Lucas 14

Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tsjii jeejz tjuñquiziqui Jesusaqui tsjii fariseo jilirz̈ kjuya luli ojkchic̈ha. Yekja fariseo z̈oñinacaqui Jesusa awayt'atc̈ha.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Niz̈aza nii kjuyquiz z̈elatc̈ha tsjii curpu tjuuchi z̈oñi. Jesús z̈cati z̈elatc̈ha.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Nii cherz̈cu Jesusaqui fariseo z̈oñinacz̈quiz lii tjaajiñinacz̈quiz, jalla ninacz̈quiz pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Jeejz tjuñquiziqui tsjii laa z̈oñi c̈hjetnasay? uz̈ ¿ana c̈hjetnasaj?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ninacazti ch'ujukaz cjissic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui laa z̈oñi kjawz̈cu, c̈hjetinchic̈ha. Nekztan laa z̈oñz̈quiz cjichic̈ha: —Oka amqui —cjicanaqui.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Nekztanaqui Jesusaqui fariseo z̈oñinacz̈quiz tuz̈ cjichic̈ha: —Jeejz tjuñquiz cjenami aznumi wacami tujquiz tjojtsiz̈ cjen okz̈cu, ¿anaz̈ jooznasajo?
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Jalla nuz̈ chiitiquiztanaqui ana jaknuz̈ kjaazñi atchic̈ha.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nekztanaqui Jesusaqui nii kjuyquin lujlcan jalla tiz̈ta cherchic̈ha. Kjawz̈ta z̈oñinacaqui tucquin julz kjuratc̈ha, niz̈aza honorchiz cjis pecatc̈ha. Jalla niz̈ta cjicjiñi cherz̈cu, Jesusaqui, tuz̈ cjichic̈ha:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Amqui tsjii zalzñi pjijztiquiz kjawz̈ta cjesaz̈ niiqui, anac̈ha tucquinpan julzqui. Am jarupacha tsjii juc'ant jilir z̈oñiqui tjonasaz̈ niiqui, am tucquin julzpantaz̈ cjesac̈ha.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Jecc̈halaj pucultan anc̈hucqui kjawzi, jalla nii kjawzñi z̈oñiqui amquiz chiyasac̈ha, “Am julz tii juc'ant jilirz̈quin tjaa”, cjican. Jalla niz̈tiquiztanaqui amlaqui azanpanti wirquin julz cjesac̈ha. Am aziz̈ cjesac̈ha.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ana niz̈ta paa. Antiz tuz̈ cjee. Tsjii zalzñi pjijztiquiz kjawztaz̈ cjesaz̈ niiqui, wirquinpankaz julzqui. Nekztan nii kjawzñi z̈oñiqui irantiz̈cuqui, amquin chiyasac̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt k'ayi jila, ticchuc watz̈ca, tucquin julz̈ca”. Jalla nuz̈ kjawz̈cu tucquin tjulz̈tiquiztan parti z̈oñinacz̈ c̈hjujcquiziqui honorchizim cjesac̈ha.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Jakzilta z̈oñit parti zoñinacz̈quiz persun honora chii chiyac̈haj niiqui, wiruñaqui nii z̈oñiqui ch'ujukaz cjesac̈ha. Pero humilde kuzziz z̈oñizti honorchiz cjiskattaz̈ cjequic̈ha.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Niz̈aza Jesusaqui nii kjawzñi z̈oñz̈quiz cjichic̈ha: —C̈hjeri tjaasim pecc̈haj niiqui, anam kjawznaquiz̈ am persun mazinacz̈quiz, niz̈aza am persun jilanacz̈quiz, niz̈aza am persun famill parintinacz̈quiz, niz̈aza am ricach visinunacz̈quiz, jalla ninacz̈quiz alaja anam kjawznaquic̈ha. Ninaca c̈hjeri luli kjawznasaz̈ niiqui, ninacaqui am zakaz kjawznasac̈ha. Niz̈tiquiztan amzakam c̈hjeri tanznaquic̈ha. Niz̈tiquiztan ana gastichim cjequic̈ha.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ana niz̈ta paa. Antiz tuz̈ cjee. C̈hjeri tjaasim pecc̈haj niiqui, kjawznaquic̈ha pori z̈oñinaca, zuch z̈oñinaca, coj z̈oñinaca, zur z̈oñinaca, jalla ninacz̈quiz kjawznaquic̈ha.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Nuz̈ paaz̈cu cuntintum cjequic̈ha. Ninacaqui anaz̈ c̈hjulumi tjepñi atasac̈ha. Yooz zuma kamañchiz z̈oñinacz̈ jacatatz̈ tjuñiz̈ tjontan, jalla nekzim amqui tjepuntam cjequic̈ha.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Jalla nuz̈ Jesusiz̈ chiita taku nonz̈cu, tsjii julzi z̈ejlñi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz cjichic̈ha: —Arajpach Yooz Ejpz̈ kjuyquin lujlñinaca cuntintuz̈ cjequic̈ha.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jalla nekztanaqui Jesusaqui nii z̈oñz̈quiz quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Tsjii nooj tsjii z̈oñiqui pajk pjijzta paachic̈ha. Tuquiqui walja z̈oñinaca kjawskatchic̈ha pjijztiquiz.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Pjijzta c̈hjeri lujlz ora piyunaqui kjawz̈ta z̈oñinacz̈quiz cuchanz̈quitac̈ha, tuz̈ cjeyajo: “Tjappacha listu tjacz̈tac̈ha, jaziqui z̈-tjona”.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nekztanaqui kjawz̈ta z̈oñinacaqui pasinza mayizichic̈ha. Tsjii z̈oñiqui cjichic̈ha: “Anzilla yoka kjaychinc̈ha. Jalla nii cherz̈quistanc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan amqui wejr pasinzt'alla”.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Tsjiizti cjichic̈ha: “Anzilla tunca waca kjaychiñc̈ha. Jalla nii waca yanstanc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan zumaz̈ pasinzt'alla”.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Tsjiizti cjichic̈ha: “Anzilla tjunatan zalzinc̈ha. Niz̈tiquiztan anal oki atasac̈ha”.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Nii cuchanz̈quita piyunaqui quejpz̈cu patrunz̈quiz tjappacha quint'ichic̈ha, jaknuz̈ z̈oñinacat kjaaztc̈haja, jalla nii. Nuz̈ quint'itiquiztan nii patrunaqui walja z̈awjchi cjissic̈ha. Niz̈aza piyunz̈quiz cjichic̈ha: “Uri ojklayz̈ca calliran niz̈aza wajt tjiyaran. Pori z̈oñinaca zjijczna, niz̈aza zuch z̈oñinaca, cojonaca, zuranaca, jalla ninaca kjawz̈ca”.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Wiruñaqui nii piyunaqui mazzic̈ha tuz̈ cjican: “Wejt patruna, amiz̈ mantitacama ojklaychinc̈ha. Niz̈aza iya julz campo z̈ejlc̈ha”.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nekztanaqui patrunaqui cjichic̈ha piyunz̈quiz: “Wilta ojklayz̈ca callinacaran jicznacaran. Z̈oñinaca kjawkjawcan ojklayz̈ca kjuyquiz chjijpsnajo. Kjawz̈ta z̈oñinacz̈quiz tjonkatz̈ca”.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Nekztan Jesusaqui cjichizakazza: —Wejrqui cjiwc̈ha. Weriz̈ primira kjawz̈ta z̈oñinacaqui anapan c̈hjeri lulasac̈ha wejt arajpach pjijztiquiziqui. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Walja z̈oñinacaqui Jesusa apzic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui tsijtscu z̈oñinacz̈ kjutñi quejpchic̈ha, tuz̈ cjican:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Jakzilta z̈oñit wejtquin kuzziz cjec̈haj niiqui, niiz̈ persun ejpmi, maami, tjunmi, maatinacami, persun jilanacami, persun cullaquinacami, niz̈aza niiz̈ persun kamañ wirami, jalla ninacz̈quiztanami wejtquin juc'anti kuzziz cjistanc̈ha. Anaz̈ wejtquin juc'anti kuzziz cjequiz̈ niiqui, anaz̈ wejt partir z̈oñi cjichuca cjesac̈ha.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Jakzilta z̈oñit wejt partir z̈oñi cjis pecc̈haj niiqui, tjapa kuztanz̈ wejtquiz cjistanc̈ha niiz̈ persun wira apt'iz cjenami.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Tsjilla cjesac̈ha. Jequit tsjii campanturi kjuyz pecc̈haj niiqui, primiruqui gasto zumpacha tantiistanc̈ha, paaz wacata ana wacata, jaknuz̈ nii campanturi tsajczjapa, jalla nii.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ana zumpacha tantiiz̈cu kallantaquiz̈ niiqui, nekztan ana tsaqui atchucaz̈ cjesac̈ha. Jalla nuz̈ ana tsajcñi cherz̈cu parti z̈oñinacaqui nii z̈oñz̈quiz iñarasac̈ha,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 tuz̈ cjican: “Nii z̈oñiqui campantur kjuyi kallantichic̈ha. Nekztan ana tsaqui atchic̈ha. Ana zuma tantiichic̈ha”. Jalla nuz̈ tjasaquic̈ha.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Niz̈aza jakzilta chawc jilirit quira zalz pecac̈haj niiqui, primiruqui zumpacha tantiistanc̈ha, niiz̈ tunca warank zultatunaca tsjiizuñz̈ paatunc warank quintra zultatunacz̈quiz atipata, ana atipata, jalla nii.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ana atipchucaz̈laj niiqui, quintra jilirz̈quin az̈quin cjen cumisiuna cuchansa, nuz̈quiz pasinza paajo, acuerdo luzjapa.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Jalla niz̈ta, ima wejtquiz kuzziz cjen, zumpacha tantiiz waquizic̈ha. Jakzilta z̈oñit c̈hjultakquiztanami anaz̈ wejtquiz juc'anti kuzziz cjequiz̈ niiqui, anapanz̈ wejt parti z̈oñi cjesac̈ha.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ‛Yacuqui zumac̈ha. Yacuqui lak'ansnasaz̈ niiqui, ¿jaknuz̈t wilta zuma cjesajo?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Anapanz̈ cjesac̈ha. Anaz̈ yokjapa sirwasac̈ha, niz̈aza anaz̈ yok kulljapa sirwasac̈ha. Jalla nuz̈ ana sirwanami tjojtspanikazza. Jakziltaz̈laj cjuñchiz niiqui, zumpacha nonz̈na Yooz puntu intintisjapa.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.