Lucas 19

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jalla nekztanaqui Jerusalén wajt kjutñi ojkcan Jesusaqui Jericó cjita watja luzzic̈ha; nekztan nii wajt taypiquiz watchic̈ha.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Nicju tsjii ricach z̈oñi z̈elatc̈ha Zaqueo cjita. Nii z̈oñiqui impuesto cobriñiz̈ jiliritac̈ha, ancha ricachutac̈ha.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Niz̈aza nii z̈oñiqui Jesusa pajz pecatc̈ha. Kolta z̈oñitac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wacchi z̈oñinacz̈ taypiquiz cjen, Jesusiz̈quin anatac̈ha cherchuca.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Nekztan Zaqueoqui tucquin z̈ajtz̈cu tsjii sicómoro cjita munti yawchic̈ha, Jesusa cherzjapa. Nii munti, jicz latuquiz z̈elatc̈ha, Jesusiz̈ watz z̈catipan.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Nii munti nuz̈ watcan, Jesusaqui tsewcchuc cherzic̈ha. Nuz̈ cherz̈cu cjichic̈ha: —Zaqueo, apura chjijwz̈ca. Tonj tjuñi am kjuyquiz kamstanc̈ha.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Jalla nuz̈ chiitiquiztan Zaqueoqui apura chjijwz̈quichic̈ha. Ancha cuntintu Jesusa risiwchic̈ha.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Jalla nii cherz̈cu, tjappacha nii z̈oñinacaqui Jesusiz̈ quintra chuchchic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusaqui nii ujchiz z̈oñz̈ kjuya kami ojkc̈ha.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Jalla nekztanaqui Zaqueoqui tsijtscu, Jesusa Jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Wejt Jiliri, tii zizza. Porinacz̈quiz tjaa-ac̈ha chicata wejt cusasa z̈ejlñinaca. Niz̈aza jakzilta z̈oñz̈quiztan wejr incalltuc̈haja, jalla nii z̈oñz̈quiz wejr tjepnac̈ha pajkpic wiltiquiztan juc'anti.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha: —Tonj tjuñi tii kjuychiz z̈oñinacaqui liwriitac̈ha, Yooz kamañquiz luzjapa. Tii z̈oñiqui Abraham cjita majchmaatiquiztanpacha tjonñic̈ha.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Wejrqui tsewctan cuchanz̈quita Yooz Z̈oñtc̈ha. Wejrqui tii muntuquiz tjonchinc̈ha, ujchiz z̈oñinaca kjawzñi, niz̈aza ninaca liwrii.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jerusalén wajtz̈ z̈cati z̈elan, z̈ejlñi z̈oñinacaqui pinsichic̈ha, tuz̈ cjican: “Anzilla Yooz mantiz tjuñiqui tjonac̈hani”. Jalla nuz̈ pinsitiquiztan, niz̈aza nii z̈ejlñi z̈oñinaca niiz̈ chiita taku nonznan, Jesusaqui tii quintu paljaychic̈ha,
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 tuz̈ cjican: —Tsjii z̈oñi z̈elatc̈ha rispitta famillquiztan. Nii z̈oñiqui az̈kquin yekja wajtquin ojkchic̈ha, chawc jilir nombramiento tanzjapa. Nuz̈ tanz̈cu quejpz̈caquic̈ha.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ima ojkcan, nii z̈oñiqui tunca niiz̈ piyunanaca kjawzic̈ha. Kjawz̈cu zapa mayniz̈quiz tsjii pajk valorchiz paaz intirjichic̈ha. Niz̈aza ninacz̈quiz cjichic̈ha: “Tii paaztan negocioz̈ paaquic̈ha, wejt quejpsquizcama”.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Nii z̈oñz̈ persun wajtchiz z̈oñinacaqui nii walja chjaawjkatchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan niiz̈ wirquin tsjii cumizuna mantichic̈ha, tuz̈ cjeyajo: “Tii z̈oñi anaz̈ pecc̈ha uc̈hum chawc jiliri cjisjapa”.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Niz̈tami chawc jiliri nombritatac̈ha. Nekztan niiz̈ yoka quejpchic̈ha, mantizjapa. Niiz̈ irantiz̈cuqui, kjawzñi cuchanchic̈ha niiz̈ paaz intirjita z̈oñinacz̈quin, jaknuz̈t zapa mayni paaztan canc̈haja, jalla nii zizjapa.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Primir piyunaqui prisintichic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, am paaztan canchinc̈ha tunca wiltan wiltan juc'anti”.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Nii chawc jiliriqui nii piyunz̈ honora paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Ancha walic̈ha. Zuma piyunamc̈ha amqui. Nii zkoluc paaztan zumpacha trabajchamc̈ha. Jaziqui amqui jilirim cjequic̈ha, tunca watja mantiñim cjequic̈ha”.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Tsjii piyunazti prisintichizakazza, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, am paaztan canchinc̈ha pjijska wiltan wiltan juc'anti”.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Nii chawc jiliriqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Jaziqui jilirim cjequic̈ha. Pjijska wajtquiztan mantiñim cjequic̈ha”.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Nekztanaqui tsjii piyunazti prisintichizakazza, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, tiz̈ am paazqui. Tsjii pañquiz z̈cucz̈cu chjojchinc̈ha.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Amqui walja cumpliskatñi patrunamc̈ha. Jalla niztiquiztan am eksinc̈ha. Ricujñamc̈ha ana amiz̈ nonztaqui. Niz̈aza ajzñamc̈ha ana amiz̈ c̈hjactaqui”.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Nekztanaqui nii chawc jiliriqui chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Ana zum piyunamc̈ha amqui. Am persun chiita takuqui am uj tjeez̈a. Amqui zizzamc̈ha, wejrqui kjanapanz̈lani cumpliskatiñ z̈oñtni, jalla nii. Ana weriz̈ nonztaqui ricujiñc̈halani. Ana weriz̈ c̈hjactaqui ajzniñc̈halani.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Niz̈tiquiztanaqui, ¿kjaz̈tiquiztanam amqui wejt paaz ana bancuquiz majcz̈injo? Bancuquiz majcz̈intiquiztan wejrqui paaz machtanpacha ricujtasac̈ha, tekz quejpz̈cu”.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Nekztanaqui nii patrun jiliriqui parti z̈oñinacz̈quiz mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Intirjita paaz kjañzna. Nii tunca paazziz z̈oñz̈quiz tjaa”.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Z̈oñinacaqui cjichic̈ha: “¡Wejt Jiliri! Tunca paazzizza nii z̈oñiqui”.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Patrun jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Anc̈hucaquiz tii razunal cjiwc̈ha. Jakzilta z̈oñit niiz̈ wacchi tjaata cusasa zuma cwitac̈ha, jalla niiz̈quiz juc'anti tjaata cjequic̈ha. Niz̈aza jakzilta z̈oñit niiz̈ koloculla tjaata cusasa ana zuma cwitac̈haja, jalla niiz̈quiztan asta nii zkolocullami kjañtaz̈ cjequic̈ha”.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Niz̈aza nii jiliriqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Nii wejt quintra z̈oñinacaqui ana wejr pecchic̈ha ninacz̈ chawc jiliri cjisjapa. Jaziqui zjijczna ticju. ¡Zjijcz̈cu wejt yujcquiz conzna!” Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii jiliriqui.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jalla nuz̈ quint'iz̈cu, Jesusaqui Jerusalén watja tira ojkchic̈ha.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Betfagé cjita niz̈aza Betania cjita watjanaca z̈catz̈incan, niz̈aza Olivos cjita curulla z̈cati z̈elan, jalla nekztan pucultan niiz̈ tjaajinta z̈oñinaca cuchanchic̈ha,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 tuz̈ cjican: —Nii nawjkta watja oka. Jalla nicju anc̈hucqui mokta aznu wac̈haquic̈ha. Anaz̈ jecmi nii aznuqui yawchi. Jalla nekztanaqui moktiquiztan jwerz̈cu, tekz zjijca.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Jalla nuz̈ jwerz̈cu zjijcawc cjen cunamit z̈oñimiz̈ pewcznac̈han, “¿Kjaz̈tiquiztan tii aznu jwerjo?” cjicanaqui. Jalla nii puntu pewcztiquiztan anc̈hucqui kjaaznaquic̈ha, tuz̈ cjican: “Jesusa Jiliriz̈ tii aznu pecc̈ha”.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Nekztanaqui nii pucultan tjaajintanacaqui ojkchic̈ha. Jaknuz̈t Jesusa chiitc̈haja, jalla nuz̈ cjitacama watchic̈ha. Jalla nuz̈ tsjii mokta aznu watchic̈ha.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Jalla nuz̈ jweran, nii aznuz̈ tuyñunacaqui pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Kjaz̈tiquiztan nii aznu jwer anc̈hucjo?
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Tjaajintanacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa Jiliriqui tii aznuz̈ pecc̈ha.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Nekztanaqui Jesusiz̈quiz chjitchic̈ha. Nekztan zquitinaca jepz̈cu ninacaqui Jesusiz̈quiz yawkatchic̈ha.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Nii aznuquiz Jesusaz̈ jiczquiz okan, z̈oñinacaqui zquiti chjinchic̈ha, zquitinac juntuñ okajo chawc jiliriz̈takaz.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Olivos cjita curulla watan, Jerusalén watja tjenzic̈ha. Jalla nekztanaqui tjapa niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui altu jorz̈tan Yooz honora wayti kallantichic̈ha. Chipchipcan Yooz honora waytichic̈ha, tjapa Jesusiz̈ paata milajrunaca cherc̈hiz cjen.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Niz̈aza cjichic̈ha: —¡Chawc Jiliri! ¡Yooz tjuuquiz tjonchi jiliri! ¡Honorchiz cjila! ¡Arajpacha z̈ejlñinaca cuntintuz̈ cjee! ¡Arajpach Yoozquin wali honorchiz cjila!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Jalla nuz̈ Jesusiz̈quiz honora waytitiquiztan tsjii z̈ejlñi fariseo z̈oñinacaqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, tii am apzñi z̈oñinaca ujzna ch'uj z̈elajo.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Nekztan Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Anc̈hucaquiz cjiwc̈ha, tii z̈oñinacaz̈ ch'uj cjisnaquila niiqui, tii maznacamiz̈ altu jorz̈tan chiyasac̈ha, wejt honora waytizjapa.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jerusalén watja z̈catz̈incan, jalla nii watja cherz̈cu, Jesusaqui nii wajtchiz z̈oñinacaz̈ cjen kaachic̈ha,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 tuz̈ cjican: —Jerusalén wajtchiz z̈oñinaca, tonj tjuñquiziqui wejt puntuquiztan intintaztasaz̈ niiqui, zuma cuntintuz̈ cjitasac̈ha. Walipankaz kamtasac̈ha. Anc̈huca kuznaca jeejskatz pecuc̈ha. Pero wejt puntuquiztan anc̈hucaquiztan c̈hjojz̈tac̈ha. Jaziqui anc̈hucqui Yooz zumanaca anaz̈ cherasac̈ha.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Wejt puntu ana intintazziz̈ cjen walja anawali tjuñinacaz̈ tjonaquic̈ha. Nii tjuñinacquiziqui anc̈huca quintra z̈oñinacaqui tii wajtz̈ tjiya tsjii pirka quintra paaquic̈ha. Tjapa kjuttanz̈ anc̈huca wajt muytata quintrarionacaqui z̈elaquic̈ha.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Niz̈aza anc̈huca wajt pirkami k'ala pajltaz̈ cjequic̈ha. Tii wajtchiz z̈oñinaca ocjalanacz̈tanpacha contaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza tjappacha k'ala pampa nonz̈taz̈ cjequic̈ha, anaz̈ maz tawkitami z̈elaquic̈ha. Yoozqui anchucaquiz tsjii liwriiñi cuchanz̈quichic̈ha; anc̈huczti nii liwriiñiqui ana pajchinc̈hucc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan tii wataquic̈ha. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jerusalén watja irantiz̈cu, Jesusaqui timpluquiz luzzic̈ha. Timpluquiztan zawncchuc liwj tuyñinacami kjayñinacami tjirkatchic̈ha.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Wejt kjuyaqui Yoozquin mayiziz kjuyac̈ha”. Anc̈huczti tii wejt kjuya tjañi z̈oñinacz̈ kjuyaz̈takaz paachinc̈hucc̈ha.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Jalla nekztanaqui zapuru Jesusaqui tjaajnatcha timpluquiz. Pero timplu jilirinacami lii tjaajiñi maestrunacami wajt jilirinacami, jalla ninacazti jaknuz̈t Jesusa coni atas, jalla nii kaznatc̈ha.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Pero tjappacha nii wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈ taku nonzjapa kuz tjaatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ana jaknuz̈quiztanami nii conz puntuqui asiptiskatz atatc̈ha.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.