Marcos 10
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT
1 Nekztan Jesusaqui Capernaum wajtquiztan ulanz̈cu, Judea yokquin ojkchic̈ha; niz̈aza Jordán cjita pujz̈ najwctuñtan ojkchic̈ha. Nicju muzpa z̈oñinacaqui wilta ajcsic̈ha. Nekztan Jesusaqui wilta tjaajinchic̈ha, jaknuz̈t tjaajiñitaz̈laj, nii.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Fariseo z̈oñinacaqui tjonchic̈ha, Jesusa ujquiz tjojtskatzjapa. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Uc̈hum liiqui kjaz̈t cjeejo? ¿Tsjii luctakaqui persun tjunatan jaljtiz waquizasaya? Tjaajnalla.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jesusaqui ninacz̈quiz pewczic̈ha: —¿Moisés cjita z̈oñiqui, jaknuz̈t anc̈hucaquiz mantichiya?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Nekztan ninacaqui kjaazic̈ha: —Moisesaqui tuz̈ mantichic̈ha, “Tsjii luctakaqui certificado de divorcio tjaasac̈ha tjunatan jaljtizjapa. Nekztan jaljtasac̈ha.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Nekztanaqui Jesusaqui chiiz̈inchic̈ha: —Anc̈huca chojru kuzziz cjen nuz̈ mantitatac̈ha.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Niiz̈ tuquiqui ana niz̈ta mantitatac̈ha. Tuqui timpuqui Yoozqui tjappacha paacan, z̈oñi paachic̈ha luctaka maataka.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 “Niz̈tiquiztan z̈oñiqui maa ejpz̈quiztan zarakaquic̈ha, tjunatan kamzjapa.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Nekztan nii lucutiñi z̈oñiqui tsjiikaz cjissa”. Anaz̈ iya pucultan z̈oñi, pero tsjiikazza.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Yoozqui tsjii lucutiñi cjiskatchic̈ha. Nekztan lucutiñi z̈oñiqui anapan jaljtiz waquizic̈ha.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Wiruñaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui kjuyquiz Jesusa jamazit pewczic̈ha nii jaljtiz puntuquiztan.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jesusaqui kjaazic̈ha: —Jakzilta z̈oñit tjunatan jaljtiz̈cu yekja maatakatan zalz̈aj niiqui, ujz̈ paac̈ha, tuquita tjuna quintra.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Niz̈aza jakzilta z̈ont persun luctakz̈tan jaljtiz̈cu, yejka luctakz̈tan zalz̈aj niiqui, ujzakaz paac̈ha, tuquita lucz̈ quintra.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Tsjii nooj z̈oñinacaqui Jesusiz̈quin ocjalanaca zjijcchic̈ha, kjarz̈tan lanznajo. Nuz̈ zjijcan Jesusiz̈ tjaajintanacaqui nii ocjala chjaawjchic̈ha.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Niz̈ta chjaawjñi nayz̈cu Jesusaqui z̈awjchic̈ha. Nekztan tjaajinta z̈oñinacz̈quiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii ocjalanacaqui wejtquiz tjonaj cjee. Anaz̈ chjaajwa. Tii ocjalanacz̈ kuzziz irata, jalla niz̈ta z̈oñinacac̈ha Yooz wajtchiz z̈oñinacaqui.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ultim weraral chiyuc̈ha, ocjalanacaqui maa ejpz̈ mantitanaca cazza. Jalla niz̈ta irata z̈oñinacaqui Yooz mantitanaca caz waquizic̈ha. Ana cazaquiz̈ niiqui, wira ana Yooz wajtchiz z̈oñinaca cjequic̈ha.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Nekztan Jesusaqui ocjalanaca z̈cojrz̈cu k'aachichic̈ha. Zapa mayniz̈quiz kjarz̈tan lanz̈cu: —Yooz am wintijla, —cjichic̈ha.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Nekztanaqui z̈oñinacz̈quiztan Jesusaz̈ zaraktan tsjii z̈oñiqui zati pariju tjonchic̈ha, niiz̈ yujcquiz quillslaki. Nii z̈oñiqui cjichic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, zumamz̈ amqui. Yooztan wiñaya kamzjapaqui, ¿c̈hjul zumanacat wejr paasaya?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesusaqui kjaazic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan, “Zumamz̈ amqui”, cjeejo? Anaz̈ jec z̈oñimi zumaqui, Yoozpankazza zumaqui.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Amqui Yooz mantitanaca zizñamc̈ha: “Anac̈ha adulteriuquiz ojklayzqui. Anac̈ha conzqui. Anac̈ha tjañi cjisqui. Anac̈ha toscara chiizqui. Anac̈ha incallzqui. Am maa ejpc̈ha rispitzqui”.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Nii z̈oñiqui kjaazic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, koltallquiztanpacha tjapa tinaca caziñc̈ha.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jesusaqui nii z̈oñz̈ kjutñi cherzic̈ha, k'aachtican. Nekztan cjichic̈ha: —Tsjii cusasa pjaltic̈ha amtaqui. Tjappacha am c̈hjultaki z̈ejlñinaca tuyzna. Poris z̈oñinacz̈quiz nii paaz ona. Oka jaziqui. Nekztan am arajpachquin juc'anti ricachum cjequic̈ha. Nuz̈ paaz̈cu wejtquin tjona. Sufrisjapa listu cjee. Nekztan wejttan chica ojklayñi cjequic̈ha.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Walja ricachutac̈ha nii z̈oñiqui. Nekztan nii chiitiquiztan ancha upa kuz cjissic̈ha. Llaquita ojkchic̈ha.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Nekztan Jesusaqui tjapa kjutñi chercherzic̈ha. Nekztan tjaajintanacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —¡Ricachunacz̈taqui walja ch'amac̈ha Yooz wajtchiz z̈oñinaca cjisqui!
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Niiz̈ tjaajintanacaqui Jesusaz̈ chiitiquiztan ancha tsucchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui wilta paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Jilanaca. ¡Jakzilta z̈oñit tii wir cusasanacquiz kuz tjaac̈haja, jalla ninacz̈taqui walja ch'amac̈ha Yooz wajtchiz z̈oñinaca cjisqui!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Tsjii camello cjita animala z̈ejlc̈ha. Nii camelluqui ch'aman acuj cjuñquiz luzasac̈ha. Ricachunacazti tsjan ch'aman Yooz wajtquiz luzasac̈ha, Yooz mantita z̈oñinaca cjisjapa.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Nii chiitiquiztan tjaajinta z̈oñinacaqui juc'anti tsucchic̈ha. —¿Jequit liwriita cjesajo? —cjican, pewcsassic̈ha.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesusaqui ninacz̈quiz cherzic̈ha. Nekztanac cjichic̈ha: —Z̈oñiqui anaz̈ persunpacha liwrii atasac̈ha. Yoozpankazza liwriiñiqui. Yoozqui jecmi liwrii atasac̈ha.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Nekztan Pedruqui Jesusiz̈quiz paljaychic̈ha: —Nonz̈na. Wejrnacqui tjappacha ecchinc̈ha, amtan chica ojklayzjapaqui.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Weraral anc̈hucaquiz cjiwc̈ha. Jakzilta z̈oñit Yooz tawk laycu wejt laycu kjuya, jilanaca, cullacanaca, maa, ejp, maatinaca, zkalanaca, jalla ninaca ecac̈haj niiqui,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 tii muntuquiz kjuyanaca, jilanaca, cullacanaca, maanaca, maatinaca, zkalanaca, niz̈tanaca patac wiltaz̈ ninacz̈tajapa z̈elaquic̈ha. Pero chjaawjta iñartazaz̈ cjequic̈ha. Jalla nuz̈ cjenami, arajpachquin wiñaya Yooztan zuma kamaquic̈ha.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Walja anzic tucquin z̈oñinacaqui wirquin cjisnaquic̈ha ultimquiziqui. Niz̈aza walja anzic wirquin z̈oñinacaqui tucquin cjisnaquic̈ha ultimquiziqui.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Nekztan Jesusaqui Jerusalén cjita wajtquin okatc̈ha tjaajintanacz̈tan. Jesusac̈ha ninacz̈ tuqui ojkchiqui. Nii tjaajinta z̈oñinacaqui tsucchi okatc̈ha. Nii parti apzñinacaqui ekscan okatc̈ha. Nekztanac Jesusac niiz̈ tuncapan tjaajintanaca kjawz̈cu, tsjii kjutñi chjitchic̈ha. Nekztan jaknuz̈t niiz̈quiz watac̈haja jalla nii mazinchic̈ha.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Jesusac cjichic̈ha: —Nonz̈na. Wejrqui tsewctan cuchanz̈quita Yooz Z̈oñtc̈ha. Jerusalén watjaz̈ ojkc̈ha uc̈humqui. Jalla nii wajtquin tarazuna paatal cjeec̈ha. Timlu jilirinacz̈quiz niz̈aza judío tjaajiñinacz̈quiz tantal cjeec̈ha. Nekztan ninacaqui, “Ticz̈la tiiqui”, cjequic̈ha. Nekztan yekja wajtchiz z̈oñinacz̈quiz intirjital cjeec̈ha.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Nekztan wejr munu paatal cjeec̈ha. Llawsiz̈tan tjujttal cjeec̈ha. Wjajttal cjeec̈ha. Ultimquiziqui contal cjeec̈ha. Nekztan ticz̈cuqui c̈hjep majquiztanac jacatatac̈ha.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Nekztanaqui Zebedeoz̈ majchnacaqui Jacobz̈tan Juanz̈tan Jesusiz̈quin macjatchic̈ha tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, c̈hjulut amquiztan pecuc̈haj niiqui, tjaalla.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jesusaqui pewczic̈ha: —¿C̈hjuluz̈ pecya?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Nii pucultan z̈oñiqui kjaazic̈ha: C̈hjuloram am tjappacha mantac̈haj niiqui, wejrnac julskatalla, tsjiiqui z̈ew kjuttan, tsjiiqui zkar kjuttan.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Anc̈hucqui tii mayta ana intintichiñc̈hucc̈ha. Wejrqui tsjii wasu licznac̈ha. Niz̈aza tsjii bautismo bautista cjeec̈ha. ¿Jalla niz̈tapacha anc̈huc sufri atasajo?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ninacaqui kjaazic̈ha: —Atasac̈hay. Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Wejr irata anc̈hucqui tsjii wasu licznaquic̈ha. Niz̈aza tsjii bautismo bautista cjequic̈ha.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Pero z̈ewquiztan niz̈aza zkarquiztan julznaj cjic̈haj niiqui, wejr ana nii atasac̈ha. Jakziltiz̈taz̈laj nii julz tjacz̈ta niiqui, ninacz̈taz̈ cjequic̈ha.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Nekztan nii parti tunca tjaajintanacaqui nuz̈ nonz̈cu, z̈awjchic̈ha Jacobuz̈ niz̈aza Juanz̈ kjutñi.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Nekztan Jesusaqui tjaajinta z̈oñinaca kjawzic̈ha, tuz̈ cjican: —Anc̈hucqui zizza. Tsjii nacionz̈ chawjc jiliriqui nacion nuz̈pachaz̈ cazkatc̈ha. Tsjii c'ari patrunaz̈takaz cjissa jilirinacaqui. Jilirinacaqui tjapa z̈oñinaca rispitskatc̈ha.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Anc̈huczti anac̈ha niz̈ta cjisqui. Jakziltat anc̈hucaquiztan juc'ant chekan z̈oñi cjis pecc̈haj niiqui, partinacz̈ piyuna cjis waquizic̈ha.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Jakziltat anc̈hucaquiztan ancha tucquin cjis pecc̈haj niiqui, tjapa z̈oñinacz̈ mantuquizpanz̈ cjis waquizic̈ha.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Jalla niz̈tijapa wejr tjonchinc̈ha. Tsewctan cuchanz̈quita Yooz Z̈oñtc̈ha. Pero ana z̈oñiz̈ sirwita cjisjapa tjonchinc̈ha. Antiz z̈oñinaca sirwisjapa tjonchinc̈ha. Z̈oñinacz̈ cuntiquiztan ticzjapami, z̈oñinaca liwriizjapami, niijapa tjonchinc̈ha wejrqui.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Nekztan Jesusaqui Jericoquiztan ulanz̈quichic̈ha tjaajinta z̈oñinacz̈tanami tama z̈oñinacz̈tanami. Jicz latuquiz tsjii zur z̈oñi julzi z̈elatc̈ha, tomangz̈can. Bartimeo cjitatac̈ha, Timeoz̈ majch.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Nii Nazaret wajtchiz Jesusa macjatz̈quiñi nayz̈cu, nii zur z̈oñiqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican: —¡Jesusa, Davidz̈ Majchimc̈ha! ¡Wejr okz̈nalla!
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Nekztan z̈oñinacaqui nii zur z̈oñi ujsic̈ha: —¡Ch'uj z̈ela! —cjican. Nekztan nii zur z̈oñiqui juc'anti kjawchic̈ha: —¡Davidz̈ Majch, wejrpanz̈ okz̈nalla!
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Nekztan Jesusaqui tsijtsic̈ha. —Nii z̈oñi kjawz̈ca, —cjichic̈ha. Z̈oñinacaqui nii zur z̈oñi kjawzic̈ha, tuz̈ cjican: —Tsijtsna. Zuti cjee. Jesusaz̈ am kjawz̈a.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Nekztan niiz̈ zquiti cujtz̈cu, tjojktichic̈ha. Jesusiz̈quin macjatchic̈ha.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Nekztan Jesusaqui nii z̈oñi pewczic̈ha: —¿C̈hjulum pecya? ¿Kjaz̈um wejr paljay-ya? Nii zur z̈oñiqui kjaazic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, ancha zurtc̈ha wejrqui. Cherz pecuc̈ha.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jesusaqui cjichic̈ha: —Am tjapa kuztan cjen z̈ejtchamc̈ha. Jazic oka. Nii orapacha nii z̈oñz̈ c̈hjujquiqui cjetsic̈ha. Cherñi cjissic̈ha. Nekztan Jesusaz̈ okan nii z̈oñiqui apzic̈ha.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.