Atos 22
Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARA
1 —Jilanaca, ejpnaca, wejrqui persunal tjurt'ac̈ha. Wejt takuz̈ nonz̈na.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Jalla nuz̈ hebreo tawkz̈tan paljayan, walja ch'uj z̈ejlchic̈ha nii z̈oñinacaqui. Nekztanaqui Pabluqui paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Wejrqui judío z̈oñtc̈ha. Nawjc Cilicia cjita yokquin Tarso cjita wajtquin nassinc̈ha. Pero tekzi tii Jerusalén wajtquiz pajkchinc̈ha. Gamaliel cjita maestruqui wejr tjaajinchic̈ha, uc̈hum atchi ejpnacz̈ tuquita lii jarupanc̈ha tjaajinchiqui. Niz̈aza wejrqui tjapa kuztan Yoozquin sirwiñpanc̈ha, jaknuz̈t anc̈hucqui tjapa kuztan uc̈hum cuzturumpi jaru paac̈haja, jalla nuz̈.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Tuquiqui wejrqui Yooz jiczquiz ojklayñi z̈oñinaca taniñtac̈ha, conañcama. Niz̈aza Yoozquin criichi luctaka cjiñimi maataka cjiñimi preso tanz̈cu, cheliñtac̈ha carsilquiz chawjckatzjapa.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Niz̈aza timplu jilirinacami tjapa wajt jilirinacami zizza, weraral chiyuc̈ha, nii. Ninacaqui wejtquiz carta credencial tjaachic̈ha, Damasco wajtquin uc̈hum judío jilanacz̈quiz tjeezjapa. Nekztan nicju ojkchinc̈ha, Yoozquin criichi z̈oñinaca tanzjapa. Tekzi Jerusalén wajtquiz zjijcz̈cu, casticz pecchinc̈ha. Jalla tii weriz̈ ojklayta puntuquiztanaqui tii Jerusalén jilirinacaqui kjanacama declarasac̈ha.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ‛Carta credencial tanz̈cu, wejrqui Damasco watjal ojkchinc̈ha. Niz̈aza taypur ora irantiz cjen, tiripintit arajpachquiztan tsjii wali pajk ispijuz̈takaz kjanz̈quichic̈ha wejt muytata.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Wejrqui yokquin tjojtzinc̈ha. Jalla nuz̈ tjojtz̈cu tsjii jora nonzic̈ha, tuz̈ cjican: “Saulo, Saulo, ¿kjaz̈tiquiztan am wejt quintramjo?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Jalla nekztanaqui wejrqui pewczinc̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Jiliri, ¿ject amya?” Jalla nekztanaqui wejtquiz kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejrtc̈ha Jesusitqui. Nazaret wajtchiz z̈oñtc̈ha. Amqui wejt quintram paac̈ha”.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Wejttan chica cumpant'iñi z̈oñinacaqui walja tsucchic̈ha. Niz̈aza nii kjanz̈quiñi cherchizakazza. Pero nii wejtquiz chiizquiñi jora ana nonzic̈ha.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ¿c̈hjulu wejr paajum cjii amya?” Nekztanaqui wejt Yooz Jiliriqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Z̈aaz̈na. Tiraka amqui Damasco watja oka. Jalla nekz amquiz mazinta cjequic̈ha c̈hjulut paasalaj, jalla nii”.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jalla nii kjanaz̈ cjen zuranzinc̈ha. Jalla nekztanaqui wejt cumpant'iñi z̈oñinacaqui wejt kjarcu tanz̈cu Damasco watja irantizcama chjitchic̈ha.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ‛Jalla nii wajtquin tsjii Ananías cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Jalla niiqui Moisés lii jaru walja cumpliñitac̈ha. Niz̈aza tjapa nii Damasco wajtquin kamñi judionacami nii z̈oñz̈ puntuquiztan “Zumapanc̈ha nii z̈oñiqui” cjiñitac̈ha.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz tjonzñi tjonchic̈ha. Jalla nuz̈ tjonz̈cu wejt latuquiz tsijtsic̈ha. Nekztan wejtquiz cjichic̈ha: “Saulo jila, wilta cherñim cjequic̈ha”. Jalla nii orapacha wejrqui cherñi cjissinc̈ha. Nekztan Ananías kjutñi cherzinc̈ha.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Jalla nekztanaqui Ananiasqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tuquitanpacha uc̈hum ejpnacz̈ Yoozqui am illzic̈ha, niiz̈ pinsita zizajo, niz̈aza niiz̈ ancha zuma Majch cherajo, niz̈aza niiz̈ jora nonz̈najo.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Niz̈aza amqui niiz̈ puntuquiztan paljayaquic̈ha tjapa tii muntuquiz z̈ejlñi z̈oñinacz̈quiz. Niz̈aza ninacz̈quiz amiz̈ chertanaca, niz̈aza amiz̈ nonztanaca declaraquic̈ha.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jaziqui apura z̈aaz̈na, Yooz Jilirz̈quin tjapa kuztan cjee, am ujnaca pertunta cjisjapa. Niz̈aza bautista cjee”.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ‛Wiruñaqui Jerusalén watja quejpchinc̈ha. Jalla nuz̈ quejpz̈cu, timpluquin ojkchinc̈ha Yoozquin mayizizjapa. Jalla nuz̈ mayizican Yoozqui tsjii chjuuz̈taz̈okaz wejt kuzquiz tjonskatchic̈ha.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nekztan Yooz Jiliri cherchinc̈ha. Niz̈aza Yooz Jiliriqui wejtquiz cjichic̈ha: “Tii Jerusalén wajtquiztan apura ulna. Amiz̈ wejt puntuquiztan chiita takunaca anaz̈ nonz pecc̈ha”.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nekztanaqui wejrqui cjichinc̈ha: “Wejt Jiliri, ninacaqui zizza weriz̈ ojklaytanacaqui. Tjapa ajcz kjuyaran ojklayiñtac̈ha, amquin criichinaca kjurcan. Jalla nii criichinaca wachtiquiztan, wejrqui ninaca wjajtkatchinc̈ha.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Niz̈aza am puntu declarñi Esteban conan, wejrqui nicju tsijtsi z̈elatuc̈ha. Niz̈aza wejt kuzmi tjapa kuztac̈ha nii conan. Niz̈aza nii conñi z̈oñinacz̈ zquitinaca cwitichinc̈ha”.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pero Yooz Jiliriqui wejtquiz chiiz̈inchic̈ha, tuz̈ cjican: “Oka amqui. Az̈kquin nacjuñta wajtchiz z̈oñinacz̈quin am cuchnac̈ha”.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Jalla niicama z̈oñinacaqui Pabluz̈ paljayta taku nonzic̈ha. Nekztanaqui kjawi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —¡Ticzla tii z̈oñiqui! ¡Ana z̈ejtz waquizic̈ha!
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Jalla nuz̈ tirapan kjawcan, persun zquitinaca wewcwewcz̈inchic̈ha, polvo z̈ketinchizakazza.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Jalla niz̈tiquiztan zultatz̈ jiliriqui mantichic̈ha, Pablo cuartelquin majkz̈najo. Niz̈aza mantichic̈ha, Pablo wjajtz̈cu mazkatzjapa, “¿Kjaz̈tiquiztan nii z̈oñinacaqui niiz̈ quintra niz̈ta kjaw?” jalla nii puntuquiztan zizjapa.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Pablo wjajtzjapa c̈hejlz̈taz̈ cjen, Pabluqui nekz z̈ejlñi tenientiz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Ima zumpacha zizcan, ¿tsjii roman z̈oñi wjajtz waquiziya? Anapaz̈ waquizic̈ha.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Jalla nii taku nonz̈cu, nii tenientiqui niiz̈ comandantiz̈quiz ojkchic̈ha, nii puntu mazjapa. Jalla nekztanaqui tuz̈ cjichic̈ha: —Tii z̈oñiqui roman z̈oñipanzac̈ha. Anaz̈ c̈hjulumi niz̈taqui kjaz̈ cjila.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nekztanaqui nii comandante jiliriqui Pabluz̈quin macjatz̈quichic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Roman z̈oñim panj amya? Pabluqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesalla.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nekztan nii comandantiqui cjichic̈ha: —Wacchi paaz wejrqui pacchinpanc̈ha roman wajtchiz z̈oñi cjisjapaqui. Nekztan Pabluqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejrqui nastiquiztanpacha roman wajtchiz z̈oñtc̈ha.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Jalla nuz̈ Pabluz̈ taku nonz̈cu, nii Pablo wjajtajo mantita zultatunacaqui nuz̈quiz wir kjutñi atzic̈ha. Niz̈aza Pablo roman z̈oñi zizcu, nii comandantiqui nii wjajtzjapa c̈hejlchiz̈ cjen, tsucchi quirchic̈ha.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii comandantiqui ancha ziz pecatc̈ha Pabluz̈ puntuquiztan. Ultimu, ¿kjaz̈tiquiztan nii judío z̈oñinacaqui Pablo conkatz pecatjo? Jalla nekztan Pablo c̈hejlta carina apakz̈inchic̈ha. Niz̈aza timplu chawc jilirinacami wajt jilirinacami juntjapznajo mantichic̈ha. Jalla nuz̈ juntjapztiquiztan nii comandantiqui Pablo ninacz̈ yujcquin prisintisjapa chjitchic̈ha.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.