Lucas 4

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesusiz̈ kuztan Yooz Espíritu Santuz̈ kuztan tsjii kuzziztac̈ha. Jalla nuz̈ cjen Jesusaz̈ Jordán cjita pujquiztan okan, Espíritu Santuqui Jesusa chjitchic̈ha ch'ekti yokquin.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Jalla nii ch'ekti yokquin z̈ejlchic̈ha pusi tunc tjuñi. Jalla nuz̈ z̈elanaqui nii Satanás cjita diabluqui Jesusa ujquiz tjojtskatzjapa pecatc̈ha. Jalla nii pusi tunc tjuñi Jesusaqui ana c̈hjeri lujlchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan pusi tunc tjuñquiztan ana lujlchiz̈ cjen c̈hjeri eecskatchic̈ha.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Jalla nekztanaqui nii diabluqui cjichic̈ha: —Ultim Yooz Maatimz̈laj niiqui, amqui tii mazquiztan t'anta tuckatalla. —Nuz̈ diabluqui chiichic̈ha.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Z̈oñinacaqui anaz̈ c̈hjerz̈tan alaja z̈etasac̈ha. Yooz takuc̈ha chekanaqui, jalla niic̈ha ultim c̈hjeriz̈takazqui, Yooztan wiñaya z̈etzjapaqui”.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Jalla nekztanaqui nii diabluqui Jesusa chjitchic̈ha tsjii pajk cur puntiquin. Jalla nicju tjapa tii muntuquiz z̈ejlñi yokanaca tjeezic̈ha tsjii ratukaz.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Nekztanaqui diabluqui Jesusiz̈quiz cjichic̈ha: —Wejt yujcquiz quillsnaquiz̈ niiqui, niz̈aza wejr rispitaquiz̈ niiqui, tjapa tii yokquiz z̈ejlñinaca amquiz tjaataz̈ cjequic̈ha. Wejrqui tjapa tii yokanaca tjaac̈ha, am mantisjapa. Tii yokquiz z̈ejlñinaca amtaz̈ cjequic̈ha tjappacha. Tii tjappacha wejtquiz tjaatatac̈ha. Jaziqui wejrqui jakziltiz̈quiz tjaaz pecuc̈haja, jalla niiz̈quin tjaasac̈ha. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha diabluqui.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 — ausente —
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Nekztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Satanás, wejtquiztan zaraka. Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Ultim arajpach Yoozquinkaz rispita. Niz̈aza nii alaja sirwa. Niikazza Yooz Jiliric̈ha”, nuz̈ cjican cjijrtac̈ha.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Nekztanaqui nii diabluqui Jesusa chjitchic̈ha Jerusalén cjita watja. Nicju timplu pjurniquin chjitchic̈ha. Nekztan cjichic̈ha: —Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Yooz Ejpqui niiz̈ anjilanaca mantaquic̈ha, am cwitisjapa. Ninacz̈ kjarz̈tan am cwitaquic̈ha, ana am kjojcha c̈hjojritz̈ta cjeyajo c̈hjul mazquiztanami”. Nuz̈ cjijrtac̈ha. Jaziqui ultim Yooz Maatimz̈laj niiqui, tsewctan kossuc tii yokquiz layz̈calla.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 — ausente —
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 — ausente —
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Nekztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Z̈oñiqui ultim arajpach Yooz ana inakaz nuz̈ yanznaquic̈ha”.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Jalla nekztanaqui diabluqui ana c̈hjulu iyas pinsiñi cjissic̈ha, Jesusa ujquiz tjojtskatzjapaqui. Nekztanaqui tsjii kjaz̈tapacha niiz̈quiztan zarakchic̈ha. Wiruñ wilta ujquiz tjojtskatz yanznaquic̈ha.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Nekztanaqui Jesusaqui quejpz̈quichic̈ha Galilea cjita yokquin. Walja Espíritu Santuz̈ azziztac̈ha. Tjapa yok kjutñi niiz̈ quintuqui ancha ojkchic̈ha.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Galilea yokquin z̈elan judío ajcz kjuyanacquizimi tjaajiñitac̈ha. Niiz̈ tjaajintiquiztan tjapa z̈oñinacaqui niiz̈ honora waytichic̈ha.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Nekztanaqui niiz̈ persun watja ojkchic̈ha, Nazaret cjita. Jalla niitac̈ha niiz̈ pajkta watjaqui. Jeejz tjuñ nojiqui ajcz kjuyquin luzzic̈ha, niiz̈ cuztrumpi jaru. Jalla nii ajcz kjuyquin z̈ejlcan, tsijtsic̈ha Yooz taku liizjapa.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Nekztanaqui Isaías cjita profetaz̈ cjijrta Yooz taku, jalla nii libruqui chjalz̈tatac̈ha Jesusa liyajo. Nii libro cjetz̈cu wajtchic̈ha tii cjijrta taku. Nekztan liichic̈ha, tuz̈ cjican:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Jalla nuz̈ Yooz taku cjijrtac̈ha.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Jalla nekztanaqui Jesusaqui nii libro pjucz̈cu ajcz kjuya atintiñi z̈oñz̈quiz intirjichic̈ha. Nekztan nuz̈quiz julzic̈ha. Tjappacha nekz z̈ejlñi z̈oñinacaqui tira niiz̈quin chekznatc̈ha.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Nekztanaqui paljayi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Tonjpacha tii cjijrta Yooz taku cumplissic̈ha anc̈hucaz̈ nonz̈nan.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Nekztanaqui z̈oñinacaqui chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Walikazza tii Jesusaqui. Niiz̈ zuma chiita takunacquiztan ispantichic̈ha. Ninacpora parlassic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Anaj tiic Juz maatiya?
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Nekztan Jesusaqui tuz̈ chiichic̈ha: —Anc̈hucaquiztan z̈oñi wejtquiz chiyac̈hani, “Am kullñi z̈oñimz̈laj niiqui, ima wejr kullcan, am persunpacha kullalla”. Wejrqui Capernaum wajtquin milajrunaca paachinc̈ha, jalla nii quintu nonzinc̈hucc̈ha. Jaziqui anc̈hucqui wejtquiz tuz̈ chiyac̈hani: “Niz̈tapacha tii am persun wajtquin paaz̈inalla”. Nuz̈ wejtquiz chiyac̈hani.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Jesusaqui tirapan paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Weraral chiyuc̈ha. Yekja wajtchiz z̈oñinacaqui tsjii Yooz taku paljayñi profeta zuma risiwasac̈ha. Persun wajtchiz z̈oñinacazti nii Yooz taku paljayñi profetz̈quiz anaz̈ juyzu paac̈ha.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Tuquiqui tsjii Elías cjita Yooz taku paljayñi profeta z̈elatc̈ha. Nii timpuqui walja z̈ewz̈ew maatakanaca z̈elatc̈ha Israel wajtquinaqui. C̈hjep wata sojta jiizziz ana wira chijinchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan walja mach'atac̈ha. Ana c̈hjeri z̈elatc̈ha nii wajtquinaqui.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Israel wajtquin walja z̈ewz̈ew maatakanaca z̈elanami, Eliasqui ninacz̈quin ana cuchantatac̈ha. Pero Sarepta cjita wajtquin tsjaa z̈ew z̈elatc̈ha, Sidón cjita wajtz̈ z̈cati. Jalla naa yekja wajtchiz z̈ewaquin cuchantatac̈ha Eliasqui. Jalla nuz̈upan cjetc̈ha.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Niz̈aza tuqui timpuzakaz tsjii Eliseo cjita Yooz taku paljayñi profeta z̈elatc̈ha. Nii timpuqui walja mojkchi janchichiz laa z̈oñinaca z̈elatc̈ha; lepra cjita conac̈ha niiqui. Pero Eliseuqui persun wajtchiz laa z̈oñinacz̈quiz ana c̈hjulumi c̈hjetinchic̈ha. Antiz tsjii Naamán cjita Siria wajtchiz z̈oñz̈quiz c̈hjetinchic̈ha. —Jalla nuz̈ chiichic̈ha Jesusaqui.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Jalla nuz̈ chiita nonz̈cu, tjappacha nii ajczñi z̈oñinacaqui muzpa z̈awjchic̈ha Jesusiz̈ quintra.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Ninacaqui walja tsijtsic̈ha. Nekztanaqui wajtquiztan Jesusa ulanskatchic̈ha. Nii watjaqui pajk waranc k'aw z̈cati z̈elatc̈ha. Jalla nuz̈ k'aw kjutñi Jesusa chjitchic̈ha, nii k'awquiztan kossuc tjojtsjapa.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ultimquiziqui Jesusazti ninacz̈ taypi watchic̈ha. Ana c̈hjulumi kjaz̈ cjita ojkchic̈ha.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Nekztanaqui Jesusaqui ojkchic̈ha Capernaum cjita watja Galilea cjita yokquin. Jalla nicjuqui jeejz tjuñ nooj Jesusaqui tjaajinchic̈ha ajcz kjuyquin.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Niiz̈ tjaajintiquiztan z̈oñinacaqui walja ispantichic̈ha. Jesusaqui pajk jilirz̈ tawkz̈tan tjaajinchic̈ha.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Jalla nii ajcz kjuyquiz tsjii zajraz̈ tanta z̈oñi z̈elatc̈ha. Nii z̈oñiqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 —¡Ay! Jesusa, Nazaret wajtchiz z̈oñimc̈ha. ¿Kjaz̈tiquiztan am wejtnacaquiz mitizi? ¿Kjaz̈tiquiztan wejrnac aki tjon amjo? Wejrqui am pajuc̈ha. Yooziz̈ zuma cuchanz̈quita Z̈oñimc̈ha amqui. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha nii zajraqui.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Nekztanaqui Jesusaqui nii zajriz̈quiz ujzic̈ha, tuz̈ cjican: —¡Ch'uj z̈ela! ¡Tii z̈oñz̈quiztan zaraka! Jalla nekztanaqui z̈oñi tjojtcu zajraqui ulanchic̈ha z̈oñinacaz̈ cheranpacha. Ana nii z̈oñi c̈hjojritz̈cu, ecchic̈ha.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Nekztan tjapa z̈oñinacaqui ispantichic̈ha. Jalla nekztan parlassic̈ha, tuz̈ cjican: —¿C̈hjul mantiñi takumekaz chiila tiiqui? Walja azziz tawkchizza. Tii z̈oñiqui zajramiz̈ mantila. Tiiz̈ mantitiquiztan zajramiz̈ ulanla. —Nuz̈ ispantichi parlassic̈ha.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Tjapa kjutñi nii yokaran Jesusiz̈ ispantichuca paatanacquiztan walja parlasñitac̈ha.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Nekztanaqui Jesusaqui nii ajcz kjuyquiztan ulanz̈cu ojkchic̈ha. Nekztan Simonz̈ kjuyquin luzzic̈ha. Jalla nekz Simonz̈ ajmuz̈ maa ch'ujlñi cona laacjichi z̈elatc̈ha. Tjapa curpu walja kjakchi z̈elatc̈ha. Nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz roct'ichic̈ha: —C̈hjetinz̈inalla, —cjican.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Nekztanaqui Jesusaqui naa laa z̈ona kjutñi chutjatchic̈ha. Nekztan laa z̈on c̈hjetinchic̈ha. Ch'ujlñi conaqui apaltichic̈ha nuz̈quiz. Nii orapacha naa z̈onqui z̈aazinc̈ha, nekztanaqui ninaca atinti kallantichinc̈ha.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Nekztanaqui tjuñiz kattan, z̈oñinacaqui tjapaman laa z̈oñinaca zjijcchic̈ha, Jesusa c̈hejtnajo. Nekztan Jesusaqui zapa mayniz̈quiz persun kjarz̈tan lanzic̈ha. Jalla nuz̈ lanz̈cu c̈hjetinchic̈ha.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Niz̈aza tsjii kjaz̈ laa z̈oñinacz̈quiztan zajranaca ulanskatchic̈ha. Jalla nuz̈ ulanskatan zajranacaqui kjawchic̈ha: —Yooz Maatimc̈ha amqui, —cjican. Nii zajranacaqui zizatc̈ha, Yooziz̈ cuchanz̈quita Cristupankazza Jesusaqui, jalla nii. Jalla niz̈tiquiztan Jesusazti zajranacz̈quiz ujzic̈ha, tuz̈ cjican: —Jalla wejt puntuquiztan anapanc̈ha chiichiisqui.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Niiz̈ jakakattaz̈ wentan Jesusaqui wajtquiztan ulanchic̈ha, ana z̈oñz̈ z̈ejlz yokquin. Pero nii wajtchiz z̈oñinacazti walja nii kjurchic̈ha. Niz̈tami kjurñi z̈oñinacaqui irantichic̈ha jakziquin Jesusa z̈elatc̈haj, jalla nicju. Nii z̈oñinacaqui Jesusaz̈ atajs pecatc̈ha, ana jakziquinami okajo.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Pero Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Yekjap watjanacquin jaknuz̈t z̈oñinacaqui Yooz zuma kamañchiz kamz waquizic̈haja, jalla nii paljayzquiztanc̈ha wejrqui. Jalla niijapa wejrqui tii muntuquiz cuchanz̈quitac̈ha.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Jalla nuz̈ paljaycan Jesusaqui ojklaychic̈ha Galilea yokaran. Jalla nuz̈ ojklaycan ajcz kjuyquizimi paljayñitac̈ha.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.