João 4
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVT
1 Z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz walja tjonchic̈ha niiz̈tan chica ojklayzjapa, Juanz̈quiztan juc'ant tama. Niz̈aza Juanz̈quiztan juc'anti z̈oñinaca bautissicha. Jalla nii quintu ojklayan, fariseo z̈oñinacaqui nii quintu nonchic̈ha. Nekztan Jesusiz̈tan quintrazi kallantichic̈ha. Nii zizzic̈ha Jesusaqui.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Jalla nuz̈ nii Jesusiz̈ bautis quintu ojklaychiz̈ cjenami, Jesusaqui anaz̈ bautissic̈ha. Antiz niiz̈ tjaajinta z̈oñinacakaz bautisatc̈ha.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Pero fariseo z̈oñinacaqui Jesusiz̈ puntuquiztan nonz̈cu, Jesusiz̈tan quintrazi kallantichic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Jesusaqui Judea yokquiztan zarakchic̈ha, Galilea yokquin quejpz̈quizjapa.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Jalla nii jiczquiz ojkcan, Samaria yoka nuz̈ watstantac̈ha.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Jalla nuz̈ Samaria yokquin ojkcan Sicar cjita wajtquin irantichic̈ha. Tuqui timpu Jacob cjita z̈oñiqui niiz̈ José cjita majchquiz tsjii yoka tjaachitac̈ha. Nii yok z̈cati Sicar cjita watja z̈elatc̈ha.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jalla nicju tsjii kjaz tuj z̈elatc̈ha, Jacobz̈ tuj cjitatac̈ha. Jesusaqui jiczquiz ojktiquiztan otchic̈ha. Nekztan tuj latuquiz julzic̈ha. Nii oraqui taypur wajitac̈ha.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Nekztanaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui watja luzzic̈ha lujlz c̈hjeri kjayzjapa. Jesusaz̈ nuz̈ zinalla z̈elan, tsjaa Samaria wajtchiz maatakqui nii tujquin kjaz cooyi tjonchinc̈ha. Jesusaqui naaquiz paljaychic̈ha: —Kjaz onalla, —cjican.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Jalla nuz̈ kjaz tomangztiquiztan naa Samaria wajtchiz maatak z̈onqui cjichinc̈ha: —Amqui judío z̈oñimla. Wejrqui Samaria wajtchiz z̈ontc̈ha. ¿Kjaz̈tiquiztan amqui wejtquiztan kjaz mayjo? (Judío z̈oñinacz̈tan Samaria wajtchiz z̈oñinacz̈tan porapat ana parliñipanla, pero.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jalla nekztanaqui naa maatakaz̈ chiitiquiztan Jesusaqui tuz̈ kjaazic̈ha: —Wejrqui amquiztan kjaz maychinc̈ha. Pero amzti wejt puntuquiztanami niz̈aza Yooziz̈ tjaaz puntuquiztanami intintitasaz̈ niiqui, jalla nekztan wejtquiztan z̈ejtñi kjaz maytasac̈ha. Niz̈aza nii z̈ejtñi kjaz tjaatam cjitasac̈ha.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Jalla nekztanaqui naa maatakqui tuz̈ cjichinc̈ha: —Señor, am anaj kjaz coozizzamla. Tii tuj kozic̈ha. ¿Jakzictanam nii z̈ejtñi kjaz tjaasajo?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Uc̈hum Jacob cjita tuquita ejpqui tii tuj ecanchic̈ha. Niz̈aza tii tujquiztan kjaz licñitac̈ha, niz̈aza niiz̈ maatinacami, niz̈aza niiz̈ animalanacami. ¿Amqui niiz̈quiztan juc'antim cjes, kjaz̈tatajo?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jalla nekztanaqui Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Jakziltat tii tuj kjazquiztan licc̈haja, jalla niiqui wiltaz̈ kjaz pecaquic̈ha.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Pero jakziltat weriz̈ tjaata kjaz licc̈haja, jalla niiqui anaz̈ iya kjaz pecñiz̈ cjequic̈ha. Weriz̈ tjaata kjazqui niiz̈ persun kuzquiz tsjii jalzuriz̈takaz cjisnaquic̈ha wiñaya z̈ejtzjapa.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Jalla nekztanaqui naa maatak z̈onqui niiz̈quiz cjichinc̈ha: —Señor, nii kjaz tjaalla, ana iya kjaz peczjapa, niz̈aza tii tujquiz ana iya kjaz cooyi tjonzjapa.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Oka, am luctaka kjawz̈ca. Nekztan wiltam wejtquin tjonaquic̈ha.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Naa maatak z̈onqui tuz̈ kjaazic̈ha: —Ana luctakchiztc̈ha. Jalla nuz̈ kjaaztiquiztan Jesusaqui tuz̈ cjichic̈ha: —Amqui weraram chiic̈ha, “Ana luctakchiztc̈ha” cjicanaqui.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Amqui pjijska luctakchiztakalala amqui. Jalla niz̈tiquiztan anziqui am lucum cjic̈haja, jalla niiqui anaz̈ am ultim lucuqui. Jaziqui weraram chiic̈ha.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Jalla nekztanaqui naa maatak z̈onqui Jesusiz̈quiz tuz̈ cjichinc̈ha: —Señor, amc̈ha profetaqui, nuz̈ tantiyuc̈ha.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Wejtnaca tuquita ejpnacaqui tii curquiz Yooz rispitñitac̈ha. Anc̈huc judío z̈oñinacazti cjiñchucc̈ha, Jerusalén wajtquin Yooz rispitsa, nii.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz tuz̈ kjaazic̈ha: —Maataka, weriz̈ chiita taku criya. Tsjii tjuñi tjonc̈ha. Jalla nii tjuñquiziqui anaz̈ tii curquizimi nizaza anaz̈ Jerusalén wajtquizimi Yooz Ejp rispitaquic̈ha.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Anc̈hucqui Yooz ana zuma pajz̈cu rispitc̈ha. Wejrnaczti Yooz lijituma pajz̈cu rispituc̈ha. Judío partiquiztanz̈ Yooziz̈ cuchanz̈quita Liwriiñiqui tjonc̈ha.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Nii tjonz tjuñquiziqui, niz̈aza anzimi, werar Yooz Ejp rispitñinacaqui kuztanami animuz̈tanami Yooz rispitaquic̈ha. Niz̈aza Yooz Ejpz̈ kuzcama weraraz̈ rispitaquic̈ha. Jalla niz̈ta rispitñinacaz̈ Yooz Ejpqui pecc̈ha.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Yoozza ana janchichizqui, animuz̈takaz. Jalla niz̈tiquiztan niiz̈quin rispitñinacaqui kuztanami animuz̈tanami nii rispitstanc̈ha. Niz̈aza Yooz kuzcama werara rispitstanc̈ha.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Jalla nekztanaqui naa maatak z̈onqui Jesusiz̈quiz cjichinc̈ha: —Tsjii noojiqui tsjii Yoozquiztan cuchanz̈quita cjitaqui tjonaquic̈ha. (Mesías, niz̈aza Cristo cjitazakazza niiqui.) Jalla nii tjonz̈cu wejtnacaquiz tjapa Yooz puntuquiztan tjaajnaquic̈ha.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz tuz̈ cjichic̈ha: —Werjtc̈ha niitqui, amquiz paljayuc̈ha.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Jalla nuz̈ parlan Jesusiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui quejpz̈quichic̈ha. Nuz̈ Jesusaz̈ tsjaa Samaria wajtchiz z̈onatan parliñi cherz̈cu, ispantichic̈ha. Ancha ispantiz̈cu tjapa nii tjaajintanacaqui ana pewczñi atchic̈ha, “Naaquiztan ¿c̈hjulum pec?” cjican, uz̈ “¿Kjaz̈tiquiztan naa z̈onatan parli?” cjican ana pewczñi atchic̈ha.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Nekztanaqui naa maatak z̈onqui kjaz luuz eccu, watja ojkchinc̈ha. Nekztan z̈oñinacz̈quin tuz̈ quint'ichinc̈ha:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 —Ojklay, tsjii z̈oñiz̈ cherz̈quilay. Niiqui tjapa weriz̈ kamta puntu zizza. Wejtquiz nii puntu chiichic̈ha. ¿Anaj tii Yooz cuchanz̈quita Cristo cjesaya?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Nekztanaqui zoñinacaqui wajtquiztan ulanz̈quichic̈ha, jakziquin Jesusa z̈elatc̈haja, jalla nicju.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ima nii z̈oñinacaz̈ irantiz̈can, niiz̈ tjaajintanacaqui Jesusiz̈quiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, c̈hjululla mekaz lujlz̈nalla.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Jesusazti ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Wejttac yekja lujlz z̈ejlc̈ha. Jalla nii lujlzqui anc̈hucqui anaz̈ pajc̈ha.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Jalla nuz̈ chiitiquiztan niiz̈ tjaajintanacaqui ninacpora pewcsassic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Jequit tiiz̈quiz lujlz c̈hjeri zjijcanchi cjesajo?
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Wejrqui wejt cuchanz̈quiñiz̈ kuzcama kamuc̈ha. Niz̈aza niiz̈ pecta langz cumpluc̈ha. Jalla niic̈ha wejtta lujlz c̈hjeri cuntaqui.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Anc̈hucqui cjinc̈hucc̈ha, “Zkala ajzquinaqui pajkpic jiiz pjaltic̈ha”, jalla nuz̈ cjiñc̈hucc̈ha. Pero wejr anc̈hucaquiz cjiwc̈ha, “Nii z̈oñinacz̈quin cherzna. Pookchi zkalanacaz̈takaz ninacaqui. Ricujz pecc̈ha.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Jakziltat nii pookchi zkalanaca ricujac̈haja, jalla niiqui pactaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza nii ricujta z̈oñinacaqui Yooztan wiñaya kamaquic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan zkala c̈hjacñimi ajzñimi nuz̈ chicapacha cuntintuz̈ cjequic̈ha.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Tii zkala puntuquiztan chiitaqui werarapanc̈ha. Jalla tuz̈ cjic̈ha: “Zkala c̈hjacñiqui tsjiic̈ha. Niz̈aza zkala ajzñiqui yekjac̈ha”.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Wejrqui anc̈huc cuchanz̈quichinc̈ha, ana amiz̈ trabajta zkala ricujzjapa. Yekjanacac̈ha nii zkalac trabajchi Yooz taku paljaycan. Anc̈hucqui nii trabajtiquiz yapzinc̈hucc̈ha, ultimquiziqui Yooztajapa ricujta cjisjapa.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Jalla nekztanaqui wacchi Samaria wajtchiz z̈oñinacaqui niiz̈quiz criichic̈ha, naa maatak z̈onaz̈ maztaz̈ cjen. “Niiqui tjapa weriz̈ kamta puntu zizza”, jalla nuz̈ cjican mazzinc̈ha naaqui.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Niz̈aza Jesusiz̈quiz tjonz̈cu, nii Samaria wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejtnacatan kamt'alla. Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈tan puc maj kamchic̈ha.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Jalla nuz̈ niiz̈ persuna tjaajintiquiztan iya juc'anti nii z̈oñinacaqui niiz̈quiz criichic̈ha.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ninacaqui naa maatak z̈onaquiz tuz̈ cjichic̈ha: —Wejrnacqui criyuc̈ha. Anaz̈ amiz̈ maztiquiztankaz criyuc̈ha. Antiz niiz̈ taku persuna nonz̈cupan criyuc̈ha. Chekapan, tiiqui Yooz cuchanz̈quita Cristukalc̈ha, z̈oñinacz̈quiz liwriiñiqui. Anzil nii zizuc̈ha wejrnacqui, niiz̈ tjaajinta taku nonz̈cu.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Puc majquiztan Jesusaqui Galilea yokquin ojkchic̈ha.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Jalla nekztanaqui Jesusaqui tuz̈ chiichic̈ha: —Tsjii Yooz cuntiquiztan chiiñi profetaqui niiz̈ persun wajtchiz z̈oñinacz̈quiz ana rispittac̈ha.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Jalla nekztanaqui Galilea irantitan, nii z̈oñinacaqui Jesusa zuma risiwchic̈ha. Nii z̈oñinacaqui Jerusalén ojkchizakaztac̈ha, pascua pjijzta payi. Jalla nicju z̈ejlcan tjapa Jesusaz̈ paatanaca cherchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii z̈oñinacaqui Jesusa zuma risiwchic̈ha.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Galilea yokquin z̈ejlcan, Jesusaqui Caná cjita watja wilta ojkchic̈ha. Tuquiqui nii wajtquiz kjazquiztan vino tuckatchic̈ha. Tsjii pajk jilirz̈ secretariuqui Capernaum wajtquiz z̈elatc̈ha. Nii secretariuz̈ majchqui laatac̈ha.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Jesusaz̈ Judea yokquiztan Galilea tjonchi quintu zizcu, nii secretariuqui Jesusa roqui ojkchic̈ha niiz̈ kjuyquin tjonz̈cajo, niz̈aza niiz̈ majch c̈hjetnajo. Niiz̈ majchqui ticzmayatac̈ha.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jalla nekztan Jesusaqui niiz̈quiz cjichic̈ha: —Anc̈hucqui sinalanacami milajrunacami ana cheraquiz̈ niiqui, ana criyasac̈ha.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Nekztan nii secretariuqui cjichic̈ha: —Señor, ima wejt majch ticznan wejt kjuyquin tjonz̈calla.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jesusaqui nekztan cjichic̈ha: —Am kjuya quepa, am majchqui z̈etaquic̈ha. Nekztan nii secretariuqui jalla nuz̈ Jesusaz̈ chiitan nii criichic̈ha. Jalla nekztan kjuya quejpchic̈ha.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Jalla nuz̈ niiz̈ kjuya okan, niiz̈ piyunanacaqui niiz̈quin zalz̈quichic̈ha, tuz̈ cjican: —Am majchqui z̈ejtchic̈ha.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Jalla nuz̈ chiitiquiztan nii secretariuqui pewczic̈ha, c̈hjulora niiz̈ majch z̈eti kallantichi, jalla nii. Niiz̈ piyunanacaqui cjichic̈ha: —Zezcu taypuruz̈ paztanalla nii kjakñi ch'ujlñiqui apaltichic̈ha.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Nii ejpqui cjuñzic̈ha, nii orapacha Jesusaqui cjichic̈ha, “Am majchqui z̈etaquic̈ha”. Jalla niz̈tiquiztan nii ejpqui tjapa kuztan Jesusiz̈quiz criichic̈ha, tjapa niiz̈ kjuychiz z̈oñinacz̈tanpacha.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Judea yokquiztan Galilea quejpz̈cu, Jesusaqui nii milajru paachic̈ha. Jalla niiz̈tanaqui pizc wilta milajru paachic̈ha.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.