Atos 22

Chipaya NT (CAP_SBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Jilanaca, ejpnaca, wejrqui persunal tjurt'ac̈ha. Wejt takuz̈ nonz̈na.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Jalla nuz̈ hebreo tawkz̈tan paljayan, walja ch'uj z̈ejlchic̈ha nii z̈oñinacaqui. Nekztanaqui Pabluqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Wejrqui judío z̈oñtc̈ha. Nawjc Cilicia cjita yokquin Tarso cjita wajtquin nassinc̈ha. Pero tekzi tii Jerusalén wajtquiz pajkchinc̈ha. Gamaliel cjita maestruqui wejr tjaajinchic̈ha, uc̈hum atchi ejpnacz̈ tuquita lii jarupanc̈ha tjaajinchiqui. Niz̈aza wejrqui tjapa kuztan Yoozquin sirwiñpanc̈ha, jaknuz̈t anc̈hucqui tjapa kuztan uc̈hum cuzturumpi jaru paac̈haja, jalla nuz̈.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Tuquiqui wejrqui Yooz jiczquiz ojklayñi z̈oñinaca taniñtac̈ha, conañcama. Niz̈aza Yoozquin criichi luctaka cjiñimi maataka cjiñimi preso tanz̈cu, cheliñtac̈ha carsilquiz chawjckatzjapa.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Niz̈aza timplu jilirinacami tjapa wajt jilirinacami zizza, weraral chiyuc̈ha, nii. Ninacaqui wejtquiz carta credencial tjaachic̈ha, Damasco wajtquin uc̈hum judío jilanacz̈quiz tjeezjapa. Nekztan nicju ojkchinc̈ha, Yoozquin criichi z̈oñinaca tanzjapa. Tekzi Jerusalén wajtquiz zjijcz̈cu, casticz pecchinc̈ha. Jalla tii weriz̈ ojklayta puntuquiztanaqui tii Jerusalén jilirinacaqui kjanacama declarasac̈ha.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ‛Carta credencial tanz̈cu, wejrqui Damasco watjal ojkchinc̈ha. Niz̈aza taypur ora irantiz cjen, tiripintit arajpachquiztan tsjii wali pajk ispijuz̈takaz kjanz̈quichic̈ha wejt muytata.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Wejrqui yokquin tjojtzinc̈ha. Jalla nuz̈ tjojtz̈cu tsjii jora nonzic̈ha, tuz̈ cjican: “Saulo, Saulo, ¿kjaz̈tiquiztan am wejt quintramjo?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Jalla nekztanaqui wejrqui pewczinc̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Jiliri, ¿ject amya?” Jalla nekztanaqui wejtquiz kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejrtc̈ha Jesusitqui. Nazaret wajtchiz z̈oñtc̈ha. Amqui wejt quintram paac̈ha”.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Wejttan chica cumpant'iñi z̈oñinacaqui walja tsucchic̈ha. Niz̈aza nii kjanz̈quiñi cherchizakazza. Pero nii wejtquiz chiizquiñi jora ana nonzic̈ha.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ¿c̈hjulu wejr paajum cjii amya?” Nekztanaqui wejt Yooz Jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Z̈aaz̈na. Tiraka amqui Damasco watja oka. Jalla nekz amquiz mazinta cjequic̈ha c̈hjulut paasalaj, jalla nii”.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jalla nii kjanaz̈ cjen zuranzinc̈ha. Jalla nekztanaqui wejt cumpant'iñi z̈oñinacaqui wejt kjarcu tanz̈cu Damasco watja irantizcama chjitchic̈ha.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ‛Jalla nii wajtquin tsjii Ananías cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Jalla niiqui Moisés lii jaru walja cumpliñitac̈ha. Niz̈aza tjapa nii Damasco wajtquin kamñi judionacami nii z̈oñz̈ puntuquiztan “Zumapanc̈ha nii z̈oñiqui” cjiñitac̈ha.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz tjonzñi tjonchic̈ha. Jalla nuz̈ tjonz̈cu wejt latuquiz tsijtsic̈ha. Nekztan wejtquiz cjichic̈ha: “Saulo jila, wilta cherñim cjequic̈ha”. Jalla nii orapacha wejrqui cherñi cjissinc̈ha. Nekztan Ananías kjutñi cherzinc̈ha.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jalla nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tuquitanpacha uc̈hum ejpnacz̈ Yoozqui am illzic̈ha, niiz̈ pinsita zizajo, niz̈aza niiz̈ ancha zuma Majch cherajo, niz̈aza niiz̈ jora nonz̈najo.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Niz̈aza amqui niiz̈ puntuquiztan paljayaquic̈ha tjapa tii muntuquiz z̈ejlñi z̈oñinacz̈quiz. Niz̈aza ninacz̈quiz amiz̈ chertanaca, niz̈aza amiz̈ nonztanaca declaraquic̈ha.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jaziqui apura z̈aaz̈na, Yooz Jilirz̈quin tjapa kuztan cjee, am ujnaca pertunta cjisjapa. Niz̈aza bautista cjee”.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ‛Wiruñaqui Jerusalén watja quejpchinc̈ha. Jalla nuz̈ quejpz̈cu, timpluquin ojkchinc̈ha Yoozquin mayizizjapa. Jalla nuz̈ mayizican Yoozqui tsjii chjuuz̈taz̈okaz wejt kuzquiz tjonskatchic̈ha.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nekztan Yooz Jiliri cherchinc̈ha. Niz̈aza Yooz Jiliriqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tii Jerusalén wajtquiztan apura ulna. Amiz̈ wejt puntuquiztan chiita takunaca anaz̈ nonz pecc̈ha”.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ninacaqui zizza weriz̈ ojklaytanacaqui. Tjapa ajcz kjuyaran ojklayiñtac̈ha, amquin criichinaca kjurcan. Jalla nii criichinaca wachtiquiztan, wejrqui ninaca wjajtkatchinc̈ha.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Niz̈aza am puntu declarñi Esteban conan, wejrqui nicju tsijtsi z̈elatuc̈ha. Niz̈aza wejt kuzmi tjapa kuztac̈ha nii conan. Niz̈aza nii conñi z̈oñinacz̈ zquitinaca cwitichinc̈ha”.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero Yooz Jiliriqui wejtquiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Oka amqui. Az̈kquin nacjuñta wajtchiz z̈oñinacz̈quin am cuchnac̈ha”.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Jalla niicama z̈oñinacaqui Pabluz̈ paljayta taku nonzic̈ha. Nekztanaqui kjawi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —¡Ticzla tii z̈oñiqui! ¡Ana z̈ejtz waquizic̈ha!
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jalla nuz̈ tirapan kjawcan, persun zquitinaca wewcwewcz̈inchic̈ha, polvo z̈ketinchizakazza.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jalla niz̈tiquiztan zultatz̈ jiliriqui mantichic̈ha, Pablo cuartelquin majkz̈najo. Niz̈aza mantichic̈ha, Pablo wjajtz̈cu mazkatzjapa, “¿Kjaz̈tiquiztan nii z̈oñinacaqui niiz̈ quintra niz̈ta kjaw?” jalla nii puntuquiztan zizjapa.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Pablo wjajtzjapa c̈hejlz̈taz̈ cjen, Pabluqui nekz z̈ejlñi tenientiz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Ima zumpacha zizcan, ¿tsjii roman z̈oñi wjajtz waquiziya? Anapaz̈ waquizic̈ha.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Jalla nii taku nonz̈cu, nii tenientiqui niiz̈ comandantiz̈quiz ojkchic̈ha, nii puntu mazjapa. Jalla nekztanaqui tuz̈ cjichic̈ha: —Tii z̈oñiqui roman z̈oñipanzac̈ha. Anaz̈ c̈hjulumi niz̈taqui kjaz̈ cjila.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Nekztanaqui nii comandante jiliriqui Pabluz̈quin macjatz̈quichic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Roman z̈oñim panj amya? Pabluqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesalla.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Nekztan nii comandantiqui cjichic̈ha: —Wacchi paaz wejrqui pacchinpanc̈ha roman wajtchiz z̈oñi cjisjapaqui. Nekztan Pabluqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejrqui nastiquiztanpacha roman wajtchiz z̈oñtc̈ha.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jalla nuz̈ Pabluz̈ taku nonz̈cu, nii Pablo wjajtajo mantita zultatunacaqui nuz̈quiz wir kjutñi atzic̈ha. Niz̈aza Pablo roman z̈oñi zizcu, nii comandantiqui nii wjajtzjapa c̈hejlchiz̈ cjen, tsucchi quirchic̈ha.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii comandantiqui ancha ziz pecatc̈ha Pabluz̈ puntuquiztan. Ultimu, ¿kjaz̈tiquiztan nii judío z̈oñinacaqui Pablo conkatz pecatjo? Jalla nekztan Pablo c̈hejlta carina apakz̈inchic̈ha. Niz̈aza timplu chawc jilirinacami wajt jilirinacami juntjapznajo mantichic̈ha. Jalla nuz̈ juntjapztiquiztan nii comandantiqui Pablo ninacz̈ yujcquin prisintisjapa chjitchic̈ha.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.