João 4
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NTLH
1 Z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz walja tjonchic̈ha niiz̈tan chica ojklayzjapa, Juanz̈quiztan juc'ant tama. Niz̈aza Juanz̈quiztan juc'anti z̈oñinaca bautissicha. Jalla nii quintu ojklayan, fariseo z̈oñinacaqui nii quintu nonchic̈ha. Nekztan Jesusiz̈tan quintrazi kallantichic̈ha. Nii zizzic̈ha Jesusaqui.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Jalla nuz̈ nii Jesusiz̈ bautis quintu ojklaychiz̈ cjenami, Jesusaqui anaz̈ bautissic̈ha. Antiz niiz̈ tjaajinta z̈oñinacakaz bautisatc̈ha.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Pero fariseo z̈oñinacaqui Jesusiz̈ puntuquiztan nonz̈cu, Jesusiz̈tan quintrazi kallantichic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Jesusaqui Judea yokquiztan zarakchic̈ha, Galilea yokquin quejpz̈quizjapa.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Jalla nii jiczquiz ojkcan, Samaria yoka nuz̈ watstantac̈ha.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Jalla nuz̈ Samaria yokquin ojkcan Sicar cjita wajtquin irantichic̈ha. Tuqui timpu Jacob cjita z̈oñiqui niiz̈ José cjita majchquiz tsjii yoka tjaachitac̈ha. Nii yok z̈cati Sicar cjita watja z̈elatc̈ha.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Jalla nicju tsjii kjaz tuj z̈elatc̈ha, Jacobz̈ tuj cjitatac̈ha. Jesusaqui jiczquiz ojktiquiztan otchic̈ha. Nekztan tuj latuquiz julzic̈ha. Nii oraqui taypur wajitac̈ha.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Nekztanaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui watja luzzic̈ha lujlz c̈hjeri kjayzjapa. Jesusaz̈ nuz̈ zinalla z̈elan, tsjaa Samaria wajtchiz maatakqui nii tujquin kjaz cooyi tjonchinc̈ha. Jesusaqui naaquiz paljaychic̈ha: —Kjaz onalla, —cjican.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Jalla nuz̈ kjaz tomangztiquiztan naa Samaria wajtchiz maatak z̈onqui cjichinc̈ha: —Amqui judío z̈oñimla. Wejrqui Samaria wajtchiz z̈ontc̈ha. ¿Kjaz̈tiquiztan amqui wejtquiztan kjaz mayjo? (Judío z̈oñinacz̈tan Samaria wajtchiz z̈oñinacz̈tan porapat ana parliñipanla, pero.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jalla nekztanaqui naa maatakaz̈ chiitiquiztan Jesusaqui tuz̈ kjaazic̈ha: —Wejrqui amquiztan kjaz maychinc̈ha. Pero amzti wejt puntuquiztanami niz̈aza Yooziz̈ tjaaz puntuquiztanami intintitasaz̈ niiqui, jalla nekztan wejtquiztan z̈ejtñi kjaz maytasac̈ha. Niz̈aza nii z̈ejtñi kjaz tjaatam cjitasac̈ha.
10 Então Jesus disse:
11 Jalla nekztanaqui naa maatakqui tuz̈ cjichinc̈ha: —Señor, am anaj kjaz coozizzamla. Tii tuj kozic̈ha. ¿Jakzictanam nii z̈ejtñi kjaz tjaasajo?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Uc̈hum Jacob cjita tuquita ejpqui tii tuj ecanchic̈ha. Niz̈aza tii tujquiztan kjaz licñitac̈ha, niz̈aza niiz̈ maatinacami, niz̈aza niiz̈ animalanacami. ¿Amqui niiz̈quiztan juc'antim cjes, kjaz̈tatajo?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jalla nekztanaqui Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Jakziltat tii tuj kjazquiztan licc̈haja, jalla niiqui wiltaz̈ kjaz pecaquic̈ha.
13 Então Jesus disse:
14 Pero jakziltat weriz̈ tjaata kjaz licc̈haja, jalla niiqui anaz̈ iya kjaz pecñiz̈ cjequic̈ha. Weriz̈ tjaata kjazqui niiz̈ persun kuzquiz tsjii jalzuriz̈takaz cjisnaquic̈ha wiñaya z̈ejtzjapa.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Jalla nekztanaqui naa maatak z̈onqui niiz̈quiz cjichinc̈ha: —Señor, nii kjaz tjaalla, ana iya kjaz peczjapa, niz̈aza tii tujquiz ana iya kjaz cooyi tjonzjapa.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Oka, am luctaka kjawz̈ca. Nekztan wiltam wejtquin tjonaquic̈ha.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Naa maatak z̈onqui tuz̈ kjaazic̈ha: —Ana luctakchiztc̈ha. Jalla nuz̈ kjaaztiquiztan Jesusaqui tuz̈ cjichic̈ha: —Amqui weraram chiic̈ha, “Ana luctakchiztc̈ha” cjicanaqui.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Amqui pjijska luctakchiztakalala amqui. Jalla niz̈tiquiztan anziqui am lucum cjic̈haja, jalla niiqui anaz̈ am ultim lucuqui. Jaziqui weraram chiic̈ha.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Jalla nekztanaqui naa maatak z̈onqui Jesusiz̈quiz tuz̈ cjichinc̈ha: —Señor, amc̈ha profetaqui, nuz̈ tantiyuc̈ha.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Wejtnaca tuquita ejpnacaqui tii curquiz Yooz rispitñitac̈ha. Anc̈huc judío z̈oñinacazti cjiñchucc̈ha, Jerusalén wajtquin Yooz rispitsa, nii.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz tuz̈ kjaazic̈ha: —Maataka, weriz̈ chiita taku criya. Tsjii tjuñi tjonc̈ha. Jalla nii tjuñquiziqui anaz̈ tii curquizimi nizaza anaz̈ Jerusalén wajtquizimi Yooz Ejp rispitaquic̈ha.
21 Jesus disse:
22 Anc̈hucqui Yooz ana zuma pajz̈cu rispitc̈ha. Wejrnaczti Yooz lijituma pajz̈cu rispituc̈ha. Judío partiquiztanz̈ Yooziz̈ cuchanz̈quita Liwriiñiqui tjonc̈ha.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nii tjonz tjuñquiziqui, niz̈aza anzimi, werar Yooz Ejp rispitñinacaqui kuztanami animuz̈tanami Yooz rispitaquic̈ha. Niz̈aza Yooz Ejpz̈ kuzcama weraraz̈ rispitaquic̈ha. Jalla niz̈ta rispitñinacaz̈ Yooz Ejpqui pecc̈ha.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yoozza ana janchichizqui, animuz̈takaz. Jalla niz̈tiquiztan niiz̈quin rispitñinacaqui kuztanami animuz̈tanami nii rispitstanc̈ha. Niz̈aza Yooz kuzcama werara rispitstanc̈ha.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Jalla nekztanaqui naa maatak z̈onqui Jesusiz̈quiz cjichinc̈ha: —Tsjii noojiqui tsjii Yoozquiztan cuchanz̈quita cjitaqui tjonaquic̈ha. (Mesías, niz̈aza Cristo cjitazakazza niiqui.) Jalla nii tjonz̈cu wejtnacaquiz tjapa Yooz puntuquiztan tjaajnaquic̈ha.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz tuz̈ cjichic̈ha: —Werjtc̈ha niitqui, amquiz paljayuc̈ha.
26 Então Jesus afirmou:
27 Jalla nuz̈ parlan Jesusiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui quejpz̈quichic̈ha. Nuz̈ Jesusaz̈ tsjaa Samaria wajtchiz z̈onatan parliñi cherz̈cu, ispantichic̈ha. Ancha ispantiz̈cu tjapa nii tjaajintanacaqui ana pewczñi atchic̈ha, “Naaquiztan ¿c̈hjulum pec?” cjican, uz̈ “¿Kjaz̈tiquiztan naa z̈onatan parli?” cjican ana pewczñi atchic̈ha.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Nekztanaqui naa maatak z̈onqui kjaz luuz eccu, watja ojkchinc̈ha. Nekztan z̈oñinacz̈quin tuz̈ quint'ichinc̈ha:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —Ojklay, tsjii z̈oñiz̈ cherz̈quilay. Niiqui tjapa weriz̈ kamta puntu zizza. Wejtquiz nii puntu chiichic̈ha. ¿Anaj tii Yooz cuchanz̈quita Cristo cjesaya?
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Nekztanaqui zoñinacaqui wajtquiztan ulanz̈quichic̈ha, jakziquin Jesusa z̈elatc̈haja, jalla nicju.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ima nii z̈oñinacaz̈ irantiz̈can, niiz̈ tjaajintanacaqui Jesusiz̈quiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, c̈hjululla mekaz lujlz̈nalla.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Jesusazti ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Wejttac yekja lujlz z̈ejlc̈ha. Jalla nii lujlzqui anc̈hucqui anaz̈ pajc̈ha.
32 Jesus respondeu:
33 Jalla nuz̈ chiitiquiztan niiz̈ tjaajintanacaqui ninacpora pewcsassic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Jequit tiiz̈quiz lujlz c̈hjeri zjijcanchi cjesajo?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Wejrqui wejt cuchanz̈quiñiz̈ kuzcama kamuc̈ha. Niz̈aza niiz̈ pecta langz cumpluc̈ha. Jalla niic̈ha wejtta lujlz c̈hjeri cuntaqui.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Anc̈hucqui cjinc̈hucc̈ha, “Zkala ajzquinaqui pajkpic jiiz pjaltic̈ha”, jalla nuz̈ cjiñc̈hucc̈ha. Pero wejr anc̈hucaquiz cjiwc̈ha, “Nii z̈oñinacz̈quin cherzna. Pookchi zkalanacaz̈takaz ninacaqui. Ricujz pecc̈ha.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Jakziltat nii pookchi zkalanaca ricujac̈haja, jalla niiqui pactaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza nii ricujta z̈oñinacaqui Yooztan wiñaya kamaquic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan zkala c̈hjacñimi ajzñimi nuz̈ chicapacha cuntintuz̈ cjequic̈ha.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Tii zkala puntuquiztan chiitaqui werarapanc̈ha. Jalla tuz̈ cjic̈ha: “Zkala c̈hjacñiqui tsjiic̈ha. Niz̈aza zkala ajzñiqui yekjac̈ha”.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Wejrqui anc̈huc cuchanz̈quichinc̈ha, ana amiz̈ trabajta zkala ricujzjapa. Yekjanacac̈ha nii zkalac trabajchi Yooz taku paljaycan. Anc̈hucqui nii trabajtiquiz yapzinc̈hucc̈ha, ultimquiziqui Yooztajapa ricujta cjisjapa.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Jalla nekztanaqui wacchi Samaria wajtchiz z̈oñinacaqui niiz̈quiz criichic̈ha, naa maatak z̈onaz̈ maztaz̈ cjen. “Niiqui tjapa weriz̈ kamta puntu zizza”, jalla nuz̈ cjican mazzinc̈ha naaqui.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Niz̈aza Jesusiz̈quiz tjonz̈cu, nii Samaria wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejtnacatan kamt'alla. Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈tan puc maj kamchic̈ha.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jalla nuz̈ niiz̈ persuna tjaajintiquiztan iya juc'anti nii z̈oñinacaqui niiz̈quiz criichic̈ha.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ninacaqui naa maatak z̈onaquiz tuz̈ cjichic̈ha: —Wejrnacqui criyuc̈ha. Anaz̈ amiz̈ maztiquiztankaz criyuc̈ha. Antiz niiz̈ taku persuna nonz̈cupan criyuc̈ha. Chekapan, tiiqui Yooz cuchanz̈quita Cristukalc̈ha, z̈oñinacz̈quiz liwriiñiqui. Anzil nii zizuc̈ha wejrnacqui, niiz̈ tjaajinta taku nonz̈cu.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Puc majquiztan Jesusaqui Galilea yokquin ojkchic̈ha.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Jalla nekztanaqui Jesusaqui tuz̈ chiichic̈ha: —Tsjii Yooz cuntiquiztan chiiñi profetaqui niiz̈ persun wajtchiz z̈oñinacz̈quiz ana rispittac̈ha.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Jalla nekztanaqui Galilea irantitan, nii z̈oñinacaqui Jesusa zuma risiwchic̈ha. Nii z̈oñinacaqui Jerusalén ojkchizakaztac̈ha, pascua pjijzta payi. Jalla nicju z̈ejlcan tjapa Jesusaz̈ paatanaca cherchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii z̈oñinacaqui Jesusa zuma risiwchic̈ha.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Galilea yokquin z̈ejlcan, Jesusaqui Caná cjita watja wilta ojkchic̈ha. Tuquiqui nii wajtquiz kjazquiztan vino tuckatchic̈ha. Tsjii pajk jilirz̈ secretariuqui Capernaum wajtquiz z̈elatc̈ha. Nii secretariuz̈ majchqui laatac̈ha.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Jesusaz̈ Judea yokquiztan Galilea tjonchi quintu zizcu, nii secretariuqui Jesusa roqui ojkchic̈ha niiz̈ kjuyquin tjonz̈cajo, niz̈aza niiz̈ majch c̈hjetnajo. Niiz̈ majchqui ticzmayatac̈ha.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jalla nekztan Jesusaqui niiz̈quiz cjichic̈ha: —Anc̈hucqui sinalanacami milajrunacami ana cheraquiz̈ niiqui, ana criyasac̈ha.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Nekztan nii secretariuqui cjichic̈ha: —Señor, ima wejt majch ticznan wejt kjuyquin tjonz̈calla.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jesusaqui nekztan cjichic̈ha: —Am kjuya quepa, am majchqui z̈etaquic̈ha. Nekztan nii secretariuqui jalla nuz̈ Jesusaz̈ chiitan nii criichic̈ha. Jalla nekztan kjuya quejpchic̈ha.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Jalla nuz̈ niiz̈ kjuya okan, niiz̈ piyunanacaqui niiz̈quin zalz̈quichic̈ha, tuz̈ cjican: —Am majchqui z̈ejtchic̈ha.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Jalla nuz̈ chiitiquiztan nii secretariuqui pewczic̈ha, c̈hjulora niiz̈ majch z̈eti kallantichi, jalla nii. Niiz̈ piyunanacaqui cjichic̈ha: —Zezcu taypuruz̈ paztanalla nii kjakñi ch'ujlñiqui apaltichic̈ha.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Nii ejpqui cjuñzic̈ha, nii orapacha Jesusaqui cjichic̈ha, “Am majchqui z̈etaquic̈ha”. Jalla niz̈tiquiztan nii ejpqui tjapa kuztan Jesusiz̈quiz criichic̈ha, tjapa niiz̈ kjuychiz z̈oñinacz̈tanpacha.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Judea yokquiztan Galilea quejpz̈cu, Jesusaqui nii milajru paachic̈ha. Jalla niiz̈tanaqui pizc wilta milajru paachic̈ha.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.