Atos 12

Chipaya NT (CAP_SBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jalla nii timpu Herodes cjita chawc jiliriqui yekjap Yoozquin criichi z̈oñinaca tanchic̈ha.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Niz̈aza Herodesqui Jacobo conkatchic̈ha pajk cuchillz̈tan. Jacobqui Juanz̈ jilatac̈ha.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Jalla nuz̈ contiquiztanaqui judío z̈oñinacaqui muzpa chipchipchic̈ha. Jalla nuz̈ nayz̈cu Herodesqui Pedro preso tanchizakazza. Jalla nii oraqui ana liwaturchiz t'anta lujlz pjijstatac̈ha.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Pedro preso tantiquiztan, carsilquiz chawctatac̈ha. Carsilquiz pajkpic t'ak zultatunaca wijilñi uchtatac̈ha. Zapa t'akaqui pajkpic zultatuchiztac̈ha. Pascua pjijsta pastanalla Herodesqui Pedro jwes pinsichic̈ha, nii Jerusalén wajtchiz z̈oñinacz̈quiz tjeezjapa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nuz̈ Pedruqui tirakaz carsilquiz chawcta z̈elatc̈ha, zultatuz̈ cwitita. Nii parti Yoozquin criichi jilanaca cullaquinaca niiz̈tajapa walja tjapa kuztan Yoozquin mayizatc̈ha.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Jaka taz̈uqui Herodesqui Pedro jwes pecatc̈ha z̈oñinacz̈quiz tjeezjapa. Ima jwesan nii ween Pedruqui tjajatc̈ha, carinz̈tan c̈hejlta pucultan zultatz̈ taypiquiz. Yekja zultatunacaqui carsil zanquiz wijilatc̈ha.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Jalla nii weenpacha tiripintit Yooz anjilaqui tjonchic̈ha. Niz̈aza nii carsil kjuyltan muzpa waljaz̈ kjanchic̈ha. Nekztanaqui nii anjilaqui Pedruz̈ latuquiztan lanzic̈ha. Nuz̈ lanz̈cu tjaji wajtskatchic̈ha. Nekztanaqui Pedruz̈quiz paljaychic̈ha: —Uri z̈aaz̈na, —cjican. Jalla nii orapacha Pedruz̈ kjara c̈hejlta carinaqui juztoka tjojtsic̈ha.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Niz̈aza nii anjilaqui cjichic̈ha: —Cinturuna zumpacha yajkzna. Niz̈aza am c̈hjata c̈hjatzna. Jalla nuz̈ Pedruz̈ paan, nii anjilaqui cjichic̈ha: —Am irs irsna. Wejt wirquiz apz̈ca.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nekztanaqui Pedruqui anjilz̈ wirquizpacha ulanchic̈ha carsilquiztan. Nii ora Pedruqui werara ana werara, ana zuma zizi atchic̈ha. “Chjuuznoka wejrqui” cjican pinsatc̈ha.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Jalla nekztanaqui primera wijilñi zultatu watchic̈ha. Nekztanaqui nii jaru wijilñi zultatu watchizakazza. Nekztanaqui carsil zanquin irantichic̈ha. Nekztan carsil jir chawjczqui juztoka cjetsic̈ha. Jalla nekztanaqui callquinpacha ulanchic̈ha, niz̈aza ojkchic̈ha. Jalla nuz̈ cjen yekja callquin zina ectac̈ha. Anjilaqui nuz̈quiz juztokaz katchic̈ha.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Pedruqui nekztan zumpacha naazic̈ha, carsilquiztan liwriita, nii. Nekztanaqui cjichic̈ha: —Ultim werara liwriitaz̈ wejrqui. Anal chjuuznukalala. Wejt Yooz Ejp Jiliriqui niiz̈ anjila cuchanz̈quichic̈ha wejr liwriizjapa Herodes kjarquiztan, niz̈aza nii anawali paaz pecñi judío z̈oñinacz̈ kjarquiztan.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Jalla nuz̈ pinsican, Pedruqui María kjuya ojkchic̈ha. Naa Mariiqui Juanz̈ maatac̈ha. Juanz̈ tsjii tjuuqui Marcos cjitazakaztac̈ha. Jalla naaz̈a kjuyquin walja Yoozquin criichi z̈oñinacaqui ajczitac̈ha, nii ora Yoozquin mayizatc̈ha.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pedruz̈ kjuy patio zana t'okt'okan, tsjaa tur cullaqui Rode cjiti ulanz̈quichinc̈ha, ject tjonchi, cjican.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pedruz̈ jora c̈hajzcu, ancha cuntintu zajtchinc̈ha partinacz̈quin mazñi, Pedruc̈ha tjonchi, cjican. Tjatzintac̈ha, nii patio zana cjetzinz.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Nii quintu nonz̈cu, criichi z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —¡Amqui lucuratamc̈ha! Jalla nuz̈ chiyan, naaqui werarapanc̈ha cjichinc̈ha. Nii partinacazti cjichic̈ha: —Anaz̈ nii cjesac̈ha. Niiz̈ animuz̈lani anjilaz̈laj.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pedruzti tira zanquiz t'okz̈inchic̈ha. Nekztan chawjcz cjetz̈inchic̈ha. Pedro cherz̈cu, walja tsucchi cjissic̈ha.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pero Pedruqui kjarz̈tan siñala utchic̈ha nii ajczi z̈oñinaca ch'uj cjeyajo. Jalla nekztanaqui Pedruqui quint'ichic̈ha, jaknuz̈t Yoozqui nii carsilquiztan liwriitc̈haja, jalla nii. Niz̈aza cjichic̈ha: —Anc̈hucqui nuz̈uzakaz quint'aquic̈ha Jacob jilz̈quin niz̈aza parti criichinacz̈quin. Wejr okaz̈, —cjichic̈ha. Jalla nekztanaqui Pedruqui ulanchic̈ha, yekja kjutñi ojkzjapa.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Tjuñiz̈ tewjctanalla, Pedro ana z̈ejlñi cherz̈cuqui, nii wijilñi zultatunacaqui ancha tsucchic̈ha, niz̈aza kuz turwayskatchic̈ha. Pedruqui jaknuz̈t ulantc̈haja, jalla nii ana wira jaknuz̈ zizi atchic̈ha.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Nekztanaqui Herodesqui Pedro kjuri cuchanchic̈ha. Ana wachi atchic̈ha. Jalla nekztanaqui Herodesqui nii wijilñi zultatunacz̈quiz zumpacha pewcpewczic̈ha. Jalla nuz̈ pewc pewcz̈cu, nii zultatunaca conajo mantichic̈ha. Jalla niiz̈ wiruñ Herodesqui Judea yokquiztan ojkchic̈ha, Cesarea wajtquin z̈eli.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodesqui z̈awjchic̈ha Tiro Sidón wajtchiz z̈oñinacz̈ quintra. Jalla niz̈tiquiztanaqui ninacaqui acuerdo palt'ichic̈ha Herodes yujcquiz prisintisjapa. Nii Tiro Sidón watjanacchiz z̈oñinacaqui Herodes tjaata c̈hjerz̈tan kamñitakalc̈ha. Niz̈aza tsjii Blasto cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Niiqui Herodes secretariotac̈ha. Jalla nii z̈oñinacaqui Blasto cjita secretario roct'ichic̈ha ninacz̈ta favora tjurt'iz̈inajo, Herodes ana quintra cjeyajo.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Herodesqui tsjii tjuñi citchic̈ha ninaca nekzi prisinti cjeyajo. Jalla nii cita tjuñquiziqui Herodesqui niiz̈ wali jilir zquiti cujtsic̈ha audiencia watzjapa. Jalla nuz̈ zquiti cujtz̈cu, niiz̈ mantiñi sillquin julzic̈ha. Nekztanaqui tsjii kjaz̈ takunaca chiichic̈ha.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Jalla nuz̈ chiitiquiztanaqui nii nonzñi z̈oñinacaqui kjawi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii chiiñi z̈oñiqui anac̈ha ina z̈oñi. ¡Antis yoozpanc̈ha!
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Jalla nuz̈ kjawtiquiztan Herodesqui cuntintutac̈ha, nii z̈oñinacaz̈ kjawta taku ana nicz pecatc̈ha, “Anac̈ha wejrqui Yooztqui” cjicanaqui. Ana werar Yooz Ejpz̈quin honora tjaachic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii orapacha Yooz Ejp Jiliriqui niiz̈ anjila cuchanz̈quichic̈ha, Herodes chawc laa cjisnajo. Jalla nekztanaqui nuz̈ laacjiz̈cu Herodesqui lak'uz̈ liwj mirta ticzic̈ha.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Pero nii liwriiñi Yooz takuqui tjapa kjutñi parlita cjissic̈ha. Nekztanaqui tsjan tsjan z̈oñinacaqui tjapa kuztan nii parlita Yooz taku criichic̈ha.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bernabez̈tan Sauluz̈tan nii pucultanaqui apayta onantanaca intirjiz̈cu, Jerusalén wajtquiztan Antioquía quejpchic̈ha. Niz̈aza Juan chjichcu ojkchic̈ha. Juanqui niiz̈ tsjii tjuuqui Marcos cjitazakaztac̈ha.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.