Atos 22
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NVT
1 —Jilanaca, ejpnaca, wejrqui persunal tjurt'ac̈ha. Wejt takuz̈ nonz̈na.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Jalla nuz̈ hebreo tawkz̈tan paljayan, walja ch'uj z̈ejlchic̈ha nii z̈oñinacaqui. Nekztanaqui Pabluqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Wejrqui judío z̈oñtc̈ha. Nawjc Cilicia cjita yokquin Tarso cjita wajtquin nassinc̈ha. Pero tekzi tii Jerusalén wajtquiz pajkchinc̈ha. Gamaliel cjita maestruqui wejr tjaajinchic̈ha, uc̈hum atchi ejpnacz̈ tuquita lii jarupanc̈ha tjaajinchiqui. Niz̈aza wejrqui tjapa kuztan Yoozquin sirwiñpanc̈ha, jaknuz̈t anc̈hucqui tjapa kuztan uc̈hum cuzturumpi jaru paac̈haja, jalla nuz̈.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Tuquiqui wejrqui Yooz jiczquiz ojklayñi z̈oñinaca taniñtac̈ha, conañcama. Niz̈aza Yoozquin criichi luctaka cjiñimi maataka cjiñimi preso tanz̈cu, cheliñtac̈ha carsilquiz chawjckatzjapa.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Niz̈aza timplu jilirinacami tjapa wajt jilirinacami zizza, weraral chiyuc̈ha, nii. Ninacaqui wejtquiz carta credencial tjaachic̈ha, Damasco wajtquin uc̈hum judío jilanacz̈quiz tjeezjapa. Nekztan nicju ojkchinc̈ha, Yoozquin criichi z̈oñinaca tanzjapa. Tekzi Jerusalén wajtquiz zjijcz̈cu, casticz pecchinc̈ha. Jalla tii weriz̈ ojklayta puntuquiztanaqui tii Jerusalén jilirinacaqui kjanacama declarasac̈ha.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ‛Carta credencial tanz̈cu, wejrqui Damasco watjal ojkchinc̈ha. Niz̈aza taypur ora irantiz cjen, tiripintit arajpachquiztan tsjii wali pajk ispijuz̈takaz kjanz̈quichic̈ha wejt muytata.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Wejrqui yokquin tjojtzinc̈ha. Jalla nuz̈ tjojtz̈cu tsjii jora nonzic̈ha, tuz̈ cjican: “Saulo, Saulo, ¿kjaz̈tiquiztan am wejt quintramjo?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Jalla nekztanaqui wejrqui pewczinc̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Jiliri, ¿ject amya?” Jalla nekztanaqui wejtquiz kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejrtc̈ha Jesusitqui. Nazaret wajtchiz z̈oñtc̈ha. Amqui wejt quintram paac̈ha”.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Wejttan chica cumpant'iñi z̈oñinacaqui walja tsucchic̈ha. Niz̈aza nii kjanz̈quiñi cherchizakazza. Pero nii wejtquiz chiizquiñi jora ana nonzic̈ha.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ¿c̈hjulu wejr paajum cjii amya?” Nekztanaqui wejt Yooz Jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Z̈aaz̈na. Tiraka amqui Damasco watja oka. Jalla nekz amquiz mazinta cjequic̈ha c̈hjulut paasalaj, jalla nii”.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Jalla nii kjanaz̈ cjen zuranzinc̈ha. Jalla nekztanaqui wejt cumpant'iñi z̈oñinacaqui wejt kjarcu tanz̈cu Damasco watja irantizcama chjitchic̈ha.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ‛Jalla nii wajtquin tsjii Ananías cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Jalla niiqui Moisés lii jaru walja cumpliñitac̈ha. Niz̈aza tjapa nii Damasco wajtquin kamñi judionacami nii z̈oñz̈ puntuquiztan “Zumapanc̈ha nii z̈oñiqui” cjiñitac̈ha.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz tjonzñi tjonchic̈ha. Jalla nuz̈ tjonz̈cu wejt latuquiz tsijtsic̈ha. Nekztan wejtquiz cjichic̈ha: “Saulo jila, wilta cherñim cjequic̈ha”. Jalla nii orapacha wejrqui cherñi cjissinc̈ha. Nekztan Ananías kjutñi cherzinc̈ha.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Jalla nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tuquitanpacha uc̈hum ejpnacz̈ Yoozqui am illzic̈ha, niiz̈ pinsita zizajo, niz̈aza niiz̈ ancha zuma Majch cherajo, niz̈aza niiz̈ jora nonz̈najo.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Niz̈aza amqui niiz̈ puntuquiztan paljayaquic̈ha tjapa tii muntuquiz z̈ejlñi z̈oñinacz̈quiz. Niz̈aza ninacz̈quiz amiz̈ chertanaca, niz̈aza amiz̈ nonztanaca declaraquic̈ha.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Jaziqui apura z̈aaz̈na, Yooz Jilirz̈quin tjapa kuztan cjee, am ujnaca pertunta cjisjapa. Niz̈aza bautista cjee”.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ‛Wiruñaqui Jerusalén watja quejpchinc̈ha. Jalla nuz̈ quejpz̈cu, timpluquin ojkchinc̈ha Yoozquin mayizizjapa. Jalla nuz̈ mayizican Yoozqui tsjii chjuuz̈taz̈okaz wejt kuzquiz tjonskatchic̈ha.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nekztan Yooz Jiliri cherchinc̈ha. Niz̈aza Yooz Jiliriqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tii Jerusalén wajtquiztan apura ulna. Amiz̈ wejt puntuquiztan chiita takunaca anaz̈ nonz pecc̈ha”.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ninacaqui zizza weriz̈ ojklaytanacaqui. Tjapa ajcz kjuyaran ojklayiñtac̈ha, amquin criichinaca kjurcan. Jalla nii criichinaca wachtiquiztan, wejrqui ninaca wjajtkatchinc̈ha.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Niz̈aza am puntu declarñi Esteban conan, wejrqui nicju tsijtsi z̈elatuc̈ha. Niz̈aza wejt kuzmi tjapa kuztac̈ha nii conan. Niz̈aza nii conñi z̈oñinacz̈ zquitinaca cwitichinc̈ha”.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero Yooz Jiliriqui wejtquiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Oka amqui. Az̈kquin nacjuñta wajtchiz z̈oñinacz̈quin am cuchnac̈ha”.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Jalla niicama z̈oñinacaqui Pabluz̈ paljayta taku nonzic̈ha. Nekztanaqui kjawi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Jalla nuz̈ tirapan kjawcan, persun zquitinaca wewcwewcz̈inchic̈ha, polvo z̈ketinchizakazza.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jalla niz̈tiquiztan zultatz̈ jiliriqui mantichic̈ha, Pablo cuartelquin majkz̈najo. Niz̈aza mantichic̈ha, Pablo wjajtz̈cu mazkatzjapa, “¿Kjaz̈tiquiztan nii z̈oñinacaqui niiz̈ quintra niz̈ta kjaw?” jalla nii puntuquiztan zizjapa.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Pablo wjajtzjapa c̈hejlz̈taz̈ cjen, Pabluqui nekz z̈ejlñi tenientiz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Jalla nii taku nonz̈cu, nii tenientiqui niiz̈ comandantiz̈quiz ojkchic̈ha, nii puntu mazjapa. Jalla nekztanaqui tuz̈ cjichic̈ha:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nekztanaqui nii comandante jiliriqui Pabluz̈quin macjatz̈quichic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nekztan nii comandantiqui cjichic̈ha:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jalla nuz̈ Pabluz̈ taku nonz̈cu, nii Pablo wjajtajo mantita zultatunacaqui nuz̈quiz wir kjutñi atzic̈ha. Niz̈aza Pablo roman z̈oñi zizcu, nii comandantiqui nii wjajtzjapa c̈hejlchiz̈ cjen, tsucchi quirchic̈ha.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii comandantiqui ancha ziz pecatc̈ha Pabluz̈ puntuquiztan. Ultimu, ¿kjaz̈tiquiztan nii judío z̈oñinacaqui Pablo conkatz pecatjo? Jalla nekztan Pablo c̈hejlta carina apakz̈inchic̈ha. Niz̈aza timplu chawc jilirinacami wajt jilirinacami juntjapznajo mantichic̈ha. Jalla nuz̈ juntjapztiquiztan nii comandantiqui Pablo ninacz̈ yujcquin prisintisjapa chjitchic̈ha.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.