Romanos 4
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NTLH
1 Wejrnacqui Abrahamz̈ majch maatinacquiztan tjoniñc̈humc̈ha. Tuquita atchi Abraham ejpz̈ puntuquiztan, ¿kjaz̈ cjii?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abrahamqui Moisés lii jaru kamtasaz̈ niiqui Yooz yujcquiz ana ujchiz cjitasac̈ha. Niz̈aza “Wejrtc̈ha Yooz yujcquiz zumtqui” cjican chii attasac̈ha. Pero ana nuz̈ chii atatc̈ha Yooz yujcquiziqui.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Abrahamqui Yoozquin kuz tjaachic̈ha. Jalla niz̈ta kuz tjaatiquiztan Yooz yujcquiz zumaz̈ cjissic̈ha, ana ujchiz”.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Tsjii zakal chiyuc̈ha. Jakziltat langznac̈haja, jalla niiqui paca tanznaquic̈ha. Nii pactaqui anac̈ha onanta, pero langztiquiztan niz̈ta pacta cjis waquizic̈ha.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero jakzilta ujchiz z̈oñinacat ana c̈hjulu paaz̈cu, Yoozquin kuz tjaac̈haja, jalla niiz̈ kuz tjaatiquiztankazza Yooz yujcquiz ana ujchiz, niz̈aza zuma kuzziz. Ujchiz cjicanpacha kuz tjaatiquiztan Yoozqui cjic̈ha, “Nii z̈oñz̈ uj pertunuc̈ha. Wejt yujcquiz ana ujchizza”.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ana c̈hjulu paaz̈cu nii kuz tjaañi z̈oñiqui ana ujchiz cjissa. Jalla niz̈ta kuz tjaañi z̈oñz̈ puntu David cjita tuquita ejpqui
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 tuz̈ cjichic̈ha:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Niz̈aza jakzilta z̈oñinacat ujnacquiztan Yooz Jiliriz̈ ana casticta cjec̈haja, jalla nii z̈oñiqui cuntintuz̈ cjila”.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Nii Davidz̈ chiitaqui ¿jec z̈oñz̈ puntuquiztantajo? ¿Chimputa z̈oñinacz̈ puntuquiztan alajakazkaya? ¿Uz̈ yekja wajtchiz ana chimputa z̈oñinacz̈ puntuquiztan jaa? Wejrqui cjiwc̈ha pizcquiztanpachac̈ha. Abrahamqui Yoozquin kuz tjaachiz̈ cjen Yooz yujcquiz ana ujchiz cjissic̈ha.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿C̈hjulorquiztanpacha ana ujchiz cjissitaya? ¿Ima chimpuchiz cjen? uz̈ ¿chimpuchiz cjen jaa? Wejrqui cjiwc̈ha, anac̈ha chimpuchiz cjen Yooz yujcquiz ana ujchiz cjissiqui, pero ima chimpuchiz cjen.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 — ausente —
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 — ausente —
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Yoozqui Abrahamz̈quizimi niiz̈ majchmaatinacz̈quizimi compromitcan taku tjaachic̈ha, tii muntuquiz cuntintuz̈ cjequic̈ha, jalla nii. Abrahamz̈ lii jaru kamtiquiztan Yoozqui ana niz̈ta taku tjaachic̈ha. Pero Yoozquin kuz tjaachiz̈ cjen niz̈aza zuma kuzziz cjen, Yoozqui niz̈ta taku tjaachipanc̈ha.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Moisés liichiz kamñi z̈oñinacaqui tii muntu irinsa tanznac̈haj niiqui, jalla niz̈tiquiztan Yoozquin kuz tjaazqui inakazza. Niz̈aza Yooziz̈ tjaata taku anaz̈ walkatc̈ha. Pero anac̈ha niz̈ta. Anaz̈ jecmi nii lii jaru zuma kamasac̈ha.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Jaziqui lii jaru ana kamtiquiztan z̈oñinacaqui casticta cjistanc̈ha. Lii ana z̈ejltasac̈ha, nekztan lii quintra ana kamtasac̈ha.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jalla niz̈tiquiztan Yoozquin kuz tjaatiquiztankaz Yooz yujcquiz ana ujchiz, niz̈aza zuma kuzziz cjesac̈ha. Niz̈aza Yoozqui z̈oñinacz̈quiz okziz̈ cjen z̈oñinaca ana ujchiz cjiskatc̈ha. Jalla nii wali pajk favora paachic̈ha Yoozqui. Jalla nuz̈ cjen Yooziz̈ tjaata takuqui tirapanz̈ walc̈ha tjapa Abrahamz̈ majchmaatinacz̈taqui, Moisés liichiz z̈oñinacz̈tami, ana Moisés liichiz z̈oñinacz̈tami. Yooziz̈ tjaata takuqui walc̈ha tjapa Abrahamz̈tapacha Yoozquin kuz tjaachinacz̈taqui. Abrahamqui tjapa uc̈hum Yoozquin kuz tjaachi z̈oñinacz̈ ejpz̈takazza.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Jalla nuz̈upanz̈ cjijrta Yooz takuqui chiic̈ha, tuz̈ cjican: “Amqui wacchi nacionchiz z̈oñinacz̈ epim cjequic̈ha”. Jalla niz̈tiquiztan Abrahamqui uc̈hum ejpz̈takazza, Yooz yujcquiziqui. Abrahammi uc̈humnacami nii zinta Yoozquin kuz tjaachinc̈humc̈ha. Nii zinta Yoozqui ticzinacami jacatatskatc̈ha, niz̈aza ana z̈ejlñinaca z̈ejlzkatc̈ha.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abrahamz̈quiz Yoozqui cjichic̈ha: “Amqui wacchi nacionchiz z̈oñinacz̈ epim cjequic̈ha”. Jalla nii puntuquiztan zakaz Yoozqui Abrahamz̈quiz cjichic̈ha: “Jalla nuz̈ amqui wacchi majchmaatinacchiz cjequic̈ha”. Yooz taku criichiz̈ cjen Abrahamqui wacchi majchmaatinaca tjew tjewzic̈ha, chawcwacama. Tsjii z̈oñinacaz̈ “Amiz̈ tjaata Yooz taku ana cumplita cjesac̈ha” nuz̈ chiiñi cjenami Abrahamzti tira tjewzic̈ha, Yooz taku cumplispanz̈ cjican.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abrahamqui jos patac watchiz cjen ticz orquiztac̈ha. Ana majchchizpan cjichucatac̈ha. Niz̈aza niiz̈ maatakaqui ana zinta majtchucatac̈ha. Jalla nuz̈ pucultan ana majtchuca cjicanami, Abrahamqui Yoozquin anac̈ha upa kuzziz.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Niz̈aza ana kuz turwayskatchic̈ha. Yooziz̈ compromitta taku cumplis ora tirapan tjewzic̈ha, cumpliscama. Tirapantac̈ha Yoozquin kuzziz. Niz̈aza Yooz honora waytican, juc'anti Yoozquin kuzziz cjissic̈ha.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abrahamqui zizzic̈ha, Yoozqui niiz̈ compromitta taku ultimupan cumpli atasac̈ha. Jaziqui tirapan tjewznatc̈ha, ana kuz paysnakz̈cu.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jalla niz̈tiquiztan niz̈ta Yoozquin kuz tjaatiquiztan Abrahamqui Yooz yujcquiz ana ujchiz cjissic̈ha, niz̈aza ancha zuma kuzziz.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Jalla nuz̈ Yooz tawk liwruquiz cjijrtatac̈ha. Nii cjijrtaqui anatac̈ha Abrahamz̈ cjen alajakaz,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 uc̈humnacaltajapa zakaz cjijrtatac̈ha. Jakziltat Yoozquin kuz tjaac̈haj niiqui, Yooz yujcquiz ana ujchiz cjisnasac̈ha. Nii Yoozqui uc̈hum Jesucristo Jiliri ticziquiztan jacatatchic̈ha.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesucristuqui uc̈hum ujquiztan contatac̈ha; niz̈aza niiz̈ jacatatchiz̈ cjen uc̈humqui Yooz yujcquiz ana ujchiz niz̈aza zuma cjissinc̈humc̈ha, niiz̈quin kuz tjaachiz̈ cjen.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.