Lucas 8

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wiruñaqui Jesusaqui wacchi watjanacaran jochinacaran ojklaychic̈ha. Jalla nuz̈ ojklaycan Yooz mantita zuma kamaña, jalla nii puntu paljaychic̈ha. Niiz̈ tuncapan illzta apostolonaca niiz̈tan chicapachatac̈ha.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Niz̈aza tsjii kjaz̈ultan niiz̈ c̈hjetinta maatakanaca cumpañtichic̈ha, ninacz̈tan chica. Niiz̈ tuquiqui nii maatakanacaqui zajraz̈ tantatac̈ha, y niz̈aza conanacchiztac̈ha. Jalla nii maatakquiztan tsjaaqui María Magdalena cjititac̈ha. Jalla naaquiztan pakallak zajranaca ulanchitac̈ha.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Niz̈aza tsjaa z̈on z̈elatc̈ha, Juana cjiti, Chuza cjita z̈oñz̈ tjuntac̈ha. Naaz̈a lucuqui Herodes cjita jiliri yanapñi secretariotac̈ha. Niz̈aza tsjaa Susana cjiti z̈on z̈elatc̈ha. Niz̈aza tsjii kjaz̈ultan iya maatakanacaqui apsñitac̈ha. Nii maatakanacaqui persun cusastan atintiñitac̈ha Jesusiz̈quiz.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Walja z̈oñinacaqui watjanacquiztan Jesusa cheri ulanz̈quichic̈ha. Walja z̈oñinacaz̈ nuz̈ juntazziz̈ cjen, Jesusaqui tsjii quintu quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —Tsjii zkala c̈hjacñi z̈oñiqui zkal c̈hjaqui ojkchic̈ha. Nekztan zkal semilla wichcan wichcan c̈hjacchic̈ha. C̈hjaccan, parti semillanacazti jiczaran tjojtsic̈ha. Nii tjojtsi semillaqui tjecantatac̈ha, y niz̈aza wez̈lanacaz̈ lujltatac̈ha.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tsjii parti zkal semillanacazti maz yokaran tjojtsic̈ha. Nii tjojtsi semillanacaqui jecz̈canpacha nuz̈quiz kjoñchic̈ha. Anaz̈ umit yoka z̈elatc̈ha.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Parti zkal semillanacazti ch'ap yokaran tjojtsic̈ha. Nuz̈ juntu pakan ch'apinacakazza atipchiqui.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Parti zkal semillanacazti zum yokquiz tjojtsic̈ha. Nekztan pajkchic̈ha. Nuz̈ pajkz̈cu, zuma c̈hjeri pookchic̈ha, patac c̈hjerchiz zapa chjojlluquiz. —Nuz̈ quint'iz̈cu Jesusaqui altu tawkz̈tan cjichic̈ha: —Jecc̈halaj cjuñchiz niiqui, z̈-nonz̈na.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Jalla nekztanaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz pewczic̈ha: —¿Jaknuz̈t chii tii am takojo? —cjican pewczic̈ha.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Jalla nekztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha tuz̈ cjican: —Anc̈hucaquiz Yoozpachaz̈ tjaajnaquic̈ha anc̈huca kuzquiz, niiz̈ mantita kamañ puntuquiztan, nii. Yekjap z̈oñinacz̈quizzti quintunacz̈tankaz chiyuc̈ha Yooz mantita kamaña puntuquiztan. Jalla nuz̈quiz weriz̈ chiita quintu nonz̈cuqui parti z̈oñinacaqui ana wira intintiñiz̈ cjissa. Weriz̈ chiitiquiztanaqui ana wira tantiiñiz̈ cjissa.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Nekztanaqui Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈quiz cjichic̈ha: —Jalla tiz̈ta puntunacquiztanz̈ chiic̈ha wejt zkala c̈hjacz quintuqui. Yooz takuc̈ha nii zkal semillanacaqui.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Nii jiczaran z̈ejlñi z̈oñinacaqui Yooz taku nonzic̈ha. Yooz taku nonz̈tanaqui, diablu cjita zajraqui tjonza, ninacz̈ kuz turwayz̈inzjapa. Jalla nuz̈ paac̈ha diabluqui, nonzñi z̈oñinacaz̈ Yooz taku ana criyajo, y niz̈aza ninacaz̈ ana liwriita cjeyajo.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Niz̈aza nii maz yokaran z̈ejlñi z̈oñinacaqui Yooz taku nonzic̈ha. Yooz taku nonz̈cupacha cuntintuz̈ catokc̈ha. Pero Yoozquin tjapa kuzzizpan ana nonz̈a. Tsjiipacamakaz catokc̈ha. C̈hjul pruebaz̈ tjonanami ratullaz̈ quejpsa.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Niz̈aza nii ch'ap yokaran z̈ejlñi z̈oñinacaqui Yooz taku nonzic̈ha. Yooz taku nonz̈cu anaz̈ tjapa kuztan catokc̈ha. Cusasanacapankaz cherza; niz̈aza wali jiru kamspanz̈ pecc̈ha; niz̈aza pjijstanacapankaz pecc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan c̈hjul ana walinaca tjontan, ninacz̈ kuznaca turwayskatc̈ha. Persun kuzquiz pectiquiztanaqui Yooz taku tjatz̈a. Jalla niz̈tiquiztan ana zuma kamasac̈ha. Ana pookñi zkalaz̈takaz kamc̈ha.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Nii zum yokquiz z̈ejlñi z̈oñinacaqui Yooz taku nonzic̈ha. Tjapa kuztan Yooz taku nonz̈a. Tjapa kuztanz̈ catokc̈ha. Niz̈aza Yooz takucama zuma kamc̈ha Yoozquin tjurt'iñi kuzziz. Jalla niz̈tiquiztan zuma pookñi zkalaz̈takaz kamc̈ha, zumapankaz kamc̈ha.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Jesusaqui tjaajinchic̈ha tuz̈ cjican: —Anaz̈ jecmi micha tjeeznasac̈ha cajun kjuyltan nonzjapa, uz̈ tjajz zquit koztan nonzjapa. Micha tjeez nonz juntuñpanz̈ nekzipan tewznasac̈ha kjuyquiz luzñi z̈oñinac̈zquin kjanajo.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 C̈hjulu c̈hjojz̈tami waz̈tapanikaz cjequic̈ha. Niz̈aza ana Yooz puntu ziztanacami kjanapacha ziztapanikaz cjequic̈ha.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Weriz̈ chiita taku zuma nonz̈nalla anc̈hucqui. Jakziltaz̈laj catokñi kuzziz niiqui, juc'anti zuma kuz tjaataz̈ cjequic̈ha, Yooz taku intintajo. Jakziltaz̈laj ana catokñi kuzziz niiqui, juc'anti turwayskattaz̈ cjequic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Yooz takuqui anapan intintiñiz̈ cjequic̈ha, “intintuc̈ha wejrqui” chiichiz̈ cjenami. —Jalla nuz̈ tjaajinchic̈ha Jesusaqui.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Wiruñaqui Jesusiz̈ maatan niiz̈ lajknacz̈tan irantiz̈quichic̈ha, jakziquin Jesusac z̈elatc̈haja, jalla nicju. Pero niiz̈quin ana macjati atchic̈ha. Kjuyquiz walja z̈oñinaca z̈elatc̈ha.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Jalla nekztanaqui tsjii z̈oñiqui Jesusiz̈quiz mazzic̈ha, tuz̈ cjican: —Am maami am jilanacami kjuy zancu z̈ejlc̈ha. Am cherz pecc̈ha.
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Jesusaqui nekztan kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Yooz taku nonzñi z̈oñinacaqui y niz̈aza Yooz takucama kamñi z̈oñinacaqui, ninacapanc̈ha wejt familia cuntaqui, wejt maa cuntaqui, y niz̈aza wejt jilanaca cuntaqui.
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Tsjii nooj Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈tan luzzic̈ha tsjii warcuquiz. Nekztanaqui tuz̈ cjichic̈ha: —Tii kotz̈ nawjktuñtanz̈ ojklay.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Jalla nuz̈ ojkcan Jesusaqui tjajchic̈ha. Nekztanaqui tiripintit wali pjursanti tjami zalchic̈ha. Jalla nii tjamiz̈ cjen warcuqui kjaz ljojkiz̈tan julzmayaz̈ cjisnatc̈ha, kjaz chjijpi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Nekztanaqui Jesusiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui Jesusa z̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, Tjaajiñi Maestro, kotquiz julzmayaz̈ cjis uc̈humqui. Ticznac̈han uc̈humni. —Jalla nuz̈ chiitiquiztanaqui Jesusaqui z̈aazic̈ha. Nekztanaqui tjamz̈quiz niz̈aza kjaz ljojkimi mantichic̈ha apaltajo. Jalla nuz̈ mantitiquiztanaqui tjamimi kjaz ljojkimi apaltichic̈ha. Ch'ujupan cjissic̈ha. Nuz̈quiz walikaztac̈ha.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Jalla nekztanaqui Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈quiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ana wejtquin kuzziz cjissinc̈huckaya? —Nuz̈ pewcztiquiztan, nii tjaajinta z̈oñinacazti tsucchi ispantichi cjissic̈ha. Niz̈tiquiztan ninacpora parlassic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ject tii z̈oñejo? Tjamimi kjazmi tiiz̈ mantitacamaz̈ ojkc̈ha, tiiz̈ chiita takukaz cazza.
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Niz̈tami Gadara cjita yokquin irantichic̈ha, kotz̈ nawjktuñtan, Galilea cjita yokz̈ nawjktuñtan.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Jesusa yokquiz chjijwz̈tan tsjii nii wajtchiz z̈oñiqui macjatz̈quichic̈ha. Az̈k watanaca zajraz̈ tantapantakalc̈ha nii z̈oñiqui. Zajraz̈ tantiquiztan ana zquiti cutñitakalc̈ha. Niz̈aza ana kjuyquizimi kamñitakalc̈ha. Campu santuran kamñitakalc̈ha.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Jesusa cherz̈cu, niiz̈ yujcquiz tuzi t'okzic̈ha yokquizpacha; kjawcan puct'ichic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui z̈oñi tanñi z̈ajra mantichic̈ha z̈oñz̈quiztan ulnajo. Nii chiitiquiztan zajraqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa, Arajpach Yooz Maati, ¿kjaz̈tiquiztan am wejtquiz mitisi? Am roct'uc̈ha, anaz̈ wejr tjatnalla, anaz̈ wejr sufriskatalla. Tuquiqui wilta wilta zajraqui nii z̈oñi tanñitakalc̈ha. Niz̈aza nii wajtchiz z̈oñinacaqui zajraz̈ tanta z̈oñi c̈hejlñitakalc̈ha, y niz̈aza carinz̈tan mokñitakalc̈ha. Jalla nuz̈ moktiquiztanami c̈hejltiquiztanami carina kojkz̈cu atipasñipankaztakalc̈ha. Jalla nekztan zajraqui nii z̈oñi ch'ekti yokaran zajt zajtskatchic̈ha.
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Nekztanaqui Jesusaqui nii pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿C̈hjul tjuuchizzamta? Nii zajraqui kjaazic̈ha: —Tama cjitaz̈ wejrqui, —cjican. Tama zajranacaqui nii z̈oñz̈quiz lusñitakalc̈ha.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Z̈cati cururan wacchi cuchinacaqui lujlcan z̈ejlñitakalc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan zajranacaqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Anaz̈ wejrnac casticta cjeyajo mantalla. Nii cuchinacz̈quin luzkatalla. —Jalla nuz̈ mantiskatz pecchic̈ha zajranacaqui. Nekztanaqui Jesusaqui nuz̈ mantichic̈ha.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 — ausente —
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Jalla nekztanaqui nuz̈ mantitiquiztan zajranacaqui z̈oñz̈quiztan ulanz̈cu cuchinacz̈quin luzi ojkchic̈ha. Cuchinacz̈quin luzcuqui cuchinaca tjiiranchic̈ha tsjii k'aw kjutñi. Nekztanaqui nii cuchinacaqui kossucpacha tjojtsic̈ha nii barranc k'awquiz. Niz̈aza kotquin tjojtsic̈ha. Jalla nuz̈quiz tjapa ticzic̈ha.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Cuchi itzñinacaqui nii cherz̈cu walja tsucchi zajtchic̈ha. Watjaran jochiran quintu quint'ican ojklaychic̈ha.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Nii quintu nonz̈cu walja z̈oñinacaqui ojkchic̈ha nii paatanaca cheri. Jesusiz̈quin irantiz̈cu, nii zajraz̈ tanta z̈oñi z̈ejtchi cherchic̈ha. Nii z̈oñiqui julzi z̈elatc̈ha Jesusiz̈ kjojch latuquiz, zquiti cujtchi. Niz̈aza zuma tawkchiztac̈ha, ana lucuratz̈takaztac̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cu, nii cheri tjonchi z̈oñinacaqui nuz̈quiz ispantichic̈ha.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Nii z̈oñi c̈hjetiñi cherchi z̈oñinacaqui quint'ichic̈ha parti z̈oñinacz̈quiz, jaknuz̈t Jesusaqui z̈oñi c̈hjetinc̈haja, jalla nii.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Nii quintu nonz̈cu, tjapa Gadara cjita yokquiz z̈ejlñi z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz roqui kallantichic̈ha nawjk okajo. Nii z̈oñinacaqui cuchinacaz̈ pertissiz̈ cjen waljaz̈ eksnatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztanaqui Jesusaqui tsjii warcuquiz luzzic̈ha, ojkzjapa.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Nii zajriquiztan c̈hjetinta z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Amtan chical ojkkatalla. Pero Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Tekz am z̈ela.
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Am kjuya oka. Z̈oñinacz̈quizim amqui quint'aquic̈ha jaknuz̈t Yoozqui am c̈hjetintc̈haja, jalla nii. Nekztanaqui nii z̈oñiqui ojkchic̈ha. Jalla nuz̈ ojkz̈cu tjapa kjutñi watjaran quint'ichic̈ha, jaknuz̈t Jesusaqui nii c̈hjetintc̈haja, jalla nii.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Jalla nekztanaqui Jesusaz̈ kotz̈ nawjktuñtan quejpz̈quitan, z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjapa kuz risiwchic̈ha. Tjappacha Jesusiz̈ tjonz tjewsitac̈ha. Nekztanaqui niiz̈ tjontiquiztan cuntintutac̈ha.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui irantiz̈quichic̈ha; ajcz kjuy jiliritac̈ha. Nii z̈oñiqui Jesusiz̈ yujcquiz puct'ichic̈ha. Nekztanaqui rocchic̈ha niiz̈ kjuya okajo.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Nii oraqui nii z̈oñz̈ zinta majtqui ticzmayatac̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa majtqui. Nekztan Jesusaqui jilirz̈ kjuya ojkchic̈ha. Jesusaz̈ okan, walja z̈oñinacaqui ts'acjascan apzic̈ha.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Jalla ninacz̈tan juntu tsjaa laa maatak z̈onqui okatc̈ha. Tuncapan wata inturu ljok ojkñi laa t'akjisichintakalc̈ha. Niz̈aza medicunacz̈quiz kullkatjawi ancha castassinc̈ha, ana c̈hjulchiz cjissintac̈ha. Nuz̈ kullkatz̈cumi ana wira z̈etatc̈ha.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Nekztanaqui naa laa z̈onqui Jesusiz̈ wir kjuttan macjatchinc̈ha. Niiz̈ zquit tjiiquiz lanzinc̈ha. Nii orapacha nuz̈ lanz̈cuqui z̈ejtchinc̈ha. Niz̈aza ljok ojkñimi tsijtsic̈ha.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Jalla nekztanaqui Jesusaqui pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ject wejr lanzejo? Tjappacha ninacaqui ana zizñi chiichic̈ha, nuz̈ pewcz̈tiquiztan. Jalla nuz̈ cjen Pedruqui niiz̈ mazinacz̈tan cjichic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, tii z̈oñinaca ancha amquiz ts'acjassa, niz̈aza tjapa kjuttanz̈ am tewjctewjcc̈ha. Jaziqui ¿kjaz̈tiquiztan am nuz̈ pewcz̈jo, “¿Ject wejr lanzejo?” cjicanajo?
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Nekztanac Jesusaqui cjichic̈ha: —Tsjii tsjiiqui wejr lanzic̈ha. Wejr persun kuzquiz naychinc̈ha wejt aziqui tsjii c̈hjetinchic̈ha, jalla nii.
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Naa maatak z̈onqui waj nuz̈ Jesusiz̈ kuzquiz pajta ziztiquiztan, cjarcatcan macjatchinc̈ha. Nekztan Jesusiz̈ kjojchquiz quillzinc̈ha. Tjapa z̈oñinaca z̈elan naaqui mazzinc̈ha, nii orac lanzintaz̈ naaqui, jalla nii. Niz̈aza nii lanz̈cu nii orapacha z̈ejtchi quirchinc̈ha naaqui. Jalla nuz̈ cjican mazzinc̈ha Jesusiz̈quiz.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jalla nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha: —Cullacalla, tjapa kuztan criichiz̈ cjen c̈hjetinta cjissamc̈ha. Jaziqui cuntintum am okaquic̈ha.
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Jesusaz̈ ima naatan parla z̈erz̈nan, tsjii z̈oñiqui tjonchic̈ha Jairo cjita z̈oñz̈ kjuyquiztan. Nii Jairuqui ajcz kjuy jiliritac̈ha. Tjonchi z̈oñiqui Jairuz̈quiz cjichic̈ha: —Am majtqui ticzinpanc̈ha. Anam iya tii Maestruz̈quiz molistis waquizic̈ha.
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Jalla nii takunaca nonz̈cuqui, Jesusaqui Jairuz̈quiz cjichic̈ha: —Ana am nic kuz turwayskata. Yoozquin tjapa kuzziz cjee. Nekztan am uzqui z̈etaquic̈ha.
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Jairuz̈ kjuya irantiz̈cu, Jesusaqui anaz̈ jecmi kjuyquiz luzkatchic̈ha. Jesusiz̈tan Pedruz̈tan, Jacobz̈tan, Juanz̈tan, naa uza maa ejpz̈tan jalla ninacakaz luzkatchic̈ha.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Nii kjuyquiz z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjappachaz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈aza naa uzaz̈ ticziz̈ cjen walja llaquitatakalc̈ha. Pero Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Anaz̈ kaa. Taa uzqui anac̈ha ticzin, antiz taa uzqui tjajc̈ha.
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Nuz̈ Jesusiz̈ chiitiquiztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha nii nonz̈cu. Ticzinpanc̈ha nuz̈ zizzic̈ha parti z̈oñinacaqui.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Jalla nekztanaqui Jesusaqui naa uza kjara tanzinchic̈ha, y niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Kolta cullacalla, z̈aazna.
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Nii orapacha wilta z̈ejtchin cjissinc̈ha. Niz̈aza nii orapacha tsijtsinc̈ha. Nekztan Jesusaqui mantichic̈ha naa uzaquiz c̈hjeri tjaaznajo.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Naaz̈a maa ejpqui nuz̈ jacatatchiz̈ cjen ancha ispantichic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz paljaychic̈ha: —Anaz̈ jecz̈quizimi chiichiyaquic̈ha tii c̈hjetinta quintu, —nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.