Atos 22
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NTLH
1 —Jilanaca, ejpnaca, wejrqui persunal tjurt'ac̈ha. Wejt takuz̈ nonz̈na.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Jalla nuz̈ hebreo tawkz̈tan paljayan, walja ch'uj z̈ejlchic̈ha nii z̈oñinacaqui. Nekztanaqui Pabluqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Wejrqui judío z̈oñtc̈ha. Nawjc Cilicia cjita yokquin Tarso cjita wajtquin nassinc̈ha. Pero tekzi tii Jerusalén wajtquiz pajkchinc̈ha. Gamaliel cjita maestruqui wejr tjaajinchic̈ha, uc̈hum atchi ejpnacz̈ tuquita lii jarupanc̈ha tjaajinchiqui. Niz̈aza wejrqui tjapa kuztan Yoozquin sirwiñpanc̈ha, jaknuz̈t anc̈hucqui tjapa kuztan uc̈hum cuzturumpi jaru paac̈haja, jalla nuz̈.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Tuquiqui wejrqui Yooz jiczquiz ojklayñi z̈oñinaca taniñtac̈ha, conañcama. Niz̈aza Yoozquin criichi luctaka cjiñimi maataka cjiñimi preso tanz̈cu, cheliñtac̈ha carsilquiz chawjckatzjapa.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Niz̈aza timplu jilirinacami tjapa wajt jilirinacami zizza, weraral chiyuc̈ha, nii. Ninacaqui wejtquiz carta credencial tjaachic̈ha, Damasco wajtquin uc̈hum judío jilanacz̈quiz tjeezjapa. Nekztan nicju ojkchinc̈ha, Yoozquin criichi z̈oñinaca tanzjapa. Tekzi Jerusalén wajtquiz zjijcz̈cu, casticz pecchinc̈ha. Jalla tii weriz̈ ojklayta puntuquiztanaqui tii Jerusalén jilirinacaqui kjanacama declarasac̈ha.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ‛Carta credencial tanz̈cu, wejrqui Damasco watjal ojkchinc̈ha. Niz̈aza taypur ora irantiz cjen, tiripintit arajpachquiztan tsjii wali pajk ispijuz̈takaz kjanz̈quichic̈ha wejt muytata.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Wejrqui yokquin tjojtzinc̈ha. Jalla nuz̈ tjojtz̈cu tsjii jora nonzic̈ha, tuz̈ cjican: “Saulo, Saulo, ¿kjaz̈tiquiztan am wejt quintramjo?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Jalla nekztanaqui wejrqui pewczinc̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Jiliri, ¿ject amya?” Jalla nekztanaqui wejtquiz kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejrtc̈ha Jesusitqui. Nazaret wajtchiz z̈oñtc̈ha. Amqui wejt quintram paac̈ha”.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Wejttan chica cumpant'iñi z̈oñinacaqui walja tsucchic̈ha. Niz̈aza nii kjanz̈quiñi cherchizakazza. Pero nii wejtquiz chiizquiñi jora ana nonzic̈ha.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ¿c̈hjulu wejr paajum cjii amya?” Nekztanaqui wejt Yooz Jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Z̈aaz̈na. Tiraka amqui Damasco watja oka. Jalla nekz amquiz mazinta cjequic̈ha c̈hjulut paasalaj, jalla nii”.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jalla nii kjanaz̈ cjen zuranzinc̈ha. Jalla nekztanaqui wejt cumpant'iñi z̈oñinacaqui wejt kjarcu tanz̈cu Damasco watja irantizcama chjitchic̈ha.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ‛Jalla nii wajtquin tsjii Ananías cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Jalla niiqui Moisés lii jaru walja cumpliñitac̈ha. Niz̈aza tjapa nii Damasco wajtquin kamñi judionacami nii z̈oñz̈ puntuquiztan “Zumapanc̈ha nii z̈oñiqui” cjiñitac̈ha.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz tjonzñi tjonchic̈ha. Jalla nuz̈ tjonz̈cu wejt latuquiz tsijtsic̈ha. Nekztan wejtquiz cjichic̈ha: “Saulo jila, wilta cherñim cjequic̈ha”. Jalla nii orapacha wejrqui cherñi cjissinc̈ha. Nekztan Ananías kjutñi cherzinc̈ha.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jalla nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tuquitanpacha uc̈hum ejpnacz̈ Yoozqui am illzic̈ha, niiz̈ pinsita zizajo, niz̈aza niiz̈ ancha zuma Majch cherajo, niz̈aza niiz̈ jora nonz̈najo.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Niz̈aza amqui niiz̈ puntuquiztan paljayaquic̈ha tjapa tii muntuquiz z̈ejlñi z̈oñinacz̈quiz. Niz̈aza ninacz̈quiz amiz̈ chertanaca, niz̈aza amiz̈ nonztanaca declaraquic̈ha.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Jaziqui apura z̈aaz̈na, Yooz Jilirz̈quin tjapa kuztan cjee, am ujnaca pertunta cjisjapa. Niz̈aza bautista cjee”.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ‛Wiruñaqui Jerusalén watja quejpchinc̈ha. Jalla nuz̈ quejpz̈cu, timpluquin ojkchinc̈ha Yoozquin mayizizjapa. Jalla nuz̈ mayizican Yoozqui tsjii chjuuz̈taz̈okaz wejt kuzquiz tjonskatchic̈ha.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Nekztan Yooz Jiliri cherchinc̈ha. Niz̈aza Yooz Jiliriqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tii Jerusalén wajtquiztan apura ulna. Amiz̈ wejt puntuquiztan chiita takunaca anaz̈ nonz pecc̈ha”.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ninacaqui zizza weriz̈ ojklaytanacaqui. Tjapa ajcz kjuyaran ojklayiñtac̈ha, amquin criichinaca kjurcan. Jalla nii criichinaca wachtiquiztan, wejrqui ninaca wjajtkatchinc̈ha.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Niz̈aza am puntu declarñi Esteban conan, wejrqui nicju tsijtsi z̈elatuc̈ha. Niz̈aza wejt kuzmi tjapa kuztac̈ha nii conan. Niz̈aza nii conñi z̈oñinacz̈ zquitinaca cwitichinc̈ha”.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Pero Yooz Jiliriqui wejtquiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Oka amqui. Az̈kquin nacjuñta wajtchiz z̈oñinacz̈quin am cuchnac̈ha”.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Jalla niicama z̈oñinacaqui Pabluz̈ paljayta taku nonzic̈ha. Nekztanaqui kjawi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Jalla nuz̈ tirapan kjawcan, persun zquitinaca wewcwewcz̈inchic̈ha, polvo z̈ketinchizakazza.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jalla niz̈tiquiztan zultatz̈ jiliriqui mantichic̈ha, Pablo cuartelquin majkz̈najo. Niz̈aza mantichic̈ha, Pablo wjajtz̈cu mazkatzjapa, “¿Kjaz̈tiquiztan nii z̈oñinacaqui niiz̈ quintra niz̈ta kjaw?” jalla nii puntuquiztan zizjapa.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Pablo wjajtzjapa c̈hejlz̈taz̈ cjen, Pabluqui nekz z̈ejlñi tenientiz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Jalla nii taku nonz̈cu, nii tenientiqui niiz̈ comandantiz̈quiz ojkchic̈ha, nii puntu mazjapa. Jalla nekztanaqui tuz̈ cjichic̈ha:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Nekztanaqui nii comandante jiliriqui Pabluz̈quin macjatz̈quichic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nekztan nii comandantiqui cjichic̈ha:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jalla nuz̈ Pabluz̈ taku nonz̈cu, nii Pablo wjajtajo mantita zultatunacaqui nuz̈quiz wir kjutñi atzic̈ha. Niz̈aza Pablo roman z̈oñi zizcu, nii comandantiqui nii wjajtzjapa c̈hejlchiz̈ cjen, tsucchi quirchic̈ha.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii comandantiqui ancha ziz pecatc̈ha Pabluz̈ puntuquiztan. Ultimu, ¿kjaz̈tiquiztan nii judío z̈oñinacaqui Pablo conkatz pecatjo? Jalla nekztan Pablo c̈hejlta carina apakz̈inchic̈ha. Niz̈aza timplu chawc jilirinacami wajt jilirinacami juntjapznajo mantichic̈ha. Jalla nuz̈ juntjapztiquiztan nii comandantiqui Pablo ninacz̈ yujcquin prisintisjapa chjitchic̈ha.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.