere paa. Aijama rique ecue ara ishuque”, jadya tujatu aticuare chipirudaque. Ecuitaratu cuadishacuare cuchi cuana naru ishu.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Dyaque cuita aracara juatsu tujatu cuchi cuanara arayaque bijisericuare. Ni ejeradya jutidyatu ara ishuque tyacuare.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Jadya tibudya tujatu inime tupucuare tuque juneniyaque. ‘Ecue etataja mere puji cuanaja taa tu aniya ara ishuque jetiama. Ique taa rehua arara majuya.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Ecue etata queja tucue padirunuca. Jadya paadiru: “Ecue etata, cajuchatihua taa ique Yusu tsehue, miatsehue jadya.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Mere taa amerecue. Micue bacua bucha bae aume. Micue mere puji bucha bae jutidya acue”, jadya era ecue etata paadiru’ jadya tujatu inime tupucuare.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Jadya inime tuputsutu judirunucacuare tuja etataqueja etareju.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ‘Tata, cajuchatichine taa ique Yusu tsehue, miatsehue jadya. Micue bacua bucha batsae aume. Eje bucha micue bacua ique jadya ataqui ama mique baya’ jadya tujatu acuare tuja etataque.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Etataqueratu ebacuaque quisaratiyaju bacaya ama bucha jadya acuare tuque merequi cuanaque: ‘Ebajarara ejutuqui jida pijique nequeticue. Nejutumerecue ecue ebacua. Nejutumerecue metara, zapatu jadya.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Neiyeticue huaca ecuanara tsericuinashayaque. Nearaarara. Chine nejura.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Riyaque ecue ebacua era emaju bucha bayaqueri chacha juetinucahua. Era eaputa bucha dutya huecaca adebayaqueri juetinucahua’ jadya tujatu ecana acuare. Jadya juatsu tuna catibuticuare chine.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Tuna jadya juyajutu ebacuaque icueneque teeju mere juyaque judirucuare. Etare jipeajeyaque tujatu bacaajecuare tuna dudududuyaju, ijahue jadya juyaju.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Judirutsu tujatu dudududuyaju bacatsu tuna merequique tueque cuetiya baatsu ihuaracuare. Ihuaratsu tujatu bacaduracuare: ‘¿Ai tuna juya? ¿Eje bucha juatsu tuna dudududuya, ijahue jadya juya?’.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 ‘Micue jautu juetihua. Micue tataratu iyemerehua huaca tseridaque, tuja ebacuaque jida chacha juetinucahua baatsu’ jadyatu tuna merequira acuare.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Jadya bahue juatsutu eujique dyaque cahuaiticuare, yanacana chipiru ijehue pujija ebacaniju chine juya baatsu. Cahuaititsutu nubicarama jucuare. Tuja ebacuaque icueneque cahuaititsu nubicarama juya baatsutu esirique cuinanaticuare. ‘Nubicue, ebacua. Baeticue ecue jau. Juetinucahua rique’ jadya tujatu aticuare.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Turatu etataque jadya atsacuare: ‘Aijama. Miquemi bahuedya eje uma mara era merehuaque eje bucha tsehue ama, ni micue yana acarama tsehue ama. Jadya ama bucha micue ique ni eje tupu etya uhuisha jabacua ecue iyuhueda cuana tsehue chine juyaque ara ishu.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Jeeque micue bacuaratu yanacana ijehuene ahua micue chipiru epuna jidama cuana tsehue. Iyacua tuque juetihuaju tuquemi tuja ishu iyemerehua huaca tseridaque chine juyaque ara ishu’ jadya tujatu etataque atsacuare.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “‘Ecue ebacua, mique taa mi eatsehuedya. Dutya ecue aniyaque tu micuiquedya.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Iyacua taa chine dyaque jida, pureama jadya nejura. Micue jau, era emaju bucha bayaquetu chacha juetinucahua. Era eaputa bucha ecue inime juyaqueri juetinucahua’ jadya tujatu ebacuaque acuare, —jadya tuna Jesúsra cuejacuare riyaque cuatsabiji.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.