Lucas 15
Yusuja Quisarati (CAVNT) vs ARIB
1 Jetiama enaruquija ishu chipiru tsuje bacaqui cuanaque, peya ebijidamadura cuanaque jadya tuna cajipeticuare Jesús queja, tura cuejayaque ijacaba ishu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Fariseo cuana, cacuatsashati bahuityaqui cuanaque jadya tuna quisaratitibunecuare Jesúsja ishu:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jadya juatsu tuna Jesúsra riyaque cuatsabiji cuejacuare:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Peadya ecuitaja cien uhuisha eaniu. Peadya tuja cuji ejuu. ¿Eje buchatu tumeque ecuita ejuu? Eshanau jari di taa tujatu puscurucu tunca puscurucu earacana taracaju. Eishautu eju aija eje bucha ataqui amaju. Jadya shanatsutu pereu amadya ecuau uhuisha cuji ejuque sarera. Esareudya tujatu dadiya tupu.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Daditsu, pureama aatsu tujatu yaracacaju hueishatsu edujuu.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Etareju judirutsutu eihuarau tuja ata cuana, tuja eadeba cuanaque jadya. Jadya tujatu ecana eau: “Pureama nejura, era ecue uhuisha cuji ejuque dadihua tibu”.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Pusha amadya micuana cuejaya. Barepaju cuanaquetu pureama juya, Yusuja cuanaque jetiama tuja yana equedya juya baatsu. Jadya ama bucha tuna dyáque pureama juya, peadya jucha aridaque inime cacuaretiya baatsu, —jadya tujatu ecana acuare.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Jesúsra tuna bahuityanucacuare:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Daditsu tujatu eihuarau tuja ata cuana, tuja eadeba cuanaque jadya. “Pureama nejura. Dadihua tuque ecue chipiru aputahuaque”, jadya tujatu ecana eau. Jadyatu epuna chipiru caaputashatiyaque ejuu.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Pusha amadya micuana cuejaya. Ejeque ecuita jucha aridaque inime cacuaretiyajutu dyaque pureama juya barepaju Yusu tsahuaqui cuanaque, —jadya tujatu ecana acuare.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesúsra tuna bahuityanucacuare:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ebacuaque tupujuratu jadya etataque acuare: “Tyacue ique, mique majuhuaju ecue jubuqueque”. Jadya tura ahuajutu etataquera tyacuare chipiru, ai cuana jadya tuja ishuque.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Eje uma huecaca piji juatsutu ebacuaque tupujuque casitaticuare tuja ai aniya cuanaque. Catyati caticuare tuja ai cuana. Chipiru inatsutu dirucuare japada anape cuana queja. Tuhua judirutsu tujatu baya ijehuene chipiru acuare tuja biji eque.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Amena tuja chipiru pana tere juhuaju tuna dyaque mije jucuare tumeque yahuaju. Tumetu ehue ebari arara majuya bucha cabaticuare.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Jadya juatsutu cuacuare mere sarera. Ecuita chipirudaque tumeque yahuaju aniya queja canerecatiticuare: “Micue mere aniyaque juatsu, micue mere paa. Aijama rique ecue ara ishuque”, jadya tujatu aticuare chipirudaque. Ecuitaratu cuadishacuare cuchi cuana naru ishu.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Dyaque cuita aracara juatsu tujatu cuchi cuanara arayaque bijisericuare. Ni ejeradya jutidyatu ara ishuque tyacuare.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Jadya tibudya tujatu inime tupucuare tuque juneniyaque. ‘Ecue etataja mere puji cuanaja taa tu aniya ara ishuque jetiama. Ique taa rehua arara majuya.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ecue etata queja tucue padirunuca. Jadya paadiru: “Ecue etata, cajuchatihua taa ique Yusu tsehue, miatsehue jadya.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mere taa amerecue. Micue bacua bucha bae aume. Micue mere puji bucha bae jutidya acue”, jadya era ecue etata paadiru’ jadya tujatu inime tupucuare.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Jadya inime tuputsutu judirunucacuare tuja etataqueja etareju.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ‘Tata, cajuchatichine taa ique Yusu tsehue, miatsehue jadya. Micue bacua bucha batsae aume. Eje bucha micue bacua ique jadya ataqui ama mique baya’ jadya tujatu acuare tuja etataque.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Etataqueratu ebacuaque quisaratiyaju bacaya ama bucha jadya acuare tuque merequi cuanaque: ‘Ebajarara ejutuqui jida pijique nequeticue. Nejutumerecue ecue ebacua. Nejutumerecue metara, zapatu jadya.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Neiyeticue huaca ecuanara tsericuinashayaque. Nearaarara. Chine nejura.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Riyaque ecue ebacua era emaju bucha bayaqueri chacha juetinucahua. Era eaputa bucha dutya huecaca adebayaqueri juetinucahua’ jadya tujatu ecana acuare. Jadya juatsu tuna catibuticuare chine.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Tuna jadya juyajutu ebacuaque icueneque teeju mere juyaque judirucuare. Etare jipeajeyaque tujatu bacaajecuare tuna dudududuyaju, ijahue jadya juyaju.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Judirutsu tujatu dudududuyaju bacatsu tuna merequique tueque cuetiya baatsu ihuaracuare. Ihuaratsu tujatu bacaduracuare: ‘¿Ai tuna juya? ¿Eje bucha juatsu tuna dudududuya, ijahue jadya juya?’.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ‘Micue jautu juetihua. Micue tataratu iyemerehua huaca tseridaque, tuja ebacuaque jida chacha juetinucahua baatsu’ jadyatu tuna merequira acuare.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Jadya bahue juatsutu eujique dyaque cahuaiticuare, yanacana chipiru ijehue pujija ebacaniju chine juya baatsu. Cahuaititsutu nubicarama jucuare. Tuja ebacuaque icueneque cahuaititsu nubicarama juya baatsutu esirique cuinanaticuare. ‘Nubicue, ebacua. Baeticue ecue jau. Juetinucahua rique’ jadya tujatu aticuare.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Turatu etataque jadya atsacuare: ‘Aijama. Miquemi bahuedya eje uma mara era merehuaque eje bucha tsehue ama, ni micue yana acarama tsehue ama. Jadya ama bucha micue ique ni eje tupu etya uhuisha jabacua ecue iyuhueda cuana tsehue chine juyaque ara ishu.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Jeeque micue bacuaratu yanacana ijehuene ahua micue chipiru epuna jidama cuana tsehue. Iyacua tuque juetihuaju tuquemi tuja ishu iyemerehua huaca tseridaque chine juyaque ara ishu’ jadya tujatu etataque atsacuare.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “‘Ecue ebacua, mique taa mi eatsehuedya. Dutya ecue aniyaque tu micuiquedya.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Iyacua taa chine dyaque jida, pureama jadya nejura. Micue jau, era emaju bucha bayaquetu chacha juetinucahua. Era eaputa bucha ecue inime juyaqueri juetinucahua’ jadya tujatu ebacuaque acuare, —jadya tuna Jesúsra cuejacuare riyaque cuatsabiji.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.