Lucas 19
Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARC
1 Jalla nekztanaqui Jerusalén wajt kjutñi ojkcan Jesusaqui Jericó cjita watja luzzic̈ha; nekztan nii wajt taypiquiz watchic̈ha.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Nicju tsjii ricach z̈oñi z̈elatc̈ha Zaqueo cjita. Nii z̈oñiqui impuesto cobriñiz̈ jiliritac̈ha, ancha ricachutac̈ha.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Niz̈aza nii z̈oñiqui Jesusa pajz pecatc̈ha. Kolta z̈oñitac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wacchi z̈oñinacz̈ taypiquiz cjen, Jesusiz̈quin anatac̈ha cherchuca.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Nekztan Zaqueoqui tucquin z̈ajtz̈cu tsjii sicómoro cjita munti yawchic̈ha, Jesusa cherzjapa. Nii munti, jicz latuquiz z̈elatc̈ha, Jesusiz̈ watz z̈catipan.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Nii munti nuz̈ watcan, Jesusaqui tsewcchuc cherzic̈ha. Nuz̈ cherz̈cu cjichic̈ha: —Zaqueo, apura chjijwz̈ca. Tonj tjuñi am kjuyquiz kamstanc̈ha.
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Jalla nuz̈ chiitiquiztan Zaqueoqui apura chjijwz̈quichic̈ha. Ancha cuntintu Jesusa risiwchic̈ha.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Jalla nii cherz̈cu, tjappacha nii z̈oñinacaqui Jesusiz̈ quintra chuchchic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusaqui nii ujchiz z̈oñz̈ kjuya kami ojkc̈ha.
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Jalla nekztanaqui Zaqueoqui tsijtscu, Jesusa Jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Wejt Jiliri, tii zizza. Porinacz̈quiz tjaa-ac̈ha chicata wejt cusasa z̈ejlñinaca. Niz̈aza jakzilta z̈oñz̈quiztan wejr incalltuc̈haja, jalla nii z̈oñz̈quiz wejr tjepnac̈ha pajkpic wiltiquiztan juc'anti.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha: —Tonj tjuñi tii kjuychiz z̈oñinacaqui liwriitac̈ha, Yooz kamañquiz luzjapa. Tii z̈oñiqui Abraham cjita majchmaatiquiztanpacha tjonñic̈ha.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Wejrqui tsewctan cuchanz̈quita Yooz Z̈oñtc̈ha. Wejrqui tii muntuquiz tjonchinc̈ha, ujchiz z̈oñinaca kjawzñi, niz̈aza ninaca liwrii.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Jerusalén wajtz̈ z̈cati z̈elan, z̈ejlñi z̈oñinacaqui pinsichic̈ha, tuz̈ cjican: “Anzilla Yooz mantiz tjuñiqui tjonac̈hani”. Jalla nuz̈ pinsitiquiztan, niz̈aza nii z̈ejlñi z̈oñinaca niiz̈ chiita taku nonznan, Jesusaqui tii quintu paljaychic̈ha,
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 tuz̈ cjican: —Tsjii z̈oñi z̈elatc̈ha rispitta famillquiztan. Nii z̈oñiqui az̈kquin yekja wajtquin ojkchic̈ha, chawc jilir nombramiento tanzjapa. Nuz̈ tanz̈cu quejpz̈caquic̈ha.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ima ojkcan, nii z̈oñiqui tunca niiz̈ piyunanaca kjawzic̈ha. Kjawz̈cu zapa mayniz̈quiz tsjii pajk valorchiz paaz intirjichic̈ha. Niz̈aza ninacz̈quiz cjichic̈ha: “Tii paaztan negocioz̈ paaquic̈ha, wejt quejpsquizcama”.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Nii z̈oñz̈ persun wajtchiz z̈oñinacaqui nii walja chjaawjkatchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan niiz̈ wirquin tsjii cumizuna mantichic̈ha, tuz̈ cjeyajo: “Tii z̈oñi anaz̈ pecc̈ha uc̈hum chawc jiliri cjisjapa”.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Niz̈tami chawc jiliri nombritatac̈ha. Nekztan niiz̈ yoka quejpchic̈ha, mantizjapa. Niiz̈ irantiz̈cuqui, kjawzñi cuchanchic̈ha niiz̈ paaz intirjita z̈oñinacz̈quin, jaknuz̈t zapa mayni paaztan canc̈haja, jalla nii zizjapa.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Primir piyunaqui prisintichic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, am paaztan canchinc̈ha tunca wiltan wiltan juc'anti”.
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Nii chawc jiliriqui nii piyunz̈ honora paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Ancha walic̈ha. Zuma piyunamc̈ha amqui. Nii zkoluc paaztan zumpacha trabajchamc̈ha. Jaziqui amqui jilirim cjequic̈ha, tunca watja mantiñim cjequic̈ha”.
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Tsjii piyunazti prisintichizakazza, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, am paaztan canchinc̈ha pjijska wiltan wiltan juc'anti”.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nii chawc jiliriqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: “Jaziqui jilirim cjequic̈ha. Pjijska wajtquiztan mantiñim cjequic̈ha”.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nekztanaqui tsjii piyunazti prisintichizakazza, tuz̈ cjican: “Wejt patruna, tiz̈ am paazqui. Tsjii pañquiz z̈cucz̈cu chjojchinc̈ha.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Amqui walja cumpliskatñi patrunamc̈ha. Jalla niztiquiztan am eksinc̈ha. Ricujñamc̈ha ana amiz̈ nonztaqui. Niz̈aza ajzñamc̈ha ana amiz̈ c̈hjactaqui”.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Nekztanaqui nii chawc jiliriqui chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Ana zum piyunamc̈ha amqui. Am persun chiita takuqui am uj tjeez̈a. Amqui zizzamc̈ha, wejrqui kjanapanz̈lani cumpliskatiñ z̈oñtni, jalla nii. Ana weriz̈ nonztaqui ricujiñc̈halani. Ana weriz̈ c̈hjactaqui ajzniñc̈halani.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Niz̈tiquiztanaqui, ¿kjaz̈tiquiztanam amqui wejt paaz ana bancuquiz majcz̈injo? Bancuquiz majcz̈intiquiztan wejrqui paaz machtanpacha ricujtasac̈ha, tekz quejpz̈cu”.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Nekztanaqui nii patrun jiliriqui parti z̈oñinacz̈quiz mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Intirjita paaz kjañzna. Nii tunca paazziz z̈oñz̈quiz tjaa”.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Z̈oñinacaqui cjichic̈ha: “¡Wejt Jiliri! Tunca paazzizza nii z̈oñiqui”.
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Patrun jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Anc̈hucaquiz tii razunal cjiwc̈ha. Jakzilta z̈oñit niiz̈ wacchi tjaata cusasa zuma cwitac̈ha, jalla niiz̈quiz juc'anti tjaata cjequic̈ha. Niz̈aza jakzilta z̈oñit niiz̈ koloculla tjaata cusasa ana zuma cwitac̈haja, jalla niiz̈quiztan asta nii zkolocullami kjañtaz̈ cjequic̈ha”.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Niz̈aza nii jiliriqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Nii wejt quintra z̈oñinacaqui ana wejr pecchic̈ha ninacz̈ chawc jiliri cjisjapa. Jaziqui zjijczna ticju. ¡Zjijcz̈cu wejt yujcquiz conzna!” Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii jiliriqui.
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Jalla nuz̈ quint'iz̈cu, Jesusaqui Jerusalén watja tira ojkchic̈ha.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Betfagé cjita niz̈aza Betania cjita watjanaca z̈catz̈incan, niz̈aza Olivos cjita curulla z̈cati z̈elan, jalla nekztan pucultan niiz̈ tjaajinta z̈oñinaca cuchanchic̈ha,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 tuz̈ cjican: —Nii nawjkta watja oka. Jalla nicju anc̈hucqui mokta aznu wac̈haquic̈ha. Anaz̈ jecmi nii aznuqui yawchi. Jalla nekztanaqui moktiquiztan jwerz̈cu, tekz zjijca.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Jalla nuz̈ jwerz̈cu zjijcawc cjen cunamit z̈oñimiz̈ pewcznac̈han, “¿Kjaz̈tiquiztan tii aznu jwerjo?” cjicanaqui. Jalla nii puntu pewcztiquiztan anc̈hucqui kjaaznaquic̈ha, tuz̈ cjican: “Jesusa Jiliriz̈ tii aznu pecc̈ha”.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Nekztanaqui nii pucultan tjaajintanacaqui ojkchic̈ha. Jaknuz̈t Jesusa chiitc̈haja, jalla nuz̈ cjitacama watchic̈ha. Jalla nuz̈ tsjii mokta aznu watchic̈ha.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Jalla nuz̈ jweran, nii aznuz̈ tuyñunacaqui pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Kjaz̈tiquiztan nii aznu jwer anc̈hucjo?
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Tjaajintanacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa Jiliriqui tii aznuz̈ pecc̈ha.
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nekztanaqui Jesusiz̈quiz chjitchic̈ha. Nekztan zquitinaca jepz̈cu ninacaqui Jesusiz̈quiz yawkatchic̈ha.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Nii aznuquiz Jesusaz̈ jiczquiz okan, z̈oñinacaqui zquiti chjinchic̈ha, zquitinac juntuñ okajo chawc jiliriz̈takaz.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Olivos cjita curulla watan, Jerusalén watja tjenzic̈ha. Jalla nekztanaqui tjapa niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui altu jorz̈tan Yooz honora wayti kallantichic̈ha. Chipchipcan Yooz honora waytichic̈ha, tjapa Jesusiz̈ paata milajrunaca cherc̈hiz cjen.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Niz̈aza cjichic̈ha: —¡Chawc Jiliri! ¡Yooz tjuuquiz tjonchi jiliri! ¡Honorchiz cjila! ¡Arajpacha z̈ejlñinaca cuntintuz̈ cjee! ¡Arajpach Yoozquin wali honorchiz cjila!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Jalla nuz̈ Jesusiz̈quiz honora waytitiquiztan tsjii z̈ejlñi fariseo z̈oñinacaqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, tii am apzñi z̈oñinaca ujzna ch'uj z̈elajo.
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nekztan Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Anc̈hucaquiz cjiwc̈ha, tii z̈oñinacaz̈ ch'uj cjisnaquila niiqui, tii maznacamiz̈ altu jorz̈tan chiyasac̈ha, wejt honora waytizjapa.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jerusalén watja z̈catz̈incan, jalla nii watja cherz̈cu, Jesusaqui nii wajtchiz z̈oñinacaz̈ cjen kaachic̈ha,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 tuz̈ cjican: —Jerusalén wajtchiz z̈oñinaca, tonj tjuñquiziqui wejt puntuquiztan intintaztasaz̈ niiqui, zuma cuntintuz̈ cjitasac̈ha. Walipankaz kamtasac̈ha. Anc̈huca kuznaca jeejskatz pecuc̈ha. Pero wejt puntuquiztan anc̈hucaquiztan c̈hjojz̈tac̈ha. Jaziqui anc̈hucqui Yooz zumanaca anaz̈ cherasac̈ha.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Wejt puntu ana intintazziz̈ cjen walja anawali tjuñinacaz̈ tjonaquic̈ha. Nii tjuñinacquiziqui anc̈huca quintra z̈oñinacaqui tii wajtz̈ tjiya tsjii pirka quintra paaquic̈ha. Tjapa kjuttanz̈ anc̈huca wajt muytata quintrarionacaqui z̈elaquic̈ha.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Niz̈aza anc̈huca wajt pirkami k'ala pajltaz̈ cjequic̈ha. Tii wajtchiz z̈oñinaca ocjalanacz̈tanpacha contaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza tjappacha k'ala pampa nonz̈taz̈ cjequic̈ha, anaz̈ maz tawkitami z̈elaquic̈ha. Yoozqui anchucaquiz tsjii liwriiñi cuchanz̈quichic̈ha; anc̈huczti nii liwriiñiqui ana pajchinc̈hucc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan tii wataquic̈ha. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jerusalén watja irantiz̈cu, Jesusaqui timpluquiz luzzic̈ha. Timpluquiztan zawncchuc liwj tuyñinacami kjayñinacami tjirkatchic̈ha.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha: “Wejt kjuyaqui Yoozquin mayiziz kjuyac̈ha”. Anc̈huczti tii wejt kjuya tjañi z̈oñinacz̈ kjuyaz̈takaz paachinc̈hucc̈ha.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Jalla nekztanaqui zapuru Jesusaqui tjaajnatcha timpluquiz. Pero timplu jilirinacami lii tjaajiñi maestrunacami wajt jilirinacami, jalla ninacazti jaknuz̈t Jesusa coni atas, jalla nii kaznatc̈ha.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Pero tjappacha nii wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈ taku nonzjapa kuz tjaatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ana jaknuz̈quiztanami nii conz puntuqui asiptiskatz atatc̈ha.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.