João 11
Chipaya NT (CAP_SBB) vs BKJ
1 Tsjii laa z̈oñi z̈elatc̈ha, Lázaro cjita. Betania wajtchiz z̈oñitac̈ha. María, niz̈aza naaz̈a cullaqui, Marta, jalla nii pucultanaqui Betania wajtchizzakaztac̈ha.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariiqui nii laa Lazaruz̈ cullaquitac̈ha. Niz̈aza Mariiqui Jesusa Jilirz̈ kjojchquiz zuma ulurchiz asiiti alz̈inchintac̈ha. Nekztan naaz̈a persun ach charz̈tan Jesusiz̈ kjojchanaca chjujz̈inchintac̈ha.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Jalla nuz̈ nii pucultan maatakanacaqui Jesusiz̈quiz mazñi cuchanz̈quichic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejt Jiliri, amiz̈ pecta k'aachita amigo laa cjichic̈ha.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesusaqui nii mazta nonz̈cu, cjichic̈ha: —Niiz̈ laacjitiquiztan ana ticznaquic̈ha. Antiz niiz̈ laacjitiquiztan Yooz azi tjeez̈taz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza Yoozqui honorchiz cjequic̈ha. Niz̈aza Yooz Majchqui honorchiz zakaz cjequic̈ha.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesusaqui Martaquiz, naaz̈a cullaqui Mariaquiz, niz̈aza ninacz̈ jila Lazaruz̈quiz, jalla ninacz̈quiz anchaz̈ k'aachichic̈ha.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Jalla nuz̈ cjenami Lazaruz̈ laa quintu nonz̈cu, Jesusaqui iya puc majz̈tan kamchic̈ha, jakziquin kamatc̈haja, jalla nicju.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Jalla nii puc majquiztan niiz̈ tjaajintanacz̈quiz cjichic̈ha: —Wiltaz̈ Judea yokquin okla.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Nekztanaqui niiz̈ tjaajintanacaqui cjichic̈ha: —Tjaajiñi Maestro, az̈k tsjii kjaz̈ majkaz nekzta z̈oñinacaqui am maztan c̈hajcz pecatla, conzjapaqui. ¿Wilta am nicju ojkz pecya?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesusaqui ninacz̈quiz tuz̈ kjaazic̈ha: —Tsjii noojiqui tuncapan orchizza, majiñqui. Jakziltat kjanquiz ojkc̈haja, anaz̈ ezasac̈ha. Jalla niz̈ta iratac̈ha wejt kjanquiz ojkñi z̈oñinacaqui. Ima niiz̈ ticz ora irantiz̈can, walikaz cjequic̈ha.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Jakziltat ween zumchiquiz ojkc̈haja, jalla niiqui ezasac̈ha, kjanaz̈ ana z̈elanaqui. Jalla niz̈tac̈ha ana wejt kjanquiz ojkñi z̈oñinacaqui. Ana Yooz kuzcama kamtiquiztan anawalquiz tjojtsnasac̈ha.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Uc̈hum Lázaro amiguqui tjajc̈ha. Pero wejrqui Lázaro tjajil wajtskatac̈ha.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Jalla nekztanaqui niiz̈ tjaajintanacaqui cjichic̈ha: —Jiliri, tjajc̈haj niiqui, nuz̈ cjenaqui upallat cjissani; z̈etaquiz̈, jaz.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Niiz̈ tjaajintanacaqui tsjii kjutñi intintazzic̈ha. Jesusaqui Lázaro ticz puntuquiztan chiichic̈ha. Niiz̈ tjaajintanacaqui ultimu tjajz puntuquiztan intintazzic̈ha.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Jalla niz̈tiquiztan Jesusaqui kjanapacha chiichic̈ha tuz̈ cjican: —Lazaruqui ticzic̈ha.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ana nicju z̈ejlchiz̈ cjen wejrqui cuntintuc̈ha. Jalla nuz̈ cjenc̈ha anc̈hucaltajapaqui waliqui, wejtquiz juc'anti criichi cjisjapa. Jazic nii cheriz̈ ojkla.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Nekztanqui Tomasaqui, niiz̈ mazinacz̈quiz cjichic̈ha: —Uc̈humnac zakaz ojkla, tiiz̈tan chica ticzñi. Tomasaqui “Pacha” cjita z̈oñizakaztac̈ha.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Betania watja irantiz̈cu, Jesusaqui zizzic̈ha, Lazaruz̈ ticz̈taqui niz̈aza tjattaqui pajkpic tjuñitac̈ha.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betania watjaqui Jerusalén wajtquiztan pizc kilómetro jilallatac̈ha.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Jalla nii z̈cati z̈elan walja z̈oñinacaqui Martaquiz niz̈aza Mariyaquiz kuzñi tjonzitac̈ha, ninacz̈ jila ticziz̈ cjen.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Martiqui Jesusaz̈ waj irantiz̈quiñi quintu nonz̈cu, Jesusiz̈quin zali ojkchinc̈ha. Mariiqui kjuyquin eclichintac̈ha.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Jesusiz̈tan zalz̈cu, Martiqui paljaychinc̈ha, tuz̈ cjican: —Wejt Jiliri, am tekz z̈ejltasaz̈ niiqui, wejt jilaqui ana ticzi cjitasac̈ha.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Jalla nuz̈ cjenami wejrqui zizuc̈ha, c̈hjulu amiz̈ Yoozquiztan mayiztami tjaataz̈ cjequic̈ha. —Jalla nuz̈ Jesusiz̈quiz chiichinc̈ha Martiqui.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Am jilaqui jacatataquic̈ha.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martiqui cjichinc̈ha: —Wejrqui zizuc̈ha, tii muntu tucuz̈inz̈tan, jacatatz tjuñquiziqui jacatataquic̈ha.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Nekztan Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Wejrtc̈ha jacatatskatiñtqui, niz̈aza arajpach z̈eti tjayiñtqui. Jakziltat wejtquiz criyac̈haja, ticzi cjenami, wilta z̈etaquic̈ha.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Niz̈aza jakzilta z̈ejtñi z̈oñimi wejtquiz criyac̈haja, jalla niiqui anaz̈ wira ultimu ticznasac̈ha. Arajpachquin wiñaya z̈etaquic̈ha. ¿Jalla nii crii amya?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Naaqui tuz̈ kjaazinc̈ha: —Criyuc̈ha, wejt Jiliri. Niz̈aza criyuc̈ha, amqui Cristumc̈ha; niz̈aza Yooz Maatimc̈ha tii muntuquiz tjonchiqui. Jalla niiqui criyuc̈ha.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Jalla nuz̈ chiiz̈cu, Martiqui naaz̈a Marii cullaqui kjawzñi ojkchinc̈ha. Nekztan Mariaquiz jamazit chiichinc̈ha, tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestruqui tekz tjonchic̈ha. Am kjawz̈ca cjic̈ha.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Jalla nuz̈ nonz̈cu Mariiqui apura z̈aazinc̈ha. Jesusiz̈quin zali ojkchinc̈ha.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesusaqui imaz̈ watja irantiz̈catc̈ha, jakziquin Marti niiz̈tan zalc̈haja, jalla niiranz̈ z̈elatc̈ha.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lázaro jilaz̈ ticziz̈ cjen, Mariaquiz kuzcan z̈oñinaca kjuyquin z̈elatc̈ha. Jalla ninacaqui María apura z̈aaz̈cu ulanñi cherz̈cu wirquizpacha apzic̈ha. Ninacaqui cjichic̈ha, “Lázaro jilz̈ sipulturquin kayit ojkc̈hani” cjican.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Jesusiz̈tan zalz̈cu Mariiqui niiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha, tuz̈ cjican: —Wejt Jiliri, tekzim cjitc̈haj amqui, wejt jilaqui anaz̈ ticzi cjitasac̈ha.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesusaqui naa María kaañi cherz̈cu, niz̈aza naatan tjonñi judío z̈oñinaca kaañi zakaz̈ cherz̈cu, persun kuzquiz ancha sint'ichic̈ha, niz̈aza ancha llaquita cjissic̈ha.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Jalla nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Jakziquin tjatchinc̈huctaya? Ninacaqui cjichic̈ha: —Jiliri, niiz̈ cherz̈inz̈calla.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nekztanaqui Jesusaqui kaachic̈ha.
35 Jesus chorou.
36 Jalla nuz̈ cherz̈cu z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —Cherzna. Lázaro jila anchaz̈ k'aachichic̈ha.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Yekjapa ninacazti cjichic̈ha: —Tiiqui zur z̈oñz̈ c̈hjujqui c̈hjetinchic̈ha. ¿Anaj tiic Lázaro jila c̈hjetnasaya, ana ticzi cjisjapaya?
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jalla nekztanaqui Jesusaqui ancha kuzquiz sint'ican, sipulturquin macjatchic̈ha. Sipulturaqui pajk mazquiz pjetatac̈ha. Niz̈aza pajk maztan pjucz̈tatac̈ha, nii sipultur zana.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesusaqui nekztan cjichic̈ha: —Nii maz cjewz̈na. Martiqui, nii ticzi jilz̈ cullaquiqui, cjichinc̈ha: —Wejt Jiliri, pajkpic tjuñi tiiz̈ ticztaqui. Jalla niz̈tiquiztan tiiqui chjonanchiz̈lani.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Nekztanaqui Jesusaqui naaquiz cjichic̈ha: —Amqui wejtquiz criyaquiz̈ niiqui, Yooz azi tjeez̈tam cheraquic̈ha. ¿Anaj werj nuz̈ amquiz chiichinpanejo?
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Jalla nekztanaqui nii sipultura mazqui cjewz̈tatac̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui arajpach kjutñi cherz̈cu, tuz̈ cjichic̈ha: —Yooz Ejp, weriz̈ mayizta nonzñiz̈ cjen gracias amquin cjiwc̈ha.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Weriz̈ mayiztaqui nonzñampanc̈ha amqui. Jalla nii zizuc̈ha. Tekz tsijtchi z̈oñinacz̈tajapa nuz̈ chiyuc̈ha, amc̈ha wejr cuchanz̈quichi, jalla nii criyajo.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Jalla nuz̈ mayizizcu, Jesusaqui alto tawkz̈tan mantichic̈ha tuz̈ cjican: —Lázaro, nekztan ulanz̈ca, ticchuc tjona.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Nii ticziqui ulanz̈quichic̈ha, kjarami kjojchami jwerz̈intapacha, niz̈aza niiz̈ yujcmi tsjii pañz̈tan ch'okz̈inta. Nekztanaqui Jesusaqui nekz z̈ejlñi z̈oñinacz̈quiz mantichic̈ha: —Nii jwerz̈ina. Nekztan ojklayaj cjee.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Jalla niz̈tiquiztan muzpa judío z̈oñinacaqui Jesusiz̈quin criichic̈ha. Ninacaqui Mariaquiz cumpantiz̈cu Jesusiz̈ paata milajru cherchic̈ha.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Yekjap nekz z̈ejlñi z̈oñinacazti fariseo z̈oñinacz̈quin mazñi ojkchic̈ha. Nicju tjapa Jesusiz̈ paatanaca quint'iz̈quichic̈ha.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Jalla nuz̈ nonz̈cu fariseo partir z̈oñinacami timplu jilirinacami tjapa jilirinaca ajcskatchic̈ha. Nekztan jilirinacz̈quiz pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —Nii z̈oñiqui anchaz̈ milajrunaca paac̈ha. ¿Uc̈humnacqui kjaz̈a cjeequi nii z̈oñz̈tan?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Jalla nuz̈kaz̈ milajrunaca tira paañiz̈laj niiqui, tjapa z̈oñinacaqui niiz̈quincama criyac̈hani. Jalla nuz̈ cjenaqui roman jilirinacaqui zultatunaca cuchanz̈cac̈hani, uc̈hum timplu pajlzjapani, niz̈aza uc̈hum naciona akzjapani.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Nii wataqui Caifás cjitaqui uchtatac̈ha timplu chawc jiliri. Jalla niiqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Anc̈hucqui ana zizñi z̈oñinacaz̈takaz, ¿kjaz̈tatajo?
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Uc̈hum wajtchiz z̈oñinacz̈tajapa nii Jesusac ticstanc̈ha, tjapa uc̈humnaca ticz cjenquiztanpacha. Jalla nuz̈ waquizic̈ha. Tjapa tii naciona akz̈inasaz̈ niiqui, jalla niiz̈ ana wali cjesac̈ha. Nuz̈ ana waquizic̈ha.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nii timplu chawc jiliriqui anac̈ha persun kuzquiztan chiichiqui. Timplu chawc jiliriz̈ cjen, Yoozza nuz̈ chiikatchi. Jalla nuz̈ chiican, Jesusiz̈ puntu mazinchic̈ha, Jesusaqui nii wajtchiz z̈oñinacz̈tajapa ticznaquic̈ha.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Anazaz̈ nii wajtchiz z̈oñinacz̈tajapakaz ticznaquic̈ha. Tjapa z̈oñinacz̈tajapa ticznaquic̈ha. Yooz partiquiz kamñi z̈oñinacaqui tjapa kjutñi tii muntuquiz wichanzic̈ha. Jalla ninacaqui Jesusaqui tjapa nacionquiztan ricujaquic̈ha. Tsjii Yooz jamillajapa ricujaquic̈ha.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Jalla nuz̈ palt'iz̈cu nii noojtanpacha judío jilirinacaqui Jesusa conzjapa kazzic̈ha.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Jalla niz̈tiquiztan Jesusaqui chjojzacuñ ana kjanacama ojklaychic̈ha Judea cjita yokquiz. Jerusalén z̈cati yokquiztan ojkchic̈ha Efraín wajtquin. Efrain watjaqui ch'ekti yok z̈catitac̈ha. Jalla nicju niiz̈ tjaajintanacz̈tan kamchic̈ha.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Judío z̈oñinacz̈ pascua pjijzta wajillatac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan walja z̈oñinacaqui jochinacquiztanami zkolta watjanacquiztanami Jerusalén watja ojkchic̈ha ima pascua pjijzta tjonan. Ajunz cuzturumpi payi ojkchic̈ha. Ana nii cuzturumpi paaquiz̈ niiqui, ana pascua pjijzta paasac̈ha.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Nii tjonchi z̈oñinacaqui Jesusa kjuratc̈ha. Timpluquin tsijtchi z̈ejlcan ninacpora Jesusiz̈ puntu pewcsassic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Am jaknuz̈um tantii? ¿Tii pjijztiquiz Jesusac tjonasaya?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Niz̈aza fariseo partir z̈oñinacami timplu jilirinacami ordena tjaachic̈ha, jequit Jesusa cherac̈haja, jalla niiqui ninacz̈quiz maztanc̈ha, Jesusa preso tanta cjisjapa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.